10.ay – Pinik-Kuş | Ayça Oğuş Blog

Bahar geldi sanki..

Ayça Oğuş — Fri, 18 Jan 2008 15:10:55 +0000

Ben kar beklerken parklarda güneş altında uyku yapabileceğimiz günler başladı.. ya yeterin yahuuu..
Dün havayı güzel görünce attım Erinle kendimi sokaklara.. vurduk parka.. buluştuk Tülayımızla Marcellomuzla.. bebecikler ( artık pek bebek değiller ya neysss) güneşin altında öğleden sonra uykusunu yaparken mışıl kıvamında bizde oturduk 1 saat uzun uzun sohbet edip kahvemizi içtik.. güneş kendini semalardan çekip uykular bittiğinde ise sıcak bir çay içmek için eve döndük.

Uzun zamandır planladığım bir oyun grubu projem var, bunun hakkında konuştuk.. şimdilik 4 kişi olarak başlayıp gittikçe büyümeyi dallanıp budaklanmayı bekliyor proje. 3 kişi olduk ve dün iki kişi provasını yaptık.. zaman içerisinde buradan da duyuracağım “hadi gelin gruba” mesajlarım olacak ama önce nasıl gittiğine bir bakmak lazım.

Bugün de hava harika… toparlanıp dökülmek lazım sokaklara..

İlk uzun yürüyüş…

Ayça Oğuş — Mon, 14 Jan 2008 13:11:36 +0000

Dün ilk defa sokakta uzun bir yürüyüş yaptın..ben inanamayan gözlerimle seni seyretmekten başka bir yol bulamadım..

sıkılmadan yorulmadan ve kucağıma gelmek konusunda isteksiz davranışın üstelik bu yürümeyi denize doğru inatla devam ettirişin karşısında inat konusunda neler yapmam gerektiği sorusunu sormamı sağladı.. istediğin ne ise ona ulaşmak için kafa tutma diye bir şey başlattın….

Evde sokakta her yerde yürümek daha da önemlisi “kendi istediğin” yerlerde yürümekten başka bir düşüncen kalmadı … kilolarımı vereceğim sayende 🙂

İlk ayakkabılar ve 10′u bitirirken..

Ayça Oğuş — Fri, 11 Jan 2008 14:53:25 +0000

Bu yürüme işi ilerlediği için biz de annemle çıktığımız bir yürüyüşte Erin’e ilk adım ayakkabısını almaya karar verdik.. evde yine çoğunlukla ayakkabısız patikleri ile gezecek ama dışarıya çıkarken artık ayakkabı giyecek 🙂
Patikler bobux, çok memnun kaldım ben bunlardan; kaymıyor ayağından çıkmıyor en önemlisi Erin itiraz etmiyor.
Ayakkabıları ise Kifidis: ilk adım ayakkabısı.. biraz taraklı ve kontrpiyesi yüksek ayakları olduğu için bir iki modelinin uygun olması bakımından istediğimi alamadım ama olsun .. bir sonrakinde.Bu arada ben aldıktan sonra öğrendin Kifidis’in Şişli Bomontide fabrika satış mağazası varmış.Cevahir otelden aşağıya inerkenmiş.. artık 3 ay sonra bakacağım orada daha mı uygun ?? 🙁 Fotoğraf makinemin şarjı bittiğinden ilk ayakkabı alışımızı belgeleyemedim 🙁 sadece aya ilk ayak basan insanoğluna benziyordu..:)

Bunun dışında bu ay neler eklendi hayatımıza..

