Mevzu : Tuvalet eğitimi 2 yaşından önce olmalı mı? 2 yaşından sonra mı başlamalı??

Bence bir bebeğe eğitim her ne konuda olursa olsun doğduğu andan itibaren sadece konuşarak da olsa başlamalı. Onlar tepki vermeseler bile herşeyi anlıyorlar. Yüzüme boş boş baktığı zamanlarda bile burun kulak ağız nerede hep anlattım şimdi hepsini hatta çok çok önceden beri gösteriyor. Bu mantıkla tuvalet içinde hep konuştum. Diğer yazıda yazdığım gibi tuvalete girdiğimde kapıyı kapatmadım yanımda tuttum ve anlattım. Altını açarken hep “bak burdan çiş yapıyorsun” , “erin kaka mı yapmış?? Nereden yapıyor kaka??”, “Tuvalette ne yapılıyor??” gibi soruları  dinlemediğini düşünsem bile hep sordum.

Bu sabah Alpay altını değiştirirken Erin”ıhh” sesi çıkarttı ve “tuvalete gidelim mi?” sorusuna olumlu cevap verip tuvalette oturağına çişini yaptı. Zorlama yok!! Sadece soru ve Erinden gelen yanıtlar dikkate alınarak yapılan bir çalışma söz konusu. Kahvaltı sırasında baktım yüzü kızarıyor” Tuvalete gidelim mi?” diye sordum.. eliyle “ııh” diye tuvaleti gösterdi, gittik bu sefer yapmadı.Sorun yok.Bundan sonra konuşmaya, biz tuvaletteyken altı bağlı bile olsa elinde dergi ile oturağında oturması için teşvik etmeye devam.Belki kendi kendine tuvalete gerçekten iki yaşında gidecek ama kavram olarak ne olduğunu bilmesi bile 2 yaşından sonra işimizi kolaylaştırabilir diye düşünüyorum.

En son olarak,dikkat edilecek en önemli nokta bence çocuk istemiyorsa konunun üzerine gitmemek çocuk istediğinde buna cevapsız kalmamak.Herkesin bildiği gibi zorlama geç eğitim sonucu demek.

Fikrim bu..

Galiba artık çok çok çok daha kolayladı hayat ya da ben artık başka noktalardan görmeye başladım. Tam bir sene sonra annem ya da kayın-annem yazlık v.b yerler dışında ilk defa bir arkadaşımızın evinde kaldık. – ara not: uyarıldım!! yılbaşı gecesi Hülya da kalmıştık.. özür dilerim aklımdan çıkıvermiş.. Kaan ilk değilmişsin.. ilk Hülyaydı.. ama işte kafam yerine yeni geldi ya o bakımdan oldu sanırım bu karışıklık 🙂 idare ediverin gari..- Bir güzel mangal teras keyfi yaptık üstelik artık kocamaaann olan oğlumuz da bize eşlik etti. Güzel güzel uykusunu yaptı ve gecenin 1:30’una kadar annesine dedikodu yapma imkanı sağladı 😀 ancak galiba başka bir yerde uyuduğunun farkında olduğu ilk ev dışı faaliyetiydi: sabah saat 7 de uyandı!!.. normalde 8 den önce kalkmadığını not etmem gerekiyor eh haliyle benim gözler düşük bir gece önceki mangal başı rakıdan Alpayın başı çatlak güne başladık.
Mehmet, Bora, Eray ve Gülay’ın da gelmesiyle güzel bir kahvaltı edip bir gece önceki mangal yetmezliği ve tatminsizliği içerisinde kendimizi Polenezköy’e vurduk.. Biz bu haftasonu hep yedik hep yedik.. ama baharın gelişi bundan başka nasıl kutlanabilir ki

Erin için bence çok keyifli bir pazar günüydü, benim için de.. uzun zamandır yapmadığım bir durum söz konusuydu.

Geçen sene bu zamanlar yürüyen bir fıçı içerisinde atan minik bir pırpır kalpten oluşuyordum..

“Ben her bahar aşık olurum”
bahara aşık olurum,
kokusuna olurum,
rengine olurum,
sabah uyanmasına olurum..

son 7 senedir ben başka aşkla uyanıyorum bahara,
son iki senedir ise bambaşka..

Haftaya bugün geçen seneki gibi güneşli olsun diliyorum..
Geçen dört seneki gibi de güneşli olsun diliyorum..

Hepsi bu..

Güzel bir haftasonu oldu.. emeği geçen herkese teşekkür efenim ..

Cumartesi günü anneannesi ve benimle Erin biraz hava almaya çıktığında bir ilk gerçekleştirdik. Evet fast-food onaylamıyorum ama benim canım şiddetle Burger King yaramazlığı yapmak isteyince engel olmayıp daldık içeriye. Erin elinde balonu diğer elinde kids menü oyuncağı ile köfte ekmek yerken kahkahalar atıyordu. İlk fast food ile tanışıklığı bu cumartesi oldu işte.. sevindiğim bir nokta patates kızartmasını sevmedi.Evet Erin ilk defa karnıbahar ki artık onu da yiyiyor , haricinde bir yemeği sevmedi eh yerine de oturdu bu sevgisizlik bence..

Ara not: Nişantaşı Mothercare artık City’e taşındı eski mağazada Mothercare Outlet bölümü var çok uygun fiyata kıyafetler var.

