Büyük doğumgünleri genelde artık fix menü hesabından gidiyor, haz etmiyorum, katılmıyorum, asilik yapıyorum!! .. küçüklere bakınca evde ya da parti evlerinde yeme içme esasına dayanan çocukların ve pek tabii büyüklerin , hadi onu da çağırayım aman ayıp olmasınlarla dolan kalabalıkta helak olması ile sonuçlanıyor.

Bundan sebep bu sene doğumgünü yapmayacağım ben kardeşim dedim.. dedim ama bu deyişin üstüne sevgili Yapıncak’tan “Music Togetherlı doğumgünü” projesini duydum..

Çok kısa bir zaman içerisinde hatta 3 gün içinde nasıl yaparım ederim, nerede olur, kimi çağırırım derken arada atladığım bir kaç kişi ile yeni başladığımız yuvanın 2-3 yaş grubu odasında oyun grubumuzdan 20’ye yakın / saymamışım 🙂 / güzel anne ve harika çocukları ile daha önce hiç deneyimlemediğimiz ama öğrenmekten çok keyif aldığımız bir doğumgünü partisi yaşadık.

Ben odanın içerisindeki kalabalığı görünce hissettirmemeye çalıştığım bir panik havasına büründüm: bu kadar çocuk nasıl duracak tanrım ben ne yaptım!!! diye..
Çocuklar aslında grup grup birbirlerini tanıdıklarından olsa gerek hepsi bir uyum içerisindeydi.. anneler ise birbirlerinin adını okuyup acaba kim kimdir oyunu mu oynuyorlardı benim gibi içlerinden bilmiyorum ama herşey çok sakin ilerledi..

Yapıncak müzik yapmaya başladığında pek tabii 6 – 10 kişilik gruplar gibi olmayacağı bilinen ancak sinerjisi yüksek bir ortam yaşanmaya başlandı. 40 dakika kadar baykuş olduk, tavşan olduk, elleri açıp kapatıp alkışlar tuttuk, araba olduk sağa sola virajları döndük, sopalarımızla kemanlar olduk, flütler olduk.. ben bu arada bolca fotoğraf çektim:) çekerken herkesin yüzüne vuran tebessümlü ışıkları topladım. Her zaman çocuklar için deklanşöre bastığımda heyecanlansam da bu sefer başka bir coşku vardı tabii içimde : oğlum iki senesini bitirdi ya bu gerçek dünyada .. ondandı galiba :=) yoksa kafa flaşımı patır kütür yerlere düşürmemin başka bir sebebi olamazdı :=)

Hani “ben bu sene konsept falan istemem ben kendim pasta yapacağım içinde de blueberryler olacak ( en sonunda piyasaya çıktı ya :D), doğum günü de yapmayacağım” diye bağırındım ..
olmadı ..
tutamadım kendimi Rapunselimizin güzel eserlerinden birini ikram etmeden bu güzel gruba..
“Erin ne ister ki ?” diye sordu bana.. Erin “Winnie ister Rapu teyzesi “dedim, “bir de Piglet” sever.. “Bana vini oku annemuu” diyişinden bilirim günde bilmem kaç defa…gerisi sana kalmış “Rapu Teyzesi”.

Gerisi işte burda:

Benim oğlum hayatında 3 kere pasta yedi .. biri ilk doğumgününde biri babasınınkinde biri de bu doğumgününde.. hepsini de Rapu teyzesi yaptı ya..:=) içim hep rahattı.. ancakkk bu sefer Winnie ve Pigletin oturduğu toplar bütün Erin gibi nadiren de olsa şekerle karşılaşan bu minik canavarların husumetine uğradılar!!

Daha mumlar üflendi üflenmedi.. hepsi birden topçuklara saldırıp o minik ağızlarını ” ne kapsam kardır” şeklinde doldurdular.. En çok da burnundan çıkmasından endişe ederek şaşkınlıkla izlediğim benim oğlum 😀

Ve sonra ve sonra.. pastalarını yedi minikler.. meyva sularını içtiler.. bizlerde..

Hediyelerimizi açalım dedim hep beraber..:=) olmadı..doğru bir karar değilmiş.. henüz o kadar büyümediler ki bizimkiler.. ne bekliyordum ..” Erincimm bunu ben sana aldım” diye vereceğinimi arkadaşlarının.. doğru bir fikir değilmiş hediyeleri beraber açmak.. bu da küçük not olarak kalsın.

sonra dağıldık evlerimize..

Günün notları:

– Aktiviteli doğum günü son derece mantıklı.. 40 dakika bir aktivite sonra pasta kesiliyor , çocuklar dikkatleri dağılmadan eğleniyorlar ve yorulmuyorlar. ..
– Sadece pasta olması güzel, yeme içme organizasyonu ile extra kalori alınmıyor !!:)
– Alışkanlıklara bir darbe iniyor böylece..
– Çikolatalı pasta çookk güzel.. ne yazık ki küçücük yemek hiç güzel değil..
– Bu kadar zamandır yazıştığım güzel insanlar: sizleri görmek de çok güzeldi.. bebeklerinizi fotoğraflarından değil de dokunarak sevmek de..