**Artık yatağa çıktığı gibi geri geri inebiliyor,
**Islık çalıyor !!! 😀 çok komik dudaklarını ileri itip üfff diye ıslık çalarak Alpay’ı taklit ediyor.. ya da belki de balon şişiriyor çünkü annemle oynadığı balonu öyle şişiriyorlar,
**Öpücük yolluyor.. kendini aynada öpüyor “mmaaammaahh” diye hemde,
**Dans etmeyi çok seviyor her duyduğu melodide kafayı sallıyor ayaktaysa hem kafa sallıyor hem bacakları üzerinde zıpzıp yapıyor,
**Çok rahat anne baba diyor ancak anne diyeceği zaman kaba bir ses tonu ve emir kipiyle” anaaaa”diye bağırıyor baba diyeceği zaman oldukça nazik bir ses tonuyla” baabb-baaa” diyor :S her istediğini seslerle ifade edip anlatıyor;bezi kirliyse onu çıkartmamızı istediğini bile..
**Bütün bunları CANI İSTERSE YAPIYOR.. kimsenin yanında” hadi Erin şunu da yap” demek gibi ir lüksümüz yok …göster amcala pipini oluuumm yapamıyoruz 😀
**Yediği yemeği sevdiyse” nam nam nam naaammm” diyor sevmezse Allahı gelse yediremiyor..neyse ki sadece karnıbahar ve brokoli gibi çiçeksi sebzeleri sevmiyor onun dışında herşeyi yiyor.. yerken elinde bir kaşık olması ve arada tabağın daldırıp ağzına götürme çabaları benim en çok özleyeceğim manzaraları oluşturuyor. Akşamüzeri meyvalarını artık elimden püre yapmadan yediriyorum damakları ve 4 dişi ile yemeyi beceriyor ve de biberonden değil bardaktan içme talebi her gün artıyor..
**Elimizi tutmadan yürürken ki bu henüz 5-10 adım ellerini “teslim ol” şeklinde kaldırıp poposunu dışarı çıkartıp ördek gibi yürüyor ve bunu başarabildiğini anlayıp kıkırdıyor..
**Son sürat büyüyor işte….

Doldu taştı günler…

Ayça Oğuş — Fri, 11 Jan 2008 11:51:09 +0000

Pazar günü Ahulara kahvaltıya gitme maceramızı bir hafta kadar neredeyse evden uzak yaşamakla sonlandırarak kendime inanamadım..:) Pazar sabahı bir yere kahvaltıya davetli olunca insan cumartesi sabahı evden çıkıp çarşamba akşamı döner mi??
Döner.. Ayça insanı bu döner…Dinlenmiş,manikürlenmiş,saç bakımlanmış,kocasıyla gezmiş,depresifliğini boğaz köprüsünden aşağıya atmış olaraak evine döner…
Erin paşam çok büyük bir ihtimalle 4 diş birden çıkartma eğiliminde olduğundan uykusuz geçen geceler beni o kadar yordu ki annemde kalmayı tercih etim.. Alpay da biraz olsun kesintisiz uyku ile yaşadı.. hele ki ateşli olduğu akşamlar ve takibindeki iki gece yarım saatte bir ağladı. Uyanmadan ağlıyor, belli ki sızısı var ama tabii O uyanmasa da ben uyanıyorum, tam dalacağım tekrar başlıyor.. sürekli böyle olsa herhalde çok zor olurdu, geçici olduğunu bilmek güç veriyor insana.. tabii hastalığına mı huyunun değiştiğine mi .. iyileşti iyileşmesine dişleri de daha çıkmadı ama biraz rahatladı sanırım fakat düne kadar tüm uyku düzeni saçmalamıştı öyle ki gece 1 de bile ayakta olduğumuza inanmakta güçlük çektik annemle..ama sanırım düzene giriyor ..neyse dilimi ısırayım.. ne zaman yazsam ya da söylesem tam tersi oluyor..

Son bir kaç gün özeti..

4 Ocak akşamı: benim doğumgünüm.. benimle ilgilenen pek yok artık.. baktım ki o güne ait benim hiç fotoğrafım yok.. ilgili sahıs yine Erin bey…

Pazar kahvaltısında Ahudaydık.. benim Alpay’ın ve de Ahu’nun bir arada doğumgününü kutladık.. eh hepsi arka arkaya olunca artık toplu bir görüşme sağlanıyor .. yaş ilerledi malum….

Ertesi gün ben eve dönmek isteği içerisinde olmayınca annemin pinpon teyzelerinin günü olduğunu hele ki Özcan teyzenin doğumgünü olduğunu duyunca demiri attım anneme.. 60 yaş üzeri doğumgünü partisini kaçıramazdık…:)

Bu arada bol bol Erin anneannesiyle çay keyfi yapıp, teyzesinin piyanosuna her turunda bir parmak atma zevkini doya doya tattı.. Bütün gün artık elimizden tutup evi turlamak sanki hiç görmemişcesine tekrar tekrar her köşesine gitmek üzerine programlanmış bir robot gibi yaşıyor bu sıralar.. ve her teyzesinin odasına girdiğinde piyanoya iki parmak atıp iki kafa sallayıp turlarına devam ediyor…o yüzden piyano hep açık kalmak zorunda..

tabii yürüme ile başlayan kazaların ilkinde burnunu palyaço burnuna çevirmeyi de ihmal etmedi.. artık yürüdüğüne o kadar emin ki birden hızlanıyor sonra hızını alamayıp gümmm yerde..

