Nice seçimi aslında biraz Barcelona’ya ulaşmak için bir ara durak olmasıydı. Nice yaz olmadıktan sonra ne anlama sahip olabilirdi ki diye düşünüyorum ve hala daha öyle düşünüyorum. Denize giremedikten sonra o turkuazın acayip tonuna uzaktan bakmak ciğerci kedisi gibi hissettirdi. Masmavi denize bakarken boğazımıza kadar kapalı olmak iç açıcı değildi.

Yolculuk Mestre tren istasyonundan başladı. İlk aktarma Milano merkez istasyonaydı. Diğer tren ile arasında yaklaşık 1 saat olmasından dolayı istasyondan ayrılmadık. Milano’dan bindiğimiz trende bir kompartımanda bir anne ve kızıyla yolculuk ettik. Anne ve kız annemle kardeşimi anımsattı bana :=)

[metaslider id=190918]

Yollarda insanlarla sohbet etmek pek harika ama onlar tek kelime etmediler. Bir kaç kere İtalyanca olarak ( italyanlardı çünkü) iletişime geçtim ama oralı olmadılar ben de örgüme takıldım. Erin her tren yolculuğunda olduğu gibi ya dizi izledi ya minecraft ile çizimler yaptı. İnternet olmadığı için bundan ileri gidemedi tabii ki.

Kutlamalar kutlamalar

Fransa sınırına girerken doğum günü süprizim

Nice’ ulaşmak için Ventimiglia’da inmemiz ve başka bir trene binmemiz gerekiyordu ama bu trenin rezervasyonu yoktu elimizdeki interrail biletiyle binecektik fakat tren gecikince binmemiz gerekeni kaçırınca gece 12 deki trene kaldık. 10.30 da istasyon kapanıyor ve belki bilirsin tren istasyonları geceleri pek ürkütücü! Bizimle birlikte tek başına seyahat eden Polonyalı bir kızcağız da kaldı istasyonda. Evini tuttuğumuz kişiye ulaşamıyorum çünkü internet yok! Telefon hattımı açtım ve adamı aradım. Gece yarısı geleceğimiz söyledim, sorun yok dedi. Gece yarısı 1 e doğru Nice sokaklarında elimizde telefon sırtımızda çantalar yorgunluktan bitap bir şekilde tuttuğumuz evi arıyorduk ki atom karınca gibi motoruyla biri geldi bizi aldı eviniz aha da burası dedi! Kulübe olsa yatacakken o akşam yorgunluktan bu küçük odayı görünce pek mutlu oldum. Mutfak malzemelerinin yağlı yağlı olması dışında evde başka bir sorun yoktu, ranza ve piyano en önemlisi bir bilgisayar olması hoş bir süpriz olmuştu ama o da neydi! Alpay’ın bilgisayarını tamir etmek için önce evdeki bilgisayarı tamir etmesi gerekti tabii ki de! Yine de bilgisayarını tamir edemeden ayrılacaktı Nice’den.

Ertesi sabah ben erkenden döktüm kendimi sokağa. Zaten avuç içi kadar yer. İstasyonun karşısından ekmek ve kruvasanları kaptım, marketten kahvaltılıkları aldım. Zira Fransızlara ve İtalyanlara kalınca kahvaltı biz Türkler için azap. Evde mis gibi yumurtamızı kırıp tabii tencere tavaları puripak temizledikten sonra kendimizi sokaklara attık. Hava olduka güneşli ama hafif serindi. Sahile kadar yürüdük. O harika denizi seyrettik ve sonra kocaman bir park keşfettik.

Herkesin öğlen arasında gelip, yemeklerini yediği oturduğu her yaş seviyesi için ayrı ayrı oyun alanlarının olduğu muazzam parkta saatlerimizi geçirdik. Evde hazırladığımız yine peynir ekmek sandiviçlerimizi tükettik. Bu jambon/formaj formatı dönüşte 2 beden artı olarak bize geri dönüşü yaptı tabii ki ama yoldayken nohut pilav bulmak diye bir şansın olmuyor.

[metaslider id=190933]

Bütün gün avare avere dolandık tabii arada gideceğimiz rotayı belirleyip biletlerimizi aldık. İstikamet Barcelona! Ertesi sabah erkenden döküleceğiz yollara.

[metaslider id=190954]

Nice için daha fazla bir zaman ayırmak çok gerekli değildi dediğim gibi yaz mevsimi değil. Eski şehir denilen alan çok keyifli. Dar küçük sokaklar arasında dolaşmak kaybolmak yine kişisel olarak Fransa’nın güneyinden çok da keyif aldığımı söylemeyeceğim bu gezinin sonunda! Planlarımız dahilinde olmasa da Fransa’nın çok büyük bir bölümünü gezmiş ve aşağı yukarı fikir sahibi olacağız bittiğinde 😉
Ah bu arada şunu fark ettik Nice’de her köşe başında bir kuaför var ! Herkes sürekli saç yaptırıyor. Zenginlik de başa bela gibi geldi!

Bu fotoğrafı çok seviyorum. Parkta uzun uzun oturup yemeğimizi yerken kuşlar da bize eşlik etti. Elimizden beslendiler. Günü tamamladıktan sonra evimizde dinlendik ve Alpay sürekli bilgisayarını tamir etmekle uğraştı ve edemedi!

[metaslider id=190948]

Sabah erkenden güneşi de arkamıza alarak Fransa’dan ayrılıp İspanya’ya doğru yola çıktık. İspanya sonrası için ne yapacağımıza karar vermemiştik. Portekiz diyip dursak da o bölgeye giden trenler ve yolları meşakatli görünüyordu bir yandan yukarı tekrar Fransaya’ya doğru çıkıp Beste ve ailesini ziyaret etmek istiyorduk ama soğuklar sert bir şekilde geleceğini haber ediyordu. Barcelona’ya bir ulaşalım bakarız dedik. Nice bizim için bir geçiş şehriydi uzatmadan ayrıldık.

Gare de Nice

Barcelona’da görüşmek üzere

Fotoğrafta belki çok belli değil ama yeni yılı yeni ay ile karşıladık. Yeni dilek tohumlarımızı ektik şehrin siluteine.

