Aslında ne yazacağımı da.. ama yazmak istiyorum..
Yine her zaman olduÄŸu gibi harika yön bulma kabiliyetim ile kayın-annemlerden çıkıp eve gelirken, gecenin 10′unda kendimi bayrampaÅŸa cezaevi tabelası ile karşıkarşıya bulmuÅŸken, arkada Erin uyurken, gecenin karanlığında yolumu bulmaya çalışırken birden fark ettim ki o an yaÅŸadıklarımı kafamda bloguma yazıyorum; bunu ben hep yapıyorum.. o anda kafamdan yazı geçiyor eve geldiÄŸimde hepsini kaybediyorum.. aslında bunlar deÄŸildi kafamdan geçenler.. yolumu kaybettiÄŸim anda aklıma neden bir blog tuttuÄŸum geldi. Sonra dünü düşündüm hatta önceki günü .. bu arada ABÄ°LA‘nın bloguna bir göz attım: benden önce yazmış herÅŸeyi..
Bu yaÅŸtan sonra güzel arkadaÅŸlıkların kurulamayacağına hatta geçmiÅŸten gelenlerin artık teker teker yok olduÄŸuna inandığım bir zamanda bu blog bana bunun olmadığını gösterdi. Tamam geçmiÅŸten gelenler yok olmaya kısmen yüz tuttu ama yenileri yerlerini alıyorlar yavaÅŸ yavaÅŸ hayatımda…
Sema’nın geçen gün söylediÄŸi gibi:
” çünkü insanlar deÄŸiÅŸti… Durdukları yerler deÄŸiÅŸti… Sesleri deÄŸiÅŸti… Aynı kalmalarını istemek hata mıydı acaba? Bilmiyorum. Çok zamandır, hayat farklı akıyor sadece… ” -Sema izninle-
Erin’in çok güzel arkadaÅŸları oldu.. anneleri de benim.. yukarıda bahsettiÄŸim arkadaÅŸlarım iÅŸte..bir de yüzünü görmediklerim ama sık sık konuÅŸtuklarım,görüşüp hatta bazen sadece bir kere görüşebilip, : benim türümden olup hayatlarını devam ettirenler ..
Fotoğraf çekiyordum.. tarzım oluşmaya başlamıştı birden 180 derece döndü.. göz hizama değil göz hizamın altında kalanlara bakmaya başladım objektifimden;daha renkli kareler çıkmaya başladı,daha eğlenceli oldu deklanşöre basmak.
Arada beni de çekenler oldu tabii ..:)
“hadi hadi aktivite ayağına çocuÄŸu çalıştırıyorsun” diye dokunduranlar olsa da hayatımı,zevklerimi,hobilerimi oÄŸlumla paylaÅŸarak büyümeyi,büyütmeyi öğrendim.
Onunla eğlenmeyi, çocuk olmayı öğrendim.. anne olmak yaşlanmamak demekmiş..yeniden hayatı baştan öğrenmeye başladım..
Hatta öyle ki dün baktım Erin’i postalayıp arkadaşımla tahtıravallide eÄŸlenmeye yeltendim..
Ä°ÅŸte böyle..uzun uzadıya yazabilirim, saat gecenin 1′i oldu ve sabah kaçta büyümeye devam edeceÄŸimiz belli deÄŸil..
Dünden tadı kalan “elmacıklar” ve dökülmeden önce son gösterisini yapan yapraklar..
Ayca’cim, ben de farkettim ayni seyi gecenlerde; yasadiklarimi sanki ayni anda bloguma karbon kopyaliyorum, ama genelde benim de karbon kagidim silik cikariyor yasananlari:))
Sen de, seni cekenler de, ne guzel resimler cikarmis ortaya. Ellerinize saglik. Ve Erin efendi hanim kizimizla ne kadar da ilerletmis isleri oyle:P Ikisi de cok sirin masaallah.
Bir de merak ettim. O miniklerin hepsi de ayni monuden mi yiyor yoksa herkes kendi getirdigi mamayi mi goturuyor:) Ali Kerem genelde baskalarinin yemeklerine saldirir; kendi yemegi en sevdigi bile olsa tenezzul etmez boyle toplu yemek yeme ortamlarinda.
Ben de yazacak yorum bulamadım. Sadece böyle güzel ve samimi yazılar gözümü dolduyor iÅŸte…
süper yaaa yazdıkların insana umut yüklüyor.Bu, olan arkadaşlığı koruma,yenisini bu saatten sonra -aynı,içten,çıkarsız- bulma bizim çok sık konuştuğumuz mevzu kocacımla, bizim bam telimiz yani
ve üstüne basmışsın birebir 
eski dostlarla her buluÅŸtuÄŸumuzda aferin bize diyoruz 
p
)buradaki arkadaşlığınızı,paylaşımınızı ve yalnız olmadığınızı görünce bi aferini de ben hakediyorum. İyiki açmışım diye..
ben de sonunda sizlerden feyz alarak bloğumu açtım
bu arada fotolar da süper/eğlenceli
)
Senin gibi tatlı bir annenin, blog arkadasları olmasa da arkadassız kalacagını dusunemem..
Bloglar hayatım(a)/ıza gerçekten güzellikler,yeni dostluklar katıyor,ufkumuzu açıyor,yeni bilgilerle donatıyor vs vs.. inşallah ,katkıları hep güzellik olur..
Bu arada sarı uzun saçların da ,sana ne çok yakıştığını söylemeden gitmicem işte:)
Ayca,
Maviler kirmizilar da pek yakismis. Her ne yapiyorsan devam, iyi gelmis, belli 
Saclarin cok guzel olmus, Nurettin Teksan ve Bagdat caddesi donemindeki seni hatirlatti bana
Merhaba Ayça,
Anne olduktan sonra bu galiba hepimizin basına geliyor…Arkadasının da dedigi gibi eski arkadaslarımızın durdukları yerler ama asıl bizim annelerin durdugu yerler cok degisti
Ben bu degisimden gayet memnunum gerçi.Ama aynen senin gibi, ben de bu saatten sonra dostu nerden bulacagım diye dusunurken hic ummadıgım dostluklar buldum 
Oglumun arkadaşlıkları, annelerin arkadaşlığını yarattı 
İşte bu yavrular böyle herşeyi güzelleştirebiliyor 
Bu arada cok guzel bir blog, oglumla oynayabilecek bir suru yeni oyun, bir suru yeni fikir buldum, ellerine saglık