** Kendimi kolumdan tuttum, aldım sürükleye sürükleye bir pilates/yoga salonuna götürdüm. Bugün çok hastayım, Erin de öyle, yarın iyi olursam ilk dersime başlıyorum. Anladım ki seve seve gitmek için para vermem lazım! yazmakla çizmekle olmuyor bu iş, başlamak lazım.
Değişik bir döngü: hareketsizlik, duygusal açlık, fiziksel açlık, yemek yeme, şişme, şiştikçe hareketsizlik, hareket etmedikçe kilo alma, kilo aldıkça duygusal açlık, fiziksel açlık, yemek yeme.. böyle gidiyor olay.
Buna son vermek lazım.Bahar geldi, eski 38 bedenime kavuşamasam da spor yapmalıyım. Sırtım ağrıyor artık, bildik tanıdık bir kavram değil benim için.
** Metrodaki trenler deÄŸiÅŸmiÅŸ. Çok Amerikalı olmuÅŸuz. Amerikan özentisi anti-sempatizanları ( nasıl denir ki bu ??) ÅŸimdi metroya binmeyecekler mi? merak içerisindeyim. Bir Amerikan filmi sahnesi içerisinde edasıyla gidiyosunuz artık vefekat hala binenler inenlere yol vermiyor!! aynı yere gidecekken arkanızdaki sizi iterek bilmem nereye yetiÅŸiyor. Türklük kavramı aynı yani! Aynısı metrobüste de oluyor. Alık gibi kalıyorum oysa ki 3 metrodur binmeye çalıştığım yere arkamdan biri gelip beni itekleyerek içeri giriveriyor ben de mal gibi kalıyorum. Bu hep böyle oluyor. Bir terslik var! Hele ki elinizde bir bebek,çocuk ya da eÅŸya varsa sakın sanmayın ki genç insanım kalkıp yer versin. yer yerine akıl verir ama. Fren yapınca burnunu inme düğmesine çarpan 7-8 aylık bebe için” hanfendii siz verin bana bebeÄŸi ben tutarım” ÅŸeklinde. Be kadın bebemi sana ne diye vereyim, sen yerini vermiyorsun beni tanımadığın için !!
** Metrobüs demişken, engelliyseniz, pusetiniz varsa ya da bavul falan taşıyorsanız sakın yeltenmeyin,zira iniş ve çıkışlarda size göre herhangi bir düzenleme yok. Hatta ve hatta Söğütlüçeşme çıkışından hafif kilonuz varsa sakın çıkmayı denemeyin lakin sığmanız mümkün değil. Elinizde bavul, puset v.b eşya varsa kısmına dokunmuyorum. Haa tabii engelli arabasında falansanız ya da herhangi bir sakatlık söz konusuysa taa 50mt ilerideki gişeye kadar gitmelisiniz tek engelli girişi orada zira!!
** Kucağınızda koca bebeÄŸiniz uyumuÅŸken el ettiÄŸiniz taksi bir zahmet 10 metre size gelir mi? I-ıh.. gelmediÄŸi gibi arkanızdan koÅŸa koÅŸa bir kokoÅŸ hanfendi sizi gördüğühalde biner gider gider giderrrrr….
** Telefonum değişince fotoğraf uçmuş, uçmasa Erenköy tren istasyonunun engelli giriş çıkışını belgelemek isterdim, sanki elinize kazma falan alsanız ancak çıkacağınız diklikte.
** Bu arada biraz da gülün bari. Bugünün en komikliği!!
** diÄŸer bloÄŸumu linklerinize eklemek ister misiniz? www.aycaogus.com
** ve son olarak bu sene oÄŸluma aldığım hediye elime geçti. Kalıcı bir hediye olsun istedim, büyük partiler, seneye oynayamayacağı oyuncaklar v.b yerine. Hatta ileriye taşıdım, her sene bu çizimi tekrarlayacağım ki her sene neler deÄŸiÅŸiyor hayatımızda görelim. Harika bakın. Bengi eline saÄŸlık. Karavanın plakası 17 ADA 2011..hayal kurmak bedava hem de yapmanın yarısı…
senin yogan gelmiÅŸ de geçiyor kızım…ommmmmm
:=) bu şehre yogadan fazlası gerek ..:=))ommmmmm
bir de hiç yakıştıramadım Erin’e hanım evladı gibi papyonlar falan…piyanoya mı baÅŸlattınız?
hhaha:=)) piyanoya başlatmadık pek tabii, yok artık !!:=)))
ama son aylarda en büyük isteÄŸi Ypıncak’ınki gibi bir piyano alınması!! taburesi olsun.. oturup çalsın-mış..evdeki orga burun kıvırıyor.. çok seviyor..
