Kafamı kurcalayan bir meselem var ve ne yapacağımı bilmiyorum daha doğrusu kestiremiyorum. Biliyorum bir doğru yok çocuk büyütürken ancak tecrübeler, fikirler yola ışık tutuyor.
Yolda yürürken çocuğunuzun başını aniden okşayan, kuyruğunu (saçının arkasındaki elbette 
) elleyen, yanağını sıkan daha da ileri gidip aniden öpmeye kalanlara nasıl tepki veriyorsunuz ?
Ben hiç haz etmiyorum ve sanırım Erin’de buna karşı bir tepki yarattım. Eskiden biri ona soru sorduÄŸunda cevaplayan çocuk ÅŸimdi arkama saklanıyor. “annecim abla sana adını sordu söyleyebilirsin, neden söylemedin, sıkıntın ne?” diye sorduÄŸumda “korkuyorum” diyor. 4 gün boyunca evinde kaldığı insanların öpmesine izin vermiyor.
Åžimdi düşünün yolda yürüyorsunuz ve dalmış bir ÅŸey düşünürken biri ve sizden çokça uzun boylu koca elli ( shakin o’neal mesela!!!) arkanızdan uzanarak aniden saçınızı okÅŸuyor ? Ne hissedersiniz ?
Korku ? Panik? Nooluyo lemmm??
Ben böyle hissedersem küçük bir çocuk da böyle hissedecektir, ne farkımız var ?
Bir seferinde (sefer gibiler maaÅŸallah!!) ani bir refleks ile bu ÅŸekilde Erin’in kafasını okÅŸayan (okÅŸamak ile darbelemek arasındaki farkı da bilmek gerek hatta!) bir kadına elimi uzatıp aniden saçlarını sevdim! Ben de inanamadım yaptığıma ama ben bile korkmuÅŸtum elini uzattığında..”nooluuyoo” diye suratıma baktı .. “öyle oluyooo ” diye ben de O’na baktım.. utandım elbette yaptığımdan ama söz konusu küçük bir çocuk olunca, hiç bir kötü niyet taşımadığına emin olduÄŸum bu hareket kimseyi utandırmıyor.
Biliyorum etrafımda herkese kendi kurallarımı öğretemem o yüzden geçtim bu sevdadan ama peki ben kendi rahatsızlığımı nasıl yeneceğim? Tek ben mi varım bundan rahatsızlık duyan? Yoldan yürürken bana dokunuyor musun da küçük çocuğa dokunuyorsun? onun ki beden değil mi?
Sadece dokunmak olsa iyi: yiyecek vermeler de ayrı bir konu elbette. Almasan ukalasın alsan kendi kurallarına saygın kayboluyor..
N’olacak peki ? Siz nasıl çözüyorsunuz ? ya da belki çözmüyorsanız nasıl bununla yaÅŸamayı beceriyorsunuz ?
Sonuç olarak koca kişim bu tepkilerimi haksız bulmamak ile birlikte ileri yaşlar ile ilgili dokunma konusunda fobik bir çocuk yetiştiriyor olduğum konusunda endişeleniyor.
Sayın işin uzmanları bu konuya nasıl bakarlar ? Sokaktaki adamın dokunmalarını engellediğim için bu çocuk ileride sevdiklerine, kız arkadaşlarına dokunmak konusunda sıkıntı yaşama ihtimaline sahip mi olacak? Olabilir mi?
Ayca, elleyerek sevme ve yiyecek verme konusunda kendi kuralini koy, bu konuda da hicbir sucluluk hissetme. Biz cocuklara “yabanci” mefhumunu ogretmeye calisiyoruz. Keza “yabanci” birsey verirse alma, gitme, ellerse izin verme. Sen yanindayken musamaa gosterip ama sen yokken elletme, alma, yeme demek cifte mesaj olur kafa karistirir. Birak insanlar ukala desinler, alinsinlar. Bir daha nerede goreceksin?
Aniden sen mudahale edemeden elleyip openler konusunda ise antibakteriyel islak mendil disinda hicbir onerim yok. Ozellikle sarisin cocuk olunca malesef cok sikinti yasaniyor bu konuda. Kimilnaz Allah’tan dedigim dedik bir cocuk, hirlayip cirlayiveriyor. Ben de hic sesimi cikarmiyorum. Ama bebekken Turkiye’de malesef cok rahatsiz olmustuk. Alah yardimcin olsun.
Kendi kurallarım var ama şu aniden saldırı meselesi beni geriyor ve erini de ..alpayın dediği gibi bir etki bırakmaktan korkuyorum.. çocuk kimseye dokundurtmuyor artık kendini.. owww owww.. fazla duygusal bir milletiz !
uzaktan sevsek olmaz sanki.. haşırt diye o ellerini çocuğun kafasına geçiriveriyorlar yanaklarına dalıyorlar koca avuçlarıyla suratını okşuyorlar.. hijyene takınlı değilim ama ne bilim pedofili mi ne mi? çok rahatsız oluyorum..
Çok zor konu be Ayçam.. ben de çıkamıyorum işin içinden. Hele ki bebekse bu davranışlar çok daha rahat yapılıyor. Bilmiyorum ya:(
Çözüm bulan beri gelsin hakkaten
çözümü yok belki de ama biz anne babaların verdiÄŸi tepkiler bu çocukları nasıl etkiliyor bilemiyorum.. mesela benim annem kardeÅŸime küçükken kulüpte “birileri sana dokunursa sana kızarım” emiÅŸti çokgüzel bir çocuktu kardeÅŸim ve herkes elliyordu çözümü annem kardeÅŸimde buldu ama hala kardeÅŸim gelip de şöyle bir sokulmaz .. hep o mesafeyi hissederim.. sanki o zamanlardan kalma gibi gelir bana.. ne bilim..
