Uzun zamandır konuÅŸtuÄŸumuz Açalya taaa kmlerce öteden gelmiÅŸ buralara.. Dante Tonte’mi yakından görüp bir de koklayabilecekken(gerçekten çok cool bir bebe söylemeliyim.. 
) …hava kötü bile olsa bizim ki güzel olmaz mı ??
Yazılarını okuyup hiç de nedenim yokken beni aÄŸlatan, gördüğüm zaman ” cidden bir avukat mı ? ” acaba diye düşündürecek kadar genç ve de anne olan Pınar’la sonunda tanışmışız.. hava kötü bile olsa bizim ki güzel olmaz mı?
Her attığım oyun grubu toplantısı mailine olumsuz yanıt vererek artık kendisiyle görüşmek istemedimi düşünecek olmasından endiÅŸe ettiÄŸim, atom karıncaya annelik eden Devrim’e bu sefer “olmaz ayları tutmuyor çocukların” diye hörlememiÅŸim..hava kötü bile olsa bizim ki güzel olmaz mı?
Hava kötü falan değildi.. aksine tam da pastırma yazı denilecek türdendi.. güneş çekilene kadar terletti sonra biraz titretti.. ama hiçbirine aldırmadık galiba.. çocuklar oynadılar biz sohbet ettik edebildiğimizce tabii..
İnsan yazılarından, yazarak konuşmalardan birbirini tanır mı? galiba evet.. çünkü herkes tam da düşündüğüm gibiydi.. çocukları zaten tanıyoruz az çok: hata payı sıfır!! 
ve ben bu buluşmaya giderken çok heyecanlıydım gerçekten ..çocuk gibi
hala da ha heyecanlıyım kelimeler gelmiyor parmaklarımın ucuna..fotoğraflara bakarken gülümseme yerleşiyor yüzüme .. özellikle şu aşağıdakilere :
Aynı şeyleri hissetmiş olmamız ne tuhaf. Benzer şeyler yazdım ben de bugün.
Yazılardan tanımak bir yana sanırım bir parça da kendimize benzeyenlerle daha yakın oluyoruz…
Benim gülümsemem hala devam ediyor:)))
benim bir blogum yok ayça, bir blogu yürütecek kadar enerjim yok aslında. ama takip ettiğim ve artık yakınım olmuş bir kaç blog var, sen gibi. gerçi senin tarafından bakınca biraz garip, hani sen beni hiç tanımıyorsun ama ben seni tanıyorum (umarım bir gün tanışırız). ama inanır mısın hepinizi ben bu sayısal kodlardan ayırmışım, ses vermişim mesela, bendeki senin sesin biraz ince mesela. neyse niye buralara geldim bilmiyorum, uzun da oldu ama silmeyeceğim. ne iyi ne güzel yapmışsınız da toplaşmışsınız:)
Pınar ne deyeyim dedim zaten galiba..
sesim ince deÄŸil galiba benim 
hehe çok tatlısın 
Nilgün
Ayca’cim, hepiniz cok tatlisiniz. Ama hic kimse kusura bakmazsa ben o muhtesem agacin altinda, bir basina oturan amcanin resmine daldim gittim. Hayat ne garip; bir yanda yasanacak yillarin habercisi cocuk civiltilari, diger yanda ise yasanmis onca yilin sessizligi…
Ellerine, yuregine saglik.
PS: Ben biliyorum sesinin nasil oldugunu (Bkz. muhtelif Erin videolarindaki anne sesi
)
Bak simdi de ben kiskandim gordun mu
Her delige girerim aslinda orada nasil olmamisim hayret hahaha
bak bu ses hikayesi çok komık gerçekten..ben de senin sesini ilk duydugumda kendı sesıme cok benzetmıştim ne alaka di mi? hatta ilk telefonda konusmamızda hıc tanımadıgım bırıyle konusmak tuhaf gelmıstı ama bayagı uzun da konusmustuk..
mılletlerı de işte bu ortak değerler birarada tutuyor zaten şekerim.hepimizin derdi aynı :şirin cüceler..
Fotolara bakinca ben gülümsemedim direk kahkahayı bastım
hala da gülüyorum.Çok komiğiz açalya yahu.
Sizlerle tanışmak çok güzeldi arkadaÅŸlar.Dante’nin cool tavırlarına hayran olmamak mümkün deÄŸildi.Her zaman olduÄŸu gibi bayanların hanımefendiliÄŸi yine ortadaydı,Duru’nun sessiz sessiz annesinin yanında oturuÅŸu ve bizim sürekli kıpırcanların peÅŸinde koÅŸuÅŸturuÅŸumuz görülmeye deÄŸerdi.
çok ÅŸekersiniz:) ne iyi edip de bir araya gelmiÅŸsiniz… Åžu büyük buluÅŸma olsa da herkes tanışsa…
Bu arada Pınar benim mail adresim http://www.devrimatay@gmail.com davetiye için.
Ama ben çok imreniyorum, hala daha bir gün ayarlayamadık Ayça’cığım:)) Tatlı miniÄŸimi çok özledim beennn……
Ä°kinizi de çok öpüyorum……
aaa o gunu unutmak mumkun degildi, harikaydi, nihayet ben de yazdim o gunu.