Dün akşam da Alpay bizi almaya geldi, önce Bernaya yemeğe gittik.. hemde evden çıkınca arabaya kadar Erin yeni ayakkabılarıyla ilk defa sokakta yürüdü :)) yüzündeki şaşkınlık ve mutluk tarafımdan fotoğraflanamadı:( Benim oğlum Erin Berna’nın sonu olacak bunu biliyoruz.. en son olarak Mümtaz’a olan ilgisinden dolayı Berna’nın rüşvetleri bile işe yaramadı.. Bugüne kadar herhalde Erin kimseye göstermediği kadar ilgi ve sevgiyi Mümtaz’a gösterdi.. 🙂 Berna para teklif etti olmadı, oyuncak verdi olmadı.. ama sonunda neyle tavlayacağını son su oyununda buldu.. artık Berna’cığım şansını yaza deneyeceksin….

Bana gelince… dinlendim, çok iyi hemde.. yazının başında dilim pek iyi ısıramadım galiba.. dün akşam eve geldiğimizde Erin arabada uyumuş olmasına rağmen uyandı ve gece 2 de uyudu.. yine bir uyku düzen bozukluğu içerisindeyiz.. belki de evini özledi 🙂
yine bana gelemedim bir türlü.. ben 11 ocakta diyete başlayacaktım.. neden 11 ocak.. doğumgünleri bir bitsin dedim.. ama 2 gün önce başladım.. 2 gündür de iyi gidiyorum..1 hafta içerisinde alışırım herhalde.. uyku düzenini de halledelim spora da başlayacağım..hoş bugün de Alpay’ın doğum günü.. uyansın Erin ziyarete gideceğiz.. pasta almadan mı?? evet abii almadan.. yemeyeceğizzzz… meyva götüreceğim bu sefer.. yaza kadar eski kiloya dönme hırsındayım…
Bu yazıyı bitirene kadar ertesi gün oldu.. gerçekten Alpay’ın doğumgününü Bora ben ve Alpay portakal ve armut yiyerek kutladık..
Artık yayına girebilirim….:D

Eski yılı yolladık

Ayça Oğuş — Wed, 02 Jan 2008 14:56:01 +0000

2007 yazılarının da arşivlerde kaldığı 2008 yılının 2. sabahında evimde yine aynı tas aynı hamam piyangodan bir halt çıkmamış artık trilyoner olma hayalleri bir sonraki aralığa kalmış bir zat olarak aslında çok da keyifliyim..
Erin azıcık ateşli dün akşamdan beri.. derece ateşi var gibi göstermiyor ama elleri alnı ve ayaklarının altı normalden sıcak.. sanırım ateş ölçerde bir sorun var ben hissediyorum sıcaklığının yükseldiğini.. ama ateş ölçere inanırsam ateşi çıkmaz gibi geliyor yoksa kendimi iki gün üst üste boğaz turu yaptırdığım, temiz hava almasını sağladığım için suçlu hissedeceğim.. belki de yorgunluktandır yavrucak 2gün2gecedir yeni yıl kutlamalarında.. Umarım uyandığında sıcaklığı normale inmiş olur..

Bu yılsonu bir sürü ilk yaşandı Erin cephesinde.. İlk ağacını süsledi.. gerçi evimizde olmadığımız için ağacımızı taşımak durumunda kaldığımızdan alelacele süsledik:) ama olsun bir daha ki sene bizim evde olursak öncesinden süsleriz hem o zaman daha bilinçli olur; bu sene yuvarlak süsleri top niyetine yerlere fırlatıp kırma tehlikelerini yaşadık zira..:)

İlk kez yılbaşı hediyesi için çekilişte kendisine bir numara verildi.. 7 numara Erin’in oldu aa ne şans çorabın içinden 7 numarayı çekti…ve müzisyen şirin için oldukça ince çalışılmış hediye seçimini kendi elleri ile açtı( tamam bu sene yardım ettik olur o kadar)