– Şimdi teşekkürlerde sıra:
Başta Nazlı hanım ( okul kurucusu, sahibesi , anne insan 🙂 ) ve okulun tüm çalışanları ; bu kadar büyük bir kalabalığı ağırladığınız için,
Yapıncak hanım; bu kadar büyük kalabalığa keyifli vakit geçirtebildiğiniz için,
Didem hanım; koca göbekli Winnie ve uzanmış Piglet ve harika çikolatalı pastayı yeme şansını elde etmemi sağladınız için,
Sevgili anne hanımlar; işinizden izin alıp geldiğiniz, hata taa uzak bir yere geldiğiniz, gelirken aldığınız birbirinden
güzel hediyeleriniz ( ki gelmeniz yeterdi ) için,
Alpay bey; sizde işinizi bırakıp bize yardıma geldiğiniz için ve ayrıca evlilik yıldönümümüz olduğu için,
Tuğçe hanım, kursunuza gitmeyip yanımızda olduğunuz için,
Erin bey; her doğumgününde olur biliyorum depresif bir gün geçirmenize rağmen sonlara doğru keyfiniz yerine geldiği ve bize bu güzel günü yaşatma imkanını bizzat verdiğiniz için

Hepinize teşekkür ederim.

Unutmuşum yine.. zaten orada da herkese vermeyi unuttum..
Erin doğumgününde arkadaşlarına annesi ile bir hediye hazırladı. Hediyeyi biraz kopya çekerek yaptık çünkü çook beğenerek kullandığımız bir materyal oldu evimize. Banu’nun Mira için yaptığı kartları bastırdık, CD’ye yine en korsanından (alacaklar beni içeri artık bir de yazıyorum :P) Bülent Ortaçgil şarkıları bastık ve vermeyi unuttuk!!..

Orada olamayanlar için Banu’nun da izni ile buradan da paylaşmak istedim:

bilmece_kartlari

11-bilmece

Bir şekilde bu yazıya başlamak gerekti ilk cümlem bu oldu.

Şimdi bu iki sene ne de çabuk geçti diye düşünüyorum. Sanki ilk günlerin, ayların tadını mı çıkartmadım, birşeyler mi eksik kaldı ne başa sarıp sarıp Erin’i yaşamak istiyorum ki her şeyi bırakıp hep yanında olma şansında bir anne olabilmişken… Bir diğerini değil Erin’i yaşamak, dikkatten kaçırdığım her duygusunu tekrar tekrar koklamak istiyorum. Şimdi de her anı ayrı keyifli yine de o bebek kokusunu, saflığını, masumluğunu bir kere daha duyumsamak istiyorum: olmayacak pek tabi.. diğer yıllar da aynı bunlar gibi geçecek.

Bu telaş zaten ne yaparsa yapacak ya bize..

Uzun uzun yazmıştım ama bugün benim için heyecanlı günlerden biri ve fazla duygusallık istemiyorum..

Ve sen benim minik bebeğim, bu koskoca yazı deryasında ilk defa sana hitaben yazacağım.

Bir gün okur musun bilmiyorum bunları ya da bana sinir mi olursun yazıyor olduğum için çünkü hepimiz ailelerimizin bize yaptıklarında sinir olacak birşeyler buluruz nedense, belki sende bunu bulursun, kim bilir..yine de yazıyorum

İlk hareketlerini hissettiğim günden beri tam iki senedir bir melekle yaşamanın huzurunu verdin bana.  Şansın, ışığın sana senin kadar ışıltılı, huzurlu, sağlıklı bir hayat sağlasın dilerim.

Ben şimdi seni düşünüp bunları yazarken bir anne şapşallığında ağlıyorum ve sağlığın için, huzurun için, bana verdiğin mutluluk için şükrediyorum.

Öğrenme isteğimi her gün kamçıladığın için ayrıca yorulmamayı, pes etmemeyi, her ne olursa olsun yüzümde gülümseme ile karşına dimdik çıkabilmemi öğrettiğin için, ilişkiler konusunda bana bilmeden verdiğin dersler için, beni hayata ve hayallerime sıkı sıkıya bağlayabildiğin için de sana teşekkür ediyorum.

Daha çok iki seneleri ömrümüze sağlıkla katarız değil mi minik bebeğim ..

Bugün bir aksilik olmadıysa biz Kartepede karlarla boğuşuyor durumdayızdır.. aslında sıcak evde bir pasta üzerinde 32 mumla doğumgünümü kutlamam gerekiyordu..