Akşam da Alpay ve ben doğumdan beri bir yaramazlık yaparak gece ikiye kadar dizi seyrettik.Bu da bizim bir ilkimiz oldu 🙂 Normalde Erin uyuduktan 1 saat sonra yatağa gidip uzun gecenin az uyku bölünmeli olmasını dileyerek uykuya dalan biz iki şahış oturduk ve hastalık derecesinde losttan sonra bağlandığımız prison break 1. sezonu bitirdik üstelik sabah kahvaltısına bir de misafir beklerken.. Korktuğum gibi olmadı 🙂 sabah uykulu değildim ve harika bir pazar kahvaltısı yapmak için enerji doluydum: şaşırdım.

Ferda abla, Ebru ve Serkan ile güzel güzel sabah kahvaltısını yaptık.Büyükada’nın bahçesi gibi değildi pek tabii inşallah yaza bahçede yine yaparız kahvaltı diye diledik..

Akşamüstüde Gülay’ın yaptığı Bob Marley şapkasına ulaştık heyecanlı bekleyiş sonunda.. Erin kafasından çıkartmadığı gibi onlar gidince şapkanın aşkına Alpay ile parka gittiler bende azıcık dinlenme fırsatı buldum.. Bu arada Erin’in Eray amcasına olan aşkını buraya not etmem lazım; kapıda ilk defa biri giderken boynuna atlayıp bize gelmek istemedi.

Son günlerde neler yaptığına gelirsek:

Karga” gaa”, Kedi ” uaavv”,köpek”ovv”, tavşan-burun ile”sınıf sınıf”, at – vücut ile sallanma yapıyor. Uçak sevgisi tutkuya dönüştü artık Erin uyurken bile bütün uçak seslerini duyuyorum. Uçak gören Erin kucağıma fırlayıp uzanıp tutmaya gözden kaybolduğunda ise bozuk atmaya , “git güle güle gel güle güle çok bekletme bizi ” diye şarkı eşliğinde el sallamaya başladı.

Çatalla meyva yiyiyor.

“İyi ki doğdun” şarkısında “üff yapıp mum getirmemizi istiyor. Baloncuk oyuncağını isteyip” uff uff” yapıyor..sokaktan “tazeee simit “diye bağırarak simitçi geçince “hadeee” diye taklidini yapıyor ve en kötüsü tutturmayı öğrendi..bu tutturma ve inat işi nasıl aşılır ??öğreneceğiz beraber.

Artık beraber çıkıp el ele tüm dükkanların vitrinlerine dokunarak parka yürüyüp salıncağa kaydırağa binip tekrar yürüyerek eve dönüyoruz ve bu sabah ilk defa kaydırağın tepesinden aşağıya tek başına ben tutmadan kaydığını gördüm, aslında dün akşam Alpay denemiş ilk bunu 🙂 bende ondan cesaret ile bıraktım ve ne kadar heyecanlandığını ve güldüğünü yazmak çok zor..

1. seneyi tamamlarken ne kadar çok büyüdüğünü görmek içimi kıpırdatıyor.Her yazıya yazmaktan bıkmıyorum bunu: zamanın nasıl akıp geçtiğini anlamıyorum. Herşeyi beraber yapmak çok keyifli ve eminin çok daha keyifli zamanlar bizi bekliyor.
Umarım havalar böyle devam eder. Erin için, 1 seneyi devirmenin şerefine güzel planlarım var ve şimdiden ben çok heyecanlıyım. Doğumgünlerimizi kutlamayız biz kutlamayı da uzun bir süre düşünmedim ancak baktım ki mum üflemekte çok heyecanlı o zaman dedim Ayça sıva kolları ne de olsa kolay olmayan bir sene atlattık kutlayıverelim şöyle en kralından..

Çok fena korkuturum…

Rahatıma çoook düşkünüm..

Sepet içleri,

Dolap içleri yeni yerlerim…

İki dağ arası çekmiyor baba ben biliyorum.. sen dağa gidince annem sana ulaşamıyor..

okurdum ama kitap gibi annelerimiz var onları okudum ve gördüm ki Erin 10 aylıkken tuvalette ne yapıldığını sesli bir şekilde ifade eder hale geldi en son da aklıma bir anda gelip de evde bulundurduğum oturağı çıkartınca “ıhhh” diye ıkınma sesi yapıp oturmaya çalıştığını görünce bir kere daha anambabam usullerinin yanılmadığını gördüm.
Sürekli anlatmak, altını açtığında çişini ve kakasını nereden yaptığını göstermek ve sormak, tuvalete girince kapıyı kapatmak yerine Erin’i de içeriye alıp anlatmak bu sonucu doğurdu.
Pek tabii henüz altını açınca oturağına yapmıyor ama üzerine oturup ıkınma sesi çıkartıyor.. başlangıç için bu da yeterli.. artık oturak tuvalette ortada duruyor istediği zaman gidip bakıp ıkınma sesi çıkartıyor..

Gel gelelim mixer gibi bir velet olması konusunda elim kolum bağlı.. her yerde eli var ve birşeyleri doldurup boşaltmaktan, saksıların topraklarını mıncıklayıp elini bana temizle diye uzatarak gelmekten,pencereden sokağı seyretmekten,geçen simitçiye” hadeeee” diye cevap yetiştirmekten son derece keyif alıyor.

Ben artık Erin’in ilklerinin hızına yetişemez hale geldim her saat birşey ekleniyor ve ben her saat nasıl bunları aklımda tutacağımı şaşırıyorum.