Tabii hemen oyun grubumuzu anlattım ve bunu başarılı buldu.

Bu oyun gruplarında neler yapılması gerektiği ile ilgili konuşurken şu sonuçlar ortaya çıktı:
*Az oyuncak, çok oyun bakış açısı
*Bu yaşlardaki çocuklar ile belli bir aktivite yapmanın gerekli olmadığı
*Eğer illa ki bir aktivite yapılacaksa bir masa başı ya da bir oyun sadece istekli çocuklar ile gönüllü bir annenin bu aktiviteyi yapmasının doğru olacağı. İstemeyen çocuğun aktivitenin yapıldığı yerde tutulmaması gerektiği.
*Çocukların sadece bir arada olmasının yeterli olacağı.
Sonuç olarak bu oyun grubu işi son derece doğru ve faydalı, bu konuda hem fikir olduğumuzu zannediyorum zaten.

Çocukların bakım ile ilgili /çalışan anne/ bir sıkıntısı yoksa 3 yaşından evvel yuvaya/kreşe başlamasının bir gereği olmadığını konuştuk. Bu tip oyun grupları yeterli olacaktır.

İkinci konum TELEVİZYON:
Bildiğiniz üzere Fransada BABY TV ve türevleri yasaklandı. Bilmeyenler için.
Bu konu hakkında ben şunları söyledim :
“Erin bundan bir kaç ay öncesine kadar hiç tv görmedi, bilmedi..artık 2 yaşına yaklaşmaya başlaması dolayısıyla günde 15 dakikayı geçmemek üzere televizyon açmaya karar verdik. Animal planet diye hayvan belgeselleri yayınlayan kanalı denedim. Erin hayvanlar kitabını alıp karşısına geçip orada gördüklerini göstermeye, sabahları maymun taklidi yaparak hayvanları açmamı talep etmeye başladı.. yılanı, aslanı,timsahı,pengueni yani etrafta göremeyeceği hayvanları tanıdı..Bir de “da vinci learning”  diye bir bilim kanalı var, sabahları ‘dahi çocuklar’ / sanırım adı bu / diye bir program var onu açıyorum zaten yarım saat sürüyor.. son derece başarılı..Son olarak  yine sabahları TRT 1 de güzel bir çocuk programı var: elma kurdu nam nam.. bir kere gördüm ama dönüşümlü seyredime onu da katacağım”
Doktor da :
“İki yaşına kadar herhangi bir şekilde TV önermiyoruz ancak çocukların gelişimleri göz önünde bulundurulduğunda sizin yaptığınız gibi gerçek hayattan görüntüleri olan, çizgi olmayan, sessiz,diyalogsuz olmayan programlar EN FAZLA 15 dakika günde seyrettirilebilir.”
Bu kadar..

Emzirme hakkında:
2 yaşına kadar fiziksel olarak emzirmek çok iyi ancak psikolojik olarak 2 yaşına doğru kademeli olarak bıraktırmak gerekli. Çocuğun bağımsızlığını ilan etmeye çalıştığı bu dönemde artık anneden kopması daha doğru. Bunun için birden kesmek yerine – tabii bu bizim için geçerli çünü Erin sadece uyurken meme alıyor – uyuturken 10 dakika emzirip sonra kesip uyutmak. 10 -15 gün sonra bu 10 dakikayı 5 dakikaya düşürmek ve 5 dakika emzirdikten sonra kesip uyutmak ve 10-15 gün sonra hiç emzirmeden uyuyacağını anlatarak emzirmeden uyutmak. Uyku haricinde asla meme vermemek: ağlasa bile!!

Tuvalet eğitimi hakkında:
“İlla ki merdiven inip çıkan çocuğa eğitim başlayabilir diye bir kural yok önemli olan duygusal olgunluğun olması. Bir çok merdiven inip çıkabilen çocuğa  bu eğitime başlanamayabiliniyor” dedi..

Her doktorun ve herkesin bilgisi, fikri bu konularda vardır.
Ben bugün edindiğim bilgileri paylaştım.

