Yazmadan uyuyamayacağım..

Cumartesi günü yorucu ama bir o kadar da keyifli bir gün geçirdik minik Kerem‘in 2. senesini doldurduğu güneşli bir günde yemyeşil bahçelerinde.. Bu hafta Alpay’ın şehir dışında olması sebebiyle Erin ve ben son üç gündür yalnızdık. Yalnız olmanın zor bir tarafı var evet ama bu zorluğu yazmak yerine beraber başbaşa papatya toplamanın ne kadar unutulmaz birkaç saat olduğunu, uyuduğu zaman dinlenmenin ve sonrasında beraber yine günü paylaşmanın nasıl büyülü olduğunu düşündüm dünden beri..

Günün benim için en önemli sonuçları Erin’in son zamanlardaki arkadaş ve ” bu benim” sorunsalının sorun olmadığını, hepsinin aslında aynı dönemden geçmekte olduğunu, müdahele etmediğimde herşeyin daha yolunda gittiğini anlamış bulundum. Evet oyuncağına sahip çıkabilir, vermeyebilir, istemediği kişi ile oynamayabilir ( istemediğim ve ayıp olmasın diye görüştüğüm kişileri düşününce buna en baştan hakkı olduğunu öğrenmesini diliyorum zaten ) , tek başına oynamak isteyebilir..ve bütün bunların hepsi son derece normal 2 yaşındaki bir çocuğun verdiği tepkiler olarak kabul edilebilir.. Bir de gördüğüm aslında anne-baba yokken yanlarında çok da sorun değil ne zaman ki onlardan birini görüyorlar o zaman başlıyorlar :=)

Son zamanlarda birkaç arkadaşının doğumgününe gitmemek durumunda kaldık çünkü Erin bir şekilde ” istemediğini” söylüyor ve yalnız kalmak istediğini belirtiyor. Kerem’in doğum günü için son dakikaya kadar sorarak gitmek istemesi üzerine katıldık. Bahçe olmasından dolayı en kötü ihtimalle gezeriz ve döneriz diye düşündüm. Doğru bir karar oldu.. en az sıkıntı ile hatta galiba sıkıntısız bile atlattık. Bundan cesaret dönüşte normalde “geçerken uğramanın” zor olduğu kuzenimize gittik.. burada da sorun yaşamadık. O mutlu ben mutlu ama çok yorgun evimize döndük.

Sabah saat 10:00’a kadar uyumuşuz beraber. Yorgunluktan kutlamalarımızı telefonla yaptıktan sonra öğlene doğru ben bayılma noktasına gelmişken çözümü yatağa girerek orada beraber sohbet etmekte buldum. Bir ara gözlerim artık iflas noktasındayken ” göbeğine yatimmii ?” diye soran oğluma “tamam” dediğimi hatırlıyorum..neden sonra gözümü açtığımda Erin göbeğimde ben yastıkta uyuyakaldığımızı fark ettim.. 2 saat devam ettik bu duruma. Babasını sayıklıyordu uyumadan önce son duyduğum” baba eve gelmedi.. baba işe de gelmedi.. ” dün de bahçede zaten herkesin babasına tacizde bulunuyordu ” sen gel kum oynayalım” diye.
Allah hiçbir evladı anasız babasız bırakmasın dedim.. tam da böyle duygu seli içindeyken amcası aradı.. amca baba yarısıdır dedik, hem iki tane var iki yarı bir tam eder..

Uyandığımızda ise Erin ilk cümle olarak bana şöyle dedi : ” ANNELER KUTLU OLSUN ANNECİM!!!” ( sabah anneanne ve babaanneye söyletmiştim telefonda yoksa anlamını bildiğinden söylediğini düşünmüyorum, kimbilir belki de bu sene biliyordur 🙂 )

Aslında yazmadan uyuyamam dediğim buydu ya…
Gözlerimde yaşlar sarıldım bebeğime..

