Bazı eski yazılarımı içeriklerini deÄŸiÅŸtirmek suretiylesiteden kaldırıyorum. Bu iÅŸlemi yaparken o yazıya gelmiÅŸ yorumları da siliyorum ki yeni yazı ile alakasız durmasın diye. Bu sebeple o yorumları yazan kiÅŸilere – ben dahil
- sistem “yorumunuz onaylanmıştır” diye bir mesaj yolluyor; kaile almayın lütfen. Silinmeleri de kiÅŸisel almayın sadece bazı yazıların burada olması gereksizliÄŸinden kaynaklanan bir durum.. Bunları neden yazdım ? bu düzenlediÄŸim yazının iki yorumunu hatıra kalsın diye sakladım da ondan :=) olasılığı düşük bir sahneye ÅŸahit olmuÅŸuz burada.. Özgür kimbilir bir daha görüştünüz mü Alpayla bilmiyorum ama saklıyorum iÅŸte..
Åžimdi gelelim günlük kısmına.. zor geçeceÄŸini düşündüğüm ama hızlıca geçen özlem dolu bir haftanın sabahına Geliboludan gelen taze fotoÄŸraflar ile baÅŸladım. OÄŸlum mutlu!! telefonda ” İstanbul’a gelmeyeceÄŸim” diyor, iki tane civcivi var, bol bol babası ile “iÅŸ tamiratı” yapıyor hatta havalar düzeldiÄŸi için her ne kadar biz burada yaÄŸmur yaÄŸsada bir rahatlasak bunaltısında olsak da denize giriyor!!
Bütün bu güzellikler içerisinde ben kurşun döktüreceğim sonunda!! şanssız bir hafta geçirdim hatta bu şanssızlıklar başlamadan evvel en düşük düzeyde batıl inancı olan ben bile gözüm seyirip dururken neler olabilir acaba diye düşünüyordum, oldu birşeyler!! Gerçekten iki gün boyunca da sol gözüm pıtıtr pıtır seyirdi.
Salı akÅŸamı sevgili arkadaşım Ebru ile bir akÅŸam yemeÄŸi yeme hayalleri ile ofisten çıkarken klimayı kapatmadığımı hatırlayıp geri döndüğümde asansörün kapısı ile arasında kalan boÅŸluÄŸa elimdeki anahtarlıktan kurtulan ev anahtarları anlamsız bir ÅŸekilde uçtular ve asansör boÅŸluÄŸuna doÄŸru yolculuklarını tamamladılar. Ben arkalarından boÅŸ boÅŸ baktım!! ofiste evin yedek anahtarı olmadığı için taa NiÅŸantaşından – güzel bir sohbeti yarıda keserek ama yine de 2 saat devam ettirmiÅŸ olmanın gururu ile – Göztepeye annemden anahtar almaya gidip eve geri döndüm!!
Ertesi gün ise yeni işim için gittiğim yeni ofisimde çantamdan çıkarttığım hard diskimin çalışmadığını fark ettim!! bilgisayarım serviste olduğu için ben tüm güncel datalarımı bilgisayar gelene kadar hard diskimde tutuyor ve neden bilmem yedekleme işlemi son 2 haftadır yapmıyordum!! tüm datalarım kayboldu sanırım!! akşam eve geldim en son aldığım yedeklerden bir kısım kurtardım ama evde işim olmadığı ve fringe seyredeceğim bir akşama mal oldu bu bana.Bakalım bugün datalar kurtulabilecek mi onu göreceğiz!! bu arada disk düşmedi hiç..çantamın içinde arıza yaptı!! bu nedir ??
Ya.pı Kre.di ile olan boğuşmalarımı hiç anlatmıyorum !!
hani allah sağlık versin derler.. tamam versin ama böyle yanımda bay Murphy ile gezmekten ben hoşlanmıyorum !!..
Ya oğlum ve kocam yok diye elektrolit dengem bozuk ( ne demekse işte uydurdum) ya da bir kurşun döktürmeye ihtiyacım var.
bu akşamı ve yarını talihsizlik olmadan atlatırsam ki inanıyorum artık bitti!! cuma akşamı oğluma kavuşacağım.
güzel bir sınav veriyorum/verdim bu hafta!! kendimi kutluyorum buradan.
uzatmak istememekle beraber yazmadan edemeyeceğim: Ben öyle arkadaşlıklarına sıkı sıkıya bağlı, her dakika arayan soran, görüşebilen biri olamadım hiç ama bu arkadaşlarımı önemsemiyorum anlamına gelmez. Az sayıda arkdaşımla kırgınlık küskünlük yaşamış olsam bile bunlardan sadece 1 tanesini hala görmemekteyim. Bu bir tanesine ise yazdığım bir mesaj ile kafamda rahatlama sağladım diyebilirim. Ancak bu aralar eski arkadaşlarımı özlediğimi fark ediyorum. Yavaş yavaş hayat bizi ortak noktalarda buluşturmaya başladığından olabilir belki; bazılarımız anne olduk!! Bundan daha büyük bir ortak payda var mı?
