Erin’in resim sevdası büyük bir yetenek olduğundan değil elbette. Belki de öyledir! ama küçüklüğünden beri elinden kalem düşmezdi. Her zaman keçeli ya da ince uçlu kalemleri tercih ederdi. Bazılarını şurada da not almışım zaten

Mesela bu aşağıdakini 3,5 yaşındayken yapmıştı. Aysun’un çiftliğine gittiğimizde çiftliği çizmişti. Tüm derdi yollar, şehirler çizmekti hep ve tabii bunları pastel boya ile çizmesi mümkün olmadığı için tercihi dediğim gibi hep keçeli kalemler oluyordu.

Okula başladığı ilk sene sabah kahvaltılarına küçük notlar iliştiriyordum, böcür adını takmıştı. Sonra kendi de benimkilere bakarak çizmeye başladı.

Evin içinde atık kartonlar hep yerde, köşelerinde kalemlikler hiç değişmez, sıkıldıkça çizerdi. 

Son geldiğimiz noktada aşağıdaki gibi görüntülerdi.

Sonra ikinci sınıfa geçti. İlk başta fark etmedim ama senenin ortasına doğru sürekli ” anne ben resim yapamıyorum” “…. arkadaşım benden daha iyi çiziyor”, “resim yapmayı aslında sevmiyorum” cümlelerini kurmaya başladı.

Eski okulundaki resim öğretmenini gördüm bahçede ve durumu anlattım: Erin bu seneye kadar elinden kalem düşürmezdi şimdi ise elini sürmüyor sizin bu konuda söyleyeceğiniz ya da yapacağınız bir şey var mı? Bu arada ikinci dönemin sonundayız. Adam bana ” aa evet farkındayım sevmiyor resim yapmayı. Geçen sene daha ilgiliydi şimdi ilgisi kalmadı pek, pastel boya da sevmiyor zaten” diye cevap verdi.
“Peki senenin başından” beri bu konuda bana bir şey söylemek aklınıza gelmedi mi ?? Evet pastel boya sevmiyor bunu bana sorsanız söylerdim şimdi daha açık oldu durum benim için ” dedim.
“Müfredat bu sene pastel boya yapacak bir şey yok” diye cevap verdi. İyi niyetli biriyim ben ya sustum !! Oldu teşekkürler iyi günler diyerek uzaklaştım.

Yapacak çok şey var öğretmen efendi!!! Lakin seni oraya öğretmen diye koymuşlar belli, eğitmen olmadığın kesin! Hepitopu 22 çocuk bu sınıftakiler, göremiyor musun sen bu çocuğun esasında resim yapmayı sevdiğini ama an itibariyle bir sebepten durduğunu? Bunu önce kendisiyle sonra velisiyle konuşmak çok mu zor ? Müfredat pastelse ne olmuş arkadaş, matematik mi bu? SANAT! Özgün, kişiye özel, kişinin yüreğinden gelen olmalı. İçinden pastel kullanmak gelmiyorsa nasıl bir engel koyarsın sen 6 yaşındaki çocuğa.

Ben konuyu kapattım çünkü zaten okuldan ayrılmaya karar vermiştik. Durum netti zaten. Erin de bana “şu arkadaşım çok güzel uzaylı adamlar yapıyor ben yapamıyorum” dediğinde aslında pastel boyayı kullanamıyorum, yanımdaki arkadaşım pastel boya ile çok güzel çiziyor ben çizemiyorum yani ben resim çizemiyorum” diyerek tüme varmış resim yapmayı bırakmıştı.
Bu konuyu okuldaki velilerden birine öylesine anlatırken ” evet zaten resim öğretmeni cetvelle de vuruyormuş falan” dedi. Bunun fısıltı gazetesi olmasını çok dilerdim ancak Erin de bunu teyit etti. “Sıraya vuruyor anne” dedi ama veli bana ellerine de vuruyormuş diye eklemişti. Hangisi doğru bilmiyorum. Acı olan bu ve bunun gibi öğretmenler okullarımızda hatta daha beterleri de!