Dokunmaya merakli milletiz. Ellemeden anlayamiyoruz. Yeni disardan geldim ve hala stres icindeyim. Bebek arabasinin onunu kesenler, soylemis olmama ragmen kol, bacak EL tutmaya calisanlar! Artik elleyenlere neden boyle bir sey yaptiklarini soruyorum! Adam sigara icip ya da para tutup ellemesin oglumu.
Sadece para tutmak deÄŸil sorun ki o da ayrı para mı tuttu ne tuttu belli deÄŸil pedofilik manyal dolu ortalık! korkutucu! kadına erkeÄŸe bakmıyor bu olay…
Aynen oyle, benim yaptigim sey ilgilenenlerle goz goze gelmemek, gulumsememek. 30 sanigeligine gosterilen ilgiye oglumun ihtiyacinin oldugunu sanmiyorum. Simdilik benim,babasinin ve yakin cevremin sevgi ve ilgisi yeterli. Fazlasini redderek ne oldugunu bilmedigim insanlardan uzak durmak en iyisi.
Gecen gun bodrum da pazarda bi adam gelip ay ne tatli diye uzaktan severken birden ayy ne tatli gel dedenin kucagina demez mi! Kucagimdan bebegimi almaya kalkti bende uykusu geldi gelemez felan diyip. Cektim. Ama inanamadim yani! Iste kacirmaktan baska care yok. Ama Ayca senin yaptigin hareket supermis:):) bide benim kizim kumral heralde cok dikkat cekmez:):)
ay yok artık.. niye gidiyormuÅŸ dedenin kucağına .. töbe töbeee…insanın aklına her türlü ÅŸey gelir yahu.. sarışın kumral fark etmez bence .. tüm çocuklara aynı yaklaşım çok sıkça var.. benim gözlemim
Pratik Anne’ye katılıyorum. Yabancı kavramını öğrenmesi daha önemli. Bence ailesi ve sevdikleri tarafından sık sık kucaklanan, dokunulan bir çocuk dokunma konusunda sorun yaÅŸamayacaktır. Biz de genelde potansiyel elleyeceklerin yanından hızla geçiyoruz, laf attıklarında durmuyoruz, nazikçe gülümsüyoruz sadece. Henüz elleyen olmadı, ama refleks olarak elleri havada yakalamaya kalkabilirim. O kadar tepki doluyum ki bu konuda.
Erin’in tavrı acaba yaşından veya kiÅŸiliÄŸinden kaynaklanıyor olamaz mı biraz da? Bir arkadaşımın çocuÄŸu tanıdıklarıyla bile biraraya gelse ilk on dakika göz göze gelmeyi sevmiyor, sonradan açılıyor. Bence öylesi daha iyi.
Ben de Alpay’ a bu bir dönem geçecek diyorum ama ısrarla kalıcı bir zarar verebileceÄŸimizden endiÅŸe ediyor. Bana göre de sanki yaşıyla ilgili.. ama bilemiyorum.. ailesi tarafından sık sık kucaklanan sevilen dokunulan bir çocuk zaten
ama dışarı çıkınca aynen benim gibi fobik durumda.. her an her yerden biri saldıracakmış gibi 
Kesinlikle Ayça insanlar ÅŸaşırmışlar Berk daha 7 aylık falandi Cadde de yaÅŸlı bı adam sigarayı attı Berk’in kafayı okÅŸadı sevdi gitti . Yarım paket huggies le basını sildim sigara kokusu çıksın diye. Gecen gün de bı kadın Emirin ayakkabısına takmış onu giydirmeyin diye geldi “annesiyim ben ” dedim bozuldu baÅŸka bı olayda gazını çıkarmaya çalışırken bı çift geldi adam doktormus “nedi var çok aÄŸlıyor” dedi açıkladım bı anda akdi kucağına gazını çıkarmaya baÅŸladı bazen bı salaklasiyor insan hakkaten ama ben De soguk davranmaya baÅŸlıyorum artık çünkü benimki sokakta oturan ameleye bile geçerken el sallio
((
:)) haha sevgi kelebekleri bunlar .. bizim gibi olacaklar günün sonunda: sürekli diken üstüne..
ben sokakta bana uzaktan öyle yapma böyle yap diyene artık ” annesi deÄŸilim ben bu çocuÄŸun” diyip geçiyorum
ben Turkiye’ye geldigimde Fransa’da insanlarin cocuklara hic dokunmadigini farkettim. Bana artik normali bu geliyor ve Turkiye’de nerdeyse kafayi yiyordum burnunu silmeye bile calisan oldu, markette cisim geldi deyince adamin bir tuttu kolunda aldi goturdu elimdekileri yerine birakip firladim arkasinda yahu sen ne yapiyorsun diyecegim, dukkani var yanda onun tuvaletini gostermis oglusa, “tabi yardimci olmak lazim” diye tesekkur bekliyor! Bebek’te bu olay oldu sasirdim kaldim. Gayet iyiniyetli herkes aslinda kotuniyeti olan acik acik yapamaz gibi geliyor bana. Merak etme senin verdigin egitimi burada tum aileler veriyor ve cocuklarinin buyuyunce dokunmayla ilgili bir problemi yok mutacaviz tavirlarla var. Fransa’da buyuseydi bu dediklerini kimse yapmayacakti ona;) normali bu olacakti!!!