Ayrı bir post yazacağım demiştim şimdi bu posta yazıyorum:
Cihan!!
Benim üniversite arkadaşım, bir dönem aynı evi, hayatı paylaÅŸtığım bu paylaşımlar sırasında çok güldüğüm ama kavga da ettiÄŸim, oturup 1 kilo kiraz yiyip sonra haftasonu kimseler yokken ikimizde karın aÄŸrıları içinde İzmit devlet hastanesine acile gittiÄŸimiz, “artık ekmek yerine uhuları yeriz” diye aÄŸlanacak halimize güldüğüm hatta 2 sene görüşmediÄŸim sonra birden babamı kaybettiÄŸimde karşımda bulduÄŸum, anne olma sürecinde arkadaşılığımızın boyutunun baÅŸka bir yere geldiÄŸi Cihan. “artık yaz beni uzunca dedi ” neden dedi çünkü o güzel kara kuzusunun fotoÄŸraflarını çektim geçen gün. Çok keyif aldım. Pencerenin önünde oturmuÅŸ deklanşöre basıp sohbet ederken aslında son yıllarda geçmiÅŸi uzak tutma çabalarımda yanıldığımı hissettim. Hiçkimse eski bir dost kadar sıcak bakamaz bunu anladım, her ne yaÅŸandıysa yaÅŸandı hatta!!
İşte silmedim aşağıdaki iki yorumu..
Sıcaklığı kalsın istedim..
Hiç kimse eski bir dost kadar sıcak bakamaz, yazamaz








































merhaba OĞUŞ AİLESİ,
önceliklegüzel bir aşk çocuğuna sahip olduğunuz için sizi tebrik ediyor , bu mutlu günlerinizin ömür boyu sürmesini diliyorum.çünkü
bende iki adet güzel aşk çocuğuna sahip bir anneyim.
sitenize Ayçanın güzel fotoğraflarına takılp bir şekilde sürüklene sürüklene ulaştım bende nasıl oldu bilmiyorum Ayça çok iyi bir gözün var
fotolar çokgüzel.ellerine gözüne saÄŸlık.Alpay hani ökm’ dekiafiÅŸ yapma meraklısı (msü) ‘lü abuk bir kız vardı ya iÅŸte okız yine ökm’eden aydın la evlenip iki çocuk annesi oldu olduda hala abukluÄŸu geçmedi abi. umarım hatırlarsın .kızımız elif esma 7 , oÄŸlumuz ekrem 1,5 yaşında.
bizde çok mutluyuz.sizlere tekrar mutluluklar diliyor ERİN’i kocamaaaaaaaaaan öpüyorum sevgiler
hmm tabii şimdi bu yazıyı okuyan 100 kişiden 120 si
Alpay
ıııhhhjhıhh
hatırlamaz
diyecek ama ama ben kendimi tehlikeye atıp hatırlayacağım
Eski fotoğrafların afişini beraber yaptığımız
demir parçaları kaynatıp heykel yapan
o heykellerden birini çok sevdiğim
sergiden sonra senindir diyen msü lü mü ????
hehe
çok zaman oldu. Ne günlerdi.
Birşekilde görüştüğümüze sevindim.Sende çocuklarına öpücük kondur erinden ve bizden. Aydını da sanırım hatırlayacam ama ayrıntı vermedin yaa çok sallama olmasın. Avukat olan mıydı.Daha doğrusu olacak olan. Geçen günlerden birinde Tv de bir programda konuşurken gördüğüm. Ne konuşuyordu pek dinlemedim ama. Veraset olabilirmi?
Vayybe bunların %50 sis tutsa ödül alırım
Görüşmek üzere
ayça,
bizleri unutma! evet görüşemiyoruz, çalışma hayatı-annelik-hayat telaşı derken bu yoÄŸunlukta kaybolup gittik. ama inan hergün ilk boÅŸ fırsatta mutlaka ne yaptığına – nasıl olduÄŸuna, yardımlık birÅŸey var mı diye ben kendi adıma göz atıyorum. Ucundan azıcıkta olsa tanıdğım birine karşı hassasiyet ve sorumluluk hissediyorum. napiyim bende böyleyim iÅŸte. hep ilk fırsatta görüşmek üzere diyoruz konuÅŸmalarımızda ama o fırsat nedense hiç gelmiyor. Artık saÄŸlık olsun diye iyi dileklerde bulunup kendimizi akışa bırakıyoruz… biraz kliÅŸe ama gönlümüzde-aklımızdasın:)
seni seviyoruz:)
A Yeşimcim.. uzun zamandır sesini/yazını duymuyor/görmüyordum.. ne güzel yazmışsın..geçen gün bir paket gelmiş arkadaşımdan Alpay da senden geldi sanmış bana Yeşişm birşeyler yollamış diyor.. :=) o zaman dedim ki ya biz hiç görüşmedik ama sonra arayamadım da.. hayat telaşı ama bu birbirimizi sevmediğimiz anlamına hiç gelmiyor sevmediklerimizle zaten hiç görüşmüyoruz bile
sizde gönlümüzdesiniz YeÅŸim ve Ela hanımlar…kimbilir ne lokum oldu..
