kendimle..
başbaşayım bu hafta yine..
Cuma akÅŸamı Ä°stanbula yine Erin’i yazlıkta eÄŸlenceyle baÅŸbaÅŸa bırakıp döndüm..otobüste biraz aÄŸladığımı itiraf etmeliyim, doya doya geçen bir haftadan sonra bırakmak biraz zor geldi. Cumartesi günü kurs ve bir fotoÄŸraf çekimi derken birÅŸey anlamadım taa ki pazar sabahı evdeki sessizliÄŸi duyana kadar. Bütün günü evde geçirip kendimle baÅŸbaÅŸa kaldım ve ÅŸunu düşündüm: Yeter artık!! olayı trajedi haline dönüştürmeye gerek yok. Erin orada mutlu burada olsa bahçe sulayamayacak, toprakla oynamayacak, kumsala inemeyecek, civcivleri kontrol edip bisiklete binemeyecek cek cek cek!! burada ya evde oturacak ya da kısıtlı imkanlarla parklara gidecek üstelik hava sıcak!
Bununla barıştım pazar sabahı.. haftaya yine beraberiz ne de olsa, biraz iyi zaman geçirirse kendisi için iyi olacak .. peki ben ne yapıyorum? Erin yokken ne yapıyordum? evde nasıl vakit geçiyordu ya da dışarıda nerelere gidip ne iÅŸlerle uÄŸraşıyordum. Ä°ÅŸte takılı kaldığım mesele bu oldu! cevabını hatırlamadığım ÅŸeyler yapıyordum ve ÅŸimdi bunların hiçbirini bilmiyorum. Pazar gününü çalışarak, yemek yapıp biraz film ve YUVA belgeselini seyrederek geçirdim. Konudan konuya geçiyorum hızlıca: YUVA belgeselinden sonra es kaza ikinci bir çocuk yapacaksakta yapmaktan vazgeçtim. Bundan sonra bana bu soruyu yönelten herkese bu belgeselin dvd’sini armaÄŸan etmeyi bir dünya borcu bilirim. Yıkıldım! Koktum! EndiÅŸelerim tavan yaptı! Çok üzüldüm. Biz insanoÄŸlu evimize yuvamıza gezegenimize ne kötülük etmiÅŸiz.Åžu anda dünya nüfusunun %20′si kaynakların %80′nini kullanıyormuÅŸ!! ne fena..susuzluk, kıtlık,açlık,yoksulluk,suların yükselmesi çok yanı başımızda, Dünya kanserine yenik düşmemeye çalışacak eminim.. ruhumu karalar baÄŸladı seyredince.
Ä°kinci çocuk sorusunun cevabını dramatik bir ÅŸekilde verdikten sonra kendi dramatik durumuma geri dönüyorum. Bu pazar fark ettim ki ben sürekli “oÄŸlumu özledim” cümleleri ile geziyorum. OÄŸlumu tabii ki özledim, neden özlemeyecekmiÅŸim o benim kanım, canım ama sürekli bunu dile getirerek ÅŸimdi sakin olan günlerimin tadını çıkartmıyorum, ben daha önce ne yapardım sorusu ile karşılaşıyorum. Yanlışlıkla birÅŸey yapacak olsam eÄŸleniyor olmaktan ve bu eÄŸlencenin içinde oÄŸlum yok diye bir suçluluk duygusu taşıyorum daha doÄŸrusu taşıyormuÅŸum ÅŸimdi fark ettim. Oysa ki Erin ayrı bir dünya ise Ayça da ayrı bir dünya ve eÄŸlenmek oÄŸlumun hakkı olduÄŸu kadar benim ve tabii babasının da hakkı üstelik Erin yanımızda yokken bile. Bu duyguyu fark ettiÄŸim andan beri içimi huzursuz eden bu belirsizlikten sıyrılmaya baÅŸladım. Erin’in olduÄŸu yerde iyi, mutlu güzel bakılır bir durumda olduÄŸundan emin olduÄŸuma göre sorun yok. Pazar günü beraberiz. O zaman iÅŸlerime ve ne yaptığımı hatırlamadıklarıma geri dönmem lazım.
Ben bir fotoğraf kursuna başladım hemde 3. kere temel fotoğraf eğitimi!! :=) komik geldi başta ama çok iyi yaptığımı anladım. Hamileliğimden beri Erin ve çocuk ve bebek fotoğrafı dışında makineyi elime almaya çekinmişim bunu gördüm. Muammer Yanmaz atölyesine gitmeye başladım. Yok reklam değil yaptığım adam gerçekten iyi. Didaktik bir anlatımı yok, klasik fotoğraf eğitiminden çok güncel teknolojiyi anlatıyor ve dersler çok interaktif. Her ders sonunda bir sonraki için ödev veriyor. Ders sırasında ödev verip hatta sözlü bile yapıyor. Bu hafta katıldığım dersin sözlüsünün kareleri :
Önümüzdeki haftanın ödevi: dün gece saat 1 olmuştu ve ben hala çekiyordum!! deklaşöre basarak zamanın nasıl geçtiği, nasıl enstantenelerin içinde kaybolduğum olgumu kaybetmişim :=) özlemişim!!
Ödevin konusu ışıkla boyama. Aşağıdaki karelerde tek ışık kaynağım ledli bir kafa lambası. Karanlık bir ortamda uzun pozlayarak kafa lambası ile objeleri boyadım!! çok eğlendim.
Bu ödev bir sonraki hafta için çünkü cumartesi günü gezili bir dersimiz var : İstiklalden Sirkeciye!! vay vay vay!!
Yaşasın fotoğraf çekmek !!
