Zor bir haftasonu geçirdim/dik.. Bu haftasonu bizim için bir ilk gerçekleşti: Erin anneannede BENSİZ kaldı. Aman nasıl yaparım, bu çocuk meme emmeden nasıl uyur endişelerimin birer önyargı olduğunu gördüm ve Erin hiç sorun çıkartmadan uyuyup gece uyanmalarında da koca çocuk gibi davranmış..
Bana gelince; evde bunalım bunalım takıldım taa ki tokat gibi suratıma inen bir haber alana kadar.. haber bende saklı ..bir de sabaha kadar saat başı kalkıp süt çekmek durumunda kalınca aklım başıma iyice geldi. Emzirmek durumundayım; bu, bu kadar basit ve bundan şikayet etmek lüksüm yok. Erin olmadığında çektiğim ızdırabı yazmak mümkün değil üstelik pompa oğlum kadar başarılı da değil. Sabah olup da nasıl kendimi anneme attım bilemedim. Ancak artık yavaş yavaş geceleri iki haftada bir ile başlayıp anneme bırakmaya ve emzirme işini yavaş yavaş azaltmaya karar verdim ne de olsa yaz sonunda 1,5 yaşına gelecek, şimdilik ses çıkartmadan devam edeceğim 
Pazar günü kedi gibi oğluma sokulup uyudum.. kokusunu özlüyor insan.. Allah kimseyi çocuğundan ayrı bırakmasın.. ve ben artık şikayet etmeyi bırakmalıyım yoksa allah işini gücünü bırakıp bana daha büyük bir dert verecek..
Güzel güzel uyuduktan sonra 36@IKEA yı unutup Erin’e kafaya taktığım masayı almaya gittik.Cehennemin içine düşmüş gibiydik. Aldık masayı ve terk ettik orayı. Masayı babasıyla beraber – gerçekten beraber 
elinde tornavida- ucu olmayan sapı- tahtalara vura vura – monte eden pi-nik’im koca adam gibi geçti sandalyenin üstüne dergisini karıştırmaya baÅŸladı. Sanırım diÅŸlerden birini patlattı ve bunun rahatlığı ile sabah 10′a kadar uyuyan veledim uyanır uyanmaz masanın başına uçtu ve sanırım masa aÅŸkına kahvaltısının tamamını yedi!! Bu masa iÅŸini çok sevdik yani.
Öğlen yemeÄŸine de Öykü’m geldi.. uykudan çatlasa da laf dinlemek uÄŸruna uyumayan maymuncuk çok fazla konuÅŸturmadı bizi ve Öykü gider gitmez kolumda bayıldı uyudu. Åžimdi tatlı rüyalarda.. bende biraz ortalığı toparladım O’nsuz geçen bir gecenin notlarını almaya oturdum..
Ayça haftasonu yazdığın ama sonradan kaldırdığın yazıyı okuyunca gerçekten endişelenmiştim ve dua etmiştim sana.. Şimdi daha iyisin sanırım..
Bu bir süreç.. Tamamen geçecek.. – diye umuyorum ben kendi adıma da
)- Anne olunca daha mı derinden yaşanıyor gelgitler yoksa anne olmak kendi başına derin bir gelgit mi, çözemedim ben..
Daha iyi oldugunuza ben de sevindim.
Ben, Defne baska odada uyurken bile ozluyorum. Uyansa da yanima alsam diyorum surekli.hehehe… sonra da koklaya koklaya uyuyorum.
Masanizi gule gule kullanin. Koca adam gibi oturmus masallah.
Ayça iyi olacak herÅŸey. Bak Erin artık geceleri sensiz de kalabiliyor… Bu büyük geliÅŸme. Zaten zamanla emzirme de azalacak. Berk artık sadece bir fırt çekip bırakıyor… Sadece üzerine yatmak için kullanıyor göğüsleri:P Özlüyor gündüz beni…
ayçacım h.sonu ne yazdığını görmediÄŸim için post-natal devam ediyor diye düşünüyorum:( inÅŸallah baÅŸka bir sorun yoktur. ben senin gibi emziren ve emzirmekte kararlı+azimli anneleri can-ı gönülden tebrik ve takdir ediyorum. ben emziremedim, 3,5 ay zor dayandım. hem emzirmekten – hem kendimden nefret ettim. pompa bana ela’yı emzirmekten daha kolay geliyordu. 5 dk. da hallediyor, ela’da kesintisiz 5 dk. da içiyordu. çoÄŸu anne bebekle paylaşılan özel zamanlar vs. diye anlatıyordu ama ben öyle bir zamanı hiç yaÅŸayamadım, hiç öyle hissedemedim. etrafımdaki anneler resmen bir sevgi pıtırcığı ÅŸeklinde dolaşırken ben ”bende bir sorun var heralde” diye düşünüyordum… neyse o günlerim geçti ama senin bu erin’den 1 gün ayrı kalma durumunu okuyunca gözlerim doldu, boÄŸazım düğümlendi… senin 2 haftada 1 gün yapmayı düşündüğün ÅŸey 1,5 en geç 2 ay sonra benimde başıma gelecek. ben çalışmak zorundayım, ela’ya annem&k.validem bakıyor. her ikiside haziran sonu en geç temmuz başı yazlıklarına gidecekler.annem saroz’a , k.validem mudanya’ya. her ikiside ela’yı götürelim diyorlar. ben ela’dan ayrı kalmaya o kadar süre nasıl dayanırım, halet-i ruhiyem sürekli dalgalı. zamanım gittikçe daralıyor. EMZÄ°RMEKTEN NEFRET ETTÄ°M AMA ALLAH KÄ°MSEYÄ° EVLADINDAN AYIRMASIN, KÄ°MSEYÄ° BÖYLE BÄ°RÅžEYLE SINAMASIN! ben ve benim gibi çalışmak zorunda olan insanların yaÅŸadığı duygu yoÄŸunluÄŸunu anlatmaya çalışmamın sebebi sen ve senin gibi hisseden anne adaylarına kendilerini daha iyi hissettirebilmek.
