Öğleden sonra uykusundan önce parka gidip yine “ovvovvv” olduklarını zannettiği kuşlara mama vermek ve de salıncak kaydırak gibi çeşitli maalesef tek başıma olduğum için tek bir karesini bile çekemediğim faaliyetlerde bulunmak.. neyse ki geçen gün babamızla gittik ve de ne çok üzüldüm ki önü kapalı salıncaklar bizim buralarda sadece Taksim parkında var ve de bana uzak ve de Taksim parkı sonuçta…ama bu önü kapanan salıncaklara bayıldım .. Erin de .. tabii tek başımıza olmamaktan tahtıravalliye de bindik beraber.. ( Allahım bu nasıl yazılan bir kelime böyle 🙂 )
şanslıysam bir öğleden sonra uykusuna dalması ve de benim bakalım kış gelince nasıl yapacağım bunu sorusu kafamda bankta oturup kitap okuma maceralarım…
İşte böyle geçiyor günler.. hergün aynı hergün değişik, süprizli..

Erin uykusu geldi mi artık paçalarıma tırmanıyor.. ya da acıktıysa çığlık eşliğinde tırmanmaya çalışıyor.. artık cesareti tam yerine geldiği için yerle, koltuk kenarlarıyla daha çok haşır neşir olmaya başladı pat küt düşüyor..hemen bir ciyak ağlama.. kalbim yerinden fırlıyor ama bunu yansıtmamayı becerdim.. neydi ANNE KORKARSA BEBEK DAHA ÇOK KORKAR…dün gece ben görmedim sadece sesini duydum .. “güüümmm”ve Erin’in kafa yerde koltuğun altında.. dünyam döndü sanki ve de sakin kalabilmek öyle zordu ki.. ama yavaş düşmüş hemen kendine geldi..  Alpay yanında olmasına rağmen 1 saniyelik bakışı başka yere döndürmek uyku saati gelen sersemlemiş bir bebek için tehlike arzediyor.. bunu öğrendik..  ilk zamanlar çok temkinliydi şimdi “nasıl olsa yapıyorum” diye dikkatini vermiyor galiba.. oyuncaklarıyla daha çok vakit geçiriyor tek başına oturup oynuyor.. duyduğu her müzikte kafa sallıyor ve de sesiyle eşlik etmeye başlıyor.. o huzursuz günler sanırım diş yüzündenmiş bundan sonra yine aynısı olursa diş ihtimalini ön plana alacağım; eski düzenimize geri döndük sayılır.. üstelik artık her yemeği yiyiyor Erin.. pazı, ıspanak,bamya, fasulye, bugün de pırasa deneyeceğiz.. içine havuç patates taze domates biraz z.yağı atıp bir gün buğday bir gün kıyma bir gün tavuk bir gün bulgur ile sebze yemeklerini uydurmayı öğrendim.. bu arada kastamonu pazarından tırsa tırsa köy tavuğu aldım: harikaaa.. unutulmuş bir lezzeti soframıza taşıdık…. ne berbatmış bu marketteki yetiştirme tavukların tadı 🙁
Yemeklerimizi sofrada beraber yiyoruz..hatta bir yere gittiğimizde yine sofraya oturmazsak koltukta falan yemek yemiyoruz!! koltuk v.b yerler oyun alanı, oyunla karışıyor yemek ve yemeyi unutuyor ama sofraya oturursak sorun olmuyor.. yani sanırım bu alışkanlık edinildi..umuyorum değişmez ancak tavırlarda kesin ve net olunca anluyor ve başkasını talep etmiyor- şimdilik gözlemim bu – benimde arada atıştırmalarım olmasa vallah da bu şekilde harika kilo vereceğim ama doymuyorum .. belki hala süt verdiğimden mi ? olabilir mi?? olur olur..:) mamayı hayatımızdan çıkarttığımız için çok mutluyuz.. ailecek düzenli öğünlerde masada buluşup doğru dürüst yemek yiyoruz.. sonrada doğru dürüst uyku uyuyoruz.. artık gece yattıktan sonra 1 kere uyanıyor ve hemen pış pış eşliğinde meme almadan sabah 5’e kadar memesiz uyuyoruz.. 5 te uyanıp biraz emdikten sonra sabah 7 ye kadar maraton tekrar başlasın diye kestiriyoruz.. 7 de kalk borusu ötüyor “baaa-baaaaa”
en kolay baba diyebildiğinden mi ?? babasını daha çok sevdiğinden mi ?? anne ne zaman diyecek kaygılarım içerisinde hayat işte normal akışında sürüyor

