bir okul buldum mu??
galiba evet.. ,
bahçesinde tavukları, kedileri,köpekleri, organik tarımlı alanları yok! Sürekli ingilizce konuşulan bir ortamı da yok! yeni başlayanlar için annesini görmesin bırakın ağlasın alışır yaklaşımı da yok! kurucusu bir pedagog,öğretmenleri anne, evime yürüyerek 5 dakika, çocuklar mutlu görünüyor, ilk zamanlar bilgisayarımı alıp gidip, Erin oynarken beni görebileceği bir yerde çalışabileceğim!!
mutluyum!
her zaman küçük, mahalle arasındaki okulları gidip görmem gerektiğini biliyordum!
Bugün tam da etilerdeki mikadoya gitmek için hazırlanırken okul gezi günü olması sebebiyle gidemeyince, yan komşumun kızının senelerdir gittiği doğru çocuk anaokulunun yolunu tuttum. Spontan!
tesadüfler yoktur!
Erin ilk defa diğerlerinden farklı olarak giderken gitmek istemedi!
P.tesi macera başlıyor.
Eda öğretmene “ÅŸimdi boynunuza sarılıp aÄŸlayacağım utanmasam” dedim ve heyecandan aÄŸlamaya da baÅŸladım.
1 sene önce yaptığım hatanın telafisi olmaz diye korkuyordum. Geçen sene baÅŸladığımız okul maceramız pek de keyifli sona ermemiÅŸti. Okul fobik bir çocuk ortaya çıktı tek sebep benim iÅŸini bildiÄŸine inandığımdan ve iÅŸine saygı duyduÄŸumdan kalbimden gelen annelik sesimi dinlememiÅŸ olmamdı. “sizi görmemesi gerekiyor” diyen okul müdürü- okul sahibi ve pedagogun sözünü dinlememdi ki bu inanılmaz bir travmaya yol açtı Erin’de. Öyle ki çok iyi tanıdığı Yapıncak’a ilk gittiÄŸimiz gün” öğretmen istemiyorum” diye kapıda aÄŸladı. Åžimdi Yapıncak’a gitmek için gün sayıyor o ayrı 
Daha sonra ikinci tecrübe daha da içler acısıydı. Aynı ÅŸekilde yanıma gelmek isteyen oÄŸlum için yine okul pedagogu “bırakın aÄŸlasın alışır” diye yaklaşınca tası tarağı toplayıp kaçmıştım.
Henüz çok erken biliyorum ama telafi edeceğimi hissediyorum.
Evet ara öğünde beyaz ekmek üzerine reçel sürüp verdiler! umurumda değil! onlar düzenlenebilir kaygılar önemli olan benim güvenim ki Erin bunu hissediyor. Kafasını çevirip bana bakmadı çünkü biliyordu ki kafasını çeviriğinde beni görebileceği kocaman bir cam var arkasında..
çok heyecanlandım.
evime yakın mutlu olabileceğim bir yoga merkezi ve evime yakın mutlu olabileceğim bir anaokulu!
ben mutluysam oÄŸlum da mutlu!
ve ben mutluyum..
Umarım mutluluÄŸun daim olur…çocuk gibi davranabilecekleri ve onların gerçekte ne istediÄŸini anlayan eÄŸitmenlerin olduÄŸu bir yerde olmaları gerçekten çok önemli… Güney de Temmuz ayında baÅŸlayacak. Ben de çok heyecanlıyım.
ne mutlu o zaman…Sizin adınıza sevindim darısı bize inÅŸallah:)
Ayçacım, Erin ne kadar büyümüş.Ne zamandır görmemiÅŸim meÄŸer…BebekliÄŸi hatrımda.Åžimdi okullu oldu
)
Okula sevindim.Fazlaca idealist olmamak gerekiyor belli ki..Sevgiler.Sen mutlu, biz mutlu
canım çok sevindim sonunda içine sinen bir okul bulmana, senin için çok önemliydi…
çok doğru cümle bu esasında: çocuk gibi olabilecekleri!!
istemiyorum kimse ingilizce öğretmesin daha 3 yaşındaki bebeme..