Kapı zilleri pek tabii ki her gidenin fotoğraf makinesinde yer eden. Her biri önünde durup incelemek.

Ulaşımı sağlamak için vaporettolar var biz sadece Murano ve Burano adasını ziyaret için kullandık çünkü her yere yürüdük. Adaları ziyaret için aldığımız kart 1 günlük olduğu ve ertesi sabah da kullanım hakkımız olduğunu fark edince bir kere de San.Marco meydanına gitmek için kullandık ve oradan da yine tren istasyonuna yürüyerek döndük. Bu yürümelerin sonucu akşamları ortalama 24.000 adımı gösterdi ibre. Ayaklarımız patladı ama hep keyifle döndük. Yürümeden,içinde kaybolmadan anlamak mümkün değil yaşamı değil mi ?

[metaslider id=190838]

[metaslider id=190857]

Müze vs gezmedik hemen her şehirde gezmediğimiz gibi ama gezmek istersen Peggy Guggenheim müzesi orada duruyor. Ben olsam burayı gezerdim ama kardeşimin önerdiği SUSO dondurmacıyı arayıp bulmak daha çok işime geldi. Bulunması da pek kolay değil, arada bir pasajın içinde küçücük bir dondurmacı şimdi adresini verme kıyağını yapıyorum yukarıdaki linke tıklarsın. Gidersen şu tuzlu olan opera çeşidini dene! Kime söylediysem geri tepmedi.

[metaslider id=190873]

Yapay malzeme kullanmayan dondurmacıyı da bulduk tabii ki diyelim ve en sevdiğim kahve dükkanına geçiş yapalım.
Torrefazione Cannaregio. Adı uzun ama küçücük bir dükkan oturacak yeri de yok zaten oturacak yer olsa İtalya’da bir de masa parası verdiğin için ayakta atıp kahveyi yola devam etmek gerek. Venedik’te en güzel kahve der susarım.

[metaslider id=190865]

Genelde bir önceki yazıda söylediğim gibi öğlen yemeklerimizi sabah kahvaltısından yaptık 😉 ama akşam yemekleri için dışarıda olmayı tercih ettik ve pek tabii ki makarnadan başka birşey yemedik! Aman mutlaka şurada yiyin diye önereceğim bir yerde yok hemen hepsi aynı. Özel bir yer keşfedememiş olabiliriz ama herhangi bir restoranda deniz mahsüllü bir makarna yemeden de dönme diyeyim.

Beni en çok etkileyen Saat kulesi oldu San. Marco meydanında. Gözlerimi uzun süre alamadım. Yazıyı alıntılıyorum:

Kulede bulunan zodyak saat Romen ve Arap rakamları ile saati gösterir. Saatin 500 yıldır çalıştığı söylenir. Yılda iki kez 6 Ocak’ta ve İsa’nın göğe çıkış kutlamalarının yapıldığı gün, üç sihirbaz figürü ve trompet çalan bir melek, saatin bir üst katında bulunan Meryem ve İsa heykelini selamlayarak önünden geçer ve diğer kapıdan yeniden kaybolurlar.

Venedik’e kadar geldiysen görmeden dönmeyeceğin yerler Murano ve Burano elbette. Buraya bir gün ayırmak gerekli.

Murano (alttaki yazıyı internetten derledim topladım :=) ) benim anlatacaklarım fazla yok. Yine Venedik gibi kanallar içinde bir ada. Camlar çok güzel, evler çok güzel, görsel şenlik diyelim. Alıntı yaptığım adres ise şöyle fotoğraflar bana ait .

Venedik’in diğer önemli ve görülmesi gereken adası ise Murano Adası. Bu ada Venedik’in cam işçiliği ve renkli evleri ile ünlenmiş ayrıca Venedik gibi köprülerle ve kanallarla birbirine bağlı. 1291 yılında cam atölyelerinden çıkan duman ve yangın tehlikesinin şehir merkezinden uzak tutulmak istenmesiyle, cam endüstrisine ev sahipliği yapma görevini üstlenmiş. Adada cam üretimi yapılan fabrikaların çoğu kapanmış olsa da bazıları halen aktif olarak hizmet veriyor. Adanın en önemli müzesi, bir cam müzesi olan Museo Vetrario ve müzenin giriş ücreti 6.45 Euro. Adada ayrıca 12. Yy’dan kalan, içerisindeki işlemeler ve süslemeler için adada yapılan cam işçiliği ürünleri kullanılan ve çan kulesinden Venedik manzarasını izleyebileceğiniz Basilica dei Santi Maria e Donato isimli bir kilise bulunuyor. Bu adayı görmeden kesinlikle Venedik’ten ayrılmayın. Adaya ulaşımı, Fondamente Nuove’den kalkan 41 ve 42 numaralı deniz otobüsü hatlarından herhangi birini kullanarak sağlayabilirsiniz.

[metaslider id=190877]

Burano

Venedik’te mutlaka görmeniz gereken 2 önemli ada var, bunlardan ilki Burano Adası. Bu ada, eski zamanlarda denizcilerin evlerini ayırt edebilmeleri için farklı renklerde boyamaları ile ortaya çıkmış. İlgi çekici renklere sahip, parlak küçük evler bulunan ve dantel işçiliği ile ünlenen bir ada. Ada üzerinde yer alan ve 1872 yılında kurulan Scuola del Merletto isimli dantel işlemeciliği okulunda, 4 Euro karşılığında dantel yapımını öğrenebilir ve hemen bitişiğindeki müzede de 16. Yy’dan kalan dantel ürünlerini görebilirsiniz. Dantel işletmeciliği okulunun hemen karşısında, eğik çan kulesine sahip San Martino Kilisesi bulunuyor. Burano’yu ziyaret ettiğinizde, adanın diğer geçim kaynağı olan balıkçılığa ve balık pazarlarının doğallığına şahit olacaksınız. Buraya ulaşımı St. Lucia tren garından 1, 4.2, 5.2, DM hatlarını kullanıp, sonrasında Burano’ya aktarma yaparak sağlayabilirsiniz ayrıca 9 ve 12 numaralı deniz otobüsleri ile de buraya ulaşabilirsiniz.