Erin’in okulunun sahibi Alman bir bayan.. Erin’in okula bensiz gittiÄŸi ilk günlerdi, öğlen Sonja kitap okusun istemiÅŸ yanında sokulmuÅŸ o sırada burnu akınca koluyla silmiÅŸ Sonja da gidip mendil getirmiÅŸ istersen bununla silebilirsin diye akÅŸam üzeri gittiÄŸim bana olayı anlatırken sonuna ÅŸunu ekledi : ” biliyor musun Aycan hanım ( Aycan diyor bana
) ) O’na dokunmama izin verdi burnunu ben sildim..
Bu yaklaşım beni şaşırtmıştı..her zaman bunu anlatıp dururum .. senin marketteki adamın alıp çişe götürmesi ile yan yana koyunca.
Dokunmak için bir çocuktan izin istemek.. bir insandan izin istemek.. kaldı ki tanıdık biri.. tanımadıklara ne oluyor değil mi ??
Biz milletçe çok duygusal ve iyi niyetliyiz bu konularda.. izin vermediğinde ise alınıyor karşındaki .. çok zor bir denklem..
tüm yorumları okuyunca herkesin aynı durumdan şikayetçi olduğunu görünce şaşırıyorum gerçekten. Öyleyse hala tek çözüm olduğunu düşünüyorum. Benim felsefeme göre bulunan çözüm, bir şeyi çözerken başka bir soruna yol açıyorsa, gerçek çözümden uzağız demektir. Daha fazla düşünmeliyiz. Buna kendimi zorladığımda çoçuk farketmeden engellemeleri yapmayı becermekten geçiyor. Nasıl olacağını sormayın. Ama gerçek çözüm bence bu. İnsanlar tarafından bu kadar uyarılan çocuğun gelecekte bir konuda fobik olmayacağını kimse garanti edemez.
“çocuk fark etmeden engellemeleri yapabilmek” ..nasıl olacağını söylemeden böyle olaması gerektiÄŸini öneriyorsun
benim elim kolum bağlanıyor :O
Benim kızımida sevmeye kalktıklarında, ben olabildiğince note kalmaya çalışıyorum ve tepkisiz. Kendi tepki veriyor genelde. Doğru mü yanlış mı bilmiyorum.
Bizim buna ilave birde mavi göz sendromumuz var, yanımızdan geçerken bağıra bağıra söylüyorlar gözlere bak diye. Hem sinir oluyorum (çünkü bende çok cektim zamanın) hem de nazar değecek diye sinir oluyorum ve hiç mı görmedin diye cemkirmek istiyorum ama duymamış taklidi yapmakla yetiniyorum
Doğru yolu bulunca paylaşırsan sevinirim
hah evet mavi göz!
) ya dokunmasalar hepsine razıyım .. çocuk uzaktan sevilir ama öyle olmuyor.. tepkisiz kalamıyor insan.. bir okuyan uzman olsa da konusunda bir öneride bulunsa diye beklemedeyim;)
Merhaba;
kesinlikle muzdarip olduÄŸum bir konu.Benimki biraz mesleki deformasyonla da ilgili.Çok fazla sayıda tacize uÄŸramış çocukla çalışmak zorunda kaldım.Bu yüzden kızıma hissettirmeden-olabildiÄŸince- ama ben kartal gibi takipteyim.Mesela yemeÄŸe gidiyoruz garson geliyor,sevmeye çalışıyor..Ne bileyim bir amca yanağından makas almayaçalışıyor vs…vs… Ä°yi de ne bileyim ben senin masumiyetini???Ben kesinlikle hoÅŸlanmadığımı hem davranışlarımla hemde sözel ifade ediyorum.Allah’tan kızım sosyal olmasına raÄŸmen çok yakın aile fertleri dışında temastan hoÅŸlanmıyor.Åžimdilik,ya sonra?Åžansa bırakabilir miyim(iz)?Tamam öğreteceÄŸiz diyelim çocuklarımıza peki ya “insanlara güvenme mesajı! ” vermeden bunu nasıl yapacağız?o ince çizgiyi nasıl aÅŸacağız? cevabı arıyorum.Åžimdilik bizim kızaçaktırmadan sıkı takipteyim…Gelecek cevap ve önerileri merakla bekleyeceÄŸim
Dijle sanırım herkes aynı dertten muzdarip .. öneriden çok herkes aynı sıkıntıyı yaşadığını söylüyor
ben de bir öneri bekliyorum..
sevgili Ayça senin ve bi çak anne gibi benzer durumlardan bende geçtim…cansıkıcı dönemler gerçekten! bazen yakınlarımı bile uyarmak zorunda kaldığım çocuklarımla ilgili yada çocuklarımın hissedicekleri rahatsızlıklarla ilgili çok zorlanarak uyarılarda bulunduÄŸum oldu…ÅŸimdi iyide etmiÅŸim diyorum…parolam ÅŸuydu izin almak ÅŸartıyla herkesle konuÅŸabiliriz ama kimseye dokunmamalılıyız yada dokundurmamalıyız, çok yakın aile fertleri ve arkadaÅŸ çevresi dışında…çünkü dokunmak sevgi içerir ve bunun içinde bir süreç gerekir herkesli böyle bir baÄŸ kurmak zorunda deÄŸiliz! gibi …anlayacağı dilden açıklayıcı öğretici bilgilerin(nedenli niçinli) ışığında …zaten çocuklarımıza fazlasıyla sevgi ve ilgi gösteren anne ve babalar olduÄŸumuz için hiçte fobik bir durum içinde girdebileceklerinii düşünmüyorum…benimkiler zaman içinde seçici olmayı öğrendiler mesafeleri yakınlık uzaklık derecesini dengesini kurmayı…yiyecek kabul etmekde bence çok doÄŸru deÄŸil…çünkü gerçekten günümüz koÅŸullarında benim için saÄŸlıklı olan baÅŸkası için çok saÄŸlıksız olabiliyor o yüzden tanımadığımız ellerden nedenlerini anlatarak bi ÅŸey kabul etmemeyi öğretmek en doÄŸrusu gibi geliyor bana…ama sıkma canın geçiyor bu günler baÅŸkaları baÅŸlıyor biricik anne, bu yol uzun ve güzel bir yol bir o kadar da çetrefilli…en önemlisi ve doÄŸrusu senin bildiÄŸin hissettiÄŸin yol:))
Ayça’cım büyük oÄŸlum 2 aylık falandı. MArkete gittiÄŸimizde bir kadın sevmeye kalktı. Ben de “lütfen ellerini ve yüzünü ellemeyin”dedim. Kaıdn da bana “Madem öyle evden çıkartma çocuÄŸunu” dedi.!!! Allahtan oÄŸlum öyle ellenmekten sevilmekten çok hoÅŸlanmayan bir bebekti. KÄ°mseye sokulmazdı, sevmeye kalkanlara da bağırırdı. Åžu an 8 yaşında. Kendisini çok net ifade eden, istediÄŸi ve istemediÄŸi ÅŸeyleri çekinmeden söyleyen bir çocuk. Tanımadıklarından yiyecek almaması ve istemediÄŸi kimsenin kendisine dokunmaması konusunda bende hep net mesajlar verdim. Bundan zarar göreceÄŸi yada ileride kalıcı bir etkisi olup olmayacğını bilemiyorum. Böylesi benim içimi daha rahat ettiriyor.
