Bu sabah yine aynı duygular içimde kabardı: sanki Erin’in bebek fotoğrafları başka bir bebek şu an başka bir çocuk.. çocuk diyorum çünkü artık karşımda ne istediğini bilen, tercihleri olan, derdini anlatan kocaman bir çocuk var..

Eski yazılarıma bakınca hep işleri yapamadığımdan, yetişemediğimden dert yanmışım.. şimdi artık daha düzenliyiz hatta öyle ki ütü bile yapabiliyorum hemde Erin uyanıkken; yatağa oturup kitaplarına bakıyor, bana anlatıyor,balkona çıkıp çiçekleri kokluyor hatta koparmayacağını biliyor ama yine de bir gül yaprağını kopartıp bana getiriyor, sepetin içine giriyor çıkıyor, ütüleri bana veriyor,çamaşır makinesini yerleştiriyor, boşaltıyor, bulaşık makinesinde çatal bıçakları kendi dilinde tek tek ne olduklarını söyleyerek bana veriyor.. Kütüphanede kendisine ait bir bölüm var,yerini biliyor canı istediğinde gidip kitaplarını alıp geliyor okuyalım diye, sabah uyanır uyanmaz balıklara mama vermek istediğini söylüyor,Alpay’ın işe gitmesini kabullenemiyor “atttaa” diye giderken peşine takılmak istiyor hatta gün içerisinde es kaza evdeysek!!! “baba” diye babasına gitmek istediğini sayıklıyor,masada bizim gibi sandalyede yemek yemek istiyor, yemeğin tadını beğenmediyse asla yemiyor yani artık bir damak zevki var ancak hergün değişiyor bir gün yemezse ertesi gün sevebiliyor,eline bez alıp beni taklit ederek toz alıyor, araba kullanma hastası oldu: bir yere giderken önce arabayı o kullanacak biz oturtmazsak kendisi fırlıyor tutmak ne mümkün…dans etmeyi çok seviyor en çok yoldan geçen bir arabada çalan “arabesk” müziklerde dans etmesine gülüyorum, kendine ait bir şarkısı bile var: “FIESTA ELECTRONIKA Alberti remix” bunu duyunca akan sular duruyor 😀 yolda herkese el sallıyor eğer beğenirse bir de öpücük atıyor,arkadaşlarını tanıyor, kendinden büyük bir çocukla oyun kuruyor ciddi ciddi.. oyuncaklarını besliyor, ben yemek yaparken O da yemek yapıyor: önüne bir tencere bir kaşık bir de çaydanlığın üst kısmını vermek yeterli, su dolduruyor,karıştıryor ve tadına bakıyor yetmedi bana da tattırıyor.. dedim ya iş yapmak daha kolaylaştı iş ki evde kalabilelim.. gözünü açar açmaz ” atta”.. çok titiz.. geçen akşam Efenin altı değişirken gidip mutfaktan torba getirdi!!!.. biz şaşkınlıkla” acaba bilerek mi yapıyor ??” diye kendimize soruyoruz ama evde hiç bir dolap,çekmece açık kalamazken, kitaplarını okuduktan sonra yerine koyarken titizlik olduğunu düşünüyoruz bu davranışın..telefonu alıp “annaa” diye anneannesini arıyor, teyzesine “teyte” Kaan dayısına ” dada” diyor, dün akşam suya “bu ” bile dedi..biranın baba içeceği olduğunu bilip bir de ” baba” diye içme talebinde bulunuyor.. en takıntılı oyunu saklambaç üstelik sırasını da bilip gidip sandalyeye gözünü kapatım yumuyor..çiçeklere basılmayacağını biliyor eğer önünce bir çiçek öbeği varsa durup bana bağırıyor” BAMMM” yani beni buradan atlat.. bir yerden inmek istediğinde “BAM” diyor “yok annecim Bam değil indir beni ” de diye uyardığımda ” ENN” diyor.. henüz “i” harfi yok 😛 bağırarak birşey isterse “güzel iste” diye söylediğimde sesini incelterek “mammma” diyor eğer istediği yemekse “mama” diyor yine ince sesle.. kuru meyva delisi:dut kurusu kuru üzüm.. Mısır çarşısının ortasına bıraksam en  mutlu çocuk olur herhalde..balık kraker ve erik de ayrıca özel ilgi alanında.. daha ekleyebileceğim o kadar çok şey hatta komik şey var ki..komik bir çocuk oldu en nihayetinde.

Hem gülüyorum hem duygulanıyorum hemde… birşeyler oluyor işte..içime içime çekesim geliyor her damlasını..

Kocakarı lafı olacak ama.. tahtını yapabilirsin bahtı asla derler hani.. allah bahtını açık etsin demekten başka birşey bulamıyorum..