Erin doğmadan önce gerek internetten gerek kitaplardan bir bebek ile neler yapılabilir, bakımı nasıl olur, zekası için ne yapılırsa doğru olur,fiziksel olarak nasıl geliştirebilirim çok okudum.Ancak Erin doğduktan sonra bütün bu okuduklarım aklımdan çıktı, bir ben bir bebek başbaşa kalınca sanki hiç okumamış edasıyla “ben ne yapacağım “ diye düşünmeye başladım.
Sonra annemin desteği başta olmak üzere Erininde yardımıyla yavaş yavaş adım atma başladım.
Herşeyden önce bebeği okumayı öğrenmek gerekiyor.Bir bebek ilk başlarda 3 şey için ağlıyor: ya açtır, ya altı pistir ya da gazı vardır. İlk günler bunu anlamak zor oluyor ama yavaş yavaş anne bebeğin dilini çözmeye başlıyor. Ben çok şanslıydım; Erin hep huylu ve uslu bir bebekti.Biraz gaz problemimiz oldu ama doktorun verdiği ilaçlar ile bunu rahat atlattık, gaz problemi genelde bebeklerde 15.günden sonra başlıyor. İlk zamanlar bebeğin ne istediğini anlamakla geçiyor hele bir de ameliyatlı bir doğum varsa insan kendine zor geliyor. Ama 15. Günden itibaren geceleri Erin uyuduktan sonra ki 2 saatte bir uyanıyordu karnı acıktığı için evin bir çok yerine bıraktığım kitaplardan iki-üç sayfa okumaya başladım. Böylece Erin için neler yapabilirim aylara göre kafamda canlanmaya başladı.En çok Akıllı Bebekler Akademisi, Bebek Gelişimi ve Davranışları, Bebek Bakımı ve Çocuk Eğitimi, Anne –Bebek bakımı kitaplarını okudum.
Erin anlamadığı halde annem sürekli Onunla konuştu .Benim için başlarda oldukça zor oldu Erin ile konuşmak.Ne diyeceğimi bilemiyordum, boş boş suratına bakıp birden ağlama krizine giriyordum tek sebebi” ben şimdi oğlumla ne konuşacağım,??” Fakat şimdi anlıyorum ki en önemli şey bebek ile bol bol konuşmak.Erin 1 aylık olmamıştı daha anneme bakarak gırlağından “agu” diye bir ses çıkarttı.Ve 1 aydan itibaren artık ses tellerini kullanarak “agu”diyordu.
İlk zamanlar gerek Erin’in Dünyaya gerek benim Erin’e adaptasyonum ancak olduğundan oyuncak diye bir nesne hayatımıza girmedi, ancak bebeklerin siyah beyaz gibi kontrast renklere baktığını bildiğim içim alt değiştime masasının sağında bulunan dolabına siyah beyaz şekiller olan kağıtlar yapıştırdım.Ancak Erin bunlara baksa bile kahverengi beyaz damalı bir zürafası ( Aliş) var ona bakmayı daha çok tercih etti.
Bir baka dikkat ettiğim konu ise gündüz – gece ayırımı.Gündüzleri hep evde günlük yaşam sesleri devam etti, hiç Erin uyuyor diye sessiz bir ortam yaratmadım.Odasında sürekli hafif bir müzik çaldı, çoğunlukla klasik müzik ya da ney ,odasında hep perdeler açıktı ve her uyandığında beslenme ariç alt değiştirme ve gaz çıkartma seanslarında Erin ile konuştuk. Uyandığında yüksek sesle”Günayyydddınnnn , aman da amann benim oğlum ne güzelde uyumuşşşş” diye evde bir hayat olduğunu hissettirdim. Gece olduğunda ise loş ışıklar, sessizlik ve sadece uyanma beslenme alt değiştirme beslenme ve uyuma rutinini yakalamaya çalıştım.Şimdi Erin her seste uyur, gece uykuları düzenli ve derindi.Uyanır beslenir altı değişir ve hemen uyur.Gündüzleri ise buna oyun eklemeyi daha 2. ayınada biliyordu.