Küçük oÄŸlum 10 aylık. Kışın bronÅŸiyolit oldu. 4 gün hastanede yattık. Ondan sonra hem dışarı daha az çıkarttık hemde eve ziyareti azalttık. ( Doktorumuz öyle istedi) o sıkıntıdan sonra ben özellikle ellemek isteyenleri ( tanıdık tanımadık) uyarıyorum. ÇoÄŸu kiÅŸi anlamıyor. Ben de bir kez daha kesin bir dille “ellemeyin” diyorum. Sevmek isteyen uzaktan sevsin. Ben hastalanmasınlar diye uÄŸraşırken önceden nereyi ellediÄŸini bilmediÄŸim insanların insafına bırakamayacağım:) Hem ben onları elliyor muyum:)
Geçmiş olsun:(
)) sanırım yazdığımla kalacak bu mesele kafamda 
bir çözümü yok gibi.. biraz geniş bırakmalıyım kendimi ve canımı sıkmamalıyım diye geçiyor kalbimden ..
Hem ben onları elliyor muyum? işte benim de kafamda dönen soru bu.. ama sorun ben ellemeyin derken çocuğun bundan etkileniyor olması.. evet büyük bir şehirde yaşıyoruz kime güvenip kime güvenemeyeceğini büyük insanlar dahi bilmiyor artık ama bu kadar temkinli yetiştiriyor olmak ve bunu çocuğun gözüne soka soka yapmak canımı sıkıyor.. hadi söylemedim diyelim.. bu çocuk milleti elden yüzden çıkan her türlü ifadeyi anlıyor
tanımadığı kişilerden yiyecek almaması gerektiğini biliyor hatta tanıdıkları bile verdiğinde önce bana soruyor bu bence iyi birşey ancak biri dokunduğunda bunu istemiyosa söyler hale gelecek mi? sanırım 8 yaşında bunu göreceğim bende..:)
Endiselerinde haklisin ve bu konuda senden yanayim Ayca. Ingiltere’ye gittigim ilk zamanlar arabanin icerisinden zenci bir cocugu sevdim gozlerimle, ay ne tatli sey diye sesli de soyledim. Anne ve cocuklar disarida idi. Ama kadin muhtemelen yuz ifademden sevgiyi sezdi ve arabanin camina eliyle vurdu! O zamanlar bunu algilayamadim. Ne kaba insan diye dusundum. Bizim Ingiliz damat da kadin hakli. Binbir turlu insan var, kimin ne niyetle yaklastigi belli degil, cocuklarini korumak zorunda dedi. Gene bos bos baktim. Yillar sonrasinda bizzat orada yasayinca ne demek istediklerini anladim. Cocuklari kandirarak parkta calmak cok olasi bir olaydi. Oyle sevecen bakisli insanlar o parka devamli gelen cocuklarin fotografini cekip, sonra da cocugu olmayanlara satiyorlarmis. Kacirip da elbet
Gorunuste iyi niyetli insanlar ve de! O sebeple Ingiltere’de anneler cocuklarinin fotografinin cekilmesini bile istemez, buna tepki verirler. Okullarda velilerin fotograf cekmesi, videoya kayit yapmasi yasaktir. Okul yonetimi cekip satar. Bu bir ticaret unsuru mudur bilmem, o yonu de var. Ama sapiklara karsi da bir onlem oldugu soylenen sebeptir. Yani ozetle, birak ellemeyi, gozle uzaktan sevmek, fotograf cekmek dahi hos karsilanmaz Ingiltere’de… Soguk insanlar olmalari bundan mi kaynaklanir bilmem. Ama ben burada da vicik vicik sevgiden hoslanmiyorum. Kayinvalideme bir komsu teyze geldi. Kapidan ugrayip birseyler birakti. O sirada bizim bocugu gordu. Tutturdu bircik seveyim seni, olmadi elini tutayim senin diye. Bizimki elletmedi. Ama kadin en az bir 15 dakika yalvardi bizimkine. Elletmedi, kacti bana geldi. O gittikten sonra da ayari kacti bizimkinin. Butun gun agladi. Nazar mi, kadinin israri mi, tanimadigi birisinden boyle bir baski mi, ne etkiledi bilmiyorum ama yarim gunu huzursuz, mizmiz, herseye aglar gecirdik. Oysa genelde 10-15 dakikada insanlara alisip oyun oynar, kendisini sevmelerine izin verir. Bir sekilde hissediyor bizimki. Vucut dili ele veriyor insanlari diye dusunuyorum. Bu yastan sonra birisinin pesine takilip gitmesi fikri beni urkutuyor. O sebeple de yabanci nedir onu anlatmaya calisiyorum. Akraba ve arkadas nedir onu ogretmeye calisiyorum. Onlara karsi direnc gostermesin, ama yabanci birisine karsi da dost olmasin. Pesine takilip gitmesin ve kendisini elletmesin. Bizler gelip boynumuza sarilan ya da elimizi tutmaya calisan birisine ne tepki veriyorsak o da aynisini versin. Ince bir ayar var, o ayari yakalamak lazim diye dusunuyorum nacizane ben. O sebeple Alpay cok da endiselenmesin, yabancilardan daha cok endise duysun kanimca.