Bu arada Erin yazın Dedetepe kamplarında da elinde fırça iki boya atıp sonrasında dudak bükmeye başladı. Neresinden düzelteceğimi bilmediğim bir durumdayım. Benim çizdiklerimi de görüp: ben senin kadar iyi çizemiyorum diye başladı yazın. Ben hiç bir zaman ” hadi bi resim çiz demedim” demeyeceğim de. Son zamanlarda akşamları masaya oturup kendim çizim yapıyorum. Bazen eşlik etmek istiyor. İki çizip bırakıyor bazen tamamlıyor.

En son iki akşam önce yerde oturmuş bir kağıda kendimce çiziyordum. Koltukta uzanmış beni seyrederken ” boş oturmayım gelim senin resmine yardım edim” dedi. Benim yuvarlağı güneş yapmak istedi, kalemleri serdim yere. Yaptığı çizgilere yorum yapmadan kendim çizmeye devam ettim. Sonra “en iyisi kağıdın öbür köşesi de ay dede olsun” diyerek çizmeye devam etti.
Hala “ben iyi çizemiyorum” diyordu! Önemli olanın iyi çizmek değil çizerken birlikte ne kadar keyif aldığımız olduğunu anlatmaya çalıştım. Bundan sonra kullandığım kurallar varsa onları da yok sayarak resim yapmaya devam edeceğim. Bir şövale edineceğim eve öncelikle. Sonra kağıtları takıp boyalar fırlatacağız birlikte. Tekrardan sevmesi için destek olmak gerek biliyorum. Ressam olsun demiyorum ama severek yaptıklarını kaybetmesin diyorum. Resim dersi aldırmayacağım elbette ( isterse tabii o ayrı) ama kendiyle kalmayı becerdiği alanları kaybetmesin isteğim, başka bir şey değil!

Evet bir yetenek değil elbette benim çocuğum, ben de değilim ama resim yapmak bir rahatlama metodudur. Mükemmel olmak zorunda da değildir ki kendi içinde mükemmelliğini barındırır parmaklardan çıkan her çizgi bana göre.

Diyeceğim şu bir öğretmen ya da her hangi bir insan hayatınıza ilham kaynağı olabilir ya da ilhamınızı sizden (ç)alabilir.

Siz hangisi olmak isterdiniz?

Birinin hayatında bir fark oluşturmaya çalışın ve bu fark negatif olmasın, özellikle öğretmenler, çocuklarımızı size emanet ediyoruz. Bir şey öğretmeyecekseniz bile öğrettiklerimizi bozmamaya özen gösterin azıcık!

Evet bir yetenek değil elbette benim çocuğum, ben de değilim ama resim yapmak bir rahatlama metodudur. Mükemmel olmak zorunda da değildir ki kendi içinde mükemmelliğini barındırır parmaklardan çıkan her çizgi bana göre.

Diyeceğim şu bir öğretmen ya da her hangi bir insan hayatınıza ilham kaynağı olabilir ya da ilhamınızı sizden (ç)alabilir.

Siz hangisi olmak isterdiniz?

Birinin hayatında bir fark oluşturmaya çalışın ve bu fark negatif olmasın, özellikle öğretmenler, çocuklarımızı size emanet ediyoruz. Bir şey öğretmeyecekseniz bile öğrettiklerimizi bozmamaya özen gösterin azıcık!

Hikaye burada.

Kutu geldiğinde Erin’den daha çok ben heyecanlandım :=)

İçinden bir sürü aktivite çıktı en güzeli de kurduğumuz çam ağacının üzerine süslerini kendimiz yaptık. Günlerdir Erin Sihirli Kar Küresi yapalım diye söyleniyordu veee kutunun içinden bir de Sihirli Kar küremiz çıktı burada tek sorun noel baba süsünü kavanoza uhu ile yapıştıramadık sanırım silikon kullanacağız. Yılbaşı partimizi yapacağımız gün kullanmak için süslü bir limbo, postaneye gidip sevdiğimiz birine göndermek için yılbaşı kartımız henüz daha yavaş yavaş yapmaya devam edeceğimiz bir sürü aktivite. Açıkçası her daim “futbol oynayalım” diye evde gezen bir çocuğum var artık arada “aaa bak kutumuzda ne var çocuumm gel yapalım” diye ikna etmek artık eskisi kadar kolay değil itiraf etmeliyim 😉 ama O’nun yapması önemli değil tek başıma da olsa yapmaktan keyif alıyorum ki ben !