Senin kokun bu dünyada eşi benzeri olmayan bir hediye benim için canım oğlum…

En en başta tüm annelerin, anne adaylarının anneler gününü kutluyorum pek tabii..
Ve şimdi tüm güzel annelere küçük bir hediye vermek istiyorum: yine tariflerden gidiyorum ama bu seferki bugün bizleri biraz güzelleştirecek bir tarif.

Temizleme sütü yapacağız, en doğalından ve en ekonomiğinden :=)
Temizleme sütleri ne işe yarar?? cildinizdeki kiri ya da makyajınızı temizlemenizi sağlar. Bu sütleri gece yatarken cildinize parmaklarınız ile sürmelisiniz ve hazırlanan sütleri buzdolabınızda 1 haftaya kadar saklayabilirsiniz.

Salatalık : Cilt için klasik bir nemlendirici olarak bilinen salatalık,yağdan arındırıcı etkiye de sahiptir.

Süt: Yağlı cilt bakımında ve nemlendirici olarak idealdir. Çok değerli maddeleri cilt tarafından hızla emilir. Üst deriye esneklik kazandırır, cildin asidik koruma örtüsünü güçlendirir, kan dolaşımını uyarır ve pürüzlü deriyi düzgünleştirir.

Benim cildim karma bir cilt bu bakımdan ben kendime salatalık sütü yapıyorum.

Salatalık Sütü için :

2 salatalık
2 su bardağı süt. Karışımda ÇİĞ SÜT kullanmak daha etkili bir sonuç elde etmeyi sağlıyor yani yine Aysın Hanım baş rolümde :=)

2 bardak sütün içine salatalık rendeleyip 5 dakika kaynatın daha sonra süzüp soğutun. Hepsi bu !:=)
1 haftalık temizleme sütünüz hazır..

Bu tarifi yazdıktan sonra diğer cilt tipleri için de bir araştırma yaptım onlarda burada:

Yağlı ciltler için Maydanoz-Nane ve Süt
Yarım bardak süt,
3 çorba kaşığı ince doğranmış maydanoz,
3 çorba kaşığı ince doğranmış nane.

Malzemeler karıştırılır, 2 saat bekletildikten sonra süzülerek kullanıma hazır hale gelir. Maydanozun cildi aşırı yağlanmaya karşı koruyucu etkisi olduğu için bu karışım daha çok, yağlı ciltler için faydalıdır.

Ve Kuru ciltler için Papatya ve Süt :

1 fincan yağlı süt,
2 çorba kaşığı sarı papatya.

Malzemeleri benmari üsulü kısık ateşte ısıtın. Sütün üzerinde kaymak oluşmadan önce ateşten alınır. 2 saat bekletilir. Süzdükten sonra kullanıma hazır hale gelir.

E hepsi de kötü değildi, biz çekirdek aile olarak başladığımız şenlik alanındaki aktivitelerimizi geniş ailemiz ve birkaç sevgili dostumuzla tamamladık,çekirdek aile kısmında henüz alan boşken tüm dilek ağacı tasarımlarını gezebildik, tek tek hemen hepsinde birer dilek tuttuk.. en çok bir tanesinde vakit harcadık: attık paracıklarımızı da para ve aşk gelegeldi hep bize.. sağlık tutturmaya çalışmıştık oysa ki :=) eh para ve aşk olunca sağlıkta kendiliğinden geliverir değil mi o zaman, dileğe ne hacet!!

Çimenlerin üstüne yayılıp her zamanki gibi ciğer/ekmeğimizi lüplettik.. Erin bol bol yağlı boya çalışmaları yaptı.. tutturdu da “boya yapıcam” diye başka bir şey demedi.. sonradan davullar çıktı ortaya oynak kıvrak kızlarımızla.. Erin kafasını sallayıp dans etmek bir yana dursun ikinci tutturmasını da koyverdi : “davul çalcam ben!!” haydi buyur buradan yak bakalım rica minnet davulların tokmaklarını aldık elimize, deklanşörlere basan basana etrafta, bizimkinin umuru değil: kafa sallayıp davula vuruyor. Bir Roman amca “alasınız buna en küçüğünden bende var bi tane 2.5 luk klarnetçiyle çalıyor be abla” demesin mi bir davulumuz eksikti evde

