Şu anda artık Adana’dayım ve mart ayı bitiyor.. Nasıl geçecek dediğim 1 ay bitmek üzere.
Nisan ayının 8′inde Alpayla birlikte beraber ilk defa doktoruma gideceÄŸiz ve yapılması gereken ilk tahliller yapılacak ve ben artık bu yolda ilk defa tek basıma olmadığımı hissediyorum.
Geçen hafta çok ağır bir travma geçirdim : çocuğum olamayacak psikolojisine girdim .. ama nereden bilmiyorum ama içime öyle doğuyor ki Mayıs ayı itibari ile bende bir anne adayı olacağım. Bu kadar uzak kaldığım bir olgudan nasıl anne olabilme hissine geçtiğimi bende bilmiyorum ama içimde artık bir çocuk ile yaşıyorum.
Geçenlerde bir yerde okudum: çocuğun doğum tarihi ne doğduğu gün ne annenin hamile kaldığı günmüş; annenin aklına ilk düştüğü günmüş.. ben artık bir anneyim ve bir anneymiş gibi hissediyorum .. her şey daha sevecen daha sıcak her bebek daha yakın geliyor artık .. yediğime içtiğime kendime daha çok bakar oldum ki hep bakmıyor muydum zaten 
)
Ve aklıma düştüğün günden daha da heyecanlı olacağını hissediyorum içime düştüğün gün ..Kalbinin atışını kalbimde hissedeceğim günü sabırsızlıkla bekliyorum..
Bir gün bunları sana okutabilmeyi senin bu hayattaki varlığının aldığın her ve alacağın her nefesin benim için ne kadar büyük olacağını sana anlatmayı diliyorum ..