Benim için en heyecan verici ilki Erin’in artık her yerde yürüme isteği.. Hülya’ya gitmeden önce vakit geçirmek için IKEA ya uğradık.. veee evvvet doğru zaman: 31 aralık günü saat 16:00 civarı IKEA BOMBOŞŞ oluyor .. harika geziliyor sakin sessiz rahat alışveriş arabasıyla oyun oynayarak :))
Erin burada çocuk bölümüne gelince arabasından inmek istedi ve iner inmez yürümeye başladı.. tek eliyle tutmak istiyor yürürken kesinlikle iki eliyle tutunmuyor, tutmak istediğimizde itiyor.. ve yürürken kafasını insanlara kaldırıp kaldırıp kahkahalar atması O’nun da ne kadar heyecanlı olduğunu gösteriyor..” bakın bende sizin gibi yapıyorum” dercesine herkese gülücükler dağıtıyor.. beraber bütün oyuncaklara dokunarak yürüdük.. en son küçük bir ayının kolundan boştaki eliyle sıkı sıkı tutarak yemek bölümünde duran babasına ayıyı BIRAKMADAN yürüdü!!.. bu ilk defa kendi elleriyle seçtiği oyuncağı oldu.. ilk olması dolayısı ile bırakmadık ayıyı.. ben çok heyecanlandım bunları yaşarken.. ilk defa Erin’in bir ilkinde gözümden yaşlar geldi.. hala da yazarken gözlerim doluyor.. hamileyken en büyük korkularımdan biriydi: ya yürüyemezse !!.. başka şeylerde korku olabilirdi belki ama benim için en büyük korku buydu.. şimdi yürümesini görmek kalbimi pırpırpırrr attırıyor .. bu arada belimi de!!:)) artık durmak istemiyor. sürekli yürümek istiyor evin içersinde tur halindeyiz.. arada cesaret geliyor bir bakıyorum koltuğa tutunup dengesini sağlayıp sonra 5-10 adım arası adımlıyor evi 🙂
Bunun dışında güzel bir yılsonu gecesi yaşadık.. organizasyon sakin sessiz ve de keyifliydi.. gece 12 ‘ye doğru herkes sahile indi Alpay ve ben Erin uyuduğu için evde kaldık.Yıllardır geçirdiğim en sakin yılbaşı oldu:Alpay ve ben yeni yıla sessiz ve sükunet içerisinde boğazı seyrederek, içkimizi yudumlayarak girdik.. bu belki bu senenin biraz sakin geçeceğinin bir işareti olabilir mi ?? ümit ediyorum..

Sabah uyanır uyanmaz kendimizi Çengelköy’e neredeyse 1 senedir hayalini kurduğumuz kahvaltıya attık.. yürüyerek Kuzguncuktan Çengelköy’e gittik.. Erin bu arada güzelce uyudu,kahvaltımızı ederken uyandı ve biraz da boğaz havasında yürüyüşlerini tamamladı,dönüş yolunda yine uyudu.. bol bol boğaz havası aldırmakta fayda var galiba 🙂

Bunlarda bana yılın ilk gününden kalan kareler..

Başlıyor…

Ayça Oğuş — Thu, 20 Dec 2007 20:54:39 +0000

Erin bugün (*9ay4gün) önce 2 sonra 4 tane bağımsız adım attı..

Çok heyecanlı/yım/yız..

işimiz şimdi başlıyor galiba..

9 ay bittiğinde…

Ayça Oğuş — Mon, 17 Dec 2007 21:57:38 +0000

Azıcık günlerimiz zor geçiyor.. gece uykularımız bölük pörçük.. çıkarttığını zannettiğimiz ön dişler nasıl olduysa 2 kere geri kaçtı.. inatla çıkmıyor Erin’i geceleri rahatsız edip bizi uykusuz bırakıyor.. hadi biz uykusuz kalalım ama kalmayalım ertesi gün Erinle kaliteli vakit geçirmek adına kalmayalım.. yerlerde sürünüyorum zaten bu tiroidler beni tahamülsüz bir yaratık haline yeterince dönüştürüyor.. bazen canavarmışım gibi hissediyorum uykusuzluk da eklenince, neyse ki tiroid kontrolüm sonucu ilaç arttırdık galiba iyi geldi iki gündür daha sakinim.
Bugün 9. ay kontrolüne gittik herşey normal sadece pipisinin sünnetli yeri içeri yapışmış, kimse söylemedi ki arada bakın açın hiç de dikkat etmedim bir gariplik var mı acaba diye.. açarken etinden et koparttılar sanki ellerini çırpa çırpa ağladı bağırdı sanki baştan sünnet oldu.. bir kaç gün bir pomad kullanacağız sonra geçermiş..
gece uykusuzlukları bu aylarda normalmiş ama geceleri arada uyandığında baba bakarsa bu meme isteği alışkanlığa dönme riskinden kurtulurmuş ki dün gece bunu uyguladık kendi kafamızca: Alpay uyandı ben 2-3 dakika emzirip yanından hemen ayrıldım.. kendi kendine uyudu ben yokken.Bir süre Alpay bizimle uyanacak gibi görünüyor.. gündüzleri de ne kadar emzirdiğime bakacağım; gün içerisinde 5-6 kez normalse de 15 kez ise annenin kullanıldığına işaretmiş. Eh hadi yazdım diyelim ama 10 kereden sonra ne yapacağım evde kendimi tuvalete kitleyip saklayacak mıyım?? evde bir ben bir Erin başka kimsem yok yakınımda da yok.. hadi geçen hafta bir gün babaanneyle kaldı haftasonu annem geldi eee bu insanları ben her dakika evime nasıl çağırayım?? bu meme bağımlılığı nasıl olacak .. neyse ben bir not tutayım bakalım gün içerisinde kaç kere emziriyorum.
Yemeklerin hepsini benim hazırladığımı hiçbir şekilde hazır gıda kullanmadığımı duyan yeni doktorumuz bu konuda sabrım için bravo dedi.. evet bencede.. hak ediyorum alkışı; kendi kendimi alkışlıyorum..(çok mütevaziyim çookk:D) hiç üşenmeden her gün her öğüne yeni bir yemek bulup pişirip taze taze yediriyorum.. hiç de kolay değil aynen doktorumuzun dediği gibi:sabır işi ama işim ne ??:) bunun için evde değil miyim ??