iyi ki de tuttuk.. hoş şimdi benim biraz boğazım hafif yanıyor gibi ama değdi!!.. yavaş yavaş tüm yürüyüş parkurunu bitirdik.. Erin bu işten en çok keyif alan oldu tabii yine.. bir ara emzirmek için mola verdiğimizde kendini birden bir yere attı.. tabii yer evden farklı :))) taşlara dokunuşu, toprağa elini sürüşü.. herşeyi ilk defa  keşfedişi ve bundan aldığı keyif bana neden nefes almanın bu kadar değerli ve de güzel olduğunu yaşattı.. uzunca bir süre yerde emekleyip oturup yapraklarla toprakla oynadı.. bu hepimize çok iyi geldi …

Akşam üzeri yediklerini öğürmesinden anladım aslında boğazında birşeyler olduğunu akşam da Alpay gelince topladık Erin’i acile..

Çok tatlı bir çocuk doktoru hemen imdadımıza yetişti ve teşhisi koydu.. “boğazı feci bir de akıntısı var” bir de soru ekledi: “çok öpülüyor mu??”..
Evet hijyen delisi değilim ancak bu sorudan sonra artık öpülmesine izin vermeyeceğim.. evet her yerden alabilir mikrobu ama ilk soru bu olunca biraz dikkat etmemiz gerektiğini düşünmeye başladım..
Neyse Ibufen ile ateş düşürüldüü ve elimize bir antibiyotik ( Largopen) bir ateş düşürücü (Ibufen) birde geniz akıntısı için şurup ( Peditus) 3 tane ilaç ile evimize döndük..
Şimdi güzel güzel uyuyor.. Doktor yoğurt çorbası verebilirsin dedi.. bebek için nasıl yapılır bilmiyorum ..şimdi onu araştırmalıyım..
Keşke 1 gün önce gitseydim.. bundan sonra hastane-fobik ve de antibiyotik-fobik olmamam gerektiğini öğrendim..

Umarım yarından sonra toparlanır artık…

Ek: Yazmayı unutmuşum Gül’ün yorumuyla aklıma geldi.. nasıl atladıysam 🙂 Diş etleri de kabarmış.. üsttekiler dahil 🙂 olabilir miş gelmese bile üstler de kabarabilir dedi doktor..

İşte tam da bu gazla ve de dün gece uyanmalarında sırtımın ağrıdığını ilk defa hissetmemle yoga cdlerimi raftan çıkartma gücünü buldum.. 20 dakikalık bir programı bitirdim baktım tık yok.. devam ikinciyi de hallettim.. bence artık akşamları Erin uyuduğunda yapmalıyım sporumu madem gündüz yapacak gücüm yok…