umarım sende sıkıntıların biran evvel kurtulursun.
seni ve erin’i kocaman öperim.
sevgiler,
yeÅŸim
Kuaybe .. evet gelgitler oluyor
ama gitleri hızlı olsun istiyor insan.. ama dediğin gibi anne olunca galiba biraz dah derinden yaşanıyor çünkü yaşamak istemiyor insan.. sonuçta çocuğunu da etkiliyor..ama geçecek ..şimdi bakıyorum benim annemin yaşadığı gelgitler biz bu yaşa geldik çok daha az 
ama yok deÄŸil bence.. tamemen yok olmuyorlar..
mama sandalyesinde yemek istemedi odasına gitti ve masanın başına geçip” mamma” dedi.. ÅŸok oldum 
Esra aynen öyle 1 saat fazla uyusun özlüyor insan ama biraz ayrı kalmak ikimize de iyi geldi.. inan Erin’e de iyi geldi .. masasını kendisi de çok sevdi bu sabah daorada kahvaltısını etmek istedi ve bunu açık seçik ifade etti
Aysun evet gece benden ayrı kaldığını görebilmek hem sevindirdi hemde biraz tabii içimi buruklaştırdı.. büyüdüğünü görmek gibi .. hem geçmesin istiyor insan zaman hem büyümesinden korkunç bir haz alıyor
bende sadece bir fırt alacağı zamanları iple çekiyorum .. sanki hiç olmayacakmış gibi.. acayip bir aşk var adamda !!
YeÅŸim evet allah kimseyi evladından ayırmasın. bu en büyük duam çocuk sahibi olduktan sonra özellikle.senin yaÅŸadıkların post-natal dedikleri ÅŸey olmalı ben aslında uzun süre çok büyük keyif aldım emzirmekten.. 10. ay geldiÄŸinde baÅŸladı sıkıntım.Erin çünkü yaşıtları artık gündüz emmeyi bırakırken onların yerinede emmeye baÅŸladı sanki. Yemek yerine beni istiyor geri kalan boÅŸluÄŸu yemekle dolduruyor ve evde tek başına olmak bu düğümü çözmeye engel oluyor. Ãœstelik bir de sürekli” aa canım bırak artık emzirmeyi koca adam oldu” cümlelerine karşı savaÅŸmak ayrıca yoruyor insanı.. bazı anneler bu iÅŸi severek yapıyorve bu cümle karşısında ” ben ÅŸu yaşına kadar emziriceÄŸim size ne ” diyebiliyor oysa ben emzirmeyi bitirmek isteyen bir anne olarak acayip yoruluyorum. hele ki oyun oynarken arkadaÅŸlarıyla birden bana dönüp” memmee” diye saldırması yok mu!!.. ama kendime bir zaman koydum ki bu haziran sonudur.. o zamana kadar yine keyif almaya çalışacağım..umarım Ela ve senin için daha farklı bir çözüm bulabilirsiniz. Ama unutma ki çalıştığın için arada nefes alabiliyor olman senin avantajın bunu kullanabilirsin.Åžimdi çalışan anneler için ters birÅŸey söyledim yine biliyorum ama bu bir gerçek..
