TÖTÖ – Bisküvi
MAMATÖ – Dondurma, Yoğurt v.b akışkan gıdaların tümü
PA – Su
ÇİDİM – Boyalar ile yapılan aktivitelerin tümü
OTOO – Otur
BABU – Karpuz
MU – Muz
Bau – Bal v.b kavanoz içerisindeki gıdalar
CECİZ – Ceviz
MİTII- Mısır
MAAANTAA-Mandal
ABAM- Tamam

Bir gün hatta bugünlerde birileri Erin’in yanında olursa diye hazırladığım sözlük ..

akşam oldu mu Alpay içeriden bağırıyor ” AYÇAAA otooo ne demek? “

“Otur demek Alpay Otur.. sandalyeye otur çidim istiyor muhtemelen” diye cevap veriyor bu zat..

Bir şifre çözücü lazım çünkü her nesneye, eşyaya, eyleme v.s bir kelime uyduruyor. Dili dönmüyor ya dönen tarafını kullanıyor dilinin işte.

Tabii bu akşam ilk defa beni taklit ederek “babadcııımm” yerine “alpayyşşş” diye seslenmesini yazmasam olmazzzz..

Kelimelerin sonuna bir ” şş” ekleme durumu var; örn: “babayşşş” bu bay bay demek oluyor

Büyüyor…

Bugün 18 aylık oldu tam tamına. Ay olarak yazdın mı bir anlamı olmuyor da soranlara 1.5 yaşında dediğimde bir acayip gurur bürünüyor göğsüme.

Birkaç gündür bir şeyler yazayım diyorum elim gitmiyor, eksiye dönüp evdeki defterleri karıştırıp bloğuma geçiyorum hepsini: kaybetmemek, bir düzen içerisinde saklayabilmek için.. zaman lazım hepsine bende yok!!

Bu hafta işe başlayacaktım olmadı! Haftaya dedik olmadı yine bayram sonrasına kaldı. Her gün kafamda yeni bir proje beliriyor hiçbirine el atamıyorum. Her işte bir hayır vardır diyelim. Bayram sonrasını bekliyoruz artık.

Bayram 10 günmüş bugün öğrendim. Karavan tatili organize etmiştik, iptal oldu, önemsemedim: 10 gün olduğunu duyunca üzüldüm. 10 gün kimseler yokken nasıl geçer ki buralarda?

Artık Erin aktivitesiz yaşayamıyor, bu konuda ne edilir bilemiyorum. Yoruluyorum. geçen hafta burkuk ayak sebebiyle annem bizdeydi, bu hafta beyefendi “anene” depresyonundalar.. işim var.

Bugün 18 ay kontrolü ve aşıları vardı..artık farkında ve çok huysuzluk edecek diye korktum: olmadı.. aşıdan sonra azıcık ağladı, doktor teyzesi: “ağlarken bile kuuull bu çocuk yahuu” dedi sert bir “babayşş” çaktık odadan çıktık..

Kilo boy paralel. Kilo aldı diye korkuyordum gayet iyi sevindim.

Aktivite demişken, bu da geçen gün yaptığımız kek aktivitesi:

Yumurtayı beraber kırdık, şekeri döktük karıştırdık. Yağı sütü hepsini kendisi döktü. Tık yok. Aman dedim ne güzel temiz iş bitiyor. Hepsini kaplara beraber boşalttık ayy ne güzel ne güzel. Tam fırına koyacakken eli bir çarptı kalıba. Ben yerleri temizlerim kendisi sandalyenin tepesinden inemez ayakları kirli. Ağlar mızmızlanır. Uyku bastırmıştır iyice artar mızmızlık. offf… offf.. Her yer yağ içinde kalan kek hamuru fırına verilir. Pişince sevgili komşum Selmine gidilir. Hani arkadaşı da var beraber yerler, oynarlar diye. Mızmızlık bir başladı bu aktivite sonunda taa ki akşam 8:30 da sızana kadar. Ben perişan baş ağrımla beraber hemen arkasından uyudum. Sabaha uyanır di mi? ı-ıh. 3: 20 de “biğğ” diye uyanmış. Kırk dakika Alpay oyalamış sonra ben uyandım. Sahur ettik beraber. oruç tuttuğumuzdan değil minik beyimizin karnı acıkmış! Yedi ve sonra sızdı: bu sabah 09:30′a kadar.

Annemmm.. Ya her sabah bu saate kadar uyusan? Olma mı?

Öksürüyor bir de.sanırım diş de çıkartıyor: keyfi yok bugünlerde..

Neyse sağlıklı ol da. Bu zamanlar da geçecek.

1,5 yıl geçmedi mi?