Erin doğumundan beri uzun uykular uyuyan, sabah,öğle,akşamüzeri, akşam ve de gece uykularını yapan, geceleri sadece karnını doyurmak için kalkan bir bebekken son bir aydır gündüzleri sızmak suretiyle 1 ‘er saatten uykular yapıp geceleri neredeyse saat başı uyanır hale geldi.Bunun neden olabileceği hakkında bir araştırma yaparken 6-9 ay bebeklerim uyku düzeni hakkında bir yazı buldum ve bu yazıda anahtar cümlemi: “Altı dokuz ay arasında bebeğiniz oturmaya, emeklemeye hatta yürümeye başlamış olabilir. Tabi ki uyku zamanı geldiğinde yeni becerilerini denemeyi bırakmak istemeyebilir.” Galiba haklı bu cümle.Erin uyanır uyanmaz full enerji ile emekleyerek yatağında ayakta beni çağırır şekilde debeleniyor!!Rüyasında bile bunu görüyor sanki,gözler açılır açılmaz hemen icraat başlıyor. Galiba bu yeni becerilerine alışana kadar bizim uyku düzenimiz eskisi gibi olmayacak.. yok uyusun diye geceleri mama verip yatırıyorum en fazla 3 saat sonra ayakta..sonra zaten mama vermiyorum saat başı sabaha kadar ayaktayız..şimdi ise 1 saat önce uyudu hem de mamasız, bakalım ne kadar dayanacak ve de ben ne kadar dayanacağım :)))Artık yatsam iyi olacak.. yarın Tülay ve Marcello ile bebek pazarına gideceğiz sabahın bir körü:))) umarım uyuklayarak gezmem..bu pazar bu arada Etilerdeymiş.. izlenimlerimi yazarım gittikten sonra…belki gitmiş olan vardır ben ilk defa gideceğim…
Dip Not: Unutmuşum yazmayı.. o uykudan sonra meyva yiyip biraz hava almak için parka gittik..Erin 3. kere kaydırağa ilk defa da salıncağa bindi.. Önce ben kucağımda bindirdim sonra Onu oturttum..şaşkın şaşkın sallandı.. sonra bir baktım ki hoşuna gitti gülümsüyor..:) canımız sıkıldığında hava güzel olduğunda ve de uyumadığımızda salıncağa gideriz artık diye düşündüm.. Erin’in ilki notu olarak da düştüm…

Elini ağzına götürüp “bububuu” yapması hatta parmaklarıyla “briinnbrinn” yapması – ne de zor anlatması- neden kayıt altında değil?? bilemedim.. bir yaptığını ertesi gün yapmazken hemde…

Kime benzedi bu gevezelik konusunda bilmiyorum ama ben çok keyif alıyorum…

Bugün ayrıca şu finger food olayına değindim.. sabah kahvaltıyı reddedip meyvayı da püskürtünce kestim bir kalın dilim elma verdim eline : BAYILDI.. hem dişini kaşıdı hem suyunu emdi bende bayıldım bu işe.. bundan cesaret ile ben iş yaparken bir havuç tutturdum..tabii gözlerim üzerinde takip halinde.
Hayır yanlış anlaşılmayayım: derdim tıka basa yemek yedirmek değil, hala anne sütü ya da mama biliyorum sadede bir denemeydi benimki..artık anladım ki hala biz anne sütü canavarıyız, tadını beğendiğimiz gıdaları iki tabak bile yiyebiliriz,yemiyorsak tadı çok kötü ve de sıkıyorsa annesi yesin Erin’e vermek yerine.. .

Biraz erken galiba Sabahnurun sitede okuduğum kadarıyla ama babyweekly sitesinde 28. haftada finger food konusuna dokunmuş.. neyse Erin’in hoşuna gitti. bende arada yapabilirim. Belki havuç falan derken sebzenin tadına alışır ama şimdilik havuç haşlanmadan 🙂

Bugün sabah uykusundan sonra Erin ile yola koyulduk ve yağmur bastırınca önce ilk yağmurunu yüzüne yedi daha sonra ilk sığındığımız duraktan şaşkınlık içerisinde ilk otobüs deneyimini yaşadı:) Sling tekrar tavsiye edeceğim bir ürün otobüse çok rahat biniliyor 🙂 araba katla kapa aç indir bindir derdi yok..İlk ofis günümüz temizlik ile geçti; iyice şartladım üst katı şimdi sıra alt katta..bu işi bir kadına bırakmayarak üretime ve para kazanmaya başladım di mi di mii??:)))