[metaslider id=190892]

Bir de Torcello adası var. Burano’dan yarım saatte ulaşılıyor. Mevsim kış olunca artık ona yeltenmedik. Zaten oldukça yorulmuştuk.

Vaporetto’dan San. Marco’da inip tekrar tren istasyonuna yürümeyi ihmal etmedik. Vapurun içinde biraz uyuklamak enerjiyi yerine getirdi.
Tüm bunların içerisinde unutulmaması gereken tek şey bir sonraki rota için bilet rezervasyonunu yapmaktı. Tüm tren istasyonları tüm ülkelere giden biletleri verdiği için bunu S.Lucia’da hallettik. Bir sonraki durağımızı NİCE olarak belirledik. Başından beri bir plan yoktu hala da olmuyordu. Nice aklımızda olmayan bir şehirdi ama kış vaktidir biraz güneye inelim dedik  hatta hayal olarak Portekiz’e doğru sıcak bir kış geçiririz de dedik vefekat  bilmiyorduk ki son 35 yılın en soğuk kışını Avrupa’da kucaklayacaktık.

Venedik sokaklarında internet var ama paralı

Ve evet gondola binmedik!

Turistik olan bir şeyi turistik olmadığına kendimizi inandırmaya çalıştığımız aslında tamamen turistik olan bu gezide hiç yapmadık!

İlk ayakkabı kaybımızı Venedik’te yaşadık. 

Gülme komşuna gelir başına diye bir atasözümüzü hanım kıza hatırlatmak için hayatın planları vardı elbet!

Ve 4 ocak 2017

40. yaşımı tamamlarken bu hayatta İtalya’dan yola çıkıp Milano üzerinden Nice’e doğru yol almaya başladık.

Nice’te görüşürüz ama belki Erin’in Venedik hakkındaki fikirlerini de okumak istersin.

Benimkinden farklı olarak teknik bilgi istersen pek tabii OİBLOG | VENEDİK yazısı derim. Hep belirttiğim gibi benim yazılarım Gezi rehberi niteliği taşımıyor sadece bir yol hikayesi.. hepsi bu..

Ah be Şükrü!!

Ve Venedik! Roma’da geçen hasta günlerin ardından biraz toparlanmış olarak Termini istasyondan interrail biletimize dahil olmayan yaklaşık 3-4 saat sürecek ilk tren yolculuğumuz başladı. İnterrail biletini 4 ocak tarihli başlattığımız için bu yolculuğun biletlerini ayrı olarak satın aldık.

Venedik için yola çıkış tarihimiz 31 Ocak kalacak yer ayarlamak için araştırma yapma tarihimiz 30 ocak! Ne tatlı değil mi ? Yılbaşı üzeri kalacak yer bulma saflığındaydık. Venedik içinde yer bulmak zaten kolay değil bunun için bir durak ötedeki Mestre’ye gidiliyor genelde vefekat yılbaşı üzeri orada da yer yok; ne sanmıştık ki! Bir durak öncesi Mogliano Veneto ‘da bulabildiğimiz tek yer 4 yıldızlı bir otel oldu ve bu bizim normal olarak pek de istemediğimiz bir konaklama şekliydi. Not olarak eklemeliyim Venedi’ gidince Mestre’de kalmak yerine bir durak öncesi Mogliano Veneto iyi bir seçenek olabilir, sessiz küçü tatlı bir yer sadece 1 tren durağı ekliyorsun Venedik S.Lucia tren istasyonuna kadar.

Hayalimiz daha önce defalarca belirttiğim gibi çiftliklerdi orayı geçelim artık bence 🙂 couchsurf yaparız demiştik tabii ki yılbaşı ve noel derken kimseler evinde değildi ve bizi misafir etmek için kimseleri bulamadık. Böylece airbnb ile ev kiralamak en uygunu oldu derken 4 yıldızlı bir otele düştük. Eh hadi bu böyle olsun dedik demeyeydik de ne edeydik! Elimizde 10 yaşında bir çocuk sırt çantaları ile tren istasyonunda yatmak pek cazip gelmedi sonuçta. Akşam saat 8 sularında tren istasyonuna vardık. Kaldığımız otelin adı Hotel Villa Foscarini , Tren istasyonuna 5 dakika Venedik’e 2 durak ve 15 dakika uzaklıkta.Etrafı bahçelerle çevrili 16. yüzyıldan kalma şık bir ev olarak yazıyor her yerde. Bence de çok şıktı. Erin en çok kahvaltıyı sevdi ve aslında bende. Kahvaltıda bildiğin öğlen yemeğimizi de hazırlayıp yola çıktık 3 gün boyunca. Hem çok lezzetli hem çok çeşitli hem dışarıda bulamayacağımız gibi öğlen yemeklerimizi çantamıza koyup yola çıktık kaldığımız her gün. Evet bunu bir tek biz Türkler yaparız bence de 😉 Öğlen yemeği dediğim 2-3 ekmek peynir bir iki meyve bir de kahvaltıda alıp yemedğimiz yogurtlar sonuçta, yolda yanına bir de şarap aldın mı iyi gitti yalan yok.

Yılbaşı akşamı olduğu için odada kalmak yerine San. Marco meydanındaki kutlamaya karar verip hemen Venedik trenine atladık. Trenden inince gece karanlığında bir büyü karşıladı bizi. Herkes akın akın meydana doğru gidiyordu biz ise o kadar acıkmıştık ki yeni yıl beklesin dedik ve yemek yiyebilecek boş bir mekan aramaya başladık ve tabii ki uzun bir arama oldu bu. Sonunda fix menülü bir restorant bulduk. fix menüsü 25euro yazıyordu. Erin zaten hasta olduğu için haşlanmış makarnayla uğurladı eski yılı. Ben ise günlerdir pizza yemekten hamura dönmüş bünyemi fasulye ile şenlendirdim. Burada fiyat yazmamın sebebi ertesi gün aynı yerden geçerken aynı menüyü 11 euroya sattıklarını görmş olmamızdır. Yani sadece bizde olmuyor yılbaşı tarifesi bunu anladık!

