İşte sonuçta Erin artık tam bir çocuğa benziyor.. “Saçlarına ne yaptılar” diye sorunca ellerini saçına götürüp “zzz” diyor :))

Tabii biraz oyun salonunda oynayıp spor yapmayı da ihmal etmedik böylece ilk oyun salonuna da girmiş oldu Erin ve ben bu kuralımı da ihlal etmiş oldum.. sevmiyorum oyun odalarını ne yapabilirim.. bir sürü bilmedik çocuk.. mikrop .. ben süper hijyenik bir anne değilim ama işte bir tek özellikle topların olduğu salonları sevmiyorum.. ama ne yapacaksın.. bir gün girecekti elbet..o gün bu gün oldu..ancak ben bu aralar Erin sebepli çocukluğumu yaşar buluyorum kendimi 🙂

Tek ihlal edilen kural bu olmadı bu günde; Erin dondurma yedi (benimkinden külaha sürdüm sadece 😀 ), çikolata ile tanıştı (Kin.der 😀 ) ..

İşte bir günde bir sürü muzurluk yaptık beraber..

En güzeli de arabamız “Difficile”‘in bize attığı 19 Mayıs keleği ile Göztepe’de mahsur kalarak anneannemizin bahçesinde bol bol oynamak ve de civcivle tanışmak oldu.. önce civcive dokunup son sürat mekanı hatta ağlayarak terk eden pi-nik’im sonra oturup kendisine anneannesinin binbir emek ekip büyüttüğü çimen, çiçek gibi tüm besinleri sundu.. :)))

Dayanamadım..

Erin uyudu ama uyumadan, heyecanım dinmeden yazmak istedim.. bugün her çarşamba olduğu gibi oyun grubumuz vardı, havalar güzelleşince bizde evlerde toplanmak yerine dışarıda organizasyonlar yapıyoruz ve bu sefer istikamet Haliçteki Feshane Dünyası Çocuk Eğlence Parkı.
Giderken çok ümitli değildim ancak bu akşam kendimi hala çocuk gibi hissediyorum. Günümüzün teknolojik harikalarından uzak eski günlerdeki lunaparklar gibi bir yer ile karşılaşmaktan ben çok mutlu oldum hatta çarşambanın halk günü olduğunu görünce daha da nostaljik oldu durum..

Hayatlarında ilk defa atlıkarıncaya,giden bir oyuncak trene ve de arabalara binen miniklerimiz mi heyecanlıydı biz mi bilemedim.. en azından ben heyecanlandım çokça.. trene bindirelim mi bindirmeyelim mi? aman emniyeti var mı? sağlam mı? derken oturttuk kendilerini yerlerine bir de sıkışık olsunlar diye yan yana.. “aman ağlarlarsa durduralım tamam mı?? ” “yani bakın bizde trenle gidicez şimdi olma mı??” gibi sorularla jetoncu amcaları ne kadar güldürdüğümüzü bilmiyorum??? Atlıkarıncadan başı dönen biz annelerin aleti durdurması ise ayrıca bir konu tabii.. haa “şeker vermeyeceğiz aman efendim sağlıklı yemek yesinler ” vıdı vıdı tırı vırısı ellerinde ilk defa kağıt helva tadan yavru kuşların suratındaki mutluluk ile kesişti..

Jetonlarımızı  bile bitiremedik, henüz o kadar büyümediler .. ama biraz daha büyüdüklerinde çok güzel bir alternatif bulduk.. birer çay içip, yanımızdan geçenlerin bakışlarını bertaraf ederek çocuklarımıza şarkılar söyleyerek Ali Babanın çifliğini sayıp parmaklarımızı oynattık, günü bitirdik..

Eve geldim ve hala çocukluğumdaki Kızıltoprakta şimdi yerinde yeller esen lunaparkı düşünüyorum; babamın omuzunda gittiğim, beraber çarpışan arabalara binip,dönmedolapta döndüğümüz.. biz büyüdükçe bu yerler yok oluyor, bize hissettirdikleri de..son tur trene Erinle beraber binip bilmem kaç tur döndüğünde kalbimin bir ucunda yok olmadıklarını gördüm bu duyguların..”anne olmak yeniden doğmak” denen şey bu olsa gerek.. yeniden her şeyi en büyük parçanla beraber yaşamak..

Son olarak Erin bugün çok romantik ve balık burcu bir erkek olarak centilmence hayatında ilk defa bir kıza çiçek verdi :))

Bu haftaki “BAHAR” konumuza uygun yaptığımız etkinlikler tabii ki dışarı çıkmak üzerine kurulu oldu.

Öncelikle bol bol çiçek kokladık beraber, çimlerde top oynadık ve piknik yaptık. Erin doğduğundan beri -hatta karnımdayken bile :D- doğanın içerisinde büyüyen bir bebek olduğu için çimen ve toprak üzerindeki engramı,aşkı,sevgisi,dengesi hepsi bir arada gelişmiş durumda.. içeri sokamıyoruz diyebilirim.