Dün konuyu esime actım senin yuzundenn o da herkese gülücük dağıtıyor ddedi . Dışarıda hep asık yüzlü olmalıymışım insanlara ;///
Ve evet gecen sene Berk 17 aylikken disneyland da bı gösteriyi izlerken çok yetmediÄŸi için tshirt unu çıkarmıştım o ara da üşümesin diye ama hemen bı görevli gelip üstünü giydirmemi söyledi önce sinir olmuÅŸtum ama daha sonra bana açıklama yapmak için ve aslında çocuÄŸunu koruduklarını anladım çünkü sırf cocukları çekmek için para verip girenler olabildiÄŸini söyledi çok rahatsız edici bı durum ama gecen sene cocuk tacizi ile ilgili o kadar çok ÅŸikayet alınmış ki Türkiye’de artık daha az sevecen olsak diyorum. Ve önce kendimden basliyacagim…
Biz defasında bir tatil köyünün restoranında yemek yiyorduk. Benim büyük oÄŸlan o zamanlar daha 1 yaÅŸlarında ya var ya da yoktu. Restoran görevlisi bir kızcağız karşıdan gülücükler attı, suratlar yaptı konuÅŸtu bizim oÄŸlanla. Sonra yetmedi geldi bizden oÄŸlumuzu ödünç istedi, mutfaÄŸa götürüp arkadaÅŸlarına gösterecekmiÅŸ! Ben dumur olmuÅŸ vaziyette kıza bakakalmıştım da Allah’tan eÅŸim toparladı durumu iÅŸi ÅŸakaya vurarak kibarca reddetti kızı. Yuh yani, sen kimsin ki ben sana çocuÄŸumu emanet edeyim?
Bir defasında da Mothercare’de bir anne ve bir anneanne fenalık geçiriyorlardı. MeÄŸer maÄŸazaya gelirken yolda simitçinin teki ani bir hareketle bebeÄŸi ÅŸapadanak öpmüş. “Sen kimsin gelip çocuÄŸumu ÅŸapur ÅŸupur öpüyorsun, aşıları tamam bile deÄŸil çocuÄŸun, manyak mısın?” diye birbirlerine girmiÅŸler. O zaman da çok ÅŸaÅŸmıştım insanların bu aşırı bebek sevgisine.
Var böyle tuhaf insanlar, en iyisi bebek arabasında uyurken falan arabanın üzerini tülbent gibi ince bir bezle örtmek. Ä°nsanlar göremeyince, örtüyü de açıp mıncıklamaya yeltenmiyorlar. Ä°kinci oÄŸlanda eÅŸimle ustalaÅŸmıştık bu konuda, uzaktan çocuklara kilitlenmiÅŸ sevmeye gelen birini gördüğümüzde ustaca yolumuz deÄŸiÅŸtirip çaktırmadan uzaklaşıveriyorduk. Bir defasında da elinde sigarayla bizim oÄŸlanı sevmeye gelen birine “su çiçeÄŸi geçirmiÅŸ miydiniz?” diye sordum, adam “yooo diye cevap verince “O zaman ellemeyin aman size de bulaÅŸmasın” dedim neredeyse koÅŸarak gitti adam
Boşver elletmesin kimseye kendini, yabani dursun herkese, aile içinde öğrensin sevdiklerine dokunmanın güzelliğini.
Uzanıp kadının kafasını okşamana ise bayıldım, muhteşem bir hareket olmuş can-ı gönülden tebrik ediyorum cesaretin için. Ben çocuklarımla bebek olan asansöre bile binmiyorum, benimkiler okula gidiyorlar bebeğe mikrop ya da virüs bulaştırabilirler diye insanlar hiç düşünmüyorlar böyle şeyleri.
ben ilk 7-8 ay gayet sevimsiz görünme pahasına carlayıp durdum :”uzaktan sevin lütfen”, “dokunmayın lütfen.” , “hanımefendi eli daha güvenli deÄŸil ki aÄŸzına sokuyor onu da” “kardeÅŸim bıraksana çocuÄŸun ÅŸapkasını ben bilmiyor muyum takmasını??? “evet sling içinde eziliyor, ölsün diye koydum ben zaten.” gibi dozdan doza deÄŸiÅŸen haller… artık daha az tepki gösteriyorum. hastalık kapma ihtimali daha az ilk aylara kıyasla. o yüzden “aha el geliyor” diye çita gibi atlamayıp, gerekirse elin deÄŸmesi riskini göze alıp daha sakin söylüyorum söyleyeceÄŸimi. bazen bebek arabasını hızlandırıyorum ya da yönünü deÄŸiÅŸtiriyorum, böyle savıyorum hamleyi. ÅŸimdi aze küçük. biraz daha büyüyüp olan biteni anlamaya baÅŸlayınca ne yaparım bilmiyorum. ama herhalde pratik annenin dediÄŸi gibi yabancı-tanıdık ayrımını anlatarak çözmeye çalışırım.