Karnımızı doyurduktan sonra kalabalığa karışarak gittikleri yöne doğru devam ettik. Meydana yürüyerek ulaşamayacağımızı, ulaşırsak treni kaçıracağımızı ve biraz daha dayanamayacağımızı fark ettiğimizde Rialto köprüsünün altındaydık. O sırada ülkemizde tatsız olaylar yaşanıyordu biz bilmiyorduk. 2016 yılını geride bırakmış yeni yıla doğru gülümsüyorduk.

Gecenin sona erdiğini düşünürken son treni kaçırdığımızı bilmez adımlarla istasyona gittik. Tren gitmiş bir sonraki sabah 3 olarak görünüyordu. Yapabileceğimiz en iyi şey beklemek değildi tabii ki. Otobüs buluruz sandık o da yoktu. Bir taksi tuttuk. Venedik’ten otelimize yeni yıl hediyemizi alarak döndük!! 52euro!
Mutlu yıllar olsun dedik, sağlık olsun dedik.
Bir sonraki yazıda Venedik, Murano ve Burano geliyor.

Anneyim, fotoğrafçıyım, yoga yol göstericisiyim. 40 yaşı doldurmak 41. seneye kucak açmak üzereyim. Hayata sadece bir adet olduğunu hatırlayarak bakmaya çaba sarf ediyorum.

• Eşinle nasıl tanıştın?

2000 yılının Ekim ayında Menekşe Yaylasında 

• Çocuğun ne zaman dünyaya geldi ve ne şekilde ve nerede?

2007 yılının 16 Mart Cuma günü evlilik yıldönümüzde İstanbul’da neredeyse 10 ayını tamamlayarak çıkmak istemeyince çıkmasına yardım edilerek dünyaya geldi :=)

• Bir süre farklı bir deneyim yaşadınız, bunu anlatır mısın biraz?

Geçtiğimiz son iki senedir biraz farklı deneyimlerimiz var evet. Evimizi kapattık, oğlumuzun okulunu bir sene dondurduk, bir yazı karavanda geçirdik sonra karavanla bir yola çıktık . Bir takım aksiliklerden dolayı karavanı Türkiye’ye getirip yola tren ile devam ettik döndük önce İstanbul’da bir eve yerleştik sonra yazın Bozcaada’da yeni bir yaşama başladık. İstanbul’u bıraktık adada yaşıyoruz, oğlumuz orta okula orada devam ediyor. Hepsi bu.

• Bu yolculuğa çıkarken çevrenin tepkisi ne oldu?

Nasıl yani Erin okula hiç mi gitmeyecek??!!! sorusu en çok sorulan oldu. Kimseden olumsuz bir tepki almadık. Bu yolculuk öncesinde İstanbul’da yaşadığımız evi kolilere sıkıştırıp kutu kutu ofisimize yerleştirdik ve yolculuğun planlarında ortaya çıkan aksilikler içinde annemin evini bize açarak neredeyse bizi 2 ay misafir etmesi çok büyük bir destekti bize. Dönüşte Bozcaada’ya yerleşeceğimizi söylediğimde yolculuktan daha fazla tepki aldım bir çok kişiden. “aaa orada doğum fotoğrafı nasıl çekeceksin?” “bunca yol kat etmişken işini mi bırakacaksın?” gibi sorular ile kalbim çokça darlandı. Eğer bir tepki verdiyse de çevrem ben buna bakmadım . Bir tek hayal vardı : YOLDA OLMAK.

• Nasıl bir deneyim kattı size?

Üzerinden bir sene geçtikten sonra bu soruyu cevaplamak biraz daha zor. Yaşananalar ufak ufak siliniyor, fotoğraflara bakmadan aklına gelmiyor ama hisler hatırlanıyor. Hayatta herşeyin bırakılabilir olduğunu, tekrar yeniden başlanabilir olduğunu, herşeyin önünde sağlık ve ailenin olduğunu anlattı yollar. Ne kadar yol yaptığının içindekileri de kendinle götürüyorsan bir önemi olmadığını yolculuğun sadece dışındakilere değil içindekileri de yapışmadığında başladığını ve çocuğun çocukla birlikte olması gerekliliğini gösterdi .

• Bir kez daha yapar mısınız?

Aynısını yapmam ama yine bırakırım yine giderim yeni yerler görürüm yeni insanlar tanırım fakat trenle yapmam. Trenle yolculuk etmek bir kere çok para harcamak demek, şehir merkezlerinden uzaklaşamamak demek, sürekli bir diğer trenin peşinde olmak yüzünden rotadan sapamamak demek. Bir daha geri dönsem kar kış demem karavanla yola çıkarım. Karavanla yapılan yolun konforu ve keyfi yazarak anlatılamaz. Trenle yapmak istediğim tek bir rota var şimdi burada yapmam demiş bulundum ama kuzey Avrupa’yı trenle geçmek istiyorum.

• Hatırladığın en güzel anı neydi?

Her biri birinden güzel anılar biriktirdik, hepsini düşündüğümde bir kaç tanesini sıralayabilirim:
2017 yılına koşar adım girişimiz beni güldürüyor. Yeni bir yıla, koşarken birden durup “amanın yeni yıla girmişiz” diyip Rialto Köprüsünün altında Venedik’te hiç planlamadığımız gibi bir giriş yaptık.
Yeni yaşıma Barcelona sınırını geçerken girişim var gece yarısı, trende.
Normandia’da bizi misafir eden Beste ve oğlu Leo ile Manş denizinin tabanında sular çekilmişken deniz tabanı incelemek paha biçilemezdi ve son olarak da Paris’te bizi evine kabul eden bizi hiç tanımayan aileye duyduğum sevgi.

• Hatırladığın en kötü anı neydi?

Erin’in Roma’da 4 gün boyunca 40 derece ateş içinde yatması ve son durak Sofya’dan İstanbul’a gelirken yine Erin’in bağırsaklarının bozulması, açık olan tek tuvaletin Bulgar’da kalacak vagonda olması ve o tuvaletin sadece neredeyse bir delikten ibaret olması ve o sırada Bulgar polisinin pasaport kontrolünü bitirip vagonların ayrılacak olması ile bizim Türkiye’ye gelecek vagona yetiştiğimiz ara içinde geçen süre. Erin’in can yanması, ağrısı ile Bulgar’da kalacağız endişesi arasında gidip gelmek.

