Ruhumun kuzey yanı… yazısına yapılan yorumlar

Yazar: AyçA

AyçA — Tue, 18 Dec 2007 08:34:57 +0000

elif benimde en kıl olduğum şeydi. Yazın başında köyüne giden çocuklar. Biz burda oynayacak adam bile bulamazdık. Bende mizket entrenmanı yapardım. Birde kızak yapardım günler süren. Sonra bunları kiralar para kazanırdım. Azda kazanmadım haa.
İntikam aldım herhalde böyle 🙂 Şaka tabii

Köy önemli.Kültürü sağlam olan bir köyse hele tadından yinmezzz.

Yazar: AyçA

AyçA — Mon, 17 Dec 2007 21:07:15 +0000

Teşekkür ederim Elifcim ..
ne olur bilmiyorum ama ne olmazlar yüzünden yaşamıyoruz galiba 🙁

Yazar: köşenin delisi

köşenin delisi — Mon, 17 Dec 2007 20:07:30 +0000

Ayça ben senin bu tür yazılarını çok seviyorum 🙂

Geçen yıl ben daha toprağa hamile değilken 5 günlüğüne trabzona gitmiştik…aşık olmuştum ben oralara…nolur sanki burda yaşasak demiştim barışa…nolur cidden…

bu arada…benim de köyüm yok… hep kıskanırdım tatgil dönüşlerinde “köye gittim” diyen okul arkadaşlarımı 🙂

Yazar: AyçA

AyçA — Sat, 15 Dec 2007 20:49:34 +0000

işte bak 🙂 bu yüzden sizin gibi yapamıyoruz 😛

Yazar: AyçA

AyçA — Sat, 15 Dec 2007 19:37:17 +0000

Pastacirapunsel evet galiba o kanı taşımamak engel oluyor 🙂 saol 🙂 devamı gelecek bu gezmelerin 🙂 siftahı yaptık ya :)))
Esracım gelmez mi .. off off..:)
Hülya belki de sen çalıştıın için kendine daha zor zaman ayırıyorsun yani evde olunca her şeyi bir kenra bırakıp kendine zaman ayırabiliyor insan ama aslında bu günler bir daha geri gelmeyecek şimdi ben anneme bakıyrum hiç de benim için geceleri uyanmak durumda değil 🙂 biraz sabır biraz tadına varmak gerek sadece bu 🙂
Yok Biyocum .. ben çok karışık köklere sahibim ama annemin babası selanik.. belki oradan diyeceğim babaannem çerkez babam ve büyük babam karadeniz am akastamonu abana anneannem Of .. yani ortaya karışık olmuşum ama kocam Arnavut en safından .. kayınvalidem hala arnavutça konuşuyor .. 🙂
Kuaybe Karadenizden mi köyün ??:)

Yazar: Kuaybe

Kuaybe — Fri, 14 Dec 2007 16:19:37 +0000

Evlendim evleneli benim bir köyüm var, ne güzel :))

Yazar: Biyonikkedi

Biyonikkedi — Fri, 14 Dec 2007 16:15:11 +0000

Ah laz güzeli seniiiii
Sen de muhacirlik yada göçmenlik var mı Ayça?

Sarışın,renkli gözlü,avrupai fizikteki her Türk kadınına sorulan en gıcık soru.Cevaplama lütfen,şakaydı:)))

Yazar: HÜLYARDA

HÜLYARDA — Fri, 14 Dec 2007 07:38:15 +0000

bunları okuyunca aklıma benimde aynı duygular geldi. bende arda 5 aylıkken eşimle dışarı çıkmıştım çoooook uzun zamandan sonra ve gerçekten aynı duyguları yaşamıştım dediğin gibi aynı duyguyu gençken annemden izin alıpta biryerlere gidince ya da gizlice gidince hissederdim. çok farklı bir duygu bu herhelde annelik bu demek. o gün çok güzeldi ve bir daha da çıkamadık zaten. inşallah bir gün biz de yapabiliriz böyle bişey.
bu arada ben karadeniz müziklerine bayılırım. horon oynamak ise bana büyük zevk verir. karadenizli değilim, biraz köklerde var sadece ama horondan öyle zevk alıyorum ki müzik başladığı anda atıyorum kendimi ortaya. ama onu da uzun zamandır yapamadım en son kendi düğünümde oynamıştım galiba dermişim.
ayça ben çok yoruldum, geceleri uykusuz gündüz yorgun, bu günler ne zaman normale dönecek senin bir fikrin var mı? bunalımın eşiğinden dönüyorum neredeyse her gün tekrar. oğlumun en sevimli zamanları bu negatif yanlar yüzünden çok yorucu ve bunalımlı geçiyor ne zaman normale döneceğiiiiiiiz bilmek istiyorum artık. kaç yaşına gelince ? kaç ay sonra? ben artık kendim için bişeyler yapabilecek miyim? elime örgü alabilecek miyim? istediğimde ayaklarımı uzatıp saatlerce yatabilecek miyim daha bir sürü soru. zor di mi? feda olsun bu bücürüklere be ne diyim ki?

Yazar: annevebebisi

annevebebisi — Fri, 14 Dec 2007 02:06:35 +0000

Ne guzel gezmissiniz, ne iyi yapmissiniz. Ruhuna iyi gelmistir umarim:))

Yazar: pastacirapunsel

pastacirapunsel — Thu, 13 Dec 2007 20:31:31 +0000

Ayça’cım, benim de Karadeniz’ gerçekten çoook derin bir yürek bağım vardır nedense:))
O birbirine ölümüne bağlılık, köklerine sadakat…..beni bitirir! Seni çok iyi anlıyorum:)
Horonun ahengini ise ne kadar kapmaya çalışsam da, galiba o kanı taşımamak bir şeyleri engelliyor:(Kazım Koyuncu’yu kaybettiğimizde katıla katıla ağlamıştım sanki yakından tanırmış gibi:(
Neyse,Erin’siz ilk gezmeniz için ise tebrikler, devamının gelmesi dileğiyle…
Sevgiler……