
Hamile arkadaşlarımın isteği üzerine epidural ile sezaryen doğum nasıl oluyor onu anlatmak istiyorum.
HerÅŸeyden evvel ben normal doÄŸurmak için sonuna kadar bekledim,40h+5gün olduÄŸunda rahim açılması sıfır olması sebebiyetiyle sezaryen kararını aldık. Åžimdi düşünüyorum rahmin açılmasını ben engelledim! ve çok sonraları itiraf ettim ki “ben korkmuÅŸtum”. Ancak sezaryen ile oÄŸlumun dünyaya gelmiÅŸ olmasından bir dakika bile piÅŸmanlık duymadım. Evet elbet normal doÄŸum ancak iyi ki sezaryen var.
Nasıl olduğuna gelince:
DoÄŸumun olacağı gün son kontrolümden sonra doÄŸumun baÅŸlamayacağına karar verilip hazırlanmam için odama çıkartıldım. Önce size anestezi için bir kaç kağıt imzalatıp, tansiyon, ateÅŸ gibi genel bir takip baÅŸlatıyorlar. Bu arada tabii kalp atışlarınız pek normal olmadığı için heyecandan – ya da bana öyle oldu bilmiyorum – tansiyon biraz yüksek çıkıyor
Daha sonra odada kurbanlık koyun gibi gelip sizi almalarını bekliyorsunuz. Bir sedyenin üzerinde elleriniz göbeÄŸiniz üzerinde baÄŸlı ameliyathaneye götürülmek üzere odanıza gelip “vakit tamamm” diye bağırmalarını beklerken geçen süre en korkunç olanı. DoÄŸum yaptığım hastanede eÅŸlerin doÄŸuma girmelerine izin veriliyor o yüzden beraber bu yol kat ediliyor. Tabii siz bu arada hemÅŸireye “biliyor musunuz heyecandan ÅŸu anda çiÅŸimi yapıyorum” gibi saçma cümleler kurabilirsiniz hepsi normal
)
Ameliyathaneye gelince önce serum takılıyor ve sanırım 20 dakika içinde – tam emin deÄŸilim zaman nasıl geçiyor pek fark edemiyorsunuz- ameliyathaneye geliyorsunuz. Önce haydi hoppa ameliyat masasına yatırıyorlar sizi ve yan dönmenizi istiyorlar. Karnınıza iyice bacakları çekmek gerekiyor çünkü anestezi bel bölgesine yapılıyor. Tabii o göbekle bacakları çekmek zor ama yardım eden bir var. Önce ” vıcıvv” diye bir his beline yayılıyor. Nasıl tariflendirebilirim bilemedim hafif bir elektrik çarpması belki ama çok hafifi sonra yavaÅŸ yavaÅŸ bacaklara doÄŸru bir ısınma, karıncalanma vee tanaaammm his kayboluyor. Bu arada sizi döndürüp önünüze perdeleri geriyorlar ve ameliyat baÅŸlıyor. GöbeÄŸinizi boyuyorlar – bu betadin ile boyama iÅŸlemi- ve kesiyorlar herhalde sonrasında. Daha teknik detayı görmediÄŸim için veremem tabii ki ama görmediÄŸiniz gibi hiç birÅŸey de hissetmeyip etrafla muhabbet ediyorsunuz.Ve en kısa sürede bebeÄŸinizin sesini duyuyor iki dakika içinde de dokunabiliyorsunuz. Bebek çıkarken bir baskı hissediliyor. Çünkü öyle kolaycana çıkan bir durum yok bayağı bastırıyorlar karnın üzerinden hatta nefesim kesildi benim. Bastıran doktor koluma oturdu kolumdan serum iÄŸnesi falan çıktı
ama o anda bunların hepsi önemsiz kalıyor. Daha sonra bebeği bebek odasına sizi gözlem odasına alıyorlar. Bir süre orada kontrol altında tutulup gereken sürede odanıza çıkartılıp bebeğinize kavuşuyorsunuz.