• Gelecekte çocuğun için nasıl bir eğitim hayatı planlıyosun?

:=) Benim bir planım yok umarım Erin’in kendisi için mutlu olacağı hayalleri olur. Planları biz yaparız ama hayat olur o yüzden hayalleri olsun lütfen.

• Gelecekle ilgili hayallerinden paylaşmak istediğin var mı?

Var. Lavantalar ekmek istiyorum Bozcaada’daki evimizin tarlasına üzerine büyük resimler çizmiyorum sadece şimdilik ekmek ve büyümelerini seyretmek istiyorum. Erin’le birlikte bisiklet projeleri üretmek şimdilerde hayalim bunun için bu sene antrenmanlara başlayacağız dilerim. Kuzey Avrupa’yı görmek istiyorum kimbilir belki bisikletle geçeriz bu sefer. En önemli hayalim ya da dileğim diyelim tüm bunları yapabilmek için akıl ve beden sağlığımızın yerinde olması çünkü gerisi teferruat.

Yemek bittiğinde saat 22.30 civarında bir şey idi. 30 dk hesabı bekledik sanırsam ve oradan çıkıp büyük bir köprüye doğru yürüdük. Bayaa yorgundum, geldiğimizde “buuummm patırt çatırtt” saat 00.01 o da ney ! havai fişekler !!!!!! yeni yıla girmişiz!!

o gece saat 00.50 gibi tren istasyonundaydık bizim otele giden ilk tren 03.15 deydi ben “03.15 e kadar bekleyemem” deyince otobüs aradık, otobüs yok ama neyse ki bir taxi bizi otelimize kadar bıraktı ve 52 Euro’ydu. Bu da bizim yılbaşı hediyemiz 🙂

Ertesi sabah benim klasik kahvaltım #müsli yedim…

Evet beni görüyorsunuz, baya sevinmiştim çikolatalı müsli olunca 🙂 🙂

O gün yine Venedik’e gittik…

Ve trende biz…

İkinci gün Murano’ya gittik (Bu fotoğraf bizim otelden Venedik’e giderken) ve vapura bindik ama vapur bayaa küçüktü. Vapurdaki tüm fotoğraflar GoPro’da kalmış o yüzden bulamıyorum. Çok eğlenceliydi, 45 dk gittik ve heryerde camlar, camdan heykeller… Gitseniz bayılırsınız, işte o gün Murano’da cam fabrikaları ve evleri gezdik, biraz yemek falan aldık o günde öyle geçti.

Ertesi gün Murano’ya benzer Burano’ya gittik orada eskiden çok fazla sarhoş varmış ve bazen sarhoş olmuş adamlar evlerini şaşırıp başka evlere girermiş başka kıyafetleri falan giyerlermiş o yüzden adadaki herkese çeşit çeşit renk verilmiş ve herkes evini bir renge boyamış. Orada hala yaşayanlar var ama o kadar sarhoş değilller.

Burası da Burano…

————————————————————————————————————————————–

İşte Venedik’de böyle geçti 🙂 Nice’de GÖRÜŞÜRÜZ!!!

                                                                                 ERİN OĞUŞ

                                                                               29/01/2017’de yazılmıştır…

Interrail biletlerimizi 4 ocak olarak başlattığımız için Venedik tren biletine hatırı sayılır bir ödeme yaptık. İlk elin günahı olmaz madem dedik tamamen planlama hatası oldu. Bugün yola çıkalı tam 1 hafta oluyor ve biz daha yeni yeni anlamaya başladık trenle yolculuk nasıl olabiliyor meselesini. Hızlı trenlerlede global pass denilen bilet geçerli değil sadece minnak bir indirim yapıyorlar !! Dolayısı ile hızlı trenler değil aktarma yapa yapa ülke değiştirmek gerekiyor en azından şimdilik İtalya içinde öyle olduğunu anladık. 4 ocak günü Venedik’ten Nice’e yolculuğumuz 3 ayrı aktarma ile gerçekleşecek heyecanla beklemedeyim! Nice ‘e gitmeyi planlamamıştık çünkü interrail uygulamasında “Barcelona’a gece ne güzel uyuya uyuya gidecektik 2 aktarma ile” diye hayal ettiğimiz bir yolculuk bulmuştuk, bir gittik ki bilet rezervasyonu yapmaya hatırı sayılır bir ücret istiyorlar o yolculuk için! Biletçi ile oturup uygun trenleri çıkartıp bir rota çizdik : Venedik -> Milano -> Ventimiglia ve Nice olmak üzere saat 13.30 Venedik istasyondan binip akşam 22.00 de Nice’e varacağız ( inşallah 🙂 ) Tabii rezervasyon için extra 10 euro gibi kişi başı bir ödeme yapılıyor ki koltuğun olabilsin. Bir kaç yolculuk sonrası bu interrail biletinin ne kadar anlamlı olup olmadığını çözeceğim du bakalım! Tabii program değişince kalacak yer bulmak konusu da değişti. 2 gündür bütçemize uygun Nice’de yer arıyorum henüz bulamadım! Elbet kalırız bir yerde diyoruz  ona da du bakalım:) Bu arada neler yaptık? Bir önceki yazımda belirttiğim konuk evinde yılbaşı üzeri yer olmayınca yeni bir yer arayışına girdik. şansa hemen 1 durak ötede başka bir konuk evi bulduk: Hotel Paradise ..bildiğin cennet demek isterdim ama değil :=) Temiz bir pansiyon ama zaten benim gözüm Erin’in iyileşmesi için bir oda 4 duvar sıcak bir alandan başka bir şey görmüyor o yüzden temiz olması yeterli personel de güler yüzlü gerisi o an için boş. Otele yerleştiğimizde Erin’in ateşi düştüğü ve iyi olduğunu söylediği için hemen yakınımızdaki Piazzo del Popolo’ya doğru bir yürüyüş yapalım dedik. Önceki yazıda dediğim gibi gezi rehberi niteliğinde yazmayacağım için ŞURADAN Roma hakkında güzel bilgiler edinebilirsin. Hava güneşli ve odamız yürüyerek 8-10 dakika kadar Avrupa’nın en geniş olduğu söylenen meydanına. Meydana geldik Leonardo da Vinci Müzesine girdik ( 10€ yetişkin 8€ çocuk bilet ücreti 5 yaşa kadar ücretsiz yaklaşık 60 adet Da Vinci eseri/buluşu sergileniyor) müzeye girdikten 3 dakika sonra Erin kötüleşti biz de gerisin geri odaya döndük. 

[metaslider id=190556]

Ben akşama doğru yemek almak için bölgeyi keşfe çıktım. Lepanto metro durağının dibinde bir otel ve bölge oldukça hareketli. Yürüyerek Termini istasyona kadar 30 dakika bile sürmüyor metro ile 4 durak. O akşam nefis bir al götür pizzacı keşfettim ondan sonra da hep oradan yedik fiyatları çok uygun ve çok lezzetli. Brown & Brown Coffee & Cornetteria Bira Şarap gibi içecekler ise marketten almak çok daha uygun. 

[metaslider id=190557]

Erin yatakta iyileşmeye çalışırken Alpay the 100 dizisinin 2. sezonunu ortalamayı başardı ben de ördüğüm battaniyeye iyice konsantre oldum. Geceyi 39-40 derece ateşle geçirdikten sonra ertesi sabah düşen ateşle biraz moralim düzeldi lakin insan tanımadığı bir şehirde biraz panikleyebiliyormuş masum bir ateşle bile itiraf ediyorum : çok korktum! Hastane, acil servis, ambulans, taksi numarası hepsi elimde hazırdı!! O kadar yani! Çok şükür ertesi gün düşmüştü ateş ancak odadan çıkmadan dinlenmesini sağladık. Cuma günü kardeşim bizi ziyarete geldi. Alpay Erin ile odada kaldı biz de Tuğçe ile gümüş suyu bulmak için sokaklara dökülüp bu vesile ile San Pietro ve Vatikan bölgesini yürüyerek dolaştık.

[metaslider id=190563]

San Pietro’ya ya da müzelere girmek zaten mümkünsüzdü! Kilisenin meydanında kilometrelerce içeri girmek isteyen insanlar o soğukta bekleşiyordu. Gümüş suyunu da ilk defa kardeşimden duydum, bu değişik bir konu denedik: 2 gün içinde öksürük kesildi neredeyse ama bilemedim biraz daha test etmek gerekiyor 😉 Bir kahve içip biraz yolları dolanıp biraz özlem giderip odaya geldik sonra Alpay bir tur yaptı ve birden Venedik biletlerini almamız gerektiğine karar verince bu sefer ben metroya atlayıp Termini’ye gittim. Biletleri alıp yürüyerek otele doğru yol aldım böylece La Repubblica, Barberini, İspanyol Merdivenleri gibi nokta atış yerlere uğrayıp havasını kokladım. Kardeşim ve Banu ile İspanyol merdivenlerinde güzel bir kahve içtim. Böylece Roma’yı Alpay ile bölüşerek ve yürüye yürüye gezmiş olduk. Ayaklar patladı tabii bir de soğuk eklenince! 

[metaslider id=190569]

Cuma günü ateş düşmüş keyfi yerine gelmiş olan Erin gece tekrar 39 derece ateşi görünce bende panik havası başladı lakin ertesi gün yolculuk var. Başına gelmeden senaryo kurmayan kaç anne var bilmiyorum ama daha olmadan yüzlerce senaryo ile uyudum yine o akşam! Yani dese biri uçak bileti var atlayıp döneceğim o kadar! Ertesi sabah odayı teslim ettik tren saatine kadar masada oturup tabletlerimizden dizi seyrederek tren saatinin gelmesini bekledik çok şükür ateş düşmüştü. Eski yılı, hastalığı, geride kalması gereken her varsa hepsini o odaya tıkalayıp arkama bakmadan çıktım!

Bu akşam Venedik’te 3. akşamımız. Venedik! Ayrı bir yazıda geçmem gerekiyor lakin ben AŞIK OLDUM! Buranın aşıklar şehri olduğunu söylemişti çok sevdiğim bir arkadaşım yanılmış olmalı çünkü şehrin kendisi AŞK! Bunu da bir sonraki yazıda konuşalım olmaz mı? 

Venedik’ten sevgiler ve iyi yıllar olsun.