Doğumgünlerini kutlamayı bırakalı yıllar oldu..

Çok severdim eskiden

Ne anlamsız olduğunu anlamam uzun zaman aldı

Aslında doğuran için anlamlı doğan için anlamsız bir gün 🙂 Ya da anlamını çok küçük olduğum için hatırlamıyorum: eminim çok sıkıntılar ile geldim o uzun yolu.. neyse ki sağlıkla gelmişim.. kimbilir ne sıcak ve güvenliydi annemin karnının içi.. belki de bu yüzdendir doğumgünümün yaklaştığı senenin son günleri içimin sıkıntı basması.. yıl sonu kutlamalarını sevmemem… hatırladığım hemen her yılsonu gecesinde bir sebeple ağlamam…

neyse ki 32 senedir sıcak ve güvenli yaşamaya devam ettim.. bundan sonra da dileğim öyle olması: oğlumla başta olmak üzere tüm ailemle sıcak ve sağlıklı bir hayat diliyorum kendime..

Ama bundan başka şeyler de diliyorum yeni yaşımda ..

Şimdi spontan bir liste hazırlıyorum. SECRET yapıyorum 😀 ve sen NAİL AMCA: bir ütopya ya da büyük bir hayal ya da hiç gerçekleşmemiş bir yalan değilsen ve eğer buralarda dönüş yolu üzerinde falansan bizim bacanın içinden bütün bunları yapabilmem için bana hediye olarak sadece güç ver, gerisini ben hallederim:

– Canon 5D bir gövde istiyorum yanında babylens,70-200 f:2.8 ve 100 macro lensler

– Dansa başlamak ve her hafta düzenli eskisi gibi gitmek istiyorum, mümkünse bir yerlerde sahneye falan çıkmak dans etmek dans etmek ve dans etmek istiyorum..( en çok gücü bu istikrar için kullanacağım)

– 15 kilo vermek istiyorum…

– Geçen sene planlarında olan ama gerçekleşemeyen Alp dağları ziyaretini Öyküm’e yapmak istiyorum…

– Kuzey Avrupa ülkelerini gezmek istiyorum şöyle serin bahar günlerinde..

– Oğlumu disneyland ve sonra legolande götürmek istiyorum.

– Bu bir sonraki sene olabilir bu seneye yetişmez biliyorum ama uzakdoğuya gitmek istiyorum.. tamam sonraki sene de Afrikaya özellikle Güneyine ( bu sene içindi değil mi dilek listem.. tamam bir daha yapmayacağım..)

– Polimer kil ile neler yapılabilir onları öğrenmek ve ellerimi kullanmak istiyorum.

– Daha çok kitap okuyabilmek istiyorum.

– Haftada bir gidebilecek kadar iyi tiyatrolar bulmak ve gitmek istiyorum.

– Oyun arkası fotoğrafları çekmek istiyorum . ( tiyatro kulisi yani )

– Bebek fotoğrafları çekmek ve para kazanmak istiyorum.

– Bir karavanımız olsun istiyorum.

– Yunanca öğrenmek istiyorum.

– Daha sakin ve sessiz olmak istiyorum.

– Daha az konuşup daha çok iş yapmak istiyorum,

– Sevmediklerimi anında söylemek istiyorum.

– Yapmak istemediklerimi anında yapmamak istiyorum.

– Affedebilmek istiyorum.. bazılarını ve üzerime bindirdikleri yükleri…

– Cildime daha çok bakmak istiyorum hatta arada makyaj bile yapmak istiyorum.

-Kendime biraz yeni kıyafetler almak istiyorum /15kiloyu verdikten sonra yapsam iyi olur bu da seneye yılsonu indirimine denk gelir herhalde :S /

-Yeni bir dövme istiyorum / bunu uzun zamandır istiyorum hamilelik doğum emzirme derken ancak sıra geldi.. /

Aslında çok fazla şey de istemediğimi düşünüyorum. Dünya barışı, krizsiz ekonomiler, tacizsiz istismarsız çocuklar, sağlıklı bir yaşam v.s bunlar global isteklerim..

Neyse .. iyi ki doğdum ben..

İyi ki doğurdunuz beni annem babam..

Yoksa bütün bunları kim isteyecekti  ?

Dip Not: Sanki biliyormuş gibi “bugün bir aksilik olmadıysa ” diye başlamışım cümleye kaç gün önce yazdığım yazıda.. bir aksilik oldu ve ben şu anda sabahın saat 06:58’inde trende diğerleriyle olmak yerine uykum kaçık bir durumda bilgisayar başındayım. Bu durumdan mutlu olduğumu düşünen kişi umarım fikrini değiştirir..yine de hala doğum günüm..

Hava çok çok güzeldi.Bütün ailemiz,arkadaşları,arkadaşlarımız yanımızda, önce çocukların oyunları daha sonra büyüklerin istop heyecanı ile bir piknik yaşadık.