2. Ay içerisinde yatağının üstüne müzikli ve hareketli bir dönence yerleştirdik.Göz kaslarının gelişmesi ve kuvvetlenmesi için günün belirli saatlerinde altında yatırıp hem müzik dinletip hem seyrettirdim.Ayrıca belirli süreler yanından ayrılarak tek başına onayabilmesini sağladım.Her gün bunun dakikasını artırdım.3. ayına geldiğinde günde toplam 1 saat Erin kendi başına kalarak oynayabiliyor. Bunun ileriki yaşlarda faydasını göreceğimizi düşünüyorum en azından odasında oyun oyaması ve gerektiğinde tek başına vakit geçirebilmesi kavramına alışık olması için bu egzersizleri yapmaya çalışıyorum.Evet ilk başlarda “ben ne biçim anneyim çocuğu yalnız bırakıyorum” diye kendime kızdım ama her dakika yanında olursam ona iyilik yapmamış olacağımı fark ettim.
Bunun dışında Lamazenin çok renkli çok kumaşlı bir oyuncağına “çok ayak “ismini taktık (sanırım bundan piyasada yok ama buna benzer çok var)ve bu Erin’in en sevdiği oyuncağı oldu.Çokayağın üzerinde kadife saten gibi kumaşlar, zil ve hışırtı çıkartan ayaklar var. Canlı renkleri görmeye başlamasıyla uzanıp oyuncağın çıkıtılı yerlerine dokunmayı keşfetti. Bir diğer oyuncak ise Playskool ikili jimnastik aleti. Uzanamasa da 1,5 aylıktan itibaren arada altına yatırıp müzik dinlettim şimdi müzik kesildiğinde eliyle vurması gerektiğini biliyor hatta uzanmaya çalışıyor.Hatta altına yastıkla destek yaparsam uzanabiliyor (4.ayın sonuna doğru yastık desteksiz uzanmaya başladı). Tabi bu oyuncakların hepsini aynı gün içerisinde değil hergün biriyle vakit geçirmesini sağlayıp diğer oyun vakitlerinde ise yine bol bol konuşma seansları düzenledim.
Bir diğer hoşuma giden ve Erin’inde hoşuna giden egzersiz Akıllı Bebekler Akademisinde okuduğum 7’li egzersiz. Hergün bu egzersizleri yaptık.Özellikle denge merkezinin oluşması açısından oldukça fayadlı. Egzersizleri kitapta olduğu için buraya yazmamalıyım bence ancak bebeği havaya kaldırma, havada 180 derece sağa sola çevirme, sırt üstü yatarken yüzüstü döndürme gibi egzrsizleri barındırıyor.
Tabii bunları okuren sürekli bir sonraki ay neler yapabileceğimiz konusunada kendimi geliştirmem gerektiğini öğrendim hatta sadece aylar değil yaşlarında neler yapabilirim araştırmalarım sırasında Her Çocuk Bir Dahidir diye bir kitap keşfettim ve bir başucu kitabına sahip oldum.Şiddetle tavsiye ederim bu kitabı. İleride Erin’in sokak aralarında tüfeklerle oynamasını hayal ettikçe çıldırdığım için bunun önüne geçebilmek için önce ben öğrenmeliyim diye yola çıktığım bir sırada bu kitabı keşfettim. Artık ilkokullarda yapılmayan bir çok eğlenceli oyun tavsiyesi var bu kitapta.
Bir de 2,5 – 3 haftalıktan itibaren yaptığmız fiziksel egzersizler var. Her sabah alt değiştirme masasında yine Akıllı Bebekler Akademisi kitabında olan bebe yogası denilen aslında annelerimizin bize bunun yoga olduğunu bilmeden yaptırdığı hareketleri yaptık.Üstünede hafif  ellerime yağ alarak yaptığım minik masajlarla Erin’i öğle uyksuna hazırladım Bu masajları yaz geldiğinde artan banyo sayımızla beraber arttırdım. Günde 3 kere hatta bazen 4 kere duş yaptığımız için her duştan sonra hafif bir masajla Erin’i rahatlatım- bu arada sırt masajına bayılıyor 🙂 )
Artık Erin 3,5  aylık.Her gün ona öğretmem gerekenler artıyor.Başta yazdığım gibi bundan sonra yaptığım her eğitimi, öğrendiğim her bilgiyi yazmaya karar verdim.Doğruluğunu bilmiyorum, okuduklarım çerçevesinde yapmaya çalışıyorum.Fikri olan, eklemek istediği olan varsa yorumlara açıktır.

Bu dönemde okuduğum kitaplar:
Akıllı Bebekler Akademisi -5 yıldız-
A’dan Z’ye Bebek Bakımı -5 yıldız-
Bebek Gelişimi ve Davranışları -5 yıldız-
Her Çocuk Bir Dahidir – kırmızı kurdeleli 5 yıldız-
Anne ve Babanın Kitabı -4 yıldız-
Annelik ve Bebek Bakımı -2 yıldız-
www.aile.org
www.bebek.com
Çeşitli bloglar,aylık dergiler.,tecrübeler ve annem…

Bugün ise tam iki aylık oldum. Artık sadece a-guu demiyorum agg-gguu–guu diye uzun cümleler kuruyorum. Kendimi sırtüstü yatarken sola doğru fırlatıyorum neredeyse döneceğim ama daha erken diye yapmıyorum, gülücüklerle uyandırıyorum ev halkını onlarda karşımda komik komik surat hareketlerine birde dil çıkartma ekliyorlar ki gülmemek elde değil .. hatta çığlık bile atıyorum. Geçen hafta yatağımın üstüne dönen müzikli bir oyuncak taktılar, aman Tanrımm .. harika birşey.. onlar dönüyor ben heyecanlanıyorum, ayaklarımı nerelere fırlatacağımı şaşırıyorum , hepsini takip ediyorum .. aslında hep aynı yere gidip geliyorlar ama neyse..

Bu hafta yine sokaklardayım.Anneannem geldi yine parka gittik hep beraber. Uzun uzun güneş banyosu yaptım. Annem doğduğumdan beri bana dil çıkartıp duruyor sonunda bende onu taklit etmeye başladım: herkese dil çıkartıyorum. En sevdiğim diğer oyun ise tükürük akıtmaca !! Aslında arka arkaya 3-4 kere “agg-guu” diyorum ama onu kaydetmeyi daha başaramadılar.
Parkta annemin kucağında köpekleri,salıncakları tanıdıktan sonra eve dönerken annem dayanamadı bana yine ayakkabı aldı.Ama bunlar gerçekten çok fiyakalı bende olsam dayanamazdım galiba.

Eve döndüğümüzde ise günün keyfinden hep beraber danslar ettik. Akşam üzeri birde banyo yaptırdılar bana ama ben o kadar çok yoruldum ki bunlardan yorgunluktan uyku başıma vurdu ve ilk defa ciyak ciyak ağladım.Babamda hasta oldum zannetti ve sürekli “normal mi bu ağlama ?? – noooldu şimdi siz naaptınız Erin’e?” diye sorarak annemi endişelendirdi,beni hasta ettiğini zannetti oysa ki çok yorulmuştum sızıp kalmışım en sonunda taa ki 5 saat sonrasına kadar.. 🙂 Annem diyor ki hep sokağa çıkartacağım bundan sonra Erin’i..