Benim de 6 aylık bir oÄŸlum var ve bu konu beni çıldırtıyor . Normalde sakin ve yumuÅŸak biri olmama raÄŸmen biri elini uzattı mı deli oluyorum ve gayet kabaca söylüyorum.Aynı ÅŸeyi annem yanımda baÅŸka bir bebeÄŸe yaptı, sakın anne dedim bunu bir daha tekrarlama, haklısın dedi özür diledi. Ama asıl problem ÅŸu hadi büyükleri durduruyorum ya çocuklar.Çocuklardan korumak daha zor oluyor .AlışveriÅŸ yaparken bi arkamı dönüyorum yeni yürüyen çocuk lap atmış elini kayranın suratına ,arkasında babası gülüyor. Evime gelen misafirin çocuÄŸu, kayranın tam tepesine attı elini, nasıl çektim.Annesi gülüyor ne var ki bunda diyor.Benim çocuÄŸum kıymetli, ben takıntılıyım ve hala lohusa depresyonundayım kusura bakmayın dedim,görüşmüyorum artık.Çocuklu misafir alamıyorum kayrayı yalnız bırakmaya korktuÄŸum için. Çocuklar benim için daha büyük problem. Anneler çocuklarına bebek sevmeyi öğretmeliler bence,kendileri çok biliyor ya…
alpay ve sen cozumu coktan bulmussunuz bence…alpay kesinlikle haklı..sen de “belli etmemek cok zor ama buna cabaliyorum” diyerek dogru yolda oldugunu gosteriyorsun bence..sadece erin daha buyudu ve milleti engelleme cabanda daha siyasi olman gerekiyor:))..bende ayni durumdayim..:)..Birde ıslak opucukler var yanaga konan..muck diye..yasli bi erkekten geldi midem kalktı..cunku normal degil..farkında degiller ama pedofili cunku orda purussuz bir tenden haz aldigi icin yapan biriydi ..hatirladikca midem fena oluyor…MAVI GOZ-SARI SAC konusunda da cok haklı yukarıda yazanlar..bizim memleketimizde “masallah” deme eksikliÄŸi var…yahut millet kendi cocuguna diyor ama baskalarına demiyor..ben cok kereler boyle nazara getirlen veya gelen cocuklar duydum o nedenle bu sihirli sözcuge , hurafe degil “phoneshield” ler gibi “radiation engelleyici” bi nev i arac olarak yaklasiyorum..niye masallah demediniz diyorum..annem kaba buluyo ama desin kardesim o kadar diline dolayip bahsediyorsa desin..tabi sok oluyorlar ne alaka diyerek..ama onlarin beni iptidai adletmelerindense saglikli ve mutlu bi gunu yegliyorum.. muhtemelen burda bile anlasilamamis olabilirim…ama napalim..
Ben torunlarımın ilgi görmesinden rahatsız olmuyorum.Doğrusu Amerikada bile torunum mahalledeki herkesin tanıyıp sevdiği bir çocuktu.Rahatsız edici bir ilgiyle karşılaşmadık.Önsezilerime güvenirim.
Bir anneanne ve öğretmen olarak kuşkularınıza hak versem de her yerde kötü insanların dolu olduğunu düşünmenizi pek sağlıklı bulmadığımı söylemeliyim.
Özellikle bizim milletçe çocukları sevdiğimizi düşünüyorum.Ben de çocuk ve bebek gördüğümde ona gülümsemekten kendimi alamam.Ama annesinin bakışlarını kaçırdığını veya buz gibi baktığını gördüğümde de kendimi kötü hissettiğimi belirtmeden geçemiyeceğim.
Bence tedbiri elden bırakmamakla beraber her şeyde olduğu gibi tepkide de aşırıya kaçmamalı.
Nalan ablacım ( abla diyim mi artık
) ben de oğlumun sevilmesinden rahatsızlık duymuyorum yanlış anlaşıldım sanırım ama yolda tanımadığım biri arkadan gelirken elini şöyle bir çocuğun kafasın sürtüp geçtiğinde çocuğun korkabileceğini düşünmüyor ya ona sinir oluyorum.. çocuğu sevelim tabi ama uzaktan.. yani ben yolda yürürken bir çocuğun gidip de orasını burasını sıkıştırmıyorum ve sıkıştırılmasını anlamıyorum.. ve bunuyaptıklarında sert bir tepki veriyorum eşim de bu tepkinin oğlumuza zarar vereceğini bunun başka bir çözümü olması gerektiğini savunuyor ben de böyle bir çözüm bilen var mı diye sordum 
) yoksa elbete ben de bebek özellikle gördüm mü dişlerim kaşınıyor 
Yorumlara bakılırsa anneler hayli muzdarip bu konuda. Karşımdakilerde böyle bir etki bıraktığımı hiç düşünmemiştim gerçekten. Daha dikkatli olucam mesela
Ama bazı çocuklar da o kadar tatlı ve çekici oluyor ki -gel beni sev- diyor adeta 
Hele bir de ailesi görmezken şirinlik yapanlar var 
Bir çocuğu sevmek istediğimde onunla göz kontağı kurmadıysak veya çocuktan işaret alamadıysam iletişime geçmiyorum zaten. Bu aşamayı geçer iki kelam edersek ve dokunmak istersem hemen annenin gözlerini arıyor gözlerim
Öpmek istersem [evet buraya yorum bırakan anneler gözlerini belertiyor biliyorum, niye öpüyon nan! diye 
] anneden izin istiyorum muhakkak. Ama yorumlardan anladığım o ki bu davranış tarzı da annelerce hoş karşılanmıyor. Biz yeterince seviyoruz sen de sevmeyiver kardeşim diye.