Üzerinden iki gün geçti ben hala yorgunluğu üzerimden atabilmiş değilim.

Dün 12.000 bakımı sebebiyle doktorumuzu ziyaret ettik.Kızamık/çık ve kabakulak aşısını oldu Erin.İlk defa doktoru algılayan oğlum ilk defada huysuzluk etti.Gülsemin hanım yanına gelince ağlayarak elleri ile itiraz ederek iteledi, yerine oturduğunda herşey normalmiş gibi davrandı üstelik sürekli eliyle kapıyı göstererek çıkmak istediğini de belirtmeyi ihmal etmedi. Oldukça zor bir muayene yaşadık 🙂 Artık herşeyin farkında olan bir çocuk olduğunu unutmuş olmalıyım ben eski kontroller gibi olacak rahatlığı ile gitmiştim ama öyle olmadı ve bundan sonra kontroller hep böyle geçecek galiba.

Artık yasaklar kalktı: süt, bal, ,yumurta beyazı, domates v.b gıdalar hayatımıza girebilirmiş..zaten hayatımızdaydı sadece bal vermiyordum onu da bu sabah denedik ama bu sabah Erin galiba aşının ve de çıkmaya çalışan iki dişinin etkisiyle ne kahvaltı etti ne güldü; hep ağlamaklı bir sabahı göğsümde uykuya dalarak tamamladı.Ateş yapar diye düşündüğüm aşı ateş yapmadı ama biraz huzursuz; aşıdan mı dişlerden mi bilemiyorum??

Bir sürü iş birikmiş durumda ama elektrikler kesildi..

Bende ayaklarımı uzattım fotoğraflara bakıyorum 😉

Doğumgünlerinde annelerini şaşırtırmış bebekler.. bizimkisi pek birşey yapmadı değişik sadece emziğimizi ormandaki hayvanlara hediye ettik 🙂 iki gündür emziksiz yaşıyoruz; anladım ki aslında bağımlı olan benmişim 😛 emzirme işini de doktorumuz 1,5 yaşına kadar bırakabileceğimizi söyledi. Önce gündüzleri sonra geceleri. Tabii ben evde yalnız yaşayan biri olarak bunun için yardım talep edeceğim yoksa çok zor olacak iş..ama başarırsak ben artık çok rahatlayacağım.Evet ilk 6 ay emzirme işi çok kutsal,çok keyifli,çok çok çok ekleyebileceğim bir sürü kelimem var ama 1 sene dolduktan sonra ben artık yorulduğumu hissediyorum ve ayaklı emzik olarak kullanılmak artık gururumu kırıyor 😛

Ek olarak: Biraz önce Erin uyandı ve yemek yerken gözüne çatal girdi.. çok şükür şimdilik ciddi bir durum yok ama bu ilk ciddi kazamız oldu.Biraz göz kapağına biraz içerisine girmiş galiba çatal. Doktor akşamüzerine doğru kızarıklık artarsa bir göz doktoruna göstermemiz gerektiğini söyledi… gerçekten ilk defa bu kadar korktum.Kızarıklık azaldı şimdiden, umarım ilerleyen saatlerde bir değişiklik olmaz.
Bu uyanma sırasında beni şaşırtan birşey yaptı bir önceki paragraftan özür dilerim 😀 : odasından içeriye “anne” diye bağırarak hemde iki kere beni çağırdı.Şaşırdım!! 😀

Ben yazıyı yazana kadar akşamüzeri oldu.. gözünde birşey kalmadı.Kaza devri başladı galiba dikkatli olmak lazım.

Yazmayı atladım 🙂 off tabi ben kendime gelene kadar o kadar çok şey birikti ki .. Erin’e doğumgününde birbirinden güzel hediyeler geldi: müzisyen tarafını okşayan müzik aletleri, problem çözücü için problemli oyuncaklar, bilgin şirin kısmına kitaplar, cool kısmına kıyafetler.. say say bitmez..ama Erin’e gelen en farklı hediye – reklamını yapıyorum Eray amcası :D- bir akvaryum ve içinde birbirinden sevimli dört balık.

Bir hayvana beraber bakmayı düşündüğümüz bu dönemde balıkla yırtmak istedik biz biraz. Artık sabahları uyanınca balıklara bakıp onlara “mamma” veriyoruz ve balıklar aynen şöyle yapıyorlar:

Ve en son olarak.. (reklamını yapıyorum Rapu Teyze:D-) ama yapmayı haketti..o muhteşem pastanın mimarı Pastacı Rapunsel…kelimelerimiz yetersiz kalıyor.. gerçekten çok şık,yaratıcı,renkli,eğlenceli, ışıl ışıl bir pasta yaptın bize.. teşekkür ederiz ve herkese tavsiye ederiz.. 😉