[metaslider id=12089]

İhtiyaç duyduğunuz tüm materyal ve yönlendirmelerin yer aldığı aylık faaliyet paketi Zuzubo’da her ay farklı bir tema 5 ana başlıkta işleniyor;

• YARAT – ihtiyaç duyduğunuz her türlü materyal ve yönlendirmenin yer aldığı, çocukların yaratıcılıklarını ve motor becerilerini geliştiren 2-3 elişi projeleri.
• KEŞFET – Her ay bir tema çerçevesinde çocuğunuzun doğayı ve dünyayı keşfedeceği zihinsel ve duygusal gelişimi için özel uygulama ve ürünler.
• OKU – Ayın temasına uygun, tamamlayıcı, çocukların hayal gücünü zenginleştiren, iletişim becerilerini arttıran özenle seçilmiş kitaplar.
• EĞLEN – Çocukların fiziksel gelişimleri için hareketli zaman geçirmelerini sağlayan oyunlar ve aktiviteler.
• BAĞLAN – Ayın temasına uygun Zuzubo üyelerine özel web sayfasında çeşitli avantajlar ve eğlenceli aktivite önerileri.

Bu ayın Konusu : Yılbaşı

Bu ay zuzubo’da yeni yılı kutlamak için çok eğlenceli, rengarenk ve dopdolu bir kutu hazırladık…Yeni yıl hazırlıklarında bu sene çocuklar iş başında…Çocuklar yılbaşı ağaçlarını süslüyorlar, yeni yıl kartlarını hazırlıyorlar…Sihirli kar küreleri ile büyülü bir yolculuğa çıkıp çok sevdikleri kardan adamlarına bu kez içeride hayat veriyorlar..Kendi zaman kapsüllerini hazırlarken ve açarken çocuklar geçen zaman içinde zevklerinin nasıl değiştiğini ve nasıl çabuk büyüdüklerini keşfedecekler…Yılbaşı eğlencesinin bu yıl vazgeçilmezi çocuklarla birlikte yapılan limbo olacak…

PROJE 1 – Yılbaşı Ağacını Süslüyorum

Yılbaşının olmazsa olmazı ağaçların süslenmesinde bu sene çocuklar iş başında… Çocukların hazırladığı melekler, yılbaşı topları, kar taneleri, şekerler ağaçları süslüyor. Çocuklar kendi eserleri olan ışıl ışıl ağaçların altında mutlulukla hediyelerini açabilirler.

PROJE 2 – Yeni Yıl Kartım

Bu ay yeni yıl kartları da tabiî ki çocuklardan… Çocuklar kartlarını keyifle hazırlıyorlar, içine sürpriz ağaçlarını yerleştiriyorlar, notlarını ekleyip sevdiklerini mutlu ediyorlar…

PROJE 3 – Sihirli Kar Küresi ile Büyülü Yolculuk

Çocuklar o güzel kar kürelerini kendileri hazırlıyorlar ve kendi hayal dünyalarında büyülü bir yolculuğa çıkıyorlar…

PROJE 4 – Kardan Adam Yapıyorum

Kışın vazgeçilmez simgesi, çocukların sevgilisi kardan adam bu kez dışarıda değil içeride hayat buluyor. Bu sevimli kardan adamı gerçeğinden ayıramayacaksınız.

KEŞFET

Zaman Kapsülüm 2013

Amaç bugünden bazı anıları ve çocukların çok sevdiği eşyaları saklayıp gelecekte bir gün açmak için çocuklarda beklenti yaratmak. Çocukların açılış anını beklerkenki heyecanı görmeye değer…

OKU

Ece ile Efe’nin Sürprizlerle Dolu Yılbaşı kitabını okurken onların yaşadıkları heyecana tanık olacaksınız…

BAĞLAN

Her zaman olduğu gibi Zuzubo’ya bağlanmak sürprizlerle dolu. Size özel hazırladığımız sayfalara bağlanın farklı öneriler ve ayrıcalıkların keyfini yaşayın…

EĞLEN

Yılbaşı Gecesi Limbo Keyfi

Bu yılbaşı gecesi ailece ve arkadaşlarınızla limbo yapmanın keyfini yaşayacaksınız, tabii ki çocukların kendi tasarladıkları limbo sopası ile.

