evet biliyorum suskunum yine..

çok çalışıyorum çoookk.. çalışma kurtaracak bizi biliyorum!

ancak gecenin şimdi 1 e gelen şu akrep yelkovan kovalamacasından biraz saniyeleri çalmak ve not etmek istedim

OIP

t-shirtlerimiz geldi :=))

Nehir iyi olacaksın biliyoruz biz değil mi :=) ve teşekkürler OIP. vesile olduğun için ..bir kere daha..

Hazır elim klavyeye değmişken devam edeyim mi ?

Edeyim edeyim.. henüz gece 1 olmadı..

Babalar günümüzün böyle geçtiğini yazacağım(ı) zannediyorsan sevgili okur.. yanılıyorsun.. çok çok hemde..

Benim yardımcım beni terk edeli beri silmediğim camlarımı sildim bugün. Hani neredeyse artık kağıt ya da tahta yerine Erin camlara resim yapabilir durumdaydı, o vehametten kurtarmak istedim camlarımı. Hazır camlarımı silerken evi de temizleyeyim bari dedim!! Hayır ben pasaklı pis bir anne değilim, sadece zamanım yok!! süpürmek ve toz almak dışında elimi hiç bir şeye süremediğimi itiraf etmeliyim. İki sepet de ütü var ?? alır mıydınız ? 🙂

Ve fekat o da ne .. sabah baba oğul ormana baş başa gitsinler, babalar günü kutlasınlar diye piknik sepeti hazırlarken, kiler dolabının içerisindeki yükü kaldıramayıp yerlere yıkıldığını fark etmemle beraber sabahın sıcağı birden çöl sıcağı gibi beynimden aşağıya indi! Baba-oğulu sepetle(dikten) gönderdikten sonra camlara ve diğer tüm odalara detaylı girişip hızlıca kiler dolabını boşaltmaya ve tamire hazır hale getirmeye çalışırken günün sıcaklığının 30 dereceği aşmış olabileceğini tahmin edebiliyorsundur sevgili okur.. elimde bez yeri siliyorum bir de alnımdan düşen teri!

SÖYLENMİYORUM!! KENDİM KAŞINDIM!! BIRAK CAMLAR ÖYLE KALSIN! BIRAK DAĞINIK KALSIN!!

Boşalmış kiler dolabı Viktorinox çakı gibi olan her işe eli giden babanın babalar günü hediyesi olarak tamire sunuldu.Dolap tamir edildi, çaylar demlendi, keyifle temizliğin sona ermesini beklerken ve hatta sona ermişken dışarıdan bir gök gürültüsü geldi!

Haziranın ortasında, gün boyu alnımdan ter akıtan bu 30 derece sıcakta, bardaktan boşanırcasına yağan yağmurla, kollarımı koparta koparta sildiğim camlar eski hallerine evet evet sevgili okur neredeyse sabah başladığım yere geri döndüler!

Ve ben bu yazıyı yazdığım şu saniyelerde gök yine ve yeniden gürüldüyor..

Serin bir yaz yağmuru (camlarıma) vuruyor..

Sesi pek de hoş geliyor..

Ve tekrarlıyorum tekrarlıyorum tekrarlıyorum..

L is for the way you look at me
O is for the only one I see
V is very, very extraordinary
E is even more than anyone that you adore…

babalar günün kutlu olsun babuşkası..

hayatım boyunca olmasını dileğim baba gibi bir baba olduğun için …

Erin ne kadar şanslı olduğunu bir gün bilecek ve ben huzurluca sandalyeme uzanıp onun şansını düşünmesine gülümseyeceğim…

[media id=21 width=200 height=20]

Bir babalar günü..
2 gün önce 13 günlük aradan sonra babasına kavuşan bir çocuk..
“aman beni  yine bırakır mı? “ korkusu ile uykusunda bile gözünü açıp “ baba” diye sayıklayan bir Erin..

Cuma günü akşam üzeri Alpay geldiği zaman Erin’in suratı kıpkırmızı oldu.. “yaa niye ki krem de sürdüm nasıl da yandı böyle 10 dakikadır güneşteydi aslında” diye hayıflanırken bunun heyecandan olduğunu ilk fark eden kayın-annem oldu..
Erin babasını görünce heyecandan ve şaşkınlıktan ve inanamaz bir kalpten kırmızı bir surata büründü..
Yüzünü, ifadesini umarım aynı heyecanı kendisiyle paylaşırken videoya doğru alabildim..
Geldiği dakika itibari ile kucağından inmedi..
10 gündür sokmak için çaba sarf ettiğim ancak beline kadar yanımda gelip geri kaçtığı denize hiç tereddütsüz Alpay’ın kucağında girdi hem de kahkahalar atarak..