Ertesi gün biraz burun akıntısı ile geçen gecenin sonunda anneannede pineklemek ile geçti..

Bahar etkinliğine ek olarak bahar şenliklerine katıldık bu da Erin’in sosyalleşmesi için iyi bir fırsat oldu. Bol bol 8-9 luk ritmlerde dans ederken bulduk kendisini 🙂 Bu sene için Ahırkapıda kutladık İlkyazı umarım seneye Kakava şenliklerinde buluruz kendimizi.. 🙂 Bu sefer çingene eteklerimi giyip Erin’i şopar yapacağım .. eline verdik mi bir de darbuka 😛

Bu haftasonu ise “BAHAR” konusu kapsamında bir piknik doğumgününe gideceğiz..

Tam iki sene önce Hızır ve İlyas’ın buluştuğu gecede, hıdrellezde,  Erin’i dilemiştim bir gül ağacının dibine.. İlkyaz bayramını Erin’in hayali ile kutlamıştık.. bu sene Erin ile kendilerine teşekkür etmeye gittik.. cıvıl cıvıl sokaklarda, gül ağaçlarının altında, kışın karanlığını üzerimizden atmak bahane diyerek dans ederek gülerek eğlenerek kutladık baharın gelişini.. bu haftaki etkinliğimizin konusu da bahar olmuşken hazır 🙂
Giderken biraz endişeli olmakla beraber Erin’i hala bu sabah uyandığında ellerini kavuşturmuş dans ederken uyanmış bulduğumda içim rahat etti.. bol bol koştu, dans etti, eğlendi.. Alpay’ın sırtında yukarılardan eğlenceye ortak olup yemekleri lüpletti ki son zamanlarda yemek yemesi konusunda beni utandırdığını söyleyebilirim.. her gün baharı kutlasak ya böyle…
Herkesin “ilk yazı” hoş geldi ve ilk yaz dilekleri gerçek olsun diyelim.

Aslında bu haftanın aktivitesi su kuşu Erin’e çok yaradı.. gördüğü en ufak su birikintisini engin okyanuslar ile özdeşleştirip derin oyunlara dalan pi-nik kuş suya doydu bu hafta diyebiliriz.. Bugünde oyun grubunda su ile aktiviteler yapacağız onları da bu yazıya ekleyeceğim._ Ekledim yazının sonunda 😀

Balkonda halı yıkadık.. böylece hem bana yardım etmiş oldu hem de maşrapaya su doldurup boşaltmayı öğrendi.

Havalar sıcaklaştığı için denize ayaklarımızı soktuk beraber. Suyu bu kadar sevmesine karşın biraz ürktü.Bu anlamda daha sık yapmalıyız çünkü yazın 1 ayımızı yazlıkta geçireceğiz alışması lazım 😉

Küvetine su doldurup çeşitli boyutlarda kutulara su doldurup boşalttık. Bir kutudan diğerine boşaltmayı denedik ama henüz erken galiba 😉 ancak suyu maşrapaya doldurup kafaya dikip içmek ve başından aşağıya boşaltmak gibi bir gelişmemiz oldu. bu gelişme sonucunda Erin bardakla suyu kendi içebileceğini keşfetti.

Artık biberon ya da alıştırma bardaklarını istemiyor.

Yine konunun SU olmasından faydalanıp akvaryumun suyunu değiştirdik beraber. Erin balıklara dokununca biraz garipsedi önce ama sonra suya korkmadan elini soktu 🙂

Ve son olarak da çiçeklerimizi suladık beraber.. Pazartesi, Çarşamba, Cuma ve Pazar olmak üzere çiçekler sulancak. Balkondakileri hergün sulamak gerekiyor artık ama o işe giriştik mi balkonda sularla oynamaktan kendini alamıyor Erin ve her içeri girişimiz ağlayarak oluyor 😉

Bugün oyun grubunda önce plastik kutulara sıcak ve soğuk su koyup dokunmalarını sağlayıp sıcak soğuk kavramını anlatmak istedik.. pek başarılı olamadık 🙂 sanırım erken biraz.. sadece Erin sıcak nedir bildiği için” Bak annecim bu sıcak su” dediğimde yüzünü ekşitip kaçtı!! bizde üstelemedik. Balkona önce ıslandıklarında kaymasınlar diye kilim serip sonra küvetin içine su doldurup kutulara suları doldurup boşaltmalarını yüzlerini gözleri ıslatmalarını seyrettik. hava da güneşli olunca baldır bacak oynadılar 🙂

Uçuş yapmayı kalbine gömen Alpay ve diğer takımla beraber biraz camuş yapmaya bir dere kenarına indik, en çok camuşlayan gözlerinin aşağıya inmesini engelleyemeyen, çiçek vermekten yorulmuş, ilk uçuş deneyimi için kalbimi hoplatmış, rüzgarın verdiği hafif sersemlik ile hamağa serilip öğlen uykusunu huzur içerisinde yapan, bizi çatır çatır çatlatan Erin oldu.. böyle altından üstünden hafif esen rüzgarın eşliğinde yanında- tamam biraz rengi karışık bir dere – şıkır şıkır dere akarken mışıl mışıl uyuyup bize küçük bir piknik yapma şansı verdi.

