“Anne Moda” haftası bu hafta.

Kim demiş anneler modadan anlamaz diye?
Bizler sadece bebek mağazalarında gezmiyoruz.
Kendimize de vakit ayırıyor, görünüşümüze özen gösteriyoruz.

Bu hafta annelerimiz sizler için tarzlarını konuşturuyorlar.

Aralarında kendime en uygun olan “rahat anneyi” seçtim gittim aldım kıyafetlerimi şuradan
Sonra yazdım iki kelime şurada

-Kariyer Yapan Anne (Bu anne hem dışarda çalışır,hem evine, hem çocuğuna vakit ayırır.Koşturan bir kimliğe sahiptir)
biraz yakın dursa bile üstüme olmadı :=)

-Kokoş Anne(Takar takıştırır,bebeği kucağında olsa bile şıklığından ödün vermez)
Hiç olamadım..

-Ev Annesi(Genelde evde takılır,mutfak önlüğü,terliği ve pijamaları herşeyidir)
Eskiden olsa evet ilk 2 yıl ama şimdi öyle değil, yine de ev kıyafetlerimi hiç bir şeye değişmem

-Entel Dantel Anne(Akademik kariyerine son vermeyen,okullu annedir)

Bu da üstüme olmayınca tek seçenek kaldı geriye:

-Rahat Anne(Bu anne ne yapıyor olursa olsun giyiminde rahatlıktan ödün vermez)

Evet, evet .. bu tam benim üstüme göre!! ben rahat biriyim.. rahat da giyinirim.. moda bilmem moda bana yakışandır.. bir gün siyahlar içinde olabilirim ertesi sabah rengarenk.. plaza iş yaşantım boyunca uyum sağlayamadığım en büyük şey giyim konusu oldu diyebilirim. Hala dolabımda takım elbiseler, kutularında topuklu ayakkabılar duruyor.. hoş giyecek olsam içlerine ASLAA sığamam ama yine de sığsam bile giyemem..

Ben kotumun üstüne bir kazak ya da t-shirt geçirip, ayağıma düz spor ayakkabılarımı giyip, kolumda bez çantamla ya da sırtımda sırt çantamla sokaklarda dolaşmayı severim. Parfüm kullanırım diyeceğim ama son 4 senedir -belki 5 mi? -aynı parfüm şişesi çantadan çantaya geçiyor. Sabun kokusunu daha çok severim. Arada makyaj yaparım evet.. biraz pudra biraz rimel azıcık da far..
İşte benim listemdekilerin kısaca açıklaması..

Ben modadan anlamam açıkçası ..moda benim kendime yakıştırdığımdır.. benim için giydiğini taşıyabilmek modadır.. çuval giyse insan taşıyabilmeli o zaman moda olur 😉

Benim için moda, gelinliğimin altına fileli pantolon çorabı ve üstüne converse giyip bunu da harika, çok şık olduğuna inanıp taşıyabilmektir.

 

 

Haftanın Konusu:

Bu hafta “Babalara Sertifika” veriyoruz.

Siz olsaydınız, babalara vereceğiniz “babalık sertifikası” için, onları hangi eğitimlerden geçirir,neleri başarabilmelerini beklerdiniz?

Bu sefer annelerin gözünden hayallerdeki babaları ve eldekileri anlatmaya çalışacağız.

Uzun uzun yazmıştım, bilgisayarım kitlendi hepsi uçtu gitti. O yüzden ilk olarak en bilgisayarcı baba sertifikası vermekle başlıyorum, zira ayda bir bozduğum bilgisayarları hiç ses etmeden!!! değiştirip bana başka bir çalışma alanı sağlayabilen bir mesleği var.

Bütün bu sakarlıklarıma, dikkatsizliklerime, çoğu zaman kontrolsüzlüklerime gösterdiği sabırdan dolayı: en sabırlı baba,

Hamileliğim boyunca Şişli-Kurtköy arası gidip geldiğim yolun uzunluğu ve beni yormasından dolayı eve geldiğimde yoga yapıp rahatlamamı bu sürede bana neredeyse her akşam yemek hazırladığı, doğumdan sonra işi bırakıp oğlumuza bakmama imkan sağladığı için: en destekçi baba,

Doğum normal sürecinde başlayamadığı için benimle ameliyata girip, hem doğumda elimi tutup hem de doğumu fotoğraflayıp ayakta kalabildiği için: en cesur baba,

