“Bu Beyoğlunun uzunnn İstiklal caddesinin o aslında yaşlanmış ama mihrap yerinde “İstanbul kadının” tarçın kokulu bilek içleri olduğunu”
“Bu şehri terk ettiğimde en çok Beyoğlunu özleyeceğimi, en çok o karmaşayı merak edeceğimi”
“Hayatta tutunduğum dinamikler birden yok olduğunda geri kalana çok zor adapte olduğumu”
“Birbirinden 4 ayrı kadının bir şekilde aynı nokta buluşup tatlı tatlı kıkırdayıp güzel vakit [ Devamını oku]
Derin bir nefes aldım..
ve geldim..
Hayatta ne zaman neyle karşılaşabileceğiniz bilmiyor ya insan.. böyle bir tesadüf işte..
Bundan 4-5 sene önceydi sanırım, zaman kavramım pek kalmadı son yıllarda..Fransız sokağında çok sevdiğim, çok değişik,çok keyifli bir restorant vardı : Dilara’s Abracadabra diye.. sık sık giderdim.. bir gün gittiğimde kapısı kapalıydı .. çok üzülmüştüm..
Kapıdan girince bir tarif asılıydı hemen [ Devamını oku]
” Oğlum birşeye üzüldüğünde üzüntüsünü dikkatini başka yere yönlendirerek değil de bunu paylaşarak bitirebileceğimi”
“Tıpkı biz büyüklerin canı sıkıldığında güldürülmek yerine ” seni anlıyorum canın sıkkın” cümlesini duyma ihtiyacı olduğu gibi küçüklerinde ağlamasına, sıkıntılarını yaşamalarına izin verilmesi gerektiğini”
“Çocukların sadece gülerek değil ağlayarak da rahatlayabileceğini anlamam gerektiğini”
“her cins insan olduğunu ve bu cinslerinde renklerinin çok farklı olduğunu”
” Evde pişen kekin kokusunun o keki karıştıran eller olmayınca eksik koktuğunu”
” Hava güzel diye askılı t-shirt ile sokağa çıkıp hemen köşeyi dönünce sağanak yağmura yakalanma ihtimalinin olmasını düşünmem gerektiğini”
” Öğlen uykusundan kafasına noel baba şapkası takıp salona giren oğlumun ” ben uyandımm” diye bağırışının tüm yorgunluklarımı sildiğini”
” Evde kalıp komşumun yeni doğan bebeğini ziyaret [ Devamını oku]
* Evren Balta Paker’in “Anne ya da Değil? Annelik Etme Meselesi Üzerine” başlıklı bu makalesini Mesele Dergisi’nin Ocak 2009 sayısından alıntılanmıştır.
Bu yazıyı yazmaya başlamadan hemen önce ne yazacağımı kafamda evirip çevirirken bir kadın olarak hayatımdaki en kurucu deneyimin ne olduğunu düşünürken buldum kendimi. Aklıma ilkokula başladığım günler geldi, annemim çekip çevirdiği güvenli evimizden çıkıp her [ Devamını oku]
Bir süredir bloglarımızda mail listelerimizde minik tatlı Edison’un videosunu yayınlıyoruz. Bir süredir aklımda olan bir projeyi hayata geçirmek için fırsat olarak bildim.
Ben Erin 10 aylık olduğunda bu sistemle karşılaştım ve bugüne kadar geldik. Aşağıda seyrettiğim bu video aslında bana çok da şaşırtıcı gelmemekle beraber bu yolda neler yapılabilir, yapılmalıdır ya da yapılmamalıdır diye gerek kendi [ Devamını oku]
Hergün yeni cümleler hayatımızda artık.. birçoğu kafadan silinip gidiyor ..işte silinmeden bazıları:
—————————————-
- anneanne seni çöpe atıcam!!!-
- büyük çöp arabası gelsin..
- ben çöp arabası olucam..
- ben çöpçü olucam!!
Sanırım gelecek hayalleri içerisinde yer almış durumda :=)
——————————————
- annemu senin karnında bebek var mı?? !!!!
——————————————
- ben okula gitçem alıycam anne gelcek!!
——————————————
Pidecide:
Pideci: en büyük beşiktaş de bakalım yoksa pide yok [ Devamını oku]
Bu sabah uyandığımızda Erin’in odasından söyle bir cümle yükseldi içeriye doğru:
“Günaydın oyuncaklarrrr.. güzel uyudunuz mu???”
Aklıma geçen gün okulun kapısında yaşadığımız geldi.
Bir anne çocuğunu okula bırakıyor, biz de aynı zamanda geldik. Ben anneye “günaydın” dedim, cevap verdi sonra Erin kendi göz seviyesindeki çocuğa “günaydın” dedi.
Sonra hangisi oldu ?
1.Anne çocuğa eğilip ” bak arkadaşın günaydın dedi sen [ Devamını oku]
Doğumgünlerini severim ancak kutlamayı değil.. yok kutlamayı da severim ancak her sene değil.. her sene de kutlayabilirim ama bilindik şekilde olmazsa.. alternatif herşeye varım.. yeter ki yıllardır yaptığımızdan farklı birşeyler olsun..
Büyük doğumgünleri genelde artık fix menü hesabından gidiyor, haz etmiyorum, katılmıyorum, asilik yapıyorum!! .. küçüklere bakınca evde ya da parti evlerinde yeme içme esasına dayanan [ Devamını oku]
Bugün oğlumun 2. yaş günü.
Bir şekilde bu yazıya başlamak gerekti ilk cümlem bu oldu.
Şimdi bu iki sene ne de çabuk geçti diye düşünüyorum. Sanki ilk günlerin, ayların tadını mı çıkartmadım, birşeyler mi eksik kaldı ne başa sarıp sarıp Erin’i yaşamak istiyorum ki her şeyi bırakıp hep yanında olma şansında bir anne olabilmişken… Bir diğerini değil [ Devamını oku]
Son günlerde şu Derya Baykal’ın destek verdiği kutu süt kampanyasına kelimenin tam anlamıyla “GICIK” oluyorum.
Derya Baykal gibi toplumun çoğunun gönlünü almış,anne kimlikli bir kadının yanına neydüğü belirsiz ama uzman olduğu belirtilen ama vefekat ne uzmanı olduğu belli olmayan bir adamla ayakkabılarını çıkartmadan kapıdan süt alan şaşkın bir annenin evine dalması gönül almış anne kimliğine pek [ Devamını oku]
YARDIM: Bir anaokulu çocuğun endişelerini ilaç ile azaltmayı teklif etmiş.
Bir önceki yazıma gelen bir yorumu post olarak yazmak istedim çünkü gerçekten gözlerime inanamadan okudum. Ben bu konuda bilir kişi değilim sadece kendi tecrübemi ve fikrimi yazarım ve belki fikri, tecrübesi olan gibi bilgisi olan da vardır ve bir yol gösterebilir. Mesaj yazının sonunda lütfen fikri, bilgisi, tecrübesi olan varsa ...
