
Birkaç gündür sadece yatak odası Erin’in odası salon arasında mekik dokuyorum. Kafamı uykusuzluktan kaldıramıyorum. İlk defa doÄŸumdan beri bu kadar sıkıntılı bir haftasonu yaÅŸadım. Erin’im hep gazlıydı, hep aÄŸladı artık pazar günü çığırından çıktı. Annem haftasonları evine dönüyor dolayısıyla Pazar günü bu durumda Alpay ve ben yalnızdık. Artık iyice gerilen sinirler ile Erin aÄŸladıkça ben tekrar aÄŸlamaklı günlerime geri döndüm. Gazlı bebek ne demek ÅŸimdi daha iyi anlıyorum. BaÅŸlarda pek verme taraftarı olmadığım mucizevi ilaç SAB Simplex hayat kurtardı..Ama ÅŸimdilik geçti, Erin rahatladı biraz.
En kötü haftasonumuz bu olsun diyelim.
Nasıl geçti bilemedim 30 gün.. gündüzüm gece gecem gündüz oldu, sabah ezanları kalktık akşam ezanları yattık, birileri geldi gitti, telefonlar çaldı, fotoğraflar çekildi basıldı , nasıl ve ne zaman oldu biz dün dışarı çıktık ve ilk ay kontrolümüze gittik.
İlk defa Cumartesi günü sokaÄŸa çıktım. Bundan önce tek başıma sokaÄŸa çıkma fobisi geliÅŸtirmiÅŸtim ve çıkamıyordum. Cumartesi günü Erin’in krizinden sonra domates alma hayallerim bütün gün askıya alındığından Alpay eve geldiÄŸinde krize girmiÅŸ durumda aÄŸlıyordum. Tuttu kolumdan beni ve dondurma almaya çıktık. Sanki hayatım boyunca ben hep bu evdeydim, sanki hep evde yaÅŸayacaktım ve sokak nedir bilmiyordum. Ve sokaÄŸa çıktığımda sanki ben hep kocaman bir karınla yaşıyordum bugüne kadar, saÄŸa sola dönerken hep bir boÅŸluk hissettim, arabalar korna çaldığında elim yine karnıma gitti… yalnız sokaÄŸa çıkmaya alışmam gerekiyor sanırım.
Not: Bu yazıyı dünden beri yazıyorum ÅŸu anda saat 21:34 .. bol kusmalı ve sancılı bir akÅŸamdan sonra son noktayı koymak üzere bilgisayarımın başına geçtim ÅŸimdi bir iki saatliÄŸine uyumaya – inÅŸallah – gidiyorum..







































Canım benim ya:( Allah yardımcınız olsun.
Ama çok tatlı maşallah ya:)) Bu ne ciddiyet maşallah:)
Tombiş şey seniiii. Çok üzme anneniii:)
Anne ve Bebişi.. Var var gülen fotoğraflarımızda var çok yakında günlüğünü yazıyorum yayına giricek inşallah fırsat bulduğumda..
yaaaa dün gece 12-1 sularında yorum yazmaya calıstım hem de üç kere, olmadı : ( (bakalım bu olcak mı)
“1 dk anne poz vericem” diyor diye dusunmustum bende:))
masallah masallah masallah
Sevgili Ayçacık,
O el nasıl öyle durur? Kıpırdamadan fotoÄŸraf nasıl çekilir? O surat nasıl o hale gelir? Kızım süper bi adam olmuÅŸ Erin…Yalnız yüz ifadesinden belli deiÄŸim dedik çaldığım düdük durumları var gibi…
Kendini üzme, aÄŸlama…KeÅŸke yakınında olabilsek biraz da bir hayrımız dokunsa.
valla o nasıl poz verdi bilmiyorum ama boşunamı fotoğrafçılık kursları bitirdik sergiler açtık ayoooll:) ama aynen öyle kesin kararları olan bir bebek valla ne diyeyim ..
Gülincim daha demin aklımdan geçiyordun Ömerin bir hırkasını giydik banyodan sonra daha nasıl yanımda değilsin yahu..
Öperim ikinizde.
Yaaa Ayça inanamıyorum,1 ay mı geçti…maÅŸallah maÅŸallah hatta 41x maÅŸalllah…bu ne kadar erkek suratlı bi bebek yaa bi kere daha maÅŸallah.Allah yardımcınız olsun ama bence de bunlar hep çok güzel birer anı olarak kalıcak bak görürsün..seni sık arıyamıyorum ama fırsat buldukça burdan takip etmeye çalışıyorum.Alpay’a çok selam oÄŸluÅŸuna da kocaman bi öpücük kondur benden…
Vallahaa geçti de nasıl geçti bende anlamadım .. Çok teÅŸekkür ederiz Cihan TEYZESİ .– hehe sende Teyze oldun yaaa —
Burada yazılarını görmek arkadaşlarımın bana hep güç verdi inan .. o yüzden teşekkür ederim.
ya bebek çok tatlı ayyyyyyyyyyyy
ya sevesim geliyorrrrrrrrrrrrrrr