Etrafta ufacık veletlerin altında ATV’ler bir de gururla ” Benim Türkiye şampiyonluklarım” var dolaşıyorlar.. birden ” oo may gaddd” diye haykırdı içim.. her motor gördüğünde “brrr” diye deliren Erin ile nasıl bir gelecek bekliyor bizi aceeebaa?? diye düşünmeden edemedim.. daha bacak kadar boyuyla üstüne binip gülücükler saçarken çok da fena durmuyordu hani .. ama !! neyse şimdilik konuyu kapatalım.. bulduğu bir iki arkadaş ile suyla karıştırılmış toprakta oyuncak arabalar ile off-road yapması şimdilik yeterli gibi göründü gözüme 😛 Bir de uzakta oturup keyifle arabaları seyretmesi..

Hava güzel olunca karşıda kalıp biraz sahilde pazar keyfi yapalım dedik.. piknik sepetimizle “caddeboston”plajının oraya demir attık.. sıcak,kapalı,boğucu bir hava vardı aslında ama yine de Erin’in ilk kumla tanışmasını,denize bu sene ilk ayaklarını sokmasını engelleyemezdik.

Geçen sene farkında değildi denizin ne olduğunun ama bu sene farkında.. ve dalgalar ayağına çarpınca önce korkup sonra tekrar gitmek isteyip ama korkusundan kurtulamayan bir çocukla karşılaştım.Umarım yazın bu endişeli suratı yokedebiliriz 🙂 Kumla oynamayı sevdi neyse ki .. bir de son günlerde ” attığmm” diyerek “attım” fiilini kullanmaya başladı.. taşları “attığımm” da durdu 🙂 her geçen gün istediği birşeyi daha net ses ya da kelime ile anlattığını not etmem gerek.. özellikle sürekli etrafta” anne” diye geziyor ve ben keyiften deliriyorum..

“Omo beni gör”kısmına gelince.. çamurlar,tırnak içi doldurmuş topraklar,kumlar,denizden üstümüze yapışan yosunlar,merdivenleri sürünerek çıkan bir bebeğin pantolonları.. günde bilmem kaç kere değişen kıyafetler.. “kirlenmek güzeldir!!”

Havalar güzelleşiyor.. umarım.. bahar havası sabah uyanır uyanmaz Erin’i de etkisi altına alıyor ki kahvaltıdan sonra “attaa” diye başlıyor.. Bu sabah aktivitemiz parka gitmek ve yolda uzun uzun yürümekti.. Daha önce sadece yürüyerek parka gidiyor yolda kedi köpek ile oyalanıyorduk şimdi daha rahat yürüdüğü için biraz eklentiler yapmaya başladık.Mesela yokuş yukarı giderken kucağıma alıyordum şimdi almıyorum. Yokuş yukarı inip çıkması için teşvik ediyorum. Bir tırmık ve bir kürek aldık bu sabah elimize parkta her ne kadar sokak köpekleri dolayısı ile haz etmesemde kumla oynadık, tırmık yaptık küreğe topladık.. Yolda “brrr” dediği ve delirdiği motorların üzerine oturdu ve her dükkana girip çıkıp “günaydın” dedik..Fırının önünden geçerken -haftasonları babasıyla ekmek almaya çıktığı için öğrenmiş olmalı- “mamma” istedi, ekmek aldık kemire kemire yola devam ettik bir de bu sabah bir dede gördü ve yanında boş bir sandalye, oturmak istedi ve dedeyle beraber 5 dakika oturdu ve gülüştü.. çok şekerlerdi..

Akşama doğru…yine “atta” cümlesi ve harika bir akşamüzeri havası..

Biz bu haftasonunu doğumgünlerinde geçirdik.. hem de Erin’in ilk ama gerçekten ilk arkadaşlarının.. Hem hamileliği hem son bir seneyi çokça beraber geçirdiğim iki arkadaşımın bebecikleri de ilk yıllarını geride bıraktılar.. İkisi de aynı gün doğdukları için nasıl olacak acaba konusu kafamı karıştırırken biri cuma biri cumartesi olunca işler yolunda gitti..