1. En kolay şeylerden biri çocuğunuzla oyun oynamaktır. Bu ikinizi de mutlu edecektir. Çocuğunuz oyuncakları ile oynarken neden siz de Onunla oynamıyorsunuz? Çocuk sahibi olmak eski favori oyuncaklarınızla oynamak için yeterli bir bahane değil mi ?

2. Banyoyu mu temizliyorsunuz ? Neden çocuğunuz içeride ? O’nu da yanınıza alın eline bir bez ya da içi su dolu bir leğen verin size yardım etmesine izin verin. Tabii ortada deterjanların olmamasına ve tehlikeli malzemelere ulaşamayacağına emin olmalısınız!!!

3. TENCERE/TAVA!!Çocuklar tencere/tava ile oynamaya BAYILIR!! Eline birkaç tahta kaşık verin bakın neler yapıyorlar. Alt çekmecelere ulaşmasına izin vereceğiniz tencereleri de koyabilirsiniz.. sadece çekmecelerin elini sıkıştırmaması için kilidi olmasına dikkat edin..

4. Spor yapın!!.. Çocuğunuz TV seyretmek isterse O’na “hadi kaldır o poponu da beni izle” diyerek bir spor(yoga/aerobik v.b) cd koyun ve sizi nasıl taklit etmeye çalıştığını izleyin. Bu O’nun çok hoşuna gidecektir.Özellikle O’na da bir spor minderi koyarsanız daha çok hoşuna gidecektir.

5.BALONCUKLAR!!Çocuklar baloncukları çok severler.Bunun için satın almanıza bile gerek yok biraz su,deterjan ve bir pipet yardımcı olacaktır ama gerçekten köşedeki kırtasiyede çok ucuza da bulabilirsiniz. Bu oyundan sonra ellerini iyice yıkayın ve halıda yapmayın.Silinebilir bir zemin ya da dışarıda oynayın

6. Dışarıdan bahsetmişken neden hala bilgisayar başında zaman geçiriyorsunuz ? Dışarı çıkıp bir yürüyüş yapın. Parka gidin. Bir arkadaşınızın evine gidin.Alışverişe gidin.. birşey yapın!! Karşısında yeni şeyler gören çocuğunuz gerçekten mutlu olacaktır.

7. Çocuğunuz bir sanatçı olabilir mi ? Henüz değil belki ama boyaları renkli kalemleri sevecektir. Biraz kağıt alın ve bunu deneyimlemesine izin verin. Zamanla ne demek olduğunu anlayacaktır ve karalamak yerine çizecektir..

8.Yakalamaç oynayın. Dünyanın her yerinde çocuklar kovalanmaktan hoşlanırlar ve bunu yaparken korkunç sesler de çıkartmayı ihmal etmeyin.. O’nu gıdıklayın ve yakalayın.. O’nun da sizi yakalamasına izin verin.

9.Ben oğluma henüz TV seyrettirmedim belki zaman zaman çizgi film karakterlerinden benim seçtiklerime baktırmam lazım. Eğer sizin çocuğunuz TV seyrediyorsa karakterleri ayırt etmeye başlamış olmalıdır. En favori karakteri hangisiyse( Elmo, Sponge Bob??) onunla beraber çok sevmeseniz de seyredebilir ve bu arada o harika kokusunu içinize çekebilirsiniz. Ben 2 yaşına kadar bunu yapmayacağım bu arada!! : )

10. Neden bir günü hayvanat bahçesinde geçirmiyorsunuz? Resimlerini gösterdiğiniz hayvanları görmekten keyif alacaktır.

11.Okuyun!Okuyun! Okuyun!!..Kitaplar alın. Çocukların anne babalarıyla birebir vakit geçirmeye ihtiyaçları vardır.Eğer çocuğunuz sabırsız ise sesler çıkartarak( nesnelerin hayvanların) dikkatini çekebilirsiniz.Buna kıkırdayacaktır!!:)

12.Dans ayakkabılarınızı giyin ve dans edin!! Çocuğunuzun en sevdiğini müziği koyun ve beraber dans edin..Şarkı söyleyin;karga gibi bