Erin annemle markete gitmek için dışarı çıktı.Camdan el sallarken bana deliler gibi el sallayıp yukarı” babayyÅŸÅŸ” diye bağıran benim oÄŸlum yüzüme çok sevimli bir gülümseme yapıştırdı..
Bir da hayatının hiç bir döneminde “babayÅŸÅŸ” demeyecek ve ben bu konuÅŸmalarını ne çok özleyeceÄŸim ..
Tatil bitti
"Sonbahar geldi.. hüzün yaprakları dökülüyor" diye başlamayacağım... sonbahar benim için hüzün değil aşk mevsimi.. sarının,kırmızının,yeşilin birbirine kavuştuğu,odun kokusu yayan ormanların aşkının mevsimi.. eylülleri sevmem bundandır.. kış uykusuna girmeden son bir gerinme gibi başlar ...rüzgarlar eser,uçan yapraklar dans ederler... şimdi burada estiği gibi.. hani esme rüzgar deli deli aklım başımda değil ...
Nasıl ulaşacağımı bilemediğim için buradan teşekkür etmek istedim.. Dante'nin sana börtü böceği sevdirmesi dileğimle :) Çok incesin :) teşekkürler tekrar
evet geçen her zamanın kıymetini bilmemiz gerekir aslında doya doya tadını çıkararak büyütmeliyiz çocuklarımızı..
Ä°nsan her anını, her yeni söylediÄŸini, yeni yaptığını kaydetmek, fotoÄŸraflamak, yazmak, unutmamak istiyor.Bir gün önce ile bir gün sonra arasında o kadar hızlı geliÅŸiyorlar ki ilk kez yaptıkları birÅŸeyi ertesi gün sanki hep yapmışcasına deneyimli yapıyorlar ve ÅŸaşırtıyorlar bizi…
Hiçbir anını unutmamak istiyor ve bunun için çaba sarfediyorum ama ne oluyor,eski resimlere bakıyorum ve “aaa ne kadar küçükmüş” diyorum. Hani unutmayacaktım?
Dünyanın en zor ve en keyifli iÅŸi bu Ayça. Gittikçe tadından yenmez bir hale geliyorlar. Kucağımdan kaçacak ve “aman anneee” diyecek yaÅŸları gelmeden -hepimiz yaptık bunu zamanında- bol bol sıkıştırıp sarılalım, sevelim.
Böyle güzel birÅŸeyi tek sefer yaÅŸamak beni kesecek mi diye de düşünüyorum bu aralar…
Beni deÄŸil tek sefer on sefer de kesmez..
sadece gücüm olmadığını biliyorum..
yoksaaa..insan doyar mı?? kadın doyar mı anneliğe ?? hı??
naynnnn!!
bir de yetmez 3 tane 3 te yetmez 5 tane… 5 te yetmez 7 taneee ver ver verrr verrr ver allaaahım ver..
gerisi ??
zor!
3-5-7??? Ah çok güldüm. Alemsin…
Ve haklısın. Ne güç var ne enerji. Daha mı erken girişseydik şu işe diyorum bazen.
Geçen buna benzer bir duyguyu babasıyla parka giderken bana el sallayıp öpücük veren Duru’da yaÅŸadım…Gözden kayboluncaya kadar arkasından baktım O da bana baktı birkaç sefer. Sanki şöyle diyordu “anneciÄŸim artık ben de ayaklarım üzerinde duruyorum, birey oluyorum…”
:) dün gibi dün ofisteki senin ilk hamile olduğunu söylediğin gün. nedense bu geldi aklıma yorumunu okuyunca
ilkay ne zaman görüşeceÄŸiz… bu hafta oyun grubuna gelsenize gari …ÅŸu bireyleri bir kaynaÅŸtıralım..