Öğle ve akşam yemekleri aynı oluyor onun dışında ara öğünler için yeni yeni muhallebi uydurmaları bulmak hiç de kolay olmuyor.. sadece tahılları biraz es geçiyormuşuz şimdi birkaç çeşit tahıl alıp kendim öğütüp haşlayarak yeni hazır mama kıvamında besinler üreteceğim…Bu gece biraz pirinç biraz elma az su ile muhallebi kıvamına gelinceye kadar pişirip uyumadan verdim belki de gece yatarken sadece anne sütü aldığı için acıkıyor , bu muhallebi işe yarar. Birde yarım ölçek inadımı kırıp Calpol verdim.. umarım bu gece rahat uyur..
ve ben şimdi herkes uyurken Erin’in ütülerini yapmak, Erin’e örmeye çalıştığım kazağı bitirmek ve bloguma karalamak arasında gidip geldim.. ütüler kaybetti.. ama ya gidip uyumak neden bu yarışa girmedi anlayamadım..
Dün akşam Eray dedi ki :” Erin çok iyi görünüyor ama sen yorgun görünüyorsun artık.. biraz kendine Erinsiz vakit ayır”.. tamam ayırayım bende istiyorum da nasıl ??.. neyse ki bayram geliyor, Alpay bir kış kampı organize etti bende kampı anneme atacağım sanırım biraz arkadaşlarımı arayıp kahve falan içmeye çıksam, biraz boş boş dükkan gezsem, içlerine sığmasamda sığacak olma ihtimalim olanları giyip çıkartsam vakit nasıl boş geçse anlamasam, belki elime makine mi alıp biraz sokaklarda kareler yakalasam iyi gelecek ..annem zaten dünden razı Erinle yalnız kalsın:)
Minişim sensiz geçen her dakika burnumda nasıl tüttüğünü sana anlatmam mümkün değil ama ikimiz içinde bazı zamanlarda ayrı kalmak en iyisi .. gerçi sen bunu pek umursamıyorsun ya.. hele ki anneanneyleyken: KISKANIYORUM bazen ona göre!!

Bugün artık 10. ayından 1 gün almış durumdayız..iyice ayaklandı.Tek elle tutunup çağanoz gibi yan yan gidiyor koltuklarda, dolaplarda Erin. Yürüteç arabası işe yaradı “brrrr” diye diye itekliyor arabayı(Su ablacım teşekkürler:)sen olmasan zaten…)Baş baş yapıyor,alkış yapıyor, “bir bir anlatıcam” yani işaret parmağını diğer elinin avucuna bastırıyor, köpek nerede diyince köpeğini gösteriyor,”havhavhav”diye bağırınca “oovovo”diye taklit ediyor,genelde sürekil bir kelimeyi söyleyince ses olarak taklit etmeye çalışıyor ama artık anne baba mama meme iyice yerleşti,Eray amcası öğretti “seni gidi seni gidi” diyince başını sallıyor, pipi nerdenin cevabı hızlıca geliyor ama burun nerede sorusunun cevabı hala kulakları işaret ediyor 🙂 göz nerede sorusunun da..-pipiyi öğrenmesi için hiç bir çalışma yapmamışken üstelik!!:D bir kere sordum öylesine pıt diye gösterdi…- tavşan ne yapıyor diyince burnunu yukarı çekip şirin şirin gülüyor, bu şirin gülmeyi bu soruyu sormadan da yapıyor…
bu ay neler göreceğiz bakalım