08:05
Artık dönüyoruz.
10 gün önce yağmurlu bir sabahta kahvaltı yaptığımız yerde Ünyedeyiz.
Son iki gün ile ilgli yazacak fazla birşey yok … deniz kenarında yattık , yüzdük , yattık, yemek yedik , yüzdük yine yattık , uyuduk yemek yedik ve yine yüzdek.. hepsi bu.
Şimdi içimde büyük bir hüzün var. Artık yeri doldurulamayacak bir izi var buraların bende..
Döndüğüm [ Devamını oku]
Sabah uyanır uyanmaz bu harika denize bu sefer gündüz gözüyle kendimiz attık. Gerçekten tertemiz bir denizi var buranın. Giresun’un bir sahil kasabasında Tirebolu kalesinin altında son 10 gündür ilk Türk kahvemi içerek önümden geçen takaları seyrediyorum. Alpay va Mehmet sonunda dayanamayarak teknolojiye koşup önce traş olmaya sonra maillerine bakmaya gittiler. Buraları anlatacak kelimeleri doğru seçemiyorum.
İstikamet [ Devamını oku]
11:45
Bir sihirli hava var. Zaman dursa istiyor insan oysa 2 günüm kaldı. 2 gündür yazmadığımı fark ettim o kadar çok şey sığdı ki bu 2 güne.
Salı sabahı gözlerimizi Ayder’de açtık. Güneşli ve biraz sıcak bir hava günaydın dedi bize. Pansiyonumuzun kamelyasında güzel bir kahvaltı yaptıktan sonra son 1 haftanın yorgunluğunu atmak üzere 57 derece sıcaklıktaki [ Devamını oku]
Tarih bir gün atladı ancak dün yazamayacak kadar yordundum.24 Ağustos hayatımın en zor ancak en güzel – şimdiye kadar – günlerinden biri oldu.
Bütün bu yorgunluklardan sonra şimdi 5. günün sonunda tekrar Ayder Yaylasındayız. Bu 5 güne hem kuzeyden güneye trans hemde Kaçkar zirveyi sığdırdık. Önce dünü yazmak istiyorum :
24 Ağustos 2003
Sabah saat 04:30 da uyku [ Devamını oku]
15:26
Oldukça güneşli bir hava var. Biraz esintili ama 2800 metrede normal olmalı. Güneşin altında polarla oturuyorum.
Bugün 4,5 saatlik bir yürüyüşle Olgunlar’dan Dilberdüzü’ne geldik. Yol hafif eğimli. Kamp yüküyle 4 saat civarında bitiyor. Dün yaptığımız yoldan sonra hiç bu kadar zorlanabileceğimi düşünmemiştim sanırım beslenmemle alakalı.. çok az yiyebiliyorum.
Yarın zirveyi deneyeceğiz. Deneyeceğiz diyorum çünkü havanın ne olacağı [ Devamını oku]
15:50
Yorgunluktan aslında kalemi tutacak halim yok.Artık Olgunlar Yayla’sındayız. Buraya ulaşabilmek için bu sabah 06:45’te yola çıktık ve tam 7 saat yol yaptık. Biraz edebi bir yanım olsa bu 7 saatten bir kitap çıkartabilirdin ne yazık ki sadece tek bir kelime kullanabiliyorum tanımlamak için : MUCİZEVİ!!
Kafamı , gözlerimi tepelere bakmaktan , ihtişamı seyretmekten indiremedim…
Sabah saat 04:00’ [ Devamını oku]
16:27
Sabah saat 07:00′de kalktık. Saat 07:40’ta Ayder Yayla’sından Yukarı Kavrun’ a arabamızla yola çıktık.Yol oldukça bozuk. 40 – 45 dakikda Y.Kavrun’a vardık. Kahvede kahvaltımızı yaptıktan sonra yaklaşık 4 – 5 günlük yolumuz için start verdik.
Yaylanın güneydoğusundaki sırttan Çinaçur Dersi boyunca Büyükdeniz göletine gelmeden Karadeniz Gölüne giden geçidin dibindeki haritada gözükmeyen küçük bir gölün yanında hava [ Devamını oku]
22:51
Ayderdeyiz.
Arkamda tulumuyla Karadeniz türküleri söyleyen bir grup var. İnanılmaz güzel birde ben yazmaya çalıştıkça üstüme yapışan dev sinekler ve kelebekler… Burası sislerle kaplı , oldukça gizemli.
Bu sabah Sümela Manastırına çıktık. Burada herşey gizemli ve inanılmaz güzellikte. Sümela Manastırı’na 1200 m’lik bir patikayla çıkılıyor.Bu aralar buralarda her yer sis, manastırda sislerle kaplıydı , gizemini arttırmak için [ Devamını oku]
21:37
Sabah saat 8 de şiddetli bir yağmur ile uyandık bugün. Artık Karadeniz’de olduğumuzu hatırlatırcasına yağdı yağmur.Termeden Trabzon’a doğru yola çıktık.Önce Ünye sonra Fatsa’yı geçtik.Fatsa’dan sonra Boloman Perşembe arasında Caka Tünelinden sonra yolun sonunda Vonalı Celal’in yeri var.Vonalı Celal Maçkalı ve çok komik bir adam.Mehmet her zaman olduğu gibi arabada uyurken Alpayla ben ikram edilen birer [ Devamını oku]
05:20
Kapının önünde Alpay ve Mehmet’i bekliyorum . Biraz sonra yola çıkacağız. Hafif serin bir Pazar sabahı… olabildiğince heyecanlıyım ..
23:35
Önümüzdeki 14 günün ilk gecesinde Abanada sahilde bir kampingdeyiz. Buraya kadar oldukça keyifli bir yol oldu. Sabah saat 06:00 da Istanbul’dan yola çıktık.Bolu yolu üzerinden öğlen saat 12:00 civarında Safranbolu’a geldik. Safranbolu çarşısında biraz gezindik ; ben [ Devamını oku]
11:15
Sanırım sadece ilk adımı atmakla başlıyor hayat..
emeklemek karın ağrısı gibi;adımını attığında herşey kolayca geliyor,uzaktan gördüklerin sadece beynindeki engellerden oluşuyor.. engel diye birşey yok: biz varız,bir de beynimizin koyduğu sınırlar..
Bak vapurdayım!! ve sallanıyor..
Midem bulanıyor:EVET
Hönküre hönküre ağlamak istiyorum: EVET
Kalbim karın boşluğumda senfoniler yaratıyor: EVET
AMA gidiyorum..
hayatımda ilk defa böylesine özgür hisssediyorum.
Nereye gittiğimi, nerete uyuyacağımı,ne yiyip içeceğimi bilmeden kendimi [ Devamını oku]
YARDIM: Bir anaokulu çocuğun endişelerini ilaç ile azaltmayı teklif etmiş.
Bir önceki yazıma gelen bir yorumu post olarak yazmak istedim çünkü gerçekten gözlerime inanamadan okudum. Ben bu konuda bilir kişi değilim sadece kendi tecrübemi ve fikrimi yazarım ve belki fikri, tecrübesi olan gibi bilgisi olan da vardır ve bir yol gösterebilir. Mesaj yazının sonunda lütfen fikri, bilgisi, tecrübesi olan varsa ...