11 yaşındaydım italyanca öğrendiğimde 14 yaşındaydım ingilizce öğrendiğimde 18 yaşındaydım fransıcaya başladığımda istersem şimdi de başka bir dile başlarım.. o öğrenilir ama çocukluk geri gelmiyor..
dilediklerince oynayabildikleri huzurlu ve mutlu oldukları bir ortam daha önemli benim için..
çoook sevindim senin ve Erin için Aycacımmm
)
))
ingilizceyi nasılsa ögrenecekler, o veya bu ÅŸekilde…nedir bu yasta bu heves…bi anlasam
opuyorum seni ve Erin’i
Tuğbacım sizin okuliçin çok heveslenmiştim ancak o kadar uzak ki gözümde büyüyordu.. eve yakın olması çok önemliydi benim için:=) yine de referans için teşekkürler :=)
Burcu teşekkürler umarım bu da hayal kırıklığı olmaz benim için:=)
bu doğru ve gerçek değil mi?sen mutluysan o da mutlu.sanırım bir çocuğu hayata hazırlamanın ya da onu yetiştirmenin çocuk bakmaktan farkı bu:önce mutlu olmayı bilmek!
hayırlısı olsun…
Yakınlık uzaklık cok onemli, en guzelini yapmışsın
benim de sporum eve 5 dk, Maya’nın okulu 10 dk, kompakt hayatı coook seviyorum 
))
Yalnız bu arada semtlerimiz farklı olsa da bir sekilde aynı kompakt hayatı kurduk seninle
sevgili ayça
) Kendisine hayranım lütfen kayıtlara düşülsün 
)
erini çoook uzun zamandır sessizce(bir kaç yorum dışında)takip ediyorum. Her zaman çok güzel bir çocuktu ama son postlardaki hallerine o kadar bayıldım ki söylemeden edemedim
Ayca&Erin, ictenlikle yaziyorum ki; ikiniz adina da cok mutlu oldum.
hm tek tek cevap yazmak zor olacak sanırım .. kısıtlı bir internet bağlantısındayım
güzel dilekler için teşekkür ederim;)umarım iyi olacak..
elif senin o günleri hatırlıyorum düzelmesine çok sevindim :=))
sena istediğin yazımı istediğin yerde paylaş memnun olurum :=))
sima senin kadar tecrübeli bir anneden gelen bu yorum için teşekkürler.. önemli olan mahalle okulu ya da eve uzak pahalı olanlar değil de sanırım benim mutlu olmam bir okuldan memnun olmam benim güvenmem .. ve dediğin gibi bir ay bile çok fark ettiriyor. şimdilik buraya güven duydum umarım ve dilerim ki bu güvenim değişmez.
şimdi tatile gideceği için hazirandan sonra başlama kararı aldık artık yaz sonunda göreceğiz :=))
benim için en önemlisi eve yakın olmasıydı.. 11 yaşından beri sabah 5 te kalkıp kalamış’tan karaköye okula gitme sıkıntısı yaÅŸamış biri olarak 12 sene boyunca!! en önemli kriter bu diyorum :=) hele ki 20 sene önceki istanbul trafiÄŸi ile ÅŸimdikini karşılaÅŸtırdığımda!!:=))))
tekrar teşekkürler..
iyi sevindim valla bu sefer olacak bu iÅŸ! hadi kolay gelsin
yenı okulu hayırlı ugurlu olsun Erin’in
Eh hadi gozunuz aydin canim.. TaÅŸlar tek tek yerine oturuyor..
)
Çook sevindim sizin adınıza, tabii ki Erin beyin de adına
Opuyorum kocaman (artık gidemesek de goremesek de orda bir koy var uzakta seklinde olduk ya neyse) (bu arada gitmemize de sayili aylar kaldi o da ayri
Ayça çok sevindim bu habere… hayırlı olsun.
Okul fobik çocuk olma dönemini biz de yaÅŸadık,seni çok iyi anlıyorum…Sadece 1 ay,3 yarım gün devam ettiÄŸi okul macerasının acısını 3 ay boyunca gece gündüz yaÅŸadık….Hiç bir çocuk gece uykusundan “okula gitmek istemiyorum”la kalkar mı…Hala hatırladıkça çok üzülüyorum…”Bırakın aÄŸlasın”a nasıl da kandım 1 ay boyunca:((
Ama biz de ÅŸimdi mahalle arası bir okula devam ediyoruz:)) 2.ayımızdayız ve oÄŸlum mutlu…Hiç bir ders vs yok,istemedim ben bu sefer…Drama,Ä°ngilizce…Åžimdilik gerek yok zaten evet…
Ama sadece anaokulunda bu kadar zorlanmışken okul seçiminde sonrasını düşünmek bile istemiyorum orası ayrı…
Erin’ e de mutlu,bol oyunlu günler olsun yeni okulunda….