Ben yaşça ve tecrübece sizlerden çok geride geliyorum. Tepki ve düşüncelerinize hak veriyorum. Onlar sizin çocuklarınız bütün insiyatif sizin. Ancak şu güzel birşey değil mi; yanınızdan gelip geçen insalar çocuğunuza gülümsüyor, seviyor, yanından tosur tosur suratsız, çocuk sevgisinden mahrum insanların geçmesinden yeğdir diye düşünüyorum.
Bence -insan sevgisi- adına güzel biÅŸey sevmek sevilmek. Dozajında tabii. Ama bu doz o kadar göreceli bir kavram ki, dışarıdaki insanların tepkilerini tek bir düzeye çekemeyeceÄŸimiz için Alpay Bey’in düşüncesine katılıyorum. Çocuklara cam bir bölmedeymiÅŸ ya da öyle olması gerekiyormuÅŸ da dışarıdan müdahele edenler yanlış davranıyor gibi hissettirmemiz doÄŸru gelmiyor. Çünkü tipik Türk insanı çocuk gördü mü sever:) Etrafı böyle insanlarla dolu olacak uzun bir süre. Ona yaklaÅŸmak ve sevmek istemelerinin güzel biÅŸey olduÄŸu fakat kime izin verip vermeyceÄŸi Erin’in kararı olduÄŸu.. (Arıza tiplere zaten aile müdahele eder.)
Kardeşim çocuk gelişimi okuyor da ondan bu gevezeliğim
Çok uzattım ben de karşı takım oyuncusu olarak kendimi ifade edebilmişimdir umarım.
Walla kötü niyetimiz yok seviyoruz sadece çocuklarınızı
Sevgiler Ayça Hanım, sevgiler Anneler
Nisa
Bende bu “cocuk uzaktan sevilir opulup sıkıştırılmaz” dusuncelerim yuzunden cok yakin aile sakinleri tarafindan aforoz edilmenin ÅŸigine gelmiÅŸ bir anne olarak henüz bir çozüm bulabilmiÅŸ degilim. tek yapabildigim kızıma tanımadiklari ile konusmamasi ve birsey kabul etmemesi gerektigi ve eger istemiyorsa kendisini sevdirmeme hakkı oldugunu soylemek oluyor. eÅŸim bu konuyu bazen fazla abarttıgımı dusunse de kızım yapısı geregi oyle mıncık mıncık edilmekten hoslanmiyor ve cogu zaman bunu en yakınlarına bile cırlayarak belli ediyor. tüm uyarılarıma ragmen bu sekilde sevmeye calisanlara karsi savasmaktan artik yorgun düştüm resmen. hem izin dahi istemeden hoop diye kucaklayip seviyorlar cocuk tepki verincede de aman canim ne huysuz seysin sen diye tepki gosteriyorlar ya ustlerine atlayasım geliyor. ben tanıdıgımız bildigimiz insanlarin bile bu teklifsizliklerine sinir olurken sokakta hic tanımadıklarıma o an apisip kalmadiysam cevabı da yapıştırıyorum. en sinir oldugum da savunmasız bebekler akarsı yapılanlar. kendi egolarını tatmin edecekler diye ufacik cocugun bir agzinin icine girmedikleri kaliyor. ben kızım bir bebege yaklasmak istediginde sadece kiyafetlerinin ustunden bacaklarini oksayarak sevebilecegini soyluyorum ama bazi anneler bu konuda bizim kadar takintili degil malesef alsin alsin kucagina ellerinden opsun ne var bunda falan diyebiliyorlar. sanırım dısarıdaki butun insanları degistiremeyecegimiz icin yapabilecegimiz tek sey cocuklarımıza kendilerini nasıl koruyabileceklerini cok guzel ogretmek onlara aciz olmadıklarını hayır demeye hakları oldugunu onları korkutmadan ogretebilmek.
Merhaba,
Ben de sokaktaki insanın gelip çocuÄŸuma sarılmasından, öpmesinden, dokunmasından ÅŸikayetçi olan biriyim. Böyle davrananlara karşı sözle söylüyorum rahatsızlığımı “Lütfen öpmeyin, ellemeyin, dokunmayın” ÅŸeklinde. Kızıma da kimse senden izin almadan seni öpemez, sana dokunamaz diye birçok defa söyledim, söylüyorum. Eskiden beri zaten böyle bir rahatsızlığım var, konu hijyen deÄŸil Ayça senin de belirttiÄŸin gibi.. Son zamanlarda daha dikkatli davranmaya çalışıyorum, çünkü bir arkadaşımın kızına servis ÅŸoförü herkes indikten sonra ne tatlı kızsın sen diyerek öpmüş, kız eve geldikten sonra baÅŸta olayı anlatmadan anne bugün elimi yüzümü güzelce yıkayalım, iyice temizlenelim gibi ÅŸeyler söylemiÅŸ, biraz da aÄŸlamaklı.. Sonra olayı öğreniyorlar, bir sürü detay v.s. Adamın iyi niyetli olmadığı çıktı ortaya, bu nedenle ben artık daha da dikkatli olmanın zararı olmayacağını düşünüyorum. Dokunma ile ilgili olarak ilerde problem oluÅŸması konusunda da bu tür bir yaklaşımın etkisi olabilir mi? Onu yaÅŸayıp görebiliriz sanırım, ama ben etkisi olacağını düşünmüyorum, çünkü kızım sevdiÄŸi insanların kendine dokunmasından, onu öpmesinden keyif alıyor…Erin için de sorun sadece yabancılar içinse bence bu da yabancı kavramını ayırt ettiÄŸine iÅŸaret ki BENCE bu iyi birÅŸey… Biraz akışına bırakıp rahat davranmak da lazım belki fakat olmuyor, Alpay’ın dediÄŸi gibi keÅŸke çocuklarımızı onlara belli etmeden koruyabilsek ama bizim yanlarında olmadığımız durumlarda da kendilerini koruyabilmeleri için durumun biraz olsun farkında olmaları gerekiyor…
Çok uzun oldu sanırım!!