Yunanistan donusu Kuba mi olsun vizesiz bir yer mi olsun yoksa ‘vaz’ mi gecsek tekrar yerlesik hayata donsek ne mi yapsak sorulari icinde birden tekrar kendimizi sengen vizesi basvurusunda bulduk. Oldu oldu olmadi bakariz dedik. Deli gibi yagmur yagan bir cuma gunu pasaportlar geldi mesajini alir almaz Kuyubasin’dan firladim Harbiye yoluna. Bu sefer pasaportlara baktigimda 1 sene vize gorunce ~yok artik madem veriliyordu ne istediniz bizim karavan yolumuzdan~ diye hayiflanmadim desem yalan olur ama iste her iste var bir hayr. O aksam oturduk yilbasi uzeri super yuksek fiyatli ucak biletlerinden sansimiza acayip uygun bir Roma bileti bulduk ve rotayi buradan baslatmaya karar verdik. Interrail yapariz dedik ama biletleri de almadan sali sabahi ucaga atlayip yine bilet alirken bulabildigimiz uygun fiyatli bir otel sandigimiz ama gelince bir konuk evi oldugunu anladigimiz Vatikan dibindeki yerimize dogru yol aldik. Herkes Pegasus sorunsali yasar biliyorum ama bugune kadar vaktinde kalkmayan bir Pegasus ucusum olmadi yine vaktinde kalkan ucak vaktinde Fiumicino havaalanina indi. Havaalanindan otobuse atlayip Termini istasyona ulastik.
Ulasim Bilgisi> Fiumicino / Termini istasyona ya tren ya otobus ile ulasim var. Leonardo Express denen direk trenin ucreti 14euro lakin 30 dakikada ulasan otobus ucretleri 4 ila 6 euro arasinda degisiyor. Internet uzerinden www.terravision.eu dan alirsan 4 euro ama havalanindan cikip otobus duragina dogru yurudugunde ki havaalanindan cikinca saga donuyorsun yolun sonu otobus duragidir terravision 3 bilet gisesinin ortasindaki 5euroya bilet satiyor. Termini’de oldukca guzel bir yeme icme ve alisveris merkezi tuzagini <bir panino * sandivc yani 6euro> gecip tren istasyonuna geldigin zaman oradan artik Roma’nin dort bir yanina dagilabilirsin. Biz burada interrail biletlerini almaya karar verdik. Interrail biletlerini trenitalia giselerinden alabiliyorsun. Metroya inen merdivenleri karsina al solundan ilerle ilk sol ilk sag hemen giseleri goreceksin. Sira numarasi veren gorevliye interrail bileti alacagim dediginde ona gore sira numarasi veriyor. Interrail bileti nedir ne ise yarar gibi bir yazi yazmayacagim lakin bir cok sayfada bununla ilgili detayli bilgi var ben en cok bilgiyi Bir hayalin Pesinde sayfasindan edindim. Biletimizi global pass olarak sectik. 1 ay icinde 10 gun diye sectik. Erin zaten ucretsiz yas itibariyle. 4 ocakta baslattik boylece 4 subata kadar 10 kere kullanim hakkimiz var. Bu haklari ulkeler arasi gecislerde kullanmayi hedefliyoruz onun disinda ulke icinde otobus ya da uygun fiyatli trenleri tercih edecegiz. Konaklama ise yilbasi uzeri biraz sorun oldu son dakika planlari oldugu icin bizimki. Romada 2 gun kalmayi planliyorduk. Buraya kadar gekmisken Venedik uzerinden rotayi baslatalim 4 ocakta dedik ancak yilbasi uzeri Venedik ve cevresi bize yol vermedi ! 🙂 O yuzden Roma’da 2 gun yerine kalis suremizi 4 gun yaptik ve yilin son gunu Venedik yakinlarinda buldugumuz bir otele dogru tren ile yol alacagiz.

Roma’da nerede kaldik? Booking.com uzerinden buldugumuz otel sandigimiz ama konuk evi olarak karsimiza cikan cok sirin bir yerde kaliyoruz ancak 2 gun rezervasyon yaptigimiz icin uzatamadik geri kalan iki gunu iki sokak ileride bulabildigimiz bir otelde gecirecegiz. Kaldigimiz konuk evinin sahibi cok kibar ve ilgili daha biz Istanbul’dan cikmadan bizi bilgi yagmuruna tuttu. Yol boyu bizi bilgilendirdi biz de elimizle koymus gibi bulduk zaten ulasim da cok kolay Roma’da hepi topu 2 metro hatti var biri kirmizi biri mavi.  Bizi karsilayan Valeria ile iki dakikada kardes olduk o kadar cok anlatti yani ve cok kibar bir sekilde bizi odamiza yerlestirdi elimize de turistik olmayan yerlerin ve ihtiyacimiz olabilecek her yerin listesi tutusturdu. Domo Vaticano Guest House < adinda bile yaziyor nereden otel sandiysam bende ! > Vatikan’in hemen dibinde yuruyerek 5 dakika o yuzden Romadaki ilk gunumuzu Roma merkeze ayirdik.

[metaslider id=190514]

Suraya git bunu gor gibi onerilerde bulunmayacagim zira google aramalarinda inanilmaz guzel rehberler cikiyor ben en cok OitheBlog okudum daha once geldigim icin de biraz kendi bilgilerimi kullandim ancak en buyuk oneri Piazza Novana ya da Spagna gibi yerlerde yiyip icmeyin ziyadesiyle turistik. Roma pass kart ile ilgili de sunu soyleyebilirim 100 dakikalik tek kullanim otobus metro biletleri 1.5 euro ona gore bir hesap yaparsan gerek kalmayabilir. Mesela biz Vatikan’dan 23 no lu otobus ile trastevere’ye gittik < piazza risorgimento’dan kalkiyor otobus duraginin arkasindaki tabaccheriadan bilet alabilirsin> Trastevere’den yuruyerek Campo di Fiori, Novana, Phanteon, Trevi Cesmesi Ispanyol merdivenleri yuruyerek dinlene dinlene yapilabilir oradan ikinci bir metro ile donduk boylece iki kere bilet kullandik pass almaktan daha uygun oldu. RomaPass alinca ilk muze girisi de ucretsiz gibi detaylar var. Bir cok yer yuruyerek gezilebiliyor bunu soylemek istedim. Ispanyol merdivenlerine dayanamadik cunku ilk gun itibariyle harika bir oksuruk Erin’i ele gecirdi bunca yurumek bile fazla geldi. <10 km 14.000adim>
Ilk basta anlamadik hasta olabilecegini mizmizlaniyor sandik hatta bir kere “sizin yuzunuzden geldik zorla getirdiniz beni” diye cemkirdi bana basimdan asagi sular dokuldu, “buyudugunde anlatirsin arkadaslarina o hal evlat dedim anam babam beni zorla gezdirdi diye lakin su anda yapcak birsey yok” dedim biraz da kizarak ustelik gel gor ki cocuk hastaymis! 

