E hepsi de kötü değildi, biz çekirdek aile olarak başladığımız şenlik alanındaki aktivitelerimizi geniş ailemiz ve birkaç sevgili dostumuzla tamamladık,çekirdek aile kısmında henüz alan boşken tüm dilek ağacı tasarımlarını gezebildik, tek tek hemen hepsinde birer dilek tuttuk.. en çok bir tanesinde vakit harcadık: attık paracıklarımızı da para ve aşk gelegeldi hep bize.. sağlık tutturmaya çalışmıştık oysa ki :=) eh para ve aşk olunca sağlıkta kendiliğinden geliverir değil mi o zaman, dileğe ne hacet!!

Çimenlerin üstüne yayılıp her zamanki gibi ciğer/ekmeğimizi lüplettik.. Erin bol bol yağlı boya çalışmaları yaptı.. tutturdu da “boya yapıcam” diye başka bir şey demedi.. sonradan davullar çıktı ortaya oynak kıvrak kızlarımızla.. Erin kafasını sallayıp dans etmek bir yana dursun ikinci tutturmasını da koyverdi : “davul çalcam ben!!” haydi buyur buradan yak bakalım rica minnet davulların tokmaklarını aldık elimize, deklanşörlere basan basana etrafta, bizimkinin umuru değil: kafa sallayıp davula vuruyor. Bir Roman amca “alasınız buna en küçüğünden bende var bi tane 2.5 luk klarnetçiyle çalıyor be abla” demesin mi bir davulumuz eksikti evde

En kötüsünden başladım anlatmaya en iyisi ile bitireceğim. Tüm kalabalığa, karmaşaya rağmen çok güzel bir şey vardı ortalıkta: her kesimden insan sadece “MUTLU”lardı ve gülüyor, eğleniyorlardı, 9-8’lik attırıyorlardı.. yine de tüm organizasyon değişikliklerine rağmen sadece bu mutluluktan, yeni doğum yapacak umutların ışığından nasiplenmek için bile hala teflerimizi ellerimize alıp gitmeyi hak ediyor Ahırkapı.