En çok neyi özlediÄŸim konusunda çeÅŸitli cevaplarım var..mesela daÄŸa gitmeyi özledim.. uzun yürümeyi.. sırtımda çanta taşımayı…gitmeden önceki hazırlığı..ne var ki ruhumun gücü henüz hazır deÄŸil ki pek yapamıyorum..bir de elime fotoÄŸraf makinemi alıp da yollara vurmayı özledim kendimi..amaçsızca.. en çok da Eminönü – BeyoÄŸlu hattını..
Hamileyken “yaparım ne var ki ” dediÄŸimde sırtımda çantayı ve elimde tripodu taşımak zoruma gitmiÅŸti, sonra doÄŸum, Erin’i fotoÄŸraf çekmek için bırakmama çılgınlığım.. derken geçen gün birden kendimizi Erin ve annemle Eminönünde bulmaya kadar geldi bu iÅŸ.. Küçük bir turun ardından Karaköy köprüsünün rüzgarından yadigar burun tıkanıklığı sebebiyetli uykusuz bir iki gece ve çekmeyi becerebildiÄŸim kareler kaldı bana.. bir de tabii ayaklarımdaki tatlı ve özlediÄŸim yorgunluk..biraz Ä°stanbul turu.. eskisi kadar baÅŸarılı olamasam da bir çocukla olabilen en sevdiÄŸim kareler..
ahhh öğrenciliğimi geçirdiğim şehir, kokunu özledim senin
Müziği dinleyemedim,kareler çok hoş
Ayca’cigim, yine harika fotograflarin! Gozlerim dolarak baktim onlara. Ne kadar da ozlemisim Istanbul’u !
)
Neyse 10 gun kaldi
ben istanbul’a aşık olmadan önce bir ÅŸehre aşık olan insanları çok komik bulurdum. hadi canım nasıl olurda insan bi ÅŸehre aşık olabilir alaylığında… gelin görünki başıma geldi. ÅŸimdi new york’ta yaşıyorum, buraya gelmeden önce de izmir’de çok uzun yıllar yaÅŸamıştım (izmir’in tadı da ayrıdır ama) Ä°stanbul gerçekten baÅŸka! bu arada arka fonda çalan ÅŸarkının kime ait olduÄŸunu öğrenebilir miyim?
Ayça fotoğraflar süper olmuş,fonda çalan müzikle beraber kısa bir istanbul turu yapmış oldum.
Ellerine,emeğine sağlık
gercekten guzel bır sıtenız var blogödüllerinde oyum sizindir.
ne hoÅŸ kareler
Muzikle beraber çok hoş olmuş.