Gelip yanağımızdan “fıstık yap” dediğinde makas alıyorsun, “merhaba” dediğimizde elini uzatıyorsun, yemekten sonra “dişlerini fırçalayalım mı?” dediğimizde banyoya koşuyorsun,bütün sandalyelerin tepesine çıkıp kendini oturur pozisyona sokuyorsun,kafanı gözünü artık daha çok morartıyorsun,”hadi korkut bizi” dediğimizde “bööö böö” diye göbeğini çıkara çıkara korkutuyorsun,şaçlarını gözlerini burnunu her yerini gösteriyorsun,”ayağım üşüdü hadi terlikleri getirde giydir” dendiğinde terlik getiriyor sonra da gidip aynı renk olanını bulup diğer ayağımıza giydiriyorsun,”araba nerde” sorusunun cevabı etrafta bir araba bulup  “brrr” olmaya başladı, yoga minderinin üzerinde babanla spor yapıyorsun,Hüsnü beyi , Cabbarı ve benim isim taktığım tüm oyuncaklarını adlarıyla tanıyorsun,ne oynamak istediğini anlattığına ek olarak eğer biz o oyuncağa ya da gösterdiğin yere bakmıyorsak suratımıza bir şaplak atarak kafamızı o tarafa çeviriyorsun,karnın acıkığı zaman anlatıyor eline bütün elmayı verince ısıra ısıra keyifle geziyorsun hatta armut elma torbalarını görünce “mammmaa” diye ısrarla istiyorsun hele bir de senin yemek saatin dışında birileri birşey yiyorsa vay haline hemen numaradan mırmırlanmaya başlıyorsun ve ilk defa iki kelimeli bir cümle kurdun: köpek uyuyor dedin: “ovvov ee ee ee”, O “ovv ovv” uyanık olduğu zaman artık yanında durup kendisine şiddet mertebesinde cici yapıyorsun ve sevgili köpeğimiz Reçel’in sana sesi çıkmıyor ama sen ısrarla o psikopat kedi Miu’yu Reçelden daha çok seviyorsun, sadece Miu değil tüm kediler senin sevgin kapsama alanına daha çok giriyor ancak kuş sevgini henüz geçemediler unutmadan bir de karganın” gaaa” dediğini keşfettin :)Bu hafta beraber oyuncak müzesini gezdik ve sen bütün oyuncaklara özellikle tepedeki balonlara ilgi gösterdin, vitrin arkasından hepsini ellemeye çalıştın.

İstanbul’a son birkaç yılın en çok karı düştü ve sen ilk defa karda yürüdün, elledin ve kardan adam gördün.

1 yaşına doğru hızla ilerliyorsun. Bu sabah aynada sana baktığımda artık bir çocuk gördüm; ne istediğini bilen, anlatan, yapan. Evde pıtır pıtır dolanıp bulaşık makinesinin içerisinden çatal kaşıp yürütüp kaçan, saklambaç, yakalamaca oynayan yakalanınca çığlık çığlık bağıran, hep gülen arada numaracı ağlama yapan sevimli, yaramaz, oyuncu bir çocuk.

Senin uyandığın zaman sırtını, bacaklarını ovmamı isteyen hallerini, yataktan çıkmak istemeden mırmırlanmalarını çok özleyeceğim; bu hayatın pause düğmesi yok mu arada daha çok tadını çıkartmak için ya da geri sarma düğmesi tadını çıkartamadıklarımı doya doya içime çekmek için??…