[metaslider id=190527]

Simdi iceride yatiyor ben ise bilmedigim bir ulkede, her turlu hastalik icin acil durumu hazirlamis ama oksuruk icin hicbir sey almamisken ustelik degil oksuruk bildigin krup sesi cikarirken gogsunden dalga dalga korkular ile basbasayim! Kaldigimiz yerin sahibine hastane nerede nasil taksi cagiririm gibi acil durum sorularini da ilettim! Surekli bio marketten aldigim oksuruk icin olan bir cay icirip pastille yumusatmaya calisiyorum. Hadi simdi gonderin sifalarinizi, meleklerinizi  olmaz mi? <tesekkur ederiz>
Roma’daki kalis suremizi uzatmanin bir hayri varmis yoksa yarin bu halde yol alacaktik. Yarin icin Vatikan gezisi planlamistik ama yarin ola hayrola diyoruz. Elimden geldikce gunluk olarak yazacagim yoksa sonra bu yolun notlari unutulur gider degil mi_
Klavye Turkce degil cunku giristeki ortak kullanilan bilgisayardan yaziyorum ve Turkce harfler yok pek tabii. Yazilarin fotograflarini daha sonra ekleyecegim bir kac tane simdi ekliyorum cunku ebatlari buyuk dosyalari biraz kucultmek gerekli.

Vatikan cevresinde begendigimiz bir firin ilk aksam kendimizi alamadik pek begendik > Forno Feliziani Via Candia 61

Yine Vatikan bolgesindeki uygun fiyatli kahvalti icin firin > Dolce Maniera Via Barletta 27 |0.30 kurusa croissant yiyebilirsin hemde inanilmaz lezzetli|

Trastavere’de begendigimiz ayakustu firin > Panificio La renella

Bu yolculuk icin bir buyuk 70ltlik canta aldik. Ucumuz icin 5’er tshirt 2 pantalon Er’n icin 3 pantalon gece uyumak icin esofman birer kazak iclik sapka atki eldiven camasir corap oksuruk haric acil durum ilaclari temizlik malzemeleri bu sirt cantasinda yerlerini aldi ayrica iki tane de 30 ve 40 litrelik kucuk cantada kisisel esyalarimiz < kitap, tablet bir adet, oyun kartlari> bir kucuk laptop, gopro, telefonlar, sarj aletleri, bir adet bisiklet kilidi bisiklet yok elbette cantalari kitlemek gerekirse diye alindi, uzermizde gunluk kiyafet iclik polar ve dagci montlarimiz ile de yola ciktik. Ne eksik oldu diye ilk gunden cevap veremem sadece yedek ayakkabimiz yok kocaman botlarimiz var ayagimizda keske bir spor ayakkabim olsaydi dedim bugun cunku hava 15 derece burada yandi ayaklarim! ir de odada kullanmak icin terlik olaydi iyiydi. Eksikler yol aldikca sekillenecektir ya da fazlaliklar.

Roma’dan sevgilerle :>

ROMA 2. BÖLÜM

ROMA ERİN’İN KALEMİNDEN

27/12/2016

Erin Oğuş | Gezimiz | 27/12/2016

Ayın yirmi yedi’sinde Roma’da ilk otelimize yerleştik….Çookkk güzel yerler gezdik. Sırf böyle söylemeyeceğim hepsini teker teker anlatacağım. Roma’da Vatikan’da kaldık.

İlk gün çıktığımızda evin dibinde bir çakıcı buldum, çok sevinmiştim. Ama  babam dedi ki; yarın yürüyüşten dönünce bakarız. O geceyi yemek yiyerek ve tabletle oynayarak geçirdim. Ertesi gün sabah erkenden yola çıktık.

Sabah ilk buraya girip kahvaltı ettik.

Eğer gelirseniz buranın ismi: Cornetteria.

Kahvaltı edip Aşk Çeşmesi, Phanteon ve Novana Meydanı dolaştık. Hepsinin fotoğrafları aşağıda.

Phanteon burası; Uzun sütunları olan ve kubbesinin ortası açık olan bir kilise tarzı bir şey (kilise yerine daha çok camiye benziyor J)

Bu da Kubbesi… Kubbenin yanlarında içten bakılınca içi boş uçsuz bir üçgene benziyor fotoğrafta görürsünüz…

Burası Novana Meydanı; her yerde sokak sanatçıları var müzik var ve Phanteon’un yakınında

Biraz daha fotoğraf var…

Bir Assasin sanırsam

Daha çoooooooookkkk var o yüzden bir fotoğraf daha koyucam ve Aşk Çeşmesine geçeceğiz…

Meydandan daha fotoğraf bulamadım Aşk Çeşmesine geçelim

Aşk Çesmesi’nin hikayesi : (Hikaye değil de halk arasında çok konuşulan bir efsane gibi bir şey) Eğer sol omzunuzun üstünden arkanız dönük çeşmeye para atarsanız oraya tekrar gelebiliyormuşsunuz… Ben attım, acaba tekrar oraya gelip de attığım 10 cent’i bulabilecekmiyim ? Aşk Çeşmesi’nden fotoğraflar!!! (tek 1 fotoğraf var başka yok)

Aşk Çeşmesi’nden dönerken o çakıcıya bir baktık, içeri girdiğimde soluma bir baktım aradığım oyuncak tabanca dedim; yok artıııkk. Burası ne güzel bir yermiş yawww. Neyse şimdi ertesi güne geçelim diyeceğim ama o akşam bir salgın yarzı birşey varmış, hasta oldum. Ertesi gün yeni eve geçtik ama ben kendimi baya kötü hissediyordum. Annem; “Erin seni bir yere götüreceğim”dedi. Hasta olmama rağmen gittim. Biz normalde bir çeşmeyi görmeye gidecektik, çeşmeye gelmeden Poseidon’u gördük (Yunan mitolojisinde Poseidon deniz Tanrı’sıymış Roma mitolojisinde ise Neptün deniz Tanrı’sıymış). Çeşmenin yanında Leonardo Da Vinci’nin aletlerinin olduğu bir müze varmış, hemen ona girdik. 

İçerisi sıcak olduğu için ve ben hasta olduğum için midem bulanmaya başladı. Dışarıya çıktığımızda biraz daha iyi oldum. Aslında o gün bir kaleyi gezecektik ama mide bulantımdan geldiğimiz yolu geri döndük. Döndüğümüzde baya kötüydüm. 15 dakika sonra teyzem geldi !

İşte bu da annemin paralel evrendeki ikizi ve teyzemle olan fotoğrafı.

Teyzem bana bir oyuncak almıştı ve içinden balon üfleme oyuncağı çıktıııııı.

Roma’da da hep yattım sonra Venedik’e geçtik…

                                                               Venedik’de Görüşürüz