Ve bu akÅŸam Fransız kültürün bahçesinde yaz esintisi eÅŸliÄŸinde rembetiko dinlemek, elti ile BeyoÄŸlunda birÅŸeyler içip “kaynımı” beklemek. :=))Nam-ı diÄŸer Gülay ve Eray tabii ki 
Dipteki not: Konser ücretsiz ve saat 20:00 de başlıyor. İlgilenen olursa diye..
Dipteki ikinci not: Ben iflah olmam: oğlumu gerçekten çok özledim 
13 yorum yapılmış
Son Okunma 2010-09-08 07:51:58, ,
Bu Yazıyı Yazdır
13 yorum var
Yorum sahası
“Dipteki ikinci not: Ben iflah olmam: oÄŸlumu gerçekten çok özledim”
Eh o zaman Allah kavustursun diyelim
))
Odevlerini ve Fotograflarini paylasirsan cok sevirim Ayca
Iyi dersler
evet evet çok heyecanlıyım fırsat buldukça paylaşacağım:) bir fotoblog mu yapsam :=) o kadar heyecanlıyım hatta.. sanki yeniden başlamış gibi..
ne guzel seyler yapıyorsun,ne guzel fotolar cekiyorsun,lutfen fotoblogunu yap,erini tabi ozliyeceksin,bu ozlemle savaşma bence,kabullen doya doya ozle,ama o orda daha mutlu bunu zaten biliyorsun,daha cok hatırlat kendine,yakında gorusuruz:)
Teşekkür edeerim Neslicim umarım daha iyisindir..bende görüşmeyi diliyorum:=)
Ayça sanırım ben de 2.temel fotoğraf eğitimimi alacağım tekrar. Acaba ben de mi 40 haramileri denesem?? Bunca işin arasında düşündüğüm şeye bak
DertleÅŸtim yalnız burada farkındaysan, zamansızlıktan kendi blog’uma yazamadım ya, seninkini bulmuÅŸken karalayım dedim
sevgiler.
ay ayça ne hoş resimler bunlar.
düşününce gerçekten heyecanlanıyor insan. Çünki ışıkla yaratıcılığa sınır yok ve neler çıkabiliyor
:):)
ben ışığın çok önemli rol oynadığına inanırım, mekan için, objeler için… aynı mekan ve dekorasyonda tek ortadan aydınlatma ile birkaç farklı noktada tavandan aydınlatma arasında mekan konforu bakımından daÄŸlar kadar fark oluyor…
insanlar yeni cafe açtığında vs soruyor nasıl diye. iyi derim, ne denir ki baÅŸka ama odaklamak istedikleri noktalara koyacakları ışık, o ışığın aydınlatacağı mekana özgü obje hemen oraya kiÅŸilik kazandıracak ama bunu anlatamam sadece gösterebilirdim… ama benim cafem yok ve resimlerim de yok
fotoblog fotoblog fotoblog
)
bayıldım fotolara,ellerine saglık,gözüne mi demeliydim,hatta ısıgın bol olsun diyeyim:)
Sevgiler
Gökçen tavsiye ederim :=) hatta ben ifsak istifamı vereceğim !! tamam klasik ve dernek ama .. işte öyle.. ben sevdim bu harami işini
Songül ışık ışık ışık diyorum.. hatta benim en çok keyif alrak yaptığım çalışma ” gölge “sergi içindi.. orada ışığı çok güzel gördüm çünkü .. ışık yoksa herÅŸey donuk ayrıca bence..
Sabahnur lafın gelişi dedim vallah :=) vaktim olsa hemen yapim.. belki sonbaharda yaparım şimdilik buraya koyarım.
Ayça bizde aynı durumdayız. ilk zaman zor geldi gözyaşı suçluluk ama sonra ne yapıyorum ben dedim .şimdi ise kızım yokken yapamadığım herşeyi yapmaya çalışıyorum. tam da su ara fotografçılık kursuna gitmeyi planlıyordum önerin harika oldu . ama birşey sormak istiyorum yeni makine almayı düşünüyorum bu hafta. Bu kurslara katılmak için dslr mak.mı olması gerek ben powershot serisinden bir makina düşünüyordum başlangıç için.
Ayçacım bu bebişlere önce alışmak için uğraşıyoruz herhalde, sonra da yoklukları mı dert oluyor? Sekizcanı şöyle 1-2 gün satabileceğim birileri olsa, eşimle başbaşa kalsak süfer olurdu diye düşünüyorum çünkü.
FotoÄŸraf macerana çok özendim. Tadını çıkar, tabii ki özlemek harika biÅŸey, varlığı yeter. ama bak, sen de zenginleÅŸiyorsun Erin de… Ne güzel ÅŸeyler yapıyorsunuz
Sevgi kursa başla önce orada seni yönlendirirler.. kurs bilgilerinle makineyi almanı önereceğim sana :=)
K.i.s.d valla dediğinde haklısın böyle bir rutin var galiba önce alışmaya çalış sonra kopmaya ..bebek bezi gibi
çnce beze yaptırmayı öğretip sonra bezden çıkartmaya çalışıyoruz 
hey ben de gitmek istiyorum bu atölyeye, üstelik geçen hafta başlamış, ilk dersi kaçırmış olduk:(
problem, o saatlerde babamızın haftalık maçlarının oluşu,
Pazara aktarabilirsek ne ala, ilk ciddi fotoğrafçılık eğitimimi almış olacağım.
yeni yıl hediyemi istedim bakalım:)
Dergideki röportaj ve fotoğraflarla çok güzel ve de özelsiniz.
Nazar deÄŸmesin size…
Pınarcım çok teşekkürler :=)
Ne güzel yapmışsın , ne güzel bir yeni yıl hediyesi vermişsin kendine.. :=) umarım yeni yılda harika kareler çekeceksin ..zaten yaptığın birbirinden leziz tarifleri çok güzel kareliyordun ya..