Ayca can,
super bir seçim sdüper şans.
Erin cim bu sefer ÅŸeytanın bacağını kırmış , tabii sen de .. çok sevindim varsın hepsini biraz geç öğrensin varsın 3 dili olmayıversin. Mutlu olsun, huzurlu olsun, insan olsun, özgüvenli olsun , adam olsun… ee daha ne olsun
Ä°zninle bu yazını paylaşıyorum çocukları okul fobik olabilecek tanıdıklarım var zira…
Okuyunca o kadar sevindim ki kendim bulmus kadar oldum
benim de hayalim boyle eve yakin bir yer bulmak- ayrıca hayat boyu surecek mahalle arkadaslikları da bu sayede kurulabilir tipki bizim cocuklugumuzdaki gibi!
sevgiler
sevgili Ayça senin ve biricik oÄŸlun adına çok sevindim.bencede çocukluÄŸunu yaÅŸamak çok önemli,bir çocuk için yıllar sonra aklına gelecek güzel anılar biriktirmek en güzeli. kızımda 3 yaşına girecek anneannesi baktı bugüne kadar ben ÅŸimdiden sonrası için endiÅŸeliyim,mutsuzum kuzucuÄŸumu kime emanet edeceÄŸim bilemiyorum.eve yakın bir yerde yok.bahçelievlerde çocuÄŸumun mutlu olabileceÄŸi,benimde güvenle bırakabileceÄŸim bir anaokulu bilenler varsa lütfen paylaÅŸsınlar.ÅŸimdiden teÅŸekkürler…
Ayça bende oğlumla aynı tecrübeyi yaşadım.Sanırım çocuğun kaygılarından çok hem çocuğun kendini güvende hisetmesi,hemde hazır olmasıyla ilgili bir durum bu.İki yaşında başladık bu maceraya ve hep yanımda durulmasına izin verilen mahalle arası bir yuvada hiç mutlu olmadı oğlum.Salya sümük ağlıyor orda bile benim eteğimden ayrılmıyordu.Bizde böyle devam etmez dedik bıraktık.Sadece 6 ay geçmiştiki bu sefer evimizden oldukça uzak bir anaokuluna yollandık.İnanamazsın ilk girdiğimizde öğretmen elini uzattı ve hadi gel oynayalım deyince o küçük el uzandı ve arkasına bile bakmadan yürüdü.Şok oldum inan.Sanki o sıkıntıları biz yaşamamıştık.Ben bütün gün beklerim diye düşünmüştüm ki öğretmeni Hayaticim annen eve gidebilir mi akşama seni bu amca eve götürecek diye sorduğunda ikinci şok olur dedi.Bu amca kimki o?Hiç tanımadığı biri.Kalbimin tamamını bırakarak eve yollandım.O gün inan hiç eve girmek istemedim ve biraz da suçluluk hissi.Aile baskısı bu kadar küçük çocuğu ne gerek var bu küçük yaşta uzaklara yollamaya.Ama hala o yuvayı sevgiyle anıyoruz ve sevgili şöförümüzü.Yani önce anne olarak sen,sonrada oğlun hazır olmalı.Altı ayın bile çok önemi var.Erine ilerde sevgiyle hatırlayacağı güzel anılarla dolu günler diliyip güzel yanaklarından öpüyorum.Sevgiler Sima
Giderken ayrılmak istemedi ya… Ä°ÅŸte budur!
Bizim de okul arayışımız böylece son bulmuÅŸtu. Halbuki sırada adını senelerdir duyduÄŸumuz, ama bir türlü görmek nasip olmayan, yaÅŸadığımız ÅŸehrin en “iyi” ve havalı anaokulu vardı. Hala o okulu görmüş deÄŸiliz. Kıyaslamak için görmeye gerek yoktu. Çocuk bulunduÄŸu yeri sevdiyse iÅŸ bitmiÅŸti zaten. Ne onu ne de bizi daha fazla yormaya ne gerek vardı.