Bir çoğumuz mandalayı biliyor olabiliriz ama bazen kamplarda “aa bu ne güzel bir şeymiş” diyenler olduğunu görünce dedim paylaşayım. Mandala bir boyama kitabı sayfasından öte bir şeydir. Şimdi bu yazıyı çocuk aktivitesi olarak yazdığımı düşüneceksin ama yanılıyorsun! Mandalayı ben biz büyük çocuklara önereceğim. Bir arama yaparak google da bir çok mandala örneği bulabilirsin, keçeli kalemlerini de al, aç sevdiğin bir müziği, kamplarda en büyük avantajımız ağaç yapraklarının sesi oluyor o yüzden açık alanda da yapsan nefis olur ve kendini akışına bırak.. bırak bırak.. nasıl da iyi geldiğini keşfet..
ama çocuğunuzu da unutmayın, o kadar çok seviyorlar ki.

Birazdan aşağıda mandala nedir ne değildir kopyala yapıştır olarak paylaşacağım ama benim bir fikrim daha var paylaşmak istediğim. Ben kamplarda yapılan mandalaları arkası boş kağıt olarak değerlendirirken bugün aklıma başka bir şey geldi. Kestim biçtim başka atık kağıtların üzerine yapıştırdım kalınlaştırdım arkasına ” hand made with love by Erin & Ayça” yazdım, böylece birine hediye edebilecek hale geldiler.. fena fikir olmadı ! :=)

Bir seçenek kendin çizebilirsin, örnek:

Meyvalar ile yapabilirsin:

Ya da tebeşirle kocaman bir daire çizip sokağa en az eşit 8 parçaya bölüp içini boş bırakıp herkese bir parça verip içine istediğini yapmasını istersin.

Topladığın yaprak, kozalak, taşlarla yapabilirsin böylece mandala öncesi kısa bir doğa yürüyüşü de yapmış olursun 😉

Yazının altına bir iki örnek ben ekleyeceğim, güzel mandalalar bulursan benimle paylaşırsan çok sevinirim!

Mandala nedir?

Mandala denilince benim aklıma kare, daire, üçgen gibi içleri boş olarak çizilmiş geometrik şekiller geliyor. Mandala; Daire veya merkez anlamına geliyor. Aslı Hindistan’a kadar dayanmaktadır, Hindistan kökenli dinlerde metafizik veya sembolik bakımdan meta veya mikro kozmosu gösteren şekillere mandala adı veriliyormuş. Mandala ruhsal olarak insan zihninin rahatlatan bir uğraş olarak biliniyor. Genellikle daire veya kare şeklinde olan ve herşeyin mistik merkezini sembolize eden mandalalar meditasyon nesnesi olarak kullanılabilmektedir

Mandala çocukların eğitimindede farklı şekillere bürünerek bir eğitim tekniği olarak kullanılmaktadır. Mandala 12 asıl renge sahiptir. Bu renklerin açık ve koyu tonları kullanarak artırılmaktadır. Mandalal’da hem nesne hem de renk uyumu vardır. Bu da hem zihne hem de ruha hitap ettiğinini en güzel örneklerinden biridir. Hinduizm’de Siva ve Sakti’nin kozmik dansını, Budizm’de Buda Diyarını veya Buda’nın vizyonunu simgeleyen mandalalar bulunmaktadır.

Budizm’de mandala ne anlama gelmektedir?

Budizm’de Mandalalar onu temaşa eden için evrendeki kutsallığın içkinliğini ve aynı kutsallığın kendisindeki potansiyel durumunu hatırlatan önemli işaretlerdir. Budist bağlamda mandalanın amacı insanın acısına onu aydınlanmaya ulaştırarak son vermek ve hakikate ilişkin doğru görüşe ulaştırmaktır.

Mandala’nın yararları nelerdir?