Cumartesi Duru’nın doğumgünü için karşıya geçtik.. Pembe prenses de 1 yılını devirdi..Dün gibi diye yazacağım yine ..klişe olacak..ama öyle işte; İlkay’ın bana” ben de hamileyim” deyipde benim” anlamıştım yüzünden belli yahu” dediğim o gün..

Biz bu karşıya geçme işini hemen avantaja çevirip anneanne yollarını arşınladık tabii.. böylece Arya dönmeden bir gece öncesinde tekrar görüşme şansını yakaladık… bir sürü kare çektim ama bunları bir araya getirince nedense üstüne bir de yazı eklemek geldi içimden.. belli mi olur..

Gerekli malzemeler:

Bir paket kürdan mümkünse üstü süsü olsun 🙂
İki kavanoz..

Önce kürdanlar bir kavanoza tek tek yerleştirilir, daha sonra diğer kavanoz ortaya çıkar dolu kavanozdan boş olana kürdanlar transfer edilir ve her kürdan içeri zıpladığında ” hoppaa” diye bağırınılır..
Max. 25 dakika sürebiliyor bu oyun galiba..

Erin yetenek ve küçük motor hareketleri geliştirir ;

anne fotoğrafçılığını..

Bu perşembe bize geleceklerini bildiğim günden beri ” ne yemek yapsam” Arya’ya ne alsam” “ilk karşılaştığımda ne derim” sorularına kadar sordum durdum kafamda.. sanırım bu kadar seneden sonra heyecanlandım, hayır sanmam gerçekten heyecanlandım.
Müge yine aynı: sakin, yüzünde hüzünlü tebessümü ama daha büyümüş !! 😀 tıpkı benim gibi ve anne olmuş.. cadı mı cadı.. güzel mi güzel Arya’sı var  artık .. Arya gördüğüm en şirin, sevimli bebeklerden biri ve inanılmaz sıcak kanlı, pek tabii arada ufak kıskançlıklar yaşadı güzel prenses özellikle babası geldiğinde ama Mügeyi tebrik etmem lazım Arya hakkında..(Bu arada Samsun’da yaşayan ve 2,5 yaşlarında çocuğu olan var mıdır acaba?? Müge oyun grubu yapmak istiyor Aryasına!! bana mail atabilir varsa ben iletişim sağlayacağım)

Beni bugün ayrıca mutlu eden konu Erin’in keyfinin yerinde olmasıydı. Oyun çalışmalarında çok fazla katılımcı görünmediği için üzülüyordum ama bugün Arya ile Erin şaşırtıcı bir şekilde iletişim kurup oynadılar hatta bir ara Erin yere yatmış şarkı bile söylüyordu.. o kadar keyiflendi !!

Son olarak: bugün çok söylemek istedim ama fırsat mı olmadı ben mi yaratmadım bilemedim. geçen seneler için bir özür borcum var arkadaşıma yine de yüzüne söylemeliyim her ne kadar burayı okuduğunu bilsem de.. İstanbul’a dönüşünüzü dört gözle bekleyeceğiz 🙂

Dişler henüz gelmedi. çok yoruluyoruz ailecek.. en çok da Erin. Uykularından ağlayarak kalkıyor, keyfi hiç yok ve yemek yemiyor. Bütün gün kahvaltısız sadece anne sütü ile akşamüzerine kadar geçti. Akşamüzeri biraz elma,muz,kayısı karışımı yedi: 3-5 kaşık bir tane de bisküvi. Akşam ise yoğurdun içine zeytin katarak ve hepsini kendine katarak yedi.. yesin diye ses etmedim.. sonra doğruca banyoya..ve de uykuya.
Bu gece inşallah daha iyi uyur,uyumadan inadımı kırıp Calpol verdim.Sabah da vermiştim sanırım ihtiyacı da vardı: 11:00 de uyuyup 15:00 de uyandı. Tülayla planladığımız Yıldız parkı yalan oldu; kuğulara- ördeklere atmak için hazırladığım ekmekler de..
Umarım aynı performansı gece de gösterir..