Üzerimde hafif bir yorgunluk yüklü miktarda mutluluk ve de enerji var..her ne kadar bir gece öncesinde Erin “bububu”” diyerek bizi 3-5 gece nöbetine dikmiş olsa da notlarımı alıp yarın yine dimdik gidip işlerimi tamamlamak için yanıp tutuşuyorum..tabii Erin bugün o debdebede pek uyumadı bu gece o bakımdan uyuyacağı ümidi içerisindeyim..
Son günlerde hiç uymak istemiyor zaten.Yeni öğrendiklerini sürekli yapmak hevesi mi dişler mi canını yakıyor bilemiyorum .. bazen mızmız bazen geveze bazen sessiz uyanık kalmayı tercih ediyor ..
Notunu almazsam çatlarım: gece uykularına dalarken sol eliyle yatağa daireler çiziyor.. nedendir çözemedik :)))) bu, şu da demek aynı zamanda :gece uykularına dalarken artık yatağına koyup poposuna bilmem kaç kere”pişpiişşpişş” kulağına bilmem kaç kere “eee eee ee” demek suretiyle uyku eğitimine geçilmiş bulunmakta evimiz sınırlarında.. henüz gündüz için aynı güzellik söz konusu değil. Hala kucağımda dolanarak ve de DİK durarak ninni ile uyumama çabaları içerisinde..:) ama hakkını yemeyeyim, eğer gerçekten uykusu varsa hemen dalıp gidiyor sadece despot anne ben uyku saatleri düzeni kurmak adına hergün aynı saatte uyutmak için çabaladığım için böyle gezdirmekle bedel ödüyorum ..

hoş bu gece biz biraz kendisini alıkoyduk ;Mehmet amcası almış koca oyuncak gelmiş bıraktık kutlasınlar bunu 😛

Şimdi artık uyuma ve yarına hazırlanma vakti…

Not: Youtube videoları kararttı sadece ses geliyor anlamadım neden ola ki..yoksa kısacık da olsa seslerin kayıdı vardı.. Youtube azizliğine uğradım inşallah becerebilirim görüntüleri yayınlamayı.. ama şimdi değil …

-Yorumsuz artık-

Bu arada Alpay ofisteki odamızı bitirmek üzere..haftaya benim işlerim başlıyor orada..anneanne oyun bahçemize sünger korumalıkları bitirecek, ben odamı temizleyeceğim ( hoş Bora ve Alpay gerçekten temizlik yaptılar pırıl pırıl ben geri kalan basit işi yapacağım)
İstifam kabul olmuş…Sabancı Üniversitesi sayfası kapanmıştır.. arkadaşlıklar baki.
Aslında orayı seviyordum:işimi, arkadaşlarımı,kampusu,öğrencileri hatta velileri bile…
Ben böyleyim; ıspanağın faydalarını anlatırken birden bahçedeki incirlerin bittiğini söyler en baştaki ıspanak faydalarını unuturum. ne diyordum ??Ofis diyordum..pazartesi temizliğe gideceğim ve yepyeni bir sayfa açılacak artık..Erin’in oyun ve uyku bahçesini düzenleyip odayı yerleştireceğim..tüm kitap,dergi,cd,fotoğraf ne varsa odama götüreceğim..birde dikiş makinem var annemde, bir motor alıp onuda oraya koyacağım, belki elim iğne tutar da birşeyler yaparım oralarda.Bu arada Alpaya da faydam dokunacak azıcık, aile ekonomimize de…Erin gün içerisinde babasıyla da vakit geçirebilecek hatta Alpayın işi olmadığında ben belki bir arkadaşımla çıkıp kahve içebileceğim..

Bu da Erin’in çoğu bitmiş azı kalmış oyun bahçesi…

Bazen umutsuzluğa kapıldığım oluyor “acaba yapabilir miyim??”diye “ben sabit bir iş olmadan nasıl yaşarım??”diye.. ama hayallerim var.. hayallerimi gerçekleştirmek için Alpayın ensemdeki sonsuz nefesi var..artık nefesini çekmek zorunda olduğum biri yok ya da türevleri…
Erin uyandı..bu yazı burada bitmez..
içerik değişikliğini bir başka posta detaylı geçeceğim…yazı bir başka boyuta taşındı kafamda…