Bu akşam ise bu tatilin sonu.. yarın sabah denizimize girip toparlanıp yola çıkacağız..
Şimdi bir korku var içimde İstanbul’a dair.. ilk defa sevgiliye  benzetmiyorum uzaktayken özlenen..hiç özlemedim!! üstelik buradaki huzura öyle alıştım ki orada nasıl tekrar savaşacağım konusunda bir fikrim yok..
Saatleri geri geri saymak istiyorum…
Ne yazık ki tekrar dönüş vakti..
Buradan ayrılırken bu kadar üzüleceğimi,bu kadar güzel geçebileceğini hiç hesaba katmamış, düşünmemişim..

Dün akşam eve geldiğimde Ayçayı harıl hurul bilgisayar başında birşeyler yaptığını görünce -gene bu kız birşeyler çeviriyor deyip kendi işlerime dalmıştım. Ama akşam şansa bilgisayar başına oturunca admin menüden saat 12 den önce bana hazırlanan bu kolajı gördüm. Bir hırpalandı içim.Unutmuşum

Erin 3 aydır varmış hayatımızda
Gözlerini açamayacak kadar küçükmüş bir zamanlar
Emmek istediğini anlatamadığı zamanlar varmış
Gazını çıkarmak için saatlerce taşıdığımız, taşımaktan uyuya kaldığımız zamanlar varmış.
Bir “agu”ya gülümsemesinin bizi çok şaşırttığı zamanlar varmış
Osurmasının değişik bir haraket gibi algılandığı
23 derece ev sıcaklığında üşüyormu acaba düşündüğümüz zamanlar
Uyanma saati olarak hep sabah ezanını seçtiği zamanlar varmış
Biz gezerken uyuduğu artık biz uyumak istediğimizde onun gözlerini dolaşmak için açtığı zamanlar varmış.
ve sanki benim geçmişimde sadece son 3 ay varmış gibi ağır geçmiş gibi olan ama nasıl geçtiğini hatırlamadığım 3 ay.

Baba olduğum bir günde, aynı zamanda almak için gps araştırması yapıyorum.

Bu günün en iyi hediyesinin Erin’in ve bizim sağlığımız olduğunu düşünüyorum ve çok seviniyorum. Herşeyden önce sağlıklı olmak ve o gps’i Erinle beraber dünyanın dört bir yanında kullanmak istiyorum. Sağlık kelimesini ruhsal ve bedensel sağlık olarak kullanıyorum.

En güzel baba hediyesinin Ayça’nın benim sağlığım için attığı adımlar olduğunu düşünüyorum. Gerisi geliyor bundan sonra. Önümüzdeki hafta uzun yıllardır yapmak istediğim bir rota vardı Niğde Aladağlarda; oraya gitmeyi planlıyorum.
Bu sıcaklarda sanırım zor geçecek. Ama geceleride su göletlerinin üzeri buz tutan bir yer.
Bu rotayı yapmak istediğimi söylediğimde Ayça benden daha çok gitmem için motivasyonda bulundu.
Aynı topraktan beslenen iki kök gibi diğer köksüz bu saksı çekilmez. O zaman diğer kökün de çiçek vermesi benimki kadar önemli olmalı.

Bu yaz için uçuş planlarım da var. Erinsiz tabii şimdilik. Paraşüt paslanmadan açmak lazım tekrar dan.

Ee Babalar günü olunca biraz kendimden ve hayallerimden bahsedeyim dedim.
Erin’in ileride hayalleri olan bir babası olmasını isterim. Böylelikle bu kayıtlada bunu kontrol ederiz.

Erin hazırlan!!
Kaçkarlar, Van Gölü, Hazar Denizi, Demavent, Kızıldeniz,Taiwan, Eendonezya, Hindistan bizi bekliyor.

En büyük hediyemiz hayallerimiz.
Sana umarım hayal kurmayı öğretebilirim.

Ya da başka söylemle:
Hayallerini engelleyen bir ebeveyn olmam.

Sağlıcakla yaşayalım