Teşekkür ederim 🙂 Hoşgeldiniz o halde 🙂

Zeynep teşekkürler yazdıkların için.. biz de bir alternatif çıkışta eskiden yaptıklarımızı yapmaya karar verdik.. sanırım sabah evde kahvaltı ederse rutini kaçabilir ama arada evde kahvaltı yapmasını biz de düşündük .. ama orada kahvaltı yapmayı sevdiğini söylediği için henüz başlamadık buna.. 🙂 deneyimlerin hepsi benim için önemli ışık tutuyor 🙂 teşekkür ederim

Ben gerçi çocuğunu epey erken anaokuluna gönderenlerdenim. Aslı 2,5 yaşında başladı okula. Ama zannetme ki başından atmaya hevesli birisi olduğumdan. Her çocuk farklı işte. Tek bir formulu yok bu işin bence.

Önce Erin’in fiziksel ve duygusal olarak okula ihtiyacı olduğu fikrine kendini iyice bir inandır. Çocuk ne kadar özlese de evi bence onu bu yaşta evde tutmak -özel bir durum söz konusu değilse eğer- onun gelişimine zarar veren bir harekettir. Çünkü onun da artık aileden ayrı olmayı veya sosyal ortamda bulunmayı öğrenmesi gerekmektedir. Yoksa bence duygusal gelişimi eksik kalır.

Aslı Mayıs 2006 doğumlu. Ben daha bu seneye kadar, onu hazır olduğunu düşünmediğim için, sabah kahvaltısından sonra gönderdim hep okula. Yani Aslı uyandıktan sonra biraz evde oynadı sonra kahvaltı etti sonra da giyinip yine resim vb şeyle meşgul olduktan sonra saat 10:-10:30 gibi gitti okula. Senin yazdıklarından sanki Erin okulda kahvaltısını yapıyor anladım ben. Belki o da sabah ritüellerini yerine getirmeden gitmek istemiyordur okula diye düşündüm. Ne de olsa büyük bir değişiklik onun için herşey.
Bu sene artık saat 9’da gidiyor Aslı okula. Bir süre okulda kahvaltı yapmaktan zevk almasına rağmen yaklaşık 1-2 ay sonra yine evde kahvaltı yaptıktan sonra gitmeye başladı okula. Ben de engellemiyorum onu.

Birebir yaşanmış örneklerden insanın aklına bazı şeyler daha çabuk yatabiliyor diye yazmak istedim bu deneyimimizi. Ama tabii size nasıl uyar, sen bu sefer sabahları onu bırakabilecekmisin okula bilemiyorum 😉

Berna ne kadar güzel anlatmışsın durumu 🙂 evet erin de duygusal bir çocuk haklısın buna dikkat ederek adom atmaya çalışıyorum bu yazıdaki endişem de bununla ilgili: ya hata yapıyorsam .. ama bu yazıyı yazdığımın ertesi günü koşa koşa güle oyanya gitti ve ertesi gün de.. dinlenme meselesi onu sitrese sokmuştu onlarda dinlenme saatine hiç dahil etmediler ve ne olmuş biliyor musun? bu yazıdan iki gün sonra yani cuma günü gidip kendi dinlenmek istediğini söylemiş benim yatağım yok mu demiş !! kendi istediğizaman yapmayı seviyor bazen .. bu da dediğin gibi fıtratı ..yazıyı yazdığımın ertesi günü çıkışta ben gidip aldım parka gittik uzun uzun oynadık..haftasonu da eskisi gibi anneannesine falan gitti music togethera gitti . yavaş yavaş oraya gitmesnin hayatında eskiden yaptıklarının olmayacağı endişesinden kurtulmasını sağlamaya çalışıyorum belki de bu sadece benim endişem ayrıca :)) dün akşam da yatakta “ben sen oradayken neler yaptım dinlemek ister misin? ” diye sordum ve günümü anlattım dinlemek istediği için..2 dakika sonra o yaptıklarını anlatmaya geçti :)) ayy seni özlemişim ben gel o zaman sarılayım dedim beraber uyuduk falan .. dediğin gibi özlemimi dilegeirip güven aşılamaya çalışıyorum .
haftada 3 gün gitmesi devamlılık açısından daha çok sıkıntı yaratabilir dediler.. gelmediği günlerde yapılanlara dahil olmayacağı için dışlarda hissedebilir dediler 4 yaş çocuğu için geçen sene olsaydı 3 gün oyun grubu olarak gidecekti yaşı itibari ile.. şimdi eğer diğerlerinin yaptığını yapmaz ve yapmadıkları hakkıında birşeyler duyarsa daha ters tepki yaratabileceğini söylediler.. bana da mantıklı geldi .. ama bazen kahvaltısını evde yapması makul olacak gibi 🙂 arada biz de okul kırardık 😉
belki de senin bahsettiğin sebeplerden dinlenme zamanın sevmedi, uyumaya zorlamıyorlar isteyen uyuyor ama dediğin gibi uyuakalırsam ve beni almazlarsa diye endişe etmiş olabilir .. galiba bu hafta biraz çözüldü bu durum .. bunun dışınad aslında biraz da ben abartmışım gibi geliyor .)) onun fıtratı bu ya.. benim ki de bu işte 🙂 dev yaparım pireleri birer birerrrrrr

:))) haklısın bazen basit bir soruya bile doğru cevap verme çabasında buluyorum kendimi 🙂
Tamam o zaman ben hatırlayamadım benimle değil annemle tanışmışsın.. 🙂

Burcu.. bu çok güzel bir yazı olmuş bana ayna tuttuğun.. teşekkür ederim ..
ben de seni özledim ne yalan diyeyim:))