“Buraya bizi sen getirdin evlat! Sen seçtin, sen ısrar ettin, olana rağmen ve olmayana rağmen içinden geçtin. Biz de bildiğimiz ve elimizden geldiği kadarıyla yanında durduk sadece, inandık. Ben seninle göğsüm kabararak, gözlerim dolarak gurur duydum”
.
Bu cümle ile döndüm buraya.
Yavaş yavaş yazarım, henüz ayaklarım şiş.
Anlayacağınız önce biraz sindirmek gerekli .
Çocuğuma teşekkür etmek az kalıyor bazen.
Anlayacağınız anlatacak çok şey var. Moskova var, tüm çocuklar var, çalınan eserler, alınan ödüller, ayaklarımız şişene kadar yürüyüp gördüklerimiz var.
5 güne neler mi sığdı? Dünyalar sığdı.

İstanbul Haziran 2024  6. International Piano Competition (IPC)
.
Kısacık bir #istanbul turu. 
Ihlamur kokuları.  Balat Beyoğlu Eyüp Kadıköy Kayışdağı arası tramvay vapur otobüs yolculukları
Heyecanlı bir yarışma
Kategorisinde 2.lik derecesi
Tüm piyano yolculuğunda en 1. Ödülü (bunu ben verdim çünkü anayım ben)
.
Yolundaki çabası emeği için evladıma
Bu yolda hocamız Viktoria 
Ellerini sırtından eksik etmeyen Gamze ve Ayşe hocalarımız 
teşekkür ederim. Göz pınarlarım dolu dolu ediyorum bu teşekkürü.
Ve tabii biz ailesinin desteği de unutulmamalı.
Çünkü
“Sen yine hobi olarak müzik yap bir mesleğin olsun ama”
da diyebilirdik yaygın bir ebeveyn söylemi olarak.
.
Yolun da açık olsun evlat.

Şey 1
Sahnedeyken içimden şunu dedim “aaa bu Richard Clayderman ayol”
Değil??
Şey 2
İstanbul bu sefer pek güzel geldin bize. Serin bir rüzgar ıhlamur ağaçları ve inanılmaz ucuz ve konforlu toplu taşıma ağı ile. Neredeyse özledim yazacağım.

“Seni nasıl sevsem acaba

Daha başka, daha da başka

Daha çok, daha da çok, çok. 

Çok sevdiğimiz sevgili okul piyano öğretmenimiz Gamze hocanın yönlendirmesi ile 1.5 ay önce tanıştığımız Victoria Uçar hocamız ile heyecanı bol bir yol başladı. Elena Çekiç 4. Uluslararası Genç Yıldızlar Müzik Festivali, Erin’in ve  tabii ki  benim ilk şehir dışı sahne deneyimi oldu. Sabah uyandığımda sahneye çıkmaya oldukça hazırdım ben .Sonrası kalp atışları, kırmızı yanaklar, gözlerden süzülen yaşlar hem izlerken hem dinlerken hem videoya çekerken. Bir ben ağlıyorum herhalde diye hafif bir çekinik haller sonra “çok heyecanlı değil mi” diyen başka bir annenin sarıp sarmalayan titreyen sesi .Duygusal tansiyonu yüksek bir gündü. Yolun açık olsun. Sen seçtin, sen istedin, sen yürüyorsun. Biz de arkanda seni izliyor neye ihtiyaç varsa bildiğimizi sunuyor bilemediğimizi sorup soruşturmasını yapıp seninle öğreniyoruz.. Ben biraz daha dinleyeyim.

Seni nasıl sevsem acaba
Daha çok, daha da çok, çok

Zaten babası da ben de kendi öğrenciliğimizde pek sevemezdik Eylülleri. “5’ten şaşma, 6’yı aşma, 4’e de pek yaklaşma” ekolünden, tam kararında, orta halli öğrencilerdik. Erin de daha 1. sınıfa adım atarken, bu sürecin bizim için öyle kitabi ve “aşırı sorunsuz” bir yolculuk olmayacağının sinyallerini en başından vermişti.

O 8 yaşındayken önümüze bir yol ayrımı çıktı ve bir seçim yapmamız gerekti. Biz onun çocukluğunu yaşamasını seçtik. Onu dört duvar arasına sıkıştırmak yerine, açık havası bol olan bir alanda geçireceği ortaokul yıllarına uğurlarken içimiz çok daha rahattı.

Peki bu seçim, gönlünün gerçekten ne istediğini bulmasına fayda sağladı mı? Bizce evet. Diğer, o daha baskıcı ve akademik yolu seçseydik ne olurdu hiç bilmiyoruz ama bugün karşımızda duran delikanlının geldiği halden, ruhundan ve kalbinden sonuna kadar razıyız.

Bu sabah onu kapıdan son kez “veli” sıfatıyla uğurladık. O kapıyı kapatıp eve döndüğümüzde ise omuzlarımızdan koca bir yük kalkmıştı; biz artık veli değildik! Dile kolay 13 sene… Hele ki lisedeki o son 4 senede tam anlamıyla “Deli” olmadan “Veli” kalmayı başardık ya, kendimizi de tebrik ediyoruz! ☺️

Oturup tam 12 yılın, 24 döneminin karnelerini ve o kadar belgeyi yan yana dizdiğimizde ikimizin de içinden geçen tek şey şuydu: Eğilip o kağıtlara alnımızı değdirmek ve derin bir nefesle “Şükürler olsun, bitti!” demek.

Efendim, an itibarıyla şartsız, şurtsuz, anne-baba olarak resmi eğitim sisteminden tahliye olmuş bulunuyoruz!

Şimdi inşallah tüm evlatlarımıza yepyeni, hayırlı ve ruhlarına hitap eden kapılar açılsın. 🤲

Dualar edildiyse, o sulara, pirinçlere okunduysa… Yarın ve öbür gün girecekleri o sınavda (#yks2025) Allah hepsine zihin açıklığı ve en önemlisi kalp ferahlığı versin.

Yâ Fettah,
Yâ Alîm,
Yâ Hakîm… 🤲

Akçansa Güzel Sanatlar Lisesi Müzik Bölümü öğrenci ve öğretmenlerine: Tüm bu organizasyona ve çocuklarımıza emek veren, gerçekten çok değerli bilgili öğretmenlerimize en baş öğretmenin ışığı altında teşekkür ederim
.
Oğlum, okuduğun okul seçtiğin yol gururun olsun. Tebrik ediyorum her birinizi
.
Atatürk’ ü anmak bu kadar güzel olabilirdi ancak, göz yaşları içinde, ruhu şad olsun mekanı zaten cennet
Sen rahat uyu Ata’m.