En kötüsünden başladım anlatmaya en iyisi ile bitireceğim. Tüm kalabalığa, karmaşaya rağmen çok güzel bir şey vardı ortalıkta: her kesimden insan sadece “MUTLU”lardı ve gülüyor, eğleniyorlardı, 9-8’lik attırıyorlardı.. yine de tüm organizasyon değişikliklerine rağmen sadece bu mutluluktan, yeni doğum yapacak umutların ışığından nasiplenmek için bile hala teflerimizi ellerimize alıp gitmeyi hak ediyor Ahırkapı.

dünyayı verelim çocuklara hiç değilse bir günlüğüne
allı pullu bir balon gibi verelim oynasınlar
oynasınlar türküler söyliyerek yıldızların arasında
dünyayı çocuklara verelim
kocaman bir elma gibi verelim sıcacık bir ekmek somunu gibi
hiç değilse bir günlüğüne doysunlar
dünyayı çocuklara verelim
bir günlük de olsa öğrensin dünya arkadaşlığı
çocuklar dünyayı alacak elimizden
ölümsüz ağaçlar dikecekler

21 mayıs 962, moskova
Nazım Hikmet Ran

Ben çocukken nedense hep de çok istediğim halde babam 23 nisan gösterilerine katılmama izin vermezdi. Ne gibi bir geçerli açıklaması vardı hiçbir zaman öğrenemedim bunu.. Belki de doğumgünü olduğu için beni yanında isterdi.. olmaz mı ??
Bildiğim tek şey dünyanın dört bir yanından değişik dil konuşan, din, ırk, renk farkı gözetmeksizin çocuk masumiyetinde bir bayram havası eser bu gün benim yurdumda.. hatta bu çocuklardan birini misafir etmeyi de çocukken hayal ederdim de.. neyse.. :=)

Mail listelerimizden birinde (Montessori) anlamlı bir hediye töreni geçirdik duyarlı bir anne vasıtası ile.. ne de hoş oldu: yüzünü hiç görmediğimiz bir arkadaşımıza Ankaraya küçük bir 23 nisan hediyesi gönderdik, çocukça çocuk günlerini kutladık.

Bize mi ne geldi.. “Allahım ben ne kadar da ama vefekat ne kadar da kalın görmüşüm bu hediye işini” dedirtecek kadar olayı ince görmüş, zarif, el emeği göz nuru, şapşal şapşal herkese gösterdiğim, üzreinde zaman harcanmış, düşünülmüş ve daha nicesi … bir hediyemiz oldu..

23 nisan çocukları kadar şenlendim ben.. Erin mi ??.. beni şenlendiren durumu kavramasa da kutuyu açmak, Nar ismini anlamak için çaba sarf etmek , kutudan çıkan boyalar ile hemen işe dalmak konusunda hevesliydi..

Teşekkürler bu keyif için..

Bugün 23 Nisan…
sanki her tarafta var bir düğün.
çünkü, en şerefli en mutlu gün.
bugün yirmi üç nisan,
hep neşeyle doluyor insan.

işte, bugün bir meclis kuruldu,
sonra hemen padişah kovuldu.
bugün yirmi üç nisan,
hep neşeyle doluyor insan.

bugün, atatürk’ten bir armağan,
yoksa, tutsak olurduk sen inan.
bugün yirmi üç nisan,
hep neşeyle doluyor insan.

Yazarken bile içim çoştu .. Yarın ben staddan yayın yapan kanalları seyredeceğim bol bol.. rengarenk..

Atatürk’ü anacağım.. gözlerim dolarak..

Bıraktığı mirası çocuklarımıza sağ salim devredebilmeyi dileyeceğim her şartta..

Bugün 23 Nisan
Hep neşeyle doluyor insan..
ULUSAL EGEMENLİK VE ÇOCUK BAYRAMI KUTLU OLSUN..

Geri dönüşümü de içine alarak küçük hediyeler yaptık.