Başına gelen önce çocuÄŸundan ayrı kalma psikolojisini anlıyorum beter bir iç gıcıklamadır.Allah sabır versin.Ve ardından bir sürü talihsizlik hemde hepsi aynı günde…
Neyseki akıllı insanın hali başka oluyor da şıp diye çözülebiliyor işler bir çırpıda.
Çözene sormayalım zaten epey veryansın etmiş.
Gelibolu’lu olarak ayrıca memnun oldum. Sanki fotoÄŸraflara baktıkça Hamzakoy’da denize giren benmiÅŸim gibi hissettim rahatladım. İş stresimi attım,ve oÄŸlumda sanki yüzüyormuÅŸ gibi ferahladım…
Erin beye ve babasına iyi tatiller ve sana da başarılar diliyorum.
Sevgiler…
Aslında karamsarlık değil de nasıl olur acaba erin benden uzakta endişesi ile başladım ama sorun yok!! herşey yolunda.. biraz dikkatsizlik var evet olumlamaya çalışıyorum. yazıyorum ki gitsin içimden..
Esra bu arada hepsi bir dönem oluyor sonra geçiyor merak etme.. bir ara erin de öyle üzerimden inmiyordu sonra geçti..
vallaha veryansın değil ruhum temizlensin diye yazdım :=) yazınca rahatladım..
yok bence sen hafta başına karamsarlıkla baÅŸlamıştın ve bu sayede ister istemez tüm olumsuzlukları üzerine çektin.. Hemen silkin hafta sonu Erin’e ve Alpay’a kavuÅŸaçağını düşün üzerinde bu kara bulutları at ( fazla Secret’ ca mı oldu:)))
Eski arkadaşlıkları özlüyor insan özlemesine ama bazen eskisi gibi olmadığını görünce içi cızz ediyor insanın
Belki görüşmüyor belki sesimizide duymuyoruz ama geçmişteki yaşanmışlıklarla ve senin-sevimli oğlunun güncesini burdan buralardan sessiz takipçisiyim
bugün yapmış olduğun küçük bir jest ilede beni mutlu ettin dediğim gibi geçmişteki yaşanmışlıklar bunlar devam ediyor
)
sevgiler
Ayşecimmm:=)) tekrar mutlu yıllar o zaman.. eskiden olsa bu sıralar pasta kesiyor olurduk değil mi :=)) hehe
evetttttt
))) o bir klasik
))))
Bir çocuÄŸa alınabilecek en güzel hediyelerden biri “civciv”. Ama onu bırakmak istemediÄŸi, eve götürmek istediÄŸi zaman, yada çok severken cırkını çıkardığı, yada merdivenlerden inerken üstüne bastığı zaman, yada civciv büyüyüp de sevimliliÄŸini yitirdiÄŸinde çok sevimsiz bir anıya dönüşebiliyor. (tecrübe)
Esi dostunla yeniden buluşman ne kadar güzel. Hele de hayatınızda başka bir boyutu yaşarken (çoluk çocuk sahibi olmak)
:=) evet sevimsiz bir anıya dönüşmesin diye kümes yapan babasının su doldurduğu KOCAMAN sulağın içinde boğulup daha sevimli bir haldeyken hakkın rahmetine (bu sabah) kavuşması birden sevimsizleştiriyor!! ne uzun oldu cümle
Civcivi kaybetme olayı beni üzdü. Kafesin içerisine erinin bisikletinden çıkan ve takılmayan bir plastik parcayı koymayı düşündüm. Hem bu parça çöpe atılmasın diye hemde büyük bir sulak olsunda su hemen kirlenmesin niyetinde idim. Annem civcivlerin boğulabileceği uyarısında bulundu. Bende bunun üzerine bir test yaptım. Civcivlerden birini içerisine attım ve olanları seyrettim. Gayet rahat birşey yokmuş gibi yüzdü ve dışarı çıktı. Suyun altına kafası hiç girmedi. Doğal olarak yüzmeyi bileceklerini düşündüğümden bu konuyu kafamdan attım. Gercekten benim yaptığım bir hatadan bir can kaybetmekten dolayı üzgünüm. Şimdi kovanının içini bir civciv boğulamayacak kadar taş ile doldurduk. Sanırım bu olay tekrarlanmaz. Tecrübemi paylaşmak istedim.
Üzülme sefgilim bugün 5 tane daha aldık ikisi siyah siyahlardan biri horoz :=)bir kahverengi diğerleri sarı..
seneye ağıl yaparsın artık koyunları bu tecrübeler ile boğulmadan yaşatırız :=)) öperim seni..
tatildeki sefgilin ben :=)