Beni ilk gece yürüttüler. Epidurali ertesi günde çıkartmıyorlar böylece sezaryen aÄŸrılarını pek hissetmiyorsunz. Elinize aÄŸrı kesici yollayan bir düğme veriyorlar aÄŸrı geldikçe ilaç gönderiyorsunuz bedene. Epidural çıkarıldıktan sonra volteren iÄŸne ya da minoset ile aÄŸrıları atlatıyorsunuz. Ertesi gün koridor boyu yürüyordum. Tabii ne olursa olsun bir ameliyat dikkat etmek gerekiyor.6 hafta denilen lohusalık önemli bir dönem. Ben biraz atak davrandığım için antibiyotik kullanmak zorunda kaldım biraz daha yavaÅŸ hareket etmeliymiÅŸim bunu geç anladım. Aman yatın birileri yardım etsin. 6. hafta kontolünden sonra doktor bütün yasakları kaldırdı ve ben 40 çıktıktan sonra tekrar yogamı yapmaya baÅŸladım, Erin’i kaldırıp kondurmak kolaylaÅŸtı.
Sonuç olarak iyi anestezi yapılan bir hastanede herhangi bir sorun yaÅŸanmıyor. Ama doÄŸumdan önce gidip anestezi uzmanınızla tanışabilirsiniz. Ben katıldığım eÄŸitimde anestezi uzmanını tanımıştım ve doktorum doÄŸuma O’nu getirdi, son derece içim rahattı.
Doğum dışında aldığım kiloların 12 sini ilk 6 haftada verdim. Bu iki hafta da da 1 kilo daha verdim. Emziriyorum ve non-stop yemek yiyorum.Hayatımda bu kadar rahat yediğim bir dönem olmadı ama yine de yediklerim çok kalori içeren şeyler değil besin içeren gıdalar.
Sezaryen sonrası emzirme ile ilgili yazıya da göz atmak isterseniz buyrun.







































3 mayısta ben de epiduralle sezaryen doÄŸum yaptım. Anestezi uzmanının eli çok hafifti, katater takılırken hiçbir ÅŸey hissetmedim diyebilirim. Ama doÄŸum esnasında birÅŸeyler hissedip de acı duymamak çok tuhaftı. KesildiÄŸini farkettim, dikilirken iÄŸneleri de ayırdedebildim ama acı duymadım. Yalnızca dediÄŸin gibi bebek çıkarken tuhaf bir his oluyor ama acı diyemem. Zaten tek düşündüğüm bebeÄŸime kavuÅŸmaktı. Zaten kaç saniye sürüyor ki? Sezaryen düşünenlere ve ameliyathane ortamında heyecanlanmayacak olanlara tavsiye ederim. Ben ameliyathaneye girince gözlerimi kapayıp sürekli dua ettim, bebeÄŸimin sesiyle de gözlerimi açtım. Hayatımda yaÅŸadığım en olaÄŸanüstü duyguydu. Anne adayları, cesaretinizi toplayıp iyi bir yerde epiduralle doÄŸum yapın. EÅŸsiz bir duygu, belki de tekrarı olmayacak bir tecrübe…Sevgiler…PInar B.K.
Pınar teşekkürler paylaştığın için.. güle güle büyüt bebeğini ..:) Sevgiler
Ben sıkı bir normal doğum taraftarıydım. Sezeryanda hep bir şeyler eksik oluyormuş gibi geliyor. Oğlum 40. haftaya kadar doğum kanalındaydı ama ilerleyen günlerde dönmeye başladı. 42. haftada 4250gr olunca doktorum bence artık alalım dedi.Bari epiduralle olsun dedim. Ne yazıkki tutmadı

Sizin yayınladığınız doğum filminizi seyrettim ve gerçekten çok üzüldüm. Onu ilk gördüğünüz zaman ki bakışınız sanırım herşeye değer. Ben ne yazık ki onuda yaşayamadım.
Bebeğinizle hep mutlu ve sağlıklı olun. İkinizde çok güzelsiniz. Maşallah diyim de nazarım deymesin.
Sevgiler
Didem selam ,
Olsun .. hayırlısı ne ise o oluyor.. epidural ile olunca yine normal doğum gibi bir kısım hisler ama olsun üzülme. Odada da gördüğünde ilk aynı duygulardır eminim..:)
Sende Boracığınla mutlu ve sağlıklı bir ömür yaşa
Sevgiler
Doğumunu epiduralle yapman iyi olmuş. Ben hiç bir durumda bilincimi kaybetmekten hoşlanmıyorum. Konu bir de dokuz ay beklenen bebek olunca uyanık kalmak onu hemen görmek sana da kendini çok iyi hissettirmiştir eminim.
Dünyanın en güzel sesi olsa gerek bu çığlıklar..
ÅžiÅŸtim aÄŸlamaktan:)
Bizimkini duysam ne olurum bilmiorum
Sevgiler..
hemde nasssıılll
) sevgiler benden