Malzemelerimiz:

Kağıt tabak // doğumgünlerinden kalma//
Üzerine önceden resim yapılmış kartonlar
Akrilik boya // ya da guaj da olabilir galiba aynısı ikisi de//
Parmak boya
Sünger fırça // boyayı bol bol rahat sürmek için//
Makas,tutkal,çeşitli süsler,kurdele
Bir anne ve bir çocuk..

Önce boya ile kartonlar ve tabak boyanır. Sonra parmak boya ile eller vıcık vıcık olana kadar oynanıp bir el izi alınır. Boyalar kuruduktan sonra annenin çizdiği //kurabiye kalıpları ile şablon çizilir//kalp şeklinde boyalı kartonlar ve el izi olan kağıt kesilir. Biraz tutkal sürülmüş tabağa el izi yapıştırılır. Tabağın kenarına süsler yapıştırılır. En son kurdele selobant ile tabağa ve kalbe monte edilir. Monte etme işlemi ve yapıştırma işlemi çocuğa yaptırılabilir.

Kalan boyalı kartonlar da kalp şeklinde kesilerek kurdeleye bant ile tutturulur

Sonuçta aile büyüklerine “sizi seviyorum” mesajı eklenerek hediye edilir .. duvarları süslensin şenlensin diye :=)

http://ourcraftsnthings.com/ ve http://www.notimeforflashcards.com/ adreslerinde dha birçok fikir var.

Kolay gelsin..

“Sevgi gününüz” kırmızı kalplerle geçsin :=)

umarım..

dilerim…

söz verdim..doğumgününü kutlamayacağım dedim..çok pis yakalandım 40 yaş partisi yüzünden..bilen bilir..

ben birşey yapmadım…

sen yine de şaşırdın..

balkonda mangalı sana paslarken arka planda döndü herşey..

ben sadece salatayı yaptım o sırada..Sevgi balıkları ayıkladı

sen Erinle “tavukları” ( Kaan gülme yeter!!!) yaparken herkes doluştu ..

Önce Erin şaşırdı:”aa mamane??!!..tete??!!”

Duymanı engellemek istedim…

Fona bir Temptation koydum..En Tom Waitsinden olayın..

Bir de iptal ettirdiğim pastayı sipariş ettim…(Rapucum beni öyle ince uzun bacaklı yaptığın için ne de teşekkür ettim sana.. hayal ya işte ..:=) hani Alpay’ı yukarıda Erinle uçarken gördüğümüz gün Ayça da incecik olacak :P)

özel olmasını istedim.. hayalini kurduğun şeyi en azından pastada kabul ettiğimi göstermek istedim..

hayallerin hayallerimdir dedim..

sen perdelerin kapalı olduğunu fark ettiğinde Kaanla beraber ellerimiz titreyerek kırk mumu yerleştirmeye çabalıyorduk: vazgeçtik..

içeri girdin

VoilAAAA!!..

İşte şaşırdın..

kabul et!!.. herkes sanki sen mangal yaparken tüm gün salonda oturuyormuş gibi rahat rahat seni bekliyordu..

ben akşam üzeri “Kaan’a gidiyorum istersen sana eve börek bırakayım” demeseydim sen inat etmiş gelmiyordun.. birşeyler döndüğünden süphelendiğin için mangal teklifini reddetmiştin.. ben de inadına gidecektim ya.. iyi ki börek yapmışım ..sen de evde tek başına yiyeceğini düşünerek gelmemekten vazgeçmişsin..

mutlu yıllar Pi-mu..

10 günlük bayram tatilini haftasonu ile birleştirip bitirmek üzereyiz. Bu kadar uzun bir süreyi İstanbulda geçirdik, ofisi toparladık, temizledik, bol bol atılacak atıp ferahladık, sonra hatta bayramın birinci günü olmasını dert etmeyip ev temizliğine giriştim derken bayramın ikinci günü ne temizlik ne yemek yapma aktivitesi kalmayınca, hava o kadar güzel o kadar güzel olunca, günlerdir sıram sıram grip olunca, hastalık sebebiyetiyle sokaklara çıkmamış sonra da temizlik sebebiyetiyle nefes almamış olmanın patlaması ile hızlıca toparlanıp ormana yollandık..