Akşam da Eray amcamızın ve Gülay yengemizin yeni evinde teras keyfi yapıp babaanne ve dedeyi yazlığa uğurladık.. bu durumdan en çok ben muzdaribim galiba .. hafta da bir de olsa “yorgun anne” geceleri artık yok. Bye bye hepinisss..
Üstelik yeni bir diş gelişinin müjdesini vermek üzere bizi yormaya başlamışken hiç de iyi olmadı bu durum.. 20 gün önceye geri gidip yeniden yaşananları hatırlamak gerekecek: yemek yenmiyor,uykular saat başı bölünüyor, gündüz en fazla 1 saat uyunuyor ve sürekli meme isteniyor.. diş sendromları yine başladı. Umarım bu sefer çabuk çıkar!!Hepimizin keyfi kaçıyor bu dönemlerde..

Önce aslında geçen gün Erinle pazar dönüşü yaşadığım bir olayı yazmam, gerek çok sinir oldum: hem kendime hem yaşlı teyzeye.. ama buraya yazarsam belki bana ders olur.
Mutlu mesut pazar dönüşü azıcık daha hava alsın yavru kuşum diye dolanırken canım dondurma çekti; can bu çeker çeker..kime ne de mi ?? aldım bir güzel dondurmamı, “bak yavrum kuşum bu kedi hadi çağır kediyi” ” miyaaaooww miyaoowww” “hadi gel güzel pisi” eşliğinde , kuşlara gaklayıp kedilere miyavlayıp köpeklere hovlayıp yürüken bir yandan da dondurmamı yalarken bir yaşlı teyze ” yavrumm yeme şu dondurmayı” dedi bana.. bön bön baktım tabii.. bu bön bakışları anlamış olacak ki devam etti “kilo yapar” ee teyze sadete gel bakışlarımı tutamayınca ” kalçalarında pek geniş zaten” dedi ve yürüdü gitti.. Dondurmam,Erin, kuşlar, kediler,köpekler, gezmek.. hepsi havada bulut oldu bir anda.. bize öğretmişler ” Türküm,doğruyum,çalışkanım, küçüklerimi korumak BÜYÜKLERİMİ SAYMAK”.. diyemedim bir ” sanane be kadın”..mıh gibi kaldım orada yerimde durduğum yerde, baktım dondurmama ve düşündüm ki ” Atam Atam kalk da şu küçükleri sevmek, büyükleri saymak cümlelerin ardına :” Türküm ve burnumu başkalarının işine sokmam”ı da ekle!!..

Bu ne bu yaaaa.. sana ne kadın?? önce memelerimdi sokaktaki teyzeleri geren; yok “emziriyor musun?”, yok “aman evladım emzir”, yok aman “sütün geliyor mu??” şimdi baktılar bebek büyüdü açlığı,üşüyüp üşümemesi bitti popoma bakmaya başladılar!!!..

Moral dibe düştü, zaten dipteydi, zaten yaz geldi ve ben 10 kilo fazlamı 13’e yükseltmiş, motive olamazken bu  kadının patavatsızlığı beni kanalizasyona kadar çekti sokağın ortasında..
Evet ZAYIFLAYAMIYORUM.. ruhumun gücü yok ne var ??.. kıçım büyük ne var ?? canım hep yemek istiyor ne var ?? kime ne ??
Sadece beni ilgilendirir ki ilgim zaten sonsuz bu konuya.. sadece eyleme dökemiyorum.. olacak bu da olacak.. inşallah bir 80 kiloya vurim o zaman başlarım herhalde dikkat etmeye.. 😛

Günler artık sıcak demiştim en başta, balkon aktiviteleri başlattık Erin’le.. Önce çiçeklerimizi toparladık, sonra halılarımızı yıkadık.. her güne bir tane.. en son da oturup güneş keyfi yapıp en yeni favori akşam üzeri tatlımızı yemeye koyulduk..

Evvvet bak yine yemek!! . her yorucu aktivitenin sonu yemeğe bağlanıyor hayatımızda naapalım!!..
Tatlı dediğim bir elmayı ikiye bölüp üstüne azıcık tarçın azıcık kuru üzüm bir tane karanfil koyup fırında kendi suyu ile pişirmek ve en son olarak azıcık bal dökmek.. kalorisi yok ki bunun, bende yiyebilirim değil mi ? yanına dondurma koymak şartı ile !!:)

Dip Not: Balkonda, ıslak zeminlerde su ile oynamak tehlikelidir, çok dikkat edilmesi gerekir.. içi su dolu kova ile çocuk ASLA yalnız bırakılmamalıdır, bu yazı ile sorumluluk almamaktayım, sorumluluk uygulayana aittir..