Bugün hastaneye giderken bindiğim taksi şoförünün 3 çocuğu varmış. Biri 9 yaşında diğer ikisi 18 aylık: ikizler. Karısı hiçbirinde doktora gitmemiş, ikizler doğumda belli olmuş: şok olmuşlar tabii. İnanamadım, “peki neden ” diye sordum. ” eşim tesettürlü ” dedi “eee ? ” dedim

“istediğin doktora git bak bir sürü kadın doktor var dedim” dedi. Gitmemiş. Adamda ” kendi bilir ben söyledim” demiş.

“e” dedim ” doğumu nerde yaptı?”

“hastanedeee”

İnanamadım. Bu nasıl bir zihniyet. Ya peki o çocuklarda bir sakatlık olaydı? Kendi mi bilecekti yine kadın? Ay inanamadım hala şoktayım. Yani bu iş parayla olmuyor. para her şey demek olmuyor.

Bu ülkede her gün bir yaşıma giriyorum.

Bu sonbahar nedense biraz değişik geldi..biraz daha büyüdük -beraber-:
Erin artık konuşuyor.. cidden konuşuyor..”babacım otur” falan diyor Alpayın oturmasını istediğinde..bugün tuvalet ile bir gelişme de yaşadık ama yazmayacağım;ne zaman söylesem sonra devamı gelmiyor..bu sefer demeyeceğim!! 🙂 ben biliyorum,bildiğimi not düşüyorum…
Pantolonunu kendi çıkartıyor,ayakkabılarını giyiyor: beceremediği zaman sinirleniyor 🙂
Artık “onu dedi bunu dedi” lere yetişemediğimi fark ettim;büyüdü ve bundan sonra kelimeler yerini diyaloglara bırakacak.

Bu ay 1,5 yaşını dolduruyor!!

Nassııll yani!!..evet öyle yani..soranlara artık 1,5 yaşında diyorum..
Aklı başında,laf anlayan,sakin ama muzur,huylu bir çocuk oldu.. tamam bazen dozunu aşan şeyleri var,çok doğal olarak: o bir çocuk ..yine de patronun biz olduğumuzun farkında olması şimdilik işleri zorlaştırmıyor..

Bu aralar şiir dolu yazıyor-muş-um ve “bu ne aşık mı olmaya ihtiyacın var” soruları ile karşılaşıyorum 🙂 ihtiyacım yok ben zaten aşığım.. hele bir de şu ışık vurdumu aşklarıma..

sonbahar benim için hüzün değil aşk mevsimi..
sarının,kırmızının,yeşilin birbirine kavuştuğu,odun kokusu yayan ormanların aşkının mevsimi..

eylülleri sevmem bundandır..

kış uykusuna girmeden son bir gerinme gibi başlar …rüzgarlar eser,uçan yapraklar dans ederler…

şimdi burada estiği gibi..

hani esme rüzgar deli deli aklım başımda değil gibi aklımı başımdan alır bu mevsim …

Gelgelelim birileri benim bu tatilde denize giremem için dua mı etti nedir bir türlü adam akıllı deniz yüzü göremedim yaz biterken mevsim aşka dönerken…tamam nankörlük etmeyeyim birkaç kere girdik ama hep rüzgar hep rüzgar..bu duayı kim ettiyse allah razı olsun :)) sıcak olmayan,bol kitap okumalı,güneşten korumalı,çadır keyifli bir tatil geçiriyoruz..

Bugün burada yağmur yağıyor, aynı anda güneş de var.
göğün kuşağının renklerini göstermek istedim Erin’e ama sanırım beyaz birinciliğini kaptırmak istemiyor.. göremedik..

çadırda da vakit geçiriyoruz,

dalından incir,bağından üzüm yiyoruz…

tanrilar burayı insanlar uzun ömürlü olsun diye yaratmış ya…ömrümüzü uzatıyoruz…yeni kararlar alıyoruz,dinleniyoruz..

Bozcaada ilkokulunun taş örme duvarlarından geleceğe dair fallar tutturuyoruz:ÖKS annesi olmama yolunda demir alıyoruz…

ruz da ruz ..

yarın yolculuk eve..

tatil bitti..

çalışma vakti..