yok bence çalışan anneler (ben dahil) alınmayız çünkü dediÄŸin gibi ”nefes almak” gibi güzel bir ayrıcalığa sahibiz. bence (mecburende olsa)çalışmak yada yardımcı birilerinin varlığıyla kendilerine ayırcak özel zamanlarının olması annelerin ruh saÄŸlığı için yararlı birÅŸey, sen nasıl düştüğün çukurlardan alpay sayesinde çıkıyorsan, bende ozan’ın (eÅŸim)+iÅŸim sayesinde çıkmaya çalışıyorum ama yet(e)miyor! bende kendime 1 yıl gibi bir zaman vermiÅŸtim ela henüz 7 aylık bile olmadı o yüzden henüz zamanım var::)) bende geçecek tüm bu sıkıntılar diyorum, çoÄŸu hamilenin bu post-natal durumu yaÅŸadığını sanıyorum onun için kendimi sürekli telkinlerle ayakta tutuyorum. bende emzirmeyi her ne kadar kendim beceremediysemde destekliyorum. yapabilen anneler en az 6 ay – 2 yıl arası bence bebeklerini-çocuklarını emzirmeli. birde sanıyorum (erkek annelerinden bildiÄŸim kadarıyla) erkek çocuklar anne ile baÅŸka bir aÅŸk yaşıyor-baÅŸka türlü bir baÄŸları oluyor. bu ayrıl(a)mama durumu bunun göstergesi olabilir. yinede tüm sıkıntılarına raÄŸmen annelik süper birÅŸey bence her kadın 1 tanede olsa çocuk sahibi olmalı::))seninde bu sıkıntılarının en kısa sürede biteceÄŸini, bununda üstesinden rahatlıkla geleceÄŸin(iz)e inanıyorum…
erin tam bir küçük adam olmuş, sen böyle yazdıkça -anlattıkça sanki film şeridi gibi olaylar gözümün önünden geçiyor, bu yaşlar bir daha geri gelmeyecek sen dahil hepimizin çocuklarımızın keyfine varmamız lazım::))
herÅŸey çok daha iyi olacak inÅŸallah….
Yanlız kalabilmek ne büyük lüks. Ahhh ben o günleri görebilecek miyim?
Cuma günleri bazen arkadaşlarla dışarı çıkıp geç geldiğimde eve dönmek ve onun kokusunu içime çekmek için sabırsızlanıyorum. Zaten o da mutlaka gece kalkıp beni istiyor. Bu beni mutlu ediyor bir yandan da umutsuzluğa itiyor. Nasıl olacak bu çocuk bensiz kalacak diyorum? Bakıcı 2 hafta sonra izne gidecek, bende diyorum acaba bir cuma akşamı kalsa mı babane- annane ikilisinden birinde? Olur mu acaba biz becerebilir miyiz?
Bildiğin gibi ben 20 ay emzirdim. Kapılarda beklerdi beni Bora , gezmelerimizin sonunda memmmeeeee diye çığlıklar atardı. Bırakmaz mümkün değil diyordum. 2 günde bıraktı. Eğer sen kafanda bir tarih belirlediysen mutlaka biter canım.Bir de eğer sen bunaldıysan haziranıda bekleme sinirlerini bozma derim. Kolay gelsin
Yazını okuyunca fena oldum. Çünkü benim ‘ilk’im de 2 gun sonra olacak. Ama ikincim, üçüncüm ve devamı da gelecek. Tam bir hafta uzak kalacağım Adakızım’dan. Ama ayrılık hayırlı iÅŸler için (Oyun grubuna ve bloguma yazacağım, bebek-müzik-aile konusunda bir eÄŸitim prg.ı).
Çaktırmıyorum ama çok korkuyorum. Aslında böyle bebeklerinden ayrı kalan ve iÅŸ seyahatlerine çıkmak zorunda kalan arkadaÅŸlarım da var. Zor. Belki nefes oluyor, özlüyorsun, daha bir deÄŸerini anlıyorsun ama kolay deÄŸil…
Seyahat değil, uzun süreli ayrılık değil ama haftada birler fena gelmiyor kulağa. Şarj olmaya ihtiyacımız var bence. Bu onlara da iyi yansıyacaktır. Yeter ki emin ellerde olsunlar.
Emzirme durumun için kolaylıklar diliyorum. Erin yine de şanslı bir çocuk. Ben herhalde bu seyahatle beraber noktayı koyuyorum. Sevgiler.
Ayça’cım valla ben bu aralar tam parmak bastığın moddayım,.. “iÅŸe gitsem de dinlensem” diyorum. gelir gelmez de keyifle çayımı içiyor, iÅŸlere sonra bakıyorum.. nasıl olsa bitmiyor, haldır haldır çalışsam da sakin sakin yapsam da.. madem öyle öncelikleri seçip sıraya koyuyorum. tabi eskiden saate bakmadan çalışırdım ben.. evlenmeden önce de evlenip kendi iÅŸlerimizle ilgilenmeye baÅŸladıktan sonra da.. ama ÅŸimdi bakıyorum 17.30 olmuÅŸ, hadi uzasın, 17.40-17.50 kaçıyorum… ben ÅŸanslıyım biraz tabi, şükrediyorum. kendi iÅŸin olmasının çoook zor taraflarını da yoÄŸun bi ÅŸekilde yaÅŸasam da çocuklara zaman ayırma konusunda avantajlı olduÄŸumun farkındayım.
bu arada hazirana kadar da yerime birini bulmam lazım, o da ayrı dert ya neyse..
Ah Ayça’cım biz neler atlattık be bunu da atlarız hiç ruhunu sıkma canım