– En sonunda oldu Erin’in 7 ay 6 günlük ilk dişi çıktı ve son derece süratla uzuyor.. Diş buğdayı yapmak istiyorum ancak yapacak gücü bulacak mıyım?? bulmalıyım !!..
– Erin artık yemek seçmiyor.. beraber çok güzel 3 öğün benim için de sağlıklı olan yemekleri götürüyoruz.. ancak  Erin yemeğin sonuna doğru kaşıktan almayı reddedip ağzını tabağına dayamak sureti ile yemeğini yemek istiyor dolayısı ile her yerimiz batıyor .. ama çok eğleniyorum hele birde tabağa yeni çıkmış dişi tık tık vurunca keyfinden geçilmiyor..
– Dişi çıktı çıkalı Erin eski haline geri döndü sayılır.. en azından 40 dakikadan daha fazla uyuyor…
– Uff aklımda ne çok şey vardı hepsi uçtu gitti.
– Baş parmağı ve işaret parmağı arasına ekmek gibi şeyleri sıkıştırıp minik bir şempanze gibi yiyor :))her yer ekmek kırıntısı içerisinde.. her ne kadar mama sandalyesinin altına örtü sersemde!!
– Fış fış kayıkçı başta olmak üzere el şaklatıp söylenen her şarkıda kafayı sağa sola sallıyor..
– Kendi kendine şarkı söylüyor.. bunu nasıl yazacağımı bilmiyorum ama kayıt da yapılamıyor.. zaten ben ne zaman kaydetmeye çalışsam adam belge mi istemiyor ne yaptığını yapmayı bırakıyor..
– Koridorda emekleyerek “kaç kaç ” oynuyor.. şöyle ki: ben arkasından emekleyerek yakalamaya çalışıyorum Erin de hızlı hızlı emekliyor aklı sıra koşuyor 🙂 benden ses gelmeyince dönüp bakıyor beni görünce “heeee” diye gülüyor 🙂
– Perdelere sarınarak “ceee” oynuyor .. bugün bir anlık dikkatsizliğmde dolanıp kafasının üstüne geri düştü parkeye.. ben hiç birşey olmamış gibi bakmadım bile.. göz ucuyla kestim o ayrı , bana baktı yüzünü buruşturdu baktı benden pas yok devam etti.. yani neymiş: anne korkmazsa bebek de korkmuyormuş…:)
– Artık evin her yerini keşfe çıkıyor.. kendi odasını, salonu, banyoyu, bizim odayı, kapı arkalarını.. ancak tutunup kalmak için sandalye, hareket eden kutular, su bidonu, mama sandalyesi gibi özellikle hareket eden nesneleri tercih ediyor.. yok öyle duran birşeye tutunmak.. benim aklımı alsın da…
– Atmayı öğrendi.. ne bulsa atıyor yani attığını zannediyor bazılarını özellikle topu, daha çok hakim değil.. mama sandalyesinden ekmeği, koltuğun kenarından kitabını atıp atıp geri istiyor.. buna ne kadar sabır gerekir?? öğreneceğiz.. topu ise elinden bırakıyor sonra eliyle atma hareketi yapıyor.. öğrenecek annesi öğrenecek :))
-Yabancıları ayırt ediyor ancak yabancılaması çok şükür yok.. eğer ilk defa gördüyse bana bakıyor onay alıyor ve sonra gülüyor.. eğer daha önceden gördüyse şöyle bir süzüyor ” hmm ben bunu bir yerden çıkartacağım” gibi sonra “heh buldum daha önce görmüştüm” diye gülümsüyor.. umarım yabancılama devrimiz başlamadan bitmiştir..

– Aklıma başka gelmiyor…
-Aklıma geldi: bardaktan su içiyor biberon ya da bebek bardağından içtiğinden daha çok hemde.
– Ayağa kalkıyor, kalktığı yerden oturuyor, emeklerken bacakların üzerinden atlıyor ( engelli koşucu zannediyor kendisini) en son olarak son 3 gündür sıralıyor ;tutunarak 3-5 adım atıp alacağı birşey varsa alıyor yok uzaktaysa uzanarak almaya çalışıyor uzanamadığı zaman yere çömelip emekleyip alacağı şeyin olduğu yerde tekrar ayağa kalkıyor.. şaşkınlıkla izliyorum…

-Yapınca aklına geliyor insanın.. köylü bebeği Erin kaşık kullanmayı pek sevmiyor, yemeğin ortalarına doğru kendi yemeyi tercih ediyor 😀