üretme vakti…

tüketmek ancak ve ancak üreticilerin yanına yanaşıp,gerekli enerjiyi yükleyip,üretime başladıklarında yok olan, yerine birşey koyamadıklarında tekrar geri dönen fakat artık anlamını yitirmişlere mahsus…

tükenenler ise tekrar dolumlarını rüzgar güllerinde güneşi batırırken kurdukları çilingir sofrasında yaparlar.. batık gemilerin altına kötülükleri,bencillikleri,kinleri gömerler: senede bir gün..

tüm seneye yeter…

yağmur var Geliboluda..ı-ıh..ağlamak isteyip ağlayamayan bir kadın gibi duruyor hava karşımızda..hüzünlü biraz..yorgun deli dolu esmekten günlerdir;bir ağlasa rahatlayacak şunun şurasında..deniz dümdüz oldu dinleniyor çetin kışa hazırlanmak için biraz sakinliğe,sükunete yatıyor..

çok güzel bugün hava burada çokkk..

ne “mamu”ğu severkenki gözlerideki heyecanı seyretmekteki haz;

ne abalarla kapı arkası maçlarına yapılan tezahuratın heyecan;

ne kapı önü oyunlara eşlik edilen demli bir çayın tadı;

hepsi birden yalan oluyor..

bütün griliğin içinden “anneeemm”diye bana uzanmış,

bir bardak suyun içindeki karanfili koklarken…

şairin mahvolduğu havalar bunlar olmalı….

Bugün buralarda durulmayınca akşam üzeri buradaki arkadaşım (evet evet bu sefer arkadaşım var 🙂 hemde benle yaşıt!!:) ) ve Erin’in arkadaşı oğlu ile Geliboluya indik. Pazara gittik.Pazarda Berna’nın götürdüğü tezgahtan harika t-shirt aldım Erin’e ama akşamüzerine kaldığımız için çoğunu kaldırmışlardı. Aynı İstanbuldaki pazarım gibi ihraç fazlası markaları satan bir tezgah..buralarda olan varsa bilgi olsun diye geçtim..Hamzakoy tarafından kıyafet pazarına girince hemen soldaki çocuk kıyafeti tezgahı..hep aynı yerdeymiş.Haftaya salı burada olmadığımız için artık “seneye inşallah” dedik..
Sonra bayraklı babanın orada bir çay içip fırtınaya karşı gemilere el salladık..tam da “önce çocuklar ve kadınlar” kitabını okurken, tarihin içinde yüzerken fırtına ve gemilere el sallamak yerine oturdu..

Alpay haftasonu geldi ama kendisini genelde araba yıkarken,ağaç budarken,bahçe çapalarken arada ziyaret ederek özlem gidereMEDİK!!..yolcu ettik.
Erin’in köpek dişinin yanındaki diş geliyor galiba sürekli yanıma gelip acıdığını anlatıyor ya da geçen gün düştü çok fena dudağını vurdu şimdi iç kısımında yara var: göstermiyor..geldi geleli iki ciddi kazası oldu: birinde yatakta “balıklama atlamaca” oynarken yatağın baş kısmındaki tahtanın köşesine iki kaşının ortası burnun en üstünü çarptı, allahtan bir yastık vardı arada tampon görevi gördü yoksa hastanede dikiş atılabilirdi. İkincisi ise bahçede koltuğa oturmak isterken koltuk öne düştü dudağı sehpenın kenarına sıkıştı..Bugünde iki merdivenden sırtının üstüne düştü, tam kafayı betona koyuyordu Berna ayağını destek yaptı.

Sabah gözünü açıp,kapıyı açıp sokağa kaçıyor!!tutabilene aşk olsun..neyseki laf anlıyor,biraz mızıklanıp eve girmeyi kabul ediyor.

“aba”larla oynamayı tercih ediyor..bir”aba” gördümü kapının önünden geçen akan sular duruyor,hoopp kapı açılıp sokağa fırlanıyor..saatlerce onlarla oturup oynayabilir.

Değişik birşey yok..günler aynı geçiyor..bol bol kitap okuyorum:3. kitaba başladım bile!!! havanın düzelmesini ve adaya gidebilmeyi diliyorum..yoksa sanırım İstanbula döneceğiz.

Bu da içimden geldi

ilk birkaç gün harikaydı,denizden çıkmadık şimdi kumsala inemiyoruz.. yok inilemeyecek kadar berbat değil son iki gündür ama küçük beyimizin gözüne kum kaçıyormuş..

o bakımdan çimenlerde oynamak,”mamu”yu ( pamuk the köpek) sevmek, “papa”‘nın (paspas the tavuk olacak piliç) peşinden koşmak.. özellikle ABA’larla oynamak..abileri gözlemlemek.. bisiklete binmek.. dedeeee deeedeeee diye çığırtmak,kapı önüne tüm çocukları toplayıp tayşş ile aydede çizmek,”attımmm” (top) oynamak daha çok hoşumuza gidyor ..

akşama babamız gelecek kalbimiz atıyor ..belki anneannede gelir mi ?