Bu akşam aslında yazdım yazdım ama ne yaptım bilmiyorum kaydetmeden hepsi silindi gitti.. şimdi hepsini baştan nasıl yazarım bilemiyorum üstelik birazdan Erin ve Alpay gelecekler.Evet gelecekler çünkü bu akşam bir ilki daha kattık hayatımıza:Alpay Erin’i aldı babannne/dedeye gitti bende evde kendimle kaldım.. hoş yine Erin için bir sürü iş yaptım, yemeği,ütüsü, oyun grubunun organizasyonu derken baktım saatler uçmuş gitmiş, yazdıklarım da!!!
Crebrodan görmüş olduğumuz “yorgun anne/baba” zamanlarına artık yorgun anneyi de başarılı bir şekilde soktuk.Aslında ben sokabilmeyi becerdim. Geçen haftalarda çalışmak ve bu vesile ile Erin’den tüm gün ayrı kalmak bana bunun olabilirliğini gösterdi sanırım. Pazar günü de Erinsiz Büyükada gezisi yaptık. Ben bisiklete pek tabii binmedim, binsem bugün hatta bir kaç gün evde bir yardımcım olması gerekirdi, yürüyerek bile bu hale geldim.. vay halime.. spor yapmam lazım ama hangi ruh gücüyle onu bilemiyorum.
Kava kapalıydı hatta yağmurlu,biz dönüşe geçene kadar. Yine de makinem ile ısınma turları attım.. Ada sokaklarını arşınlamayı özlemişim..bende ne çok şeyi özlemişim hatta..

Erin’e gelince.. 11.ayın sonlarına doğru yaklaştığımız bu dönemde artık iyice birbirimizi anlıyoruz.”Hadi git ayını getir bir öpücük vereyim” dediğimde ayıyı getirip bana hatta dudaklarıma uzatıyor. Arada bezini gösterip, bazen bezi açıkken” şşşş” yapıyor.Free diaper çalışmalarım ufaktan filizleniyor galiba yine de çok heveslenmiyorum ancak kakası geldiğinde bir köşeye saklanmaya başladı – her zaman değil ama çoğunlukla- Bütün gün yakalamaç oynayabilir, tencere kapaklarını telefon olarak kullanıp kulağına dayayarak hemde yürüyüp benim taklidimi yaparcasına bıcır bıcır konuşabilir,aynı tencere kapakları bez kutusundan bezleri mutfaktaki çekmeden çıkabilir günler yaşıyoruz. Düdük öttürmeyi, balonla oynamayı, araba gördüğünde ya da araba olarak hayal ettiği şeyleri gördüğünde “brrr” demeyi, sandalye ya da benzeri hareket eden herşeyi araba zannetmeyi, market arabalarında gezinmeyi,sokakta yürürken gördüğü her adama dönüp ilişki kurmayı hatta “yeterrr Erin” diye bağırmak isteğimi kamçılayana kadar kurmayı, daha önceleri pek ilgisini çekmeyen kitapların sayfalarını açıp kapamayı çok seviyor. “Burnuma bip yap” dediğimde burnuma dokunuyor, göz, kulak, dil nerede biliyor ancak işine geldiğinde ya da canı istediğinde gösteriyor. Eğer canı istemiyorsa “göz nerede” dediğimde gözü gösterip sonra “kulak nerde peki” dediğimde hala gözü gösteriyor.O zaman anlıyorum ki bunu oynamak istemiyor :D. “Eşek ne yapıyor” dediğimizde karnından garip bir “ihhahhaa” gibi tariflendiremediğim ama kamera aşkı yüzünden her çekmeye çalıştığımda yapmayı bıraktığı bir ses çıkartıyor.Saç fırçasını alıp kafasına, ayakkabıları alıp ayağına götürüyor.

Yazmak istediğim bir diğer konu kitaplar.Bugün sipariş ettiğim 3 kitap da geldi bu vesile ile uzun zamandır yazmak istediğim kitap önerisini eklemem gerek diye düşündüm. İki tane yemek kitabı aldım: “Yaşasın Mutfakta Annem Var” ve “Yiyorum Büyüyorum” ( bir de web sitesi var). Bu akşam inceledim daha çok detaya girmedim ama yaşasın mutfakta annem var diğerinden daha başarılı ama ikisinde de değişik, akla gelmeyen ama okuyunca “hadee beee ben nassı düşünemedim” dedirten tarifler var.Benim gibi her seferinde değişik ve sağlıklı yemekler hazırlamak gibi bir deliliği olan varsa tavsiye edebilirim.
Bir diğer kitap ise “ Kış Masalları” YKY ye ait bu kitabın daha sonra diğer mevsimlerden oluşan serisinin çıkacağını duyunca hemek aldım.Tarık Dursun K.’daki hüsranı yaşamayacağımı umuyordum ve yaşamadım; masalları daha anlamlı okuduğum kadarıyla. “Güzel Uykular Alara” beni hayal kırıklığına uğratmış Tarık Dursun K.’dan beklemediğim performansta bir kitap. Ama “yine de dursun elimde” diye tuttuğum bir masal kitabı. Masalları okuyup da sonuna geldiğimde ben bile ” eee?? yani??” diyorum.. Almak isteyenlere ufak bir dip not düşmek istedim.