Oğlumuz sünnet olurken, hem de en büyük korkusu olan kalça çıkığı hakkında doktorun” acil ultrason yapmalıyız” cümlesinde gerçek bir fenalık geçirdiği halde, beni üzmemek için bu konuyu bana aylar sonra anlattığı için: en metanetli baba,

Lohusalık boyunca bizde kalan annem ile beraber uyuyabilmem için salona yerleştiği ama yine de biz her uyandığımızda yardıma koştuğu, benim uyanamadığım zamanlarda annemle beraber sağdığım sütleri kaşık ile oğlumuza yudum yudum içirdiği, daha sonraları yine benim uyanamadığım zamanlarda altını değiştirip uyuttuğu hatta hala geceleri tuvalete kaldırdığı için: en yardımcı baba,

Evimiz 4. katta asansörümüz yok diye aldığımız en hafif bebek arabasının olmayan ana kucağı yerine başka bir ana kucağını dağcılık teknikleri ile kullanılabilir hale getirdiği ve benim sokağa çıkmamı kolaylaştırdığı için: en mucit baba,

Daha 5 aylıkken benim” ama olmaz bu daha bebek canım” demelerimi göz ardı edip eski kamp yaşantımızı yeni yaşantımıza adapte edebilmemiz için bizi kampa götüren, 5 aylık bebek ile beraber bunun nasıl yapıldığını öğrenmemizi sağlayan, daha sonrasında sırtında Uludağ’ın zirvesine çıkartan, yaylalarda gezdiren bir baba olduğu için: en dağcı baba,

Sırf ben biraz ev hayatının monotonluğundan çıkabileyim diye bana ofiste bir oda , aynı zamanda oğlumuza da yanımda kalsın diye daha sonra hiç kullanılmadan sökülecek olan bir oyun bahçesini kuran, bunları kullanmayı beceremedik diye ağzını bile açmadan aynı şekilde düzeni toplayan bir kişilik olduğu için: en anlayışlı baba,

Doğum sonrası depresyondan çıkmamı sağlayacak oyun grubu platformunu oluşturma fikrini verdiği, destek olduğu, bana çok güzel dostlar kazandırdığı için: en dost baba,

Oğlumuzun ilk yaş gününde ormanda yer ayırabilmek için sabahın 6sında gidip biz gelene kadar kocaman bir alanı rezerve edebildiği için, en vefakar baba,

Ben biraz dinlenebileyim , kafam dağılsın, evde yalnız kalabileyim diye bıkmadan usanmadan haftada bir gece oğlumuzu aile büyüklerine taşıdığı ve bana ” yalnız anne geceleri” yarattığı için: en duyarlı baba,

Benim mümkün değil aklıma gelmeyecek hikayeler, oyunlar, yöntemler geliştirerek oğlumuzla inatlaşmadan sorunları çözmeyi bana öğrettiği için: en akılcı baba,

Daha ben hamile bile değilken bana ” günlük tutmalısın ve bunu internet üzerinde yapmalısın” diyerek bir adres alan, adını da pi-nik kuş koyarak, bugün elimdeki mesleğime zemin hazırlayan, yazmak konusunda beni cesaretlendiren biri olduğu için: en ön görüsü kuvvetli baba,

sertifikalarını oğlumun babasına, hayatımın en önemli iki erkeğinden biri olan eşime vermeliyim.

Bir anne babadan neler bekler sorusunun cevabını vermeye çalıştım. Bir anne babadan aslında kendi yaşam şartlarını değiştirmemeleri, yeni doğan bebeklerini süre gelen hayatlarına adapte edebilmek için destek bekler. Anne iyi olmalıdır ki bebeği de iyi olsun. Anne mutlu olmalıdır ki bebeği de mutlu olsun. Tabii tüm destek babadan anneye değil, karşılıklı olmalı.

Pek tabii babalık ancak bebek doğduktan ve biraz süre geçtikten sonra yerine oturmaya başlıyor, en azından benim gözlemim bu. Anne daha önce bu sürece doğal olarak giriyor. Bundan sebep anne olarak eşlerimizin bu süreci aşmaları sağlamalı daha sonra desteklerini beklemeliyiz. Annelik kadar babalık da büyük sorumluluk istiyor ve kendi içlerinde büyütmedikleri için bu sorumluluk bazen geç gelebiliyor. İki görevin de ulvi olduğunu unutmamak lazım.

Huzurlu aile – huzurlu bebek ..