sevgili Ayca
Nasil bir konudur bu, yillardir kendim bile cozemedim bir turlu. bence Erin in ileriki yaslarda insanlarla dokunarak iletisimine zarar verecegini sakin dusunme. kotu niyetli dokunan birilerine izin verip uzun yillar en yakinindaki insanlarin bile dokunmasindan panik yapacagina, birak kendi yasitlari ile, kendi kendine kesfetsin dokunusu. Malesef insanlar cok saygisiz. beden kucuk veya buyuk saygi hakediyor ama bizim milletimiz her zamanki gibi, cocuklara birey olarak bakamiyor. uzgunum ama cocuklara dokunmak degildir sevgiyi ifade etmek. sakin kotu hissetme. tecrubeyle sabittir.
sevgili Ayça
bizde durum biraz farklı.OÄŸlum 3,5 yaşında ve metroya bindiÄŸimizde insanlar onunla ilgilenmezlerse ‘metrodakiler çok iyi insanlar dimi anne bana hep ÅŸeker veriyorlar ‘ diye onların duyacağı ÅŸekilde söylüyor ve insanlasar GüneÅŸ’e birÅŸeyler vermek için çantalarını kurcalıyorlar. yada onunla ilgilenilmiyorsa kendisi gidip tanışıyor.YaÅŸ farkı gözetmeden.Sevilmemeye tahammülü yok sanırım.ama çocuÄŸun içinden geliyor.
:)) Çok tatlııı ..:)
çocukta değil şeker veren zihniyetler ile ilgili benim derdim :O
ama şeker verilmesini ben nedense çocuğa yapılan bir iyilik gibi göremiyorum .. bu konuda tam ters hissiyata sahibim..
Ayça’cım, bütün yorumları okudum ,ben de biraz ÅŸaşırdım ve kafam karıştı. Ben mesela bir arkadaşımla karşılaÅŸtığımda sırtını sıvazlamayı, ona sarılmayı gayri ihtiyari yapan biriyim. Dokunarak (tabii iyi niyetle) insanlara iyi enerji verdiÄŸimizi düşünüyorum. Korkutmayı ayrı tutarak yazıyorum ama sokakta, çocuÄŸumu seven hiç kimse için ÅŸimdiye kadar kötü niyetli olabileceÄŸi gelmedi aklıma.. Ben mi çok safım diye düşündüm okurken? Arda’ ya tek söylediÄŸim birisi seni severse ve sen bunu istemiyorsan, istemedÄŸini soyleyebilirsin, hatta ittirebilirsin demek. Sonuçta çocuklar bence bu ayrımı bizden çok daha iyi, içgüdüleri ile yapıyorlar. Ama sokakta sadece kafasını okÅŸayanlara karşı hiç bir ÅŸey geçmedi aklımdan ne yalan söyleyeyim.. Kucağına almak isteyen, opmek yada sarılmak isteyenlere de Arda’ nın onayı dogrultusunda davranıyorum. Istemiyorsa istemiyordur ve tepki veriyor zaten. Açıkçası Alpay’ a katılıyorum ben sanırım bu konuda
Tabii ki ideali çocuktan izin alınması ve buna saygı duyulması ama insanlara karşı güvensizlik değil, güven kazandırmak gerekiyor gibi geliyor bana hep..Bunu yaparken iyiyi kotuyu de ayırd etmesini ogretmek cidden cok guc ama yıne de ne bileyim, denemek lazım sanki.. Valla kafam acaip karıştı, dusuncelere gark ettin beni ..Hoş ben biraz gecikmişim belki de konu sizin cephede coktan kapandı 
Kucak kucak sevgilerimle.. 
Ayca ben senin verdigin tepkinin cocuga zarar verecegini dusunmuyorum, bence alpay abartiyor. Cocuk yakin cevresinde sicaklik ilgi dokunma opusme gorurse sorun yok. Yabancilara zaten dokunmasin. Kiz arkadas ornegi vermissin, evde sen kocanla samimi olursan bunu gorurse o da onu ogrenir, onu bol bol minciklarsaniz sorun yok. Ama onun izniyle! Izin vermeyen cocugu zorla sevmek cok buyuk ssygisizlik ve taciz bence. Ben de turkiyede birden cocugumu elleyenlerden cok rahatsiz olmustum. Tepki gostermekte cok haklisin. Hoslanmiyor lutfen sevmeyin diyebilirsin. Senin arkana saklanmasi da bence cok super bir hareket. Sevgi bocegi olsa isin daha zordu. Bu cekingenligi yasina da cok uygun bence endise edecek birsey yok.
merhaba,
yabancı nedir, akraba nedir, aile nedir kavramından ziyade cocuga onun bedeninin ona özel oldugunu ve onun izni olmadan kimsenin ona dokunmaması gerektiğini öğretmek lazım, daha ilkokul öğrencisi iken 15 gün boyunca cok yakın bir akrabası tarafından taciz edilmiş birisi olarak yazıyorum bunları, benim cocuguma kendi isteği(kendisini bilene kadar da benim isteğim) dışında hiç kimse dokunamayacak,kimse abartttığımızı düsünmesin en yakın cevremizde dahi çoook iyiler ve çoook kötüler var, çocuklarımız kötülerle karşılaşmasın inşallah,