Farkettim ki biz uzun zamanlardır çekirdek aile olarak böyle bir aktivite yapmamışız, hep bir yerlere yetişme, birilerine yetişme telaşı içerisindeymişiz;ne yazık!! daha sık başbaşa olmalıyız.
Yolda uyuyan Erin arabada biraz daha uyuyunca biraz gazete okuyup çay içme yani dinlenme fırsatını bulmak, serin ve sadece gazete ve ağaç hışırtıları içerisinde bir bayram hediyesi gibi oldu..

Erin uyanınca top oynadık acıktık.. yemek yedik..artık kendi yemeğini oldukça sık olarak kendi yiyen bir çocuğumuz olduğu için memnun olduk,

anne ve baba olarak voleybol oynadık Erin bizi seyretti (bkz Foto: ağaç altında elinde sopa ile oturan mavi şapkalı böcücük),

Elimizde sepetimizle yaprak meşe palamudu toplarken bir de mantarlar ile tanıştı Erin. Burada önemli bir not: Mantarlar zehirli olabilir!! benim gibi bunu bile bile çocuğunuza mantarları parçalasın diye rahat davranmayın!! ciddi bir hata yaptım..

bir de bu iş başladı.. uppzzz!!

Bayramın 3. günü anneannemize gittik ve uzaklardan bir misafir kapımızı tıkladı.. bu küçük hanım elimizde doğdu, minicik narin bir kız bebekti şimdi bu sene ilk okula başladı!! yanında benim oğlum!! önce yanına sızıp elinde üzüm tabağı ile biraz vakit geçiren o benim oğlum Erin bir türlü Ece’yi içeri götürüp oyun oynayalım deme işini beceremeyince ” hadi Erincim al “aba”yı git bakalım oyuncaklarını göster ” dediğimde kahkaha atarak yerinden zıpladı: istiyormuş da nasıl diyeceğini bilemiyormuş havası ile gittiler içeriye.. biz kahvelerimizi içtik Emel, Ahmet, annem ben ve Alpay çocuklar içeride oynadılar.  Bu ne büyük bir gelişmedir: benim o minik oğlum ablasıyla kıkır kıkır legoları ile oynadı. Yakın olasaydık di mi ?? 🙂 abla kardeş olmazlar mıydı ?? olurlardı.. ayağınıza sağlık geldiniz..

Akşam ise Şebnem, beyi Ali, oğulları nam-ı diğer Tontino Keremile Aybala, Osman, hanım kızları Damla, Ece abla ve yanlış meslek seçimi yapmış Ayça teyze‘nin bizi davet ettikleri yemeğe gittik.. Aybala ne harika nefis yemeklerdi onlar öyle.. annenin börekleri ise .. yumurta sürmeyi unutmuş ablacım bir daha söyle sürsün tamam mı 🙂 hehe..

Şaka bir yana büyük özen ve özveri ile hazırlanmış gecede ve yemeklerde emeği geçenlere teşekkür biz yiyenlere de bence.. o kadar ki gece içim yanıyordu 🙂

Bahçedeki elmalar harika bir aperatif oldu yemek öncesi..babalar harikaydı yemek öncesi bize sohbet ve sofra hazırlama için vakit verdiler, çocuklarımız?? onlar gecenin yıldızlarıydı!! kendi yemeklerini yediler, oyunlar oynadılar, biz de bol bol sohbet ettik 🙂

Gecenin unutulmayacakları: – Ayça için.. başka varsa yazın arkadaşlar 😛 –

– Aybala’nın kurduğu sofrayı eksik bulan Erin Damla’nın odasından evcilik takımından 3 adet bardağı alıp masaya yerleştirdi ve dönüp bize “pa” (su) dedi!!

– Damla’nın inatla çorbayı çatalla içerken kaşık kullanması için ikna etme çabalarımın ” bidakka bidakka” diye diye gülmekten boşa çıkması..

– Koridordaki dolabın kapaklarını açıp kapama egzersizi yapan Erin ve kendisine kıkırdayan Damla hanım – beni fark etmediler – Damla’nın babasını görüp olaydan kopması ile Erin tarafından kafasına vurulmak suretiyle “DAMBAAA” diye azarı işitmesi!! :)) hahah bu çok komikti bir kamera ile sonsuzlaşatıramadığım için üzgünüm..

– Gece uykusu öncesi memesini Damla hanım’ın odasına alan Erin’i merak eden Damla hanıma’a tarafımdan empoze edilen” Anne meme” talebini hızlıca karşılayıp salona “anneee memeee” diye koşması.. annesinin” git Ayça teyze versin” diye geri göndermesi Damla’nın bir türlü memeyi alamaması :))) – ertesi gün Damla annesinden meme istemiş yine .. :)) heheh

Çok keyifli bir akşamdı …

ve evimize dönmeden önce elveda diyeceğim iki dişim için streslendiğim cuma gününü dişçinin gel demesine rağmen kapı duvar olan muaynesinden tornistan Kalamış parkında eğlenen anneanne ve Erin ikilisine eşlik ederek tamamladık..

babasının göğsünde uyuyan bir çocuktan daha masum ne olabilir..

Tatil bitiyor.. planımızı uygulayamadık diye üzülmem boşunaymış burada da çok keyifli bir tatil geçirdik..bol bol aktivite yaptık.. bu yazı da bu kadar uzadı gitti..

“evlilik aşkı öldürüyor güzelim” şarkısına inat turuncu mavi yaşadığımız aşkı,mavinin fırtınalarını turuncunun sıcak limanlarında karşıladığımız dördüncü 26 ağustos yazındayız şimdi..

ömrümüz yaz..

önümüz yaz..

evlilik aşkı yenemedi ama bir melek evliliği yendi…:)

bir kalbe iki aşk sığmaz diyenlere inat

gökyüzü güneş olsa sensiz karanlıktayım Pİ’m

16 Mart tarihi imza günümüz olsa da artık meleğimizin bizimle buluştuğu gün, o zaman 26 ağustosları belirli gün ve haftalarımıza dahil edebiliriz diye düşündüm..

Bu fotoğraf pi-nik’imiz meleğimizin bize armağanı olsun..

Pi’ye Hamiş: tamamen tesadüf.kurgu değil.

Kendimi bu beklenti ile oldukça bencil hissediyorum bazen.. ne zaman çok kar yağmasını istesem önce çok sevinip sonra da evsizlere,yakacakları olmayanlara karşı vicdani bir suçluluk duyuyorum ama kış karsız olmuyor her ne kadar lapa lapa yağmasa da bu sefer yağışını seyretmek içime huzur veriyor; tabii sıcak evin penceresinin arkasından huzur duymak kolay…
Bu sene kar seyretmek ayrıca anlamlıydı çünkü karı ilk defa gören biriyle olmak, birine hep ilklerini yaşatabilmek insan üstü hisler veriyor ..

Bu seneye ilklerle başladık gidiyoruz.Bugün hep cama çıkıp kara bakmak istedi Erin.. ya da yine kuşlara ama ben kar diye yorumladım:) önce uzun süre bakıp sonra buğu yapmış camı yalamayı tercih etti.. tahminim anlamadı kar falan 😀

Bugün benim doğumgünüm.. sabah  baktım kapıda annem…benim doğumgünümden öte O’nun doğurma gününü kutlamam lazım diye hissediyorum.. 2-3 gündür Erin hasta, geceleri uyumuyoruz hep beraber, bugün çok şükür daha iyi…annemi daha iyi anlıyorum her Erin’in sıkıntısında. Güzel günleri yaşamak kolay,zor olan sıkıntılı geceler ve gelecek kaygısını kalbinde taşıma… 31. senemi doldurduğum bugünde annemi çok daha iyi anladığımı hissediyorum.. o yüzden beni doğurma günün kutlu olsun aniko!!…