Taze sütü sadece içmek olmaz… “düt”çüüüü geldiii..

sabah sabah kapı önü keyfi ..kuru “ahmah”yiyen Erin içeri girip kahvaltı etmesi için dil döken dedesi

Ahh kızlarr sizi görünce içim sızlar.. ay bu anne ne iğrenç şeyler yazarrrr……

Hava rezalettt diyelim.. güneşli, nemli ama deli gibi rüzgarlı..nem esiyor sanki evin içinde..evden başka aktivite çok zor!!

Sabahları dede ile gezinti sonrası ev.. gezinti dediğin evin çevresinde..denize giremiyoruz,kumsala inemiyoruz ve bir kaç gün daha böyle geçecek sanıyoruz!!! Neyse 1 ay buralardayız elbet düzelir hava..

Dişler saldırıda.. dün sadece ve sadece 45 dakika uyuyan minik canavarım bizi mahvetti buna karşılık gece 12 saat deliksiz uyuyarak güzel bir ödül verdi. Bugün aynı saatte öğlen uykusuna yattı; bakalım!!..

Burada Erin’in yaşıtı yok.. pardon bir tane var ama pek dışarı denize falan çıkartmıyorlar.. diğerleri hep büyük.. bizimki de onlara yetişmeye çalışıyor.. onlarla koşmaya çaba sarf ediyor.. hatta onlarla konuşuyor.. taş topluyorlar beraber!! daltonlar burada da iş başında yani.. tek gardiyan ben varım; diğerleri tecrübeli ya o bakımdan gardiyanları evlerinde dinleniyor 🙂 Küçük Joe ise “tayşş tayşş” diye peşlerinde koşuyor. Onlar havaya atıyor bizimki atıyor, yerleri çiziyorlar bizimki de ” cidim cidim” diyerek taklit ediyor, her yere ” aydede” çiziyor..her gün kelimleri artıyor hatta artık bir süredir cümle kuruyor.. “annem en” anne indir beni gibi basit emir kipinde cümleler 🙂

Pilav canavarı olması “pulauww” gibi bir kelimeyi çıkartmasına vesile oldu 🙂 pilav aşkı burada doğdu: babaanne pilavı güzel anne pilavı “öğğ”

İştahı açıldı burada ilginç!!.. 4 günde değişti.. boyu,kilosu v.b..

Tuvaletini söylüyor artık ancak yaptıktan sonra!!klozete de oturuyor ancak inince yapıyor 🙂 az kaldı galiba..sabırla anlatıyoruz ..

Buralar yavaş yavaş boşalıyor, herkes evine yolculuğa geçti.. yaz başında olduğu gibi yine sessizlik hakim olacak ve bu çok güzel..

Biz buraya geleli 3 gün oldu . 3 saat gibi geçti..

Erin burayı hiiiçç unutmamış. Her santimini hatırlıyordu gelir gelmez: Mamu’sunu,Pa’sını,Hoapp hoapp’ını…herşeyi…en çok dedesini..dedesinin peşinden hiçbir şekilde ayrılamyıp adamcağıza nefes aldırmamayı..hiç unutmamış..beni gözünün gördüğü yok,sadece uykusu geldiğinde!! yani bir öğlen bir akşam 🙂

Alpay bugün döndü ,haftasonuna kadar yok. Bakalım O’nun yokluğunda da aynı şey olacak mı? öncelik dede sonra baba derken 3 gün su gibi aktı. Babasız deniz girmeyi sevmiyor Erin. Ben kucağıma alınca suda babasına gitmek istiyor yani bakalım Alpaysız denize nasıl sokacağız ..üstelik artık kafasını da denizin içine sokmayı başarmışken..

MamaTÖ yemeye başladı burada Erin.. yani domates.. Çanakkale domatesi severmiş 🙂  ne bilelim…

MamaDÖ ise bir numaralı sevgili dondurmamız..
yani bence kelimelerin başına yiyecek olanların mama koyup arkasına ilk hecelerini ekliyor gibi bir durum var..

Bugün maalesef ilk defa o peynir aromalı çubuklardan yedi..”aba”ları ile oynarken “aba”lar yiyince bir anne “kardeşe de verin” deyince o kadar çocuğun arasında “hayır” diyemedim. Hep cebimde tedarikli gezerken bu sefer çubuk kraker olmaması üzerine Erin ilk zararlı çubuğunu yedi;aromalı, peynirli v.s.. ve ilk ısırıkta şöyle yaptı” hmm nam nam”…
Tanrım!!!

İstanbuldaki sıcağa inat bugün burada akşamüzeri hava patladı..rüzgardan dışarı çıkılmıyor neredeyse..