Hadi kış kış !! git başımdan !

Elemtere fiş…

Bugün düne göre daha iyiyim. Boğazım ağrımakla beraber kas ağrılarım gitti sanırım yine de bu yazıyı yazdıktan sonra gidip uyuyasım var. Fırsat bu fırsat seyretmediğim film kalmayacak gibi duruyor!

Ve tabii dedim dün.. her zaman şanssızlık rüzgarları esmiyor başımda, aksine çok şükür şanssızlıklar az uğrar benim alanıma da bu ara sık uğrar oldu 🙂 Ama uğrayan bir başka güzellik daha vardı dün akşam kapıma: Sevgili Ceren’in Nurturia Anneler Günü Çekilişi hediyesi..

Hediyeler mis kokulu! Erin görür görmez banyoya koştu ve hemen kullandı. Bir an içimden eskiden annelerimiz banyolarda saklardı ya aman kullanamazdık sabunlar geçiverdi.. “kullan yavrum” dedim istediğin gibi 🙂 üzeri toz tutacağına .. o kadar ilginç geldi ki çocuğa karpuz bir sabun üstelik karpuz aş erdiği şu ilk yaz günlerinde 🙂 Hepsi bir yana hediyelerin mis kokusundan çok, mor salkımlar içerisinde gelmesi; mor en sevdiğim salkım da öyle.. sarkarlar ya ilk yaz geldiğinde mor mor.. mis gibi de kokarlar..velhasıl…  ne kadar uğraştığını görmek, yazdığı yazıyı okumak hem de bir kaç kere.. ben hiç şanssız biri değilim ..ciddiyim..

Ceren.. çok teşekkürler..

Şu yukarıdaki objektif ne biliyor musun sevgili okur ? .. ben şimdi içine zencefilli çayımı koydum içiyorum 🙂 Bugün facebookta bir arkadaşım bana hastayım yazımdan sonra “kendine bişi al” demiş ve bunu link vermiş.. oysa ki o bişi dün geceden beri benimle 🙂 Üstelik dün de sattığımdan dolayı hayıflandığın 24-105 lensim! :))) “aammaaann ko gitsin” diyerek içindeki mis gibi sıcak çayımı yudumluyorum.

Unutmadan.. Nicole derslerine gidemedim ama telefonda sesini duydum 🙂 Bir insan bir diğer insana iyi hissettirir mi ? EVET! Hem de çok! Deniz’imin ve Nicole’ün ve yazımdan sonra merak edip arayan tüm arkadaşlarımın sesini duymak beni sevgi kelebeği yaptı bugün, şimdi gidip uzanıp huzurla uyuyabilirim.

Nasıl bir hafta geçirdiğimi anlatamam. Harika bebeklerim oldu arka arkaya, bu işe başladım başlayalı ilk defa bir doğum anını kaçırdım hem de İstanbul’un akşam trafiğinde, 4lü yakıp emniyet şeridinden, cezamı da yiyerek köprüyü geçerek uçmuşken! 3 polis geçtim ikna oldular 4.sünü geçemedim:

Polis. Doktor musunuz ?
Ben. Yok değilim size anlamsız gelecek belki ama fotoğrafçıyım.
Polis. evet çok anlamsız cezanızı yazıyorum.
BEn. ama geçtiğim 3 arkadaşınız izin verdi yapmayın bırakın yetişim.
Polis. Nedeniniz geçerli değil.
Ben.Peki çabuk yazın o zaman
O sırada arkadan motorlu polis geldi ve
Motorlu Polis. Ben izin verdim neden ceza yazıyorsun bırak gitsin.
Polis (bana dönerek) abla motorlunun izin verdiğini söylesene.. neyse bu seferlik yazdık.

Aklınızda olsun motorlu polisler daha forslu galiba 🙂

Yedik cezayı 10 dakikamı da ceza yerken yedim.. sonuçta yetişemedim!

Heyecanlı bir hafta yaşıyorum genel olarak, yarın akşam mütevazi sergimizin açılışı, cumartesi günü meslektaşlarımla yapacağım Doğum Fotoğrafçılığı Atölyesi sohbeti ve arkasından takip edecek çekimler..

Geçen hafta ayrıca çikolata fabrikasında harika bir atölye aldık kızlarla: Şebnem, Kıvanç,Devrim ve Deniz. Çikolata hem çok yararlı hem de bir o kadar zararlı bir madde olarak 4 saat boyunca bizi çocuklaştıran değişik bir konu oldu. Ne ilginç ki çikolataya bürünen herkes bir anda çocuklaşıyor 🙂 Eriyen kıvamlı bir çikolata ile oynaşmak acayip büyük bir keyif, arada küçük bir kaşıkla tadına bakmak ve çıktıktan sonra bir süre görmek istemeyecek kadar çikolata kokusuna bulanmak.

Şimdi elime yasemin çayımı aldım, bilgisayarım açık teslim edeceğim işleri toparlıyorum, ama bloguma yazı yazmak meselesi susayıp da bir bardak suyu diklemek kadar ihtiyaç haline geldiği için her şeyi bir kenara bırakıp kelimelerimi bırakmama sebep oluyor. Ve ben bütün bunları yaparken annemden gelen telefon sonucu öğrendiğim diyalog hala gülmeme sebep oluyor.

Otobüs durağında anneannesiyle beklerken
Erin: anneanne sen neden pantolon giymedim bugün
Anneanne: canım pantolon giymek istemedi
Erin: tamam ama o zaman yarın çıkarken pantolon git tamam mı?
AA: Neden ?
Erin: bir yerin gözümesin de ondan

Bu koşuşturma içerisinde hep kaydetmeyi unutuyorum diyalogları 🙂 yine hazır yazmışken bunu da not edeyim.
Markette kasada:

Kasiyer: sen İsveçli misin bakim?
Erin: yok ben bekiştaşlıyım!

Ve can alıcı sorular, devrik fiiller :

Anne akşam olunca deniz sıcak mı olur?
Anne yıldızlar neden havada asılı kalıyor?
Anne kızların neden pipisi yok?

Taşlık bir yokuşu çıkarken: anne ben çıkamam ayağım kayır!

Denizde biraz açılmış yanıma çağırırken: yok yok ben gelemem göbeğim sokulur! –> bu arada gayet güzel yüzüyor ancak Bozcaadada ayazmanın buz gibi suyuna girerken sanırım göbeği üşüdü biraz 🙂

Şimdilik bu kadar.. artık yasemin çayım bitmeden fotoğraflarımı işlemeye gitmem gerek.

Şans dileyin bana 🙂 kalbim güm güm..