Herhalde Erin’e en güzel Çocuk bayramı hediyesi bu oldu
Burada Çocuk bayramı yok ama biz de kendimizce kutladık.
Okuldan geldiÄŸinde ufak bir hediye bekliyordu masada onu.
En sevdiği arkadaşıyla en sevdikleri yemekleri paylaştılar öğlende bizde. Sonra oynadılar, dondurma aldık, sakız çiğnedi -fazla izin olmayan şeylere göz yumduk bugün:) Hava güzeldi, dolaştık, mutlu oldul
Umarım anaokulu maceranızın devamı da baÅŸlagıcı kadar memnun edici olur…
Çok sevgiler…
Papatyacım sanırım en havalı olanı kendi havasını en iyi hissettiği yer olsa gerek :=))
İnşallah dediğin gibi devamı da memnun edici olacak.
Artık hediye bana mı ona mı bilemem :=)))
NE kadar güzel bu büyük çocuk bayramını çocuklarına yaşatabilmen.. biz de biraz göz yumduk fazla izinverilmeyen şeylere dün:=)) hatta öyle ki buz gibi marmaranın sularına kendilerini atmalarına ses çıkartmadık :=) gönüllerince eğlendiler..
Çok sevgiler
Merhabalar,
Ayça yazını ve yorumları okuduÄŸumda, öyle rahatladım ki, yalnız deÄŸilmiÅŸim anladım…
Geçen hafta bizde 3,5yaşındaki oğlumla okula başladık, başladık diyorum ama içeriye alınmadığım, oğlumunsa ağlayarak kollarından tutulup içeri çekildiği bir okul:( Ağlasın alışır, buradaki çocukların çoğu böyle alıştı dediler. Kuzu kuzu tamam dedim:( İkinci gün daha kötü taa evde başladı gitmek istemiyorum demelere:( Ben yine zorla bıraktım oğlumu, ağladım ağladım. İki gün boyunca hep ağladım ve hiçbirşey yapamadım okula yakın caminin avlusunda oturdum, kalakaldım.
Kimseler anlamıyor, alışır diyorlar. Herkesin çocuÄŸu böyle alışıyormuÅŸ. Bence baÅŸka seçenekleri olmadığını görüp, alışmak zorunda kalıyorlar. Ä°stemiyorum yaa ben böyle olsun istemiyorum, oÄŸlum kendi isteÄŸiyle gitsin. AkÅŸam onu almaya gittiÄŸimde aÄŸlasın istemiyorum. Gelmek istemesin, mutlu olduÄŸunu görmek istiyorum. Birde şöyle bir ÅŸehir efsanesi var; eÄŸer ÅŸimdi alırsam, çocuk annemi ikna ettim düşücesiyle, birdahaki okul maceramızda da aynı ÅŸeyi yaparmış. Allahım kafayı yiyeceÄŸim. Ne yapacağım, çok çaresiz hissediyorum…
Sevgiler (anlayanlara;))
(Ömür bende bahçelievlerdeyim, ben öncelikle oğlumla katılabileceğim oyun grupları araştıracağım, oğlumu yavaş yavaş hazırlayacağım bu sürece, eğer iyi bir yer bulursam seni de bilgilendiririm)
Berrah teşekkür ederim inşallah iyi bir yer buluruz.
Ayça,istediÄŸin yuvayı bulduÄŸuna çok sevindim, darısı başımıza bende bu aralar bir arayış içindeyim ama hiç böyle sana hissettiklerini hissettiren çıkmadı…
Kaymaçina bu hissettiklerimi hissedene kadar geçen süre 1 sene :=)) umarım sen daha kısa sürede aradığını bulursun:=)
çok iyi olmuş, her hatanın telafisi vardır. güzel günler sizi bekliyordur inşallah:)
Hayırlı olsun.
yok yok hayırlı olmadı!! ilk bakışta aşk yanıltır ya adamı öyle bir durum. REZALET bir yerdi bundan 6 ay sonra kadar şu anda devam ettiği yere başladı buradan kaçtık biz
))