bi daha ommm benden de …
papyonu var ama ayaklarına bak.. :=))ayakkabıları yok!!
erin bunu ilk gördü ve şöyle dedi: anne neden çoraplarımla piyano çalıyorum ben?”
ommm:=))
bir de kedi meselesi var.. bütün kediler bizim.. deliriyor kediye!! biraz daha büyüsün elinde kediyle gelecek eve ben de çıldıracağım!!
son ayların hitleri kedi_piyano!!
hahah evet guzek yakalamis cocuk
)
cok hos da bir hediye olmus
ben çok beğendim belki ileride O da beğenir.. annem de bunları yağlı boya yapacak küçük tablolar halinde :=)
Yapıncak sanırım bu detayları şu anda sen çok iyi görüyorsun.. :=) inanılmaz ayrıntılı yaptı ne dediysem yaptı :=) canım çekti bilgisayarı kapatıp müzik dinleyerek uyuyacağım zira pek fenayım!!hastayım!!:(
Of Ayça ağlayacağım
Gerçekten gözlerim doldu. Umarım tüm hayalleriniz gerçek olur. Bengi’nin ellerine saÄŸlık. Her ayrıntı orda 
Åžu anda kulağımda kulaklıklar Ayışığı Sonatı’nı dinliyordum, 1.bölüm. Resimdeki Erin’e bakıyorum da… of.
Yarın kaburganı kapatmayı unutma :=))
Piyano benim hayalim, sanırım kediler de Begüm’ün. :=)
:=) Güneş sabah sabah çok güldüm .. hakılsın ceryan yapmasın dikkat edeceğim.. gerçi hala hastayım. bi niyet ettim onda da hastayım yahu!!
Aybala niye ülken için olsun kuzum kendin için yapıyorsun ..:=) kendin için yaptığın iki güzel melek de var ayrıca..
Elif çok mu delirtttim yazı ile :=)) ben deliriyorum her gün bu sokaklarda.. anormallik bende diye düşünüyorum günün sonunda olduğu gib ikabul edip eve geldiğimde yazının sonundaki resme yani oğluma bakıp içimi ferahlatıyorum:=)
Yoga işi süper olmuş, en azından birimizin kendi için birşeyler yapabildiğini görüp sevinebilirim artık
Gerçi ben de kendim için ders çalışıyorum hehe 
) Yok yok ben ülkem için çalışıyorum aslında, bak buna daha çok güldüm gece gece 
Bak ÅŸimdi daha da delirdim!
Amaaa, yazının sonundaki resim içimi ferahlattı. Ne güzel bir ÅŸey düşünmüşsün, bravo! Tekrar nice senelere Erin’e…
Ä°zmir kıbrıs ÅŸehitleri caddesinde engelliler ÅŸehrin engelliler için ne kadar zor olduÄŸunu gösteren bir fotograf sergisi açmışlar. sözde rampalar, rampaların önüne park etmiÅŸ araçlar, yığılmış molozlar… hele kaldırım kenarlarındaki su yolları, biz puseti geçiremiyoruz, onlar nasıl çıkacaklar!! of çok fena ya medeniyetsizlik paçalarımızdan akıyor, biz hala amerikalının metrosunu kullanıyoruz.
Her duyguyu barındıran bir yazı olmuş bu, gel de sinirlenme sokaktakilere, sonra yoga ile rahatla, pilatesle gül, bebek resimleriyle mucizeye tanık ol, sonra da en büyük mucizenle gurur duy
) Harika 
))
Su Erenkoy tren istasyonundaki merdivenlerin yanindaki engelli cikisini ben de her gordugumde “acaba yanlis mi goruyorum, boyle birsey olabilir mi” diye sorarak saskinlik icinde yuruyorum.Cok haklisin Ayca, urkutucu bu sehrin “her zaman en guclu olan haklidir” dusturunu uygulayan insanlari, onu hatirlatan duzenlenme sekli (kaldirimlara park eden kocaman cipler…vs) ve nasil sira olurken caktirmadan uc kisinin onune gecerim cingozlugu yapan saygisizlari…bilmem belki de enerjimizi tuketen bu olumsuzluklar hayatta kalma durtulerimizi torpuluyor iste hergun…paylastigin icin sagol
Hediyenize bayıldım, çok güzel. Bengi’nin ellerine saÄŸlık.
yarın metrobüs kullanmayı düşünüyordum 1 çocuk 1 bebek 1 pusetle hayalmiş demek