Sabah ofise yürüyerek geldim.. yürürken bir tabela gördüm: ” ithal ve ihraç çok kaliteli tabutlar”!!!.. birden  sabah sabah ölümü düşündüm.. çok normal bir tabela.. çok normal yazılmış.. zamanın nasıl uçup gittiğinin, hayatın nasıl da sabun köpüğü olduğunun tabelası gibi geldi bana. Aynaya baktığımda yaşlandığımı henüz görmüyorum, ruhen zaten yaşlanmak hiç istemiyorum ama Erin’e baktıkça, o minik kafasını bundan 15 ay önce göğsüme yasladığımı düşündükçe ve şimdi emzirirken o koca ayaklarını öpmem için dudaklarıma uzattığını gördükçe, bir gün yuvaya başlayacağını sonra üniversiteden mezun olacağını, belki yine gelip göğsüme kafasını koyup terk edildiğini anlatacağını, aşık olduğunu söyleyeceğini, bir arkadaşını eve çağıracağını, bir arkadaşında kalmaya gideceğini, çantasını sırtına takıp yolculuklara çıkacağını, bir gün yuvadan uçacağını, …cağını …cağını düşündükçe zamanı tutamadığımı hissediyorum..

Zamanı tutamazken,hayat bu kadar kısa gibiyse neden peki anlaşmazlıklarımız gibi birden bir aydınlanma tüneline soktum kendimi. Geçen gün 12 sene önce bitmiş olan bir arkadaşlığa bir mesaj attım. Dayanamadım. Bu aralar üzerimde artık kırgınlık ve kızgınlık yüklerinin kalmasından yorulduğumu düşünüyorum. Hayatımda bitirdiğim arkadaşlık neredeyse yok. Neredeyse dediğim bittiğini düşündüğüm arkadaşlıklarımı hep bir şekilde toparladık o kişilerle, kah görüştük kah görüşmedik ama kırgınlıkları bitirdik. Bir tane vardı ki kardeşim dediğim, canımı çok çok acıtan, senelerdir kafama düştükçe kırgınlığın kalbime uyguladığı kızgınlık yükünün ağır geldiği bir durum.. yeter dedim.. affettim seni dedim..bunu da O’na yazdım. Tekrar görüşmek için değil kendi hayatsal yükümü hafifletmek için.. hani “pembeye boyamak” deyimi son yıllarda bir moda ya.. pembeye boyadım seni demek için..bir gün yolda gözlerim gözleriyle karşılaşırsa nefretim kalmasın, beni kirletmesin diye düşünmek için..

İşte bu sabahki “tabut” tabelasının içime yansıttıkları..

Gel gelelim komşu dostluklara..Blogunu kapatan kapatana, en son Köşesinin delisi bir delilik etti; veda etti, en çok da buna üzüldüm. Biyo da yazmış: hep mi kötü bu sanal ortam hiç mi dostluk yok diye.. kendi kurduğu güzel bir dostluğu yazmış. Bende çok var ve arada kötü olduğunu düşündüklerim yüzünden bu kadar kazandığım güzel dostluklara haksızlık etmek istemem.. Bu dostluklar ile oyun grubumuz oluştu, hiç tanımadığım yüzünü görmediğim kişilerden süpriz paketler aldım, süpriz paketler gönderdim, en zor zamanlarda yazdıklarıma aldığım yorumlar ile yalnız olmadığımı gördüm, yalnız olmadıklarını gösterdim.. en yakınında akraban olsa dönüp bakmazken suratına sıcak bir selamlama ile moral buldum..

– Bi kötü bakarım şimdi size !!!dağılın leynnn

Bugün çok yoruldum , ofisten dödüm Erin uyandı ve bir daha da uyumadı.. çok uykum var ..
Sabah ki düşündüklerime bir göz attım.. kara bulutlar mı esmiş içimde diye.. yok yok  değilmiş.. erken saatte sokaklardaki poğaça kokusunu yazmamışım sadece ..