İşte geldim sonuna..

Canım çok yazmak istiyor ama cümleleri bulamıyorum.. çekim çok keyifliydi yine.. daha fazla detay yazmam müşteri tarafından es kaza okunması durumundan pek doğru olmaz sadece ben keyif aldım, bol bol fotoğraf çektim pek tabii backstage fotoları ki ben bundan çok daha fazla keyif aldığımı hissettim. Daha önce bir kere kulis deneyimim olmuştu ondan da aynı şekilde zevk almıştım.Sonuç: ben arka çalışmaları, işin mutfağını belgelemeyi seviyorum yani belgesel çekmeyi de .. insan deneyim kazandıkça neleri sevip sevmediğini anlıyor bu fotoğraf işinde, tabii para kazanma kaygısı yoksa.. 🙂 şimdilik yok tabii, ileride olur mu olmaz mı bunu bilemiyorum; planlarım içerisinde var aslında mesela doğum fotoğrafı çekmeyi çok istiyorum veee veee doğum demişken, daha yazmak istemesem de küçük bir haber uçtu kuşlardan kulağımıza: ailemize 11 numara ile minik bir kuş daha konacakmış.( Erin 10 numara bu arada 😀 -nüfus kayıt sıra numarası-) daha fazla detay yok şimdilik!!.. ama ben çok heyecanlandım hatta ay dayanamıyorum konu değiştiriyorum..

Dün akşam çekimden sonra Alpay beni aldı ve taa bir ay önce doğumgününü kutlayan ve birçok sebepten – yine – doğum gününde yanında bulunamadığımız kuzenimiz Su ablamıza götürdü.
Sanırım üç beş ay sonra daha bilinçli oynar duruma gelecekler ama şimdilik Erin kendi telinden çalıyor, her ne kadar Su ablası ” Erinciiiiimm gaaall otur” diye çağrıda bulunsa da benim deli fişek bulduğu balonları ağzında sağdan sola sallamayı tercih ediyor..
Bir de sanırım bir iki kere Su’yu göremediği zaman ellerini açıp “aba aba” diye dolandı.. yani sandığım şey dolanması ve ellerini açması değil Su’yu “aba” diye araması.. hepimiz “abla” dediğini düşündüğümüze göre sanmama gerek yok.. Şaşırdım.. !!

Hiç aklımdan çıkmayacak bir görüntü daha var ki yazmasam ve kayıtlara geçmezse çatlarım: Erin ‘in altını değiştirirken gören Su’nun ” Erin kaka yapmış sil” diye elinde mendille pipisini silmeye çalışması..-kaka dediği şey Erin’in pipisi oluyor .. 😀

Bebek olmak çok temiz, çok doğal, çok saf birşey .. gülümseme hatta sonrasında konuşup konuşup tekrar tekrar yüzümüze gülümseme koydun ablacım benim 🙂

Bu sabah güzel bir güneş ile uyandık. Annem,Erin ve ben keyifli bir kahvaltı ettik..elleriyle cevizleri ağzına tıkan, yüzü gözü ceviz olan Erin’in yeni objektif ile fotoğraflarını çekmeden duramadım..100 macro objektif isterim de isterim diye tutturmuş durumdayım!!!

Birazdan sabah uykusundan uyanacak olan pinik’imi alıp güneşin tadını çıkartmaya çalışacağım.. adam gibi kar göremedik ya bu şehirde bu sene yine.. bari güneşin ışığını içimize çekelim..

Ayaktayken topu atmayı keşfetti.

Sadece topu değil oyuncaklarını,mandalinaları hatta ayvaları ileriye doğru fırlatmayı da keşfetti.

5. ve üst ön dişlerin yanındaki diş patladı sonunda; uykularımız tekrar derinleşir umarım. Bu sefer de diş ateş ve ishal yaptı yapmaz diyen doktorlara selam olsun.

Annem küçük bir operasyon geçirdi şimdi iyi.

Ben ikinci örgümü bitirdim bir atkı ördüm şimdi Erin için yeni bir kazağa başladım.

Bilgisayarımı ele aldım arşivlerimle – fotoğraflarım,filmler,mp3ler v.s..- uğraşıyorum

Daha çok yazasım var ama bu aralar yazmak için keyfim kaçık;bazı kişisel durumlar.Sırf bu yüzden şifreli bir blog yarattım ama bununda saçma olduğuna karar verdim yazmaktan vazageçtim. Keyfimin yerine gelmesini bekliyorum.
Hayatsal değil blogsal keyfim kaçtı yoksa hayat çok da keyifli hatta bu hafta iki tane dans gösterisini seyretmeye bile gitmeye karar verdim hatta  haftada bir gün dansabaşlamaya bile.. ama işte yazasım yok..geldi mi yazacağım..

Çok yorgunum…
Evde çalışmanın ne kadar zor olduğunu düşündüğüm zamanları geride bırakıp dışarıdaki hayatı unutuvermişim bile..
2 gün boyunca Bilent’in stüdyosundaki çekimde fotoğrafçı yamağı olarak iş yapar mıyım diye Bilent bana sorduğunda ben “hayır” derken Alpay’ın” ben idare ederim sen git” demesiyle bu sabah kendimi poğaça kokan sabah sokaklarında buldum birden..
Evden çıkarken Alpay” heyecanlı mısın” diye sordu.. değil olduğumu düşündüm.. bir iş içerisinde olacağım için değildim ama sokağa çıktığımda gecenin güne doğumunun kokusunu içime bir süreden sonra çekmek kalbimi heyecanlandırdı.. çayını koyan esnaf,mis kokulu pastaneler..
Bizim burası eski semt .. yeni siteleşmiş şehrimizde bu pek hissedilmez ama buralarda günün doğuşunu içine çeker gibi olur insan..ya da bana öyle gelir..
Eskiden işe giderken servise küfür ederek yürümemeyi öğretmiştir bu eski semt bana.. Herkes “günaydın” der.. “abla günaydın kolay gelsin” der.. bu sabah belki o esnaf beni hatırlamadı eski saatimden biraz sonra döküldüğüm için ama ben hatırladım.
Bütün bir gün Erin’den uzak kaldığım ilk gün oldu neredeyse bir senedir..sabah Alpay baktı sonra annem geldi.. hiç de aramamış beni sabah hariç, buna sevindim mi üzüldüm mü bilemedim. İş saati bitip de taksiye bindiğimde burnumda kokusunun tüttüğünü hissedip başladım ağlamaya, sadece 10 dakika sonra yanında olacağımı bildiğim halde
Evet insanın evden çıkıp biraz uzaklaşması iyi geliyor ama özlem yeri doldurulamaz bir duygu halinde yapışıyor üstüne.. belki de ilk gün diye böyle oldu, yarın ikinci gün belki de önümüzdeki zamanda daha sık yapacağım böyle işleri.
Çalışırken sütlerin dolması gidip bir köşede kedi gibi süt sağmak oldukça zahmetli,meşakatli bir iş.. bunu sürekli yapanlara allah kolaylık versin.. sütleri doldur,sakla, eve getir.. gerçekten zoru başardıkları için tebrik etmeliyim.. ama ben kendimi bütün gün emzirmediğim için eksik hissettim.Aslında çok sıkıldığımı düşündüğüm emzirme işinden nasılda haz duyduğumu görmek bana güzel bir ders oldu;artık bundan şikayet etmeyeceğim.Bu doğanın bize verdiği çok özel bir duygu.. sonuna kadar, gittiği yere kadar devam ettireceğim.
Yarın sabah yine Erin’i yatağında bırakıp çıkacağım, üstelik birden bu akşam ateşi çıktığı halde..umarım yarın daha kolay olacak.