1- Mandalalar ruh için bir ilaçtır.

2- Kendinizi ve etrafınızı saran gerçeği farketmektir.

3- Günlük yaşantınızla ve streslerinizle daha kolay başetmektir.

4- Dikkatini toplama süresini uzatmaktır.

5- Kendi yaratıcılığını keşfetmektir.

6- Sakin ve serinkanlı olmayı öğrenmektir.

7- Mandala ile öğretmenler öğrencilerin iç dünyalarını daha iyi tanımakta ve çocuğa yaklaşımda çocuğun bu özelliklerinden yararlanmaktadırlar.

8- Mandalalar vücut, ruh ve zekanın kaynasmasıdır.

Mandala’nın çocuklara etkisi varmıdır varsa nelerdir?

Günümüzde çocuklardan bir çok şey yapmasını isteyerek onları çeşitli stres faktörüyle karşı karşıya getiriyoruz. İşte bu noktada çocuklara “Ben senin için şu an buradayım ve seninle güzel bir şeyler yapmak istiyorum” demekten daha güzel bir şey düşünülemez. Mandala boyamak yoluyla sakinliğe ulaştırır, rahatlatan bir etki yapar. Bu çalışmadan sonra grup çalışmasında, uyum sağlamada olumlu etkiler görülür. Çocukların stresi azalır, çocuklar daha uyumlu hale gelirler. Mandala çalışması dıştan içe veya içten dışa boyanır. Önemli olan sırayı bozmamaktır.

Kaynak: http://mandala.nedir.com/

Kurbağa yaparken elimizi iki defa kullanıyoruz. Önce kafasını yapmak için bir yumruk yapıyoruz yumruğun üstünüçiziyoruz daha sonra ters çevirip kurbağanın bacakları için parmakları kullanıyoruz.

KÖPEK

Köpek yaparken elimizi iki defa kullanıyoruz. Önce kafasını yapmak için bir yumruk yapıyoruz baş parmak açıkta kalacak şekilde  sadece yumruğun üstünü çiziyoruz daha sonra aynı şekilde köpeğin vücudu için kullanıyoruz yumruğu ve açıkta kalan kısımları fotoğraftaki gibi birlşetiriyoruz.

– anne ben büyüyünce okula gidicem ama

diyor..

Ben ki herkese “OSHO ÇOCUK” okuyun diye tavsiye veren “bilir ve anlar kişi” olarak kalkmış oğlumu istemediği bir şeyi yapmaya doğru bilinçsiz ve şuursuzca sürüklüyorum!

Şimdilerde okumaya başladığım Provakatör Mistik ile tekrar kaybettiklerimi toparlamaya başladım. Başım sıkıştığında ya da Erinle ilgili çözümsüzlüklere döndüğümde kendime bunu hatırlatmalıyım!

Değişen Erin değil BEN’im.. işime o kadar konsantre oldum ki, başlı başına ayağa kaldırmaya çalıştığım bir proje haline geldi ki kendimi içinde kaybetmeye ve oğlumla paylaştıklarımdan uzaklaşmaya başladım ve pek tabii haklı olarak onun da dile getirmediği hayal kırıklıkları ortaya çıktı. Okula gönderme isteğimin “O’nun mu benim mi ihtiyacım” olduğu sorusunun cevabını bulduğumdan beri rahatım artık. Konu kapandı. Kendi gitmek isteyeceği zaman kadar tüm el işi oyunlarını, dans etmeleri, şarkı söylemeleri eskisi gibi evde benimle yapacak ve ben bundan aldığım zevki geri koyacağım yerine!

3 gün ayrı kaldık  işimden dolayı, O anneannesinde ben evimde.. ev onsuz bir hiç! eve döndüğü gün her şeyi kapattım, beraber günü paylaştık: eskisi gibi! Özlemiş,özlemişim! Beraber güneş yaptık.. yeni gelen, hoş gelen sıcak yaz günlerinin hatırına..ellerimizi boyadık, yüzümüzü, kıyafetlerimizi, banyoda dakikalarca o boyalardan kurtulduk mesela daha da batarak boyaların içine.

Balık köftesi yaptık, Erin’in talebi üzerine misafir davet ettik; özel istek yaptı mesela : ” anneciiim Mehmet gelsin bu akşam köfteleri benimle yemeye ne dersin? ” diye. Mehmet geldi, şarabımızı açtık, Erin’e “limonata suyu”, balığımızı ve somon köftelerimizi yedik, hikayeler anlattı neşe ile. İlginçtir ki bu aralar kitap okumaya merak sardı. Köftelerden önce kekimizi yaptık eskisi gibi,önlüklerimiz boynumuzda,ellerimiz yüzümüz un içinde, parmak parmak dibini sıyırdık! Arada saklandık birbirimizi bulduk!

Elinde bir düdük: ” anne ben spor adamı oldum hadi spor yapalım” diyerek benim son günlerde evin içinde duvarlara kendimi ters vurmamı taklit ederek…. benden daha başarılı olduğunu yazmama gerek var mı bilmiyorum ! Günlerce cesaret edip de ayaklarımı tavana kaldırmayı başaramadığımı düşünürsek!! Pat diye kendini koltuktan minderlere atıp üstü üste taklalar atması, duvara ayaklarını bir anda fırlatması!!

Ne kadar çok beynimizde engelimiz var ve büyüdükçe bunları artan bir şekilde yüklüyoruz kendimize!

Ha şimdi kaldırıyorum o ayrı! Yoga derslerimi seviyorum. Büyük bir engel yoksa her akşam oradayım. İkinci evim gibi hissediyorum gitmezsem eksik kalıyorum. Kilo veremiyorum hala! o da ayrı! ancak başka bir şey oluyor, yüzüm ışıldıyor, değişiyorum: bedenimin şekli, rengim, ışığım, gözlerim, ruhum.. hepsi..

_ Annecim artık saçlarını kestirmemiz gerekiyor biliyorsun di mi?
_ Ama büyünce anne
_ Bunun için büyümene gerek yok,kızlar saçlarını uzatır di mi baba gibi saçlarını kessek bu yaz sıcağında rahat etsen!
_ Ama anne sen erkek gibi kestin saçlarını
_ !!!

değişim devam ediyor dedim ya.. işte saçlar da gitti sonunda.. ben olmaya 3. seneden sonra daha yakın hissettiğim bir anda, esneme sıcağın vurduğu dakikada yerimden kalktım gittim ve ” kes Adnan’cım” dedim.. eskisi gibi.. al eline makası ve vur diplerine, aralardan bolca azaltarak olmaz mı?

Ferahladım!

Rengim değişti işte.. daha çok “ben”im …

şimdilerde kendime daha çok bakıyorum bu hızla: meditasyon yapabiliyorum mesela, sessizleşebiliyorum, sessizlikten çıkmak istemiyorum, değişik yerlerde yoga yapmak için araştırıyorum, tüm ön yargılarımı yenip masaj yaptırıyorum: kendime vakit ayırıyorum,bunun tadını çıkartmaya çalışıyorum! Masaj deyip geçmeyin: rahatlamak için gidiyor ve sonra üç gün yürümekte zorluk çekiyorsunuz!! deneyin 🙂 sandal kokuları içinde, uçarak evinize dönmesi ise paha biçilemez!

Bütün bunlar beni kendi içime döndürdüğünde,oğlumun okula gitmeme isteğini, onun bireyselliğini, taleplerini, heyecanlarını,sevdiklerini, sevmediklerini, kendi taleplerimden, sevdiğim ve sevmediklerimden ayırıp,  olduğu gibi kabul etmeyi öğreniyorum. Bu arada koca kişim ve anne kişimden sonsuz destek alıyorum: iyi ki varlar.. sizi çok seviyorum!

sevmek demişken:

en sona saklayacaktım, sakladım: yazının sonuna kadar dayandım.

o anda hızlıca not aldım, vazgeçilmezim facebook’a olduğu gibi kaydettim:

04 haziran 2010 _13:40

“anne” diye bağırdı .. “efendim canım” dedim. bir sessizlik oldu arkasından ” ben seni çok seviyorum” dedi…
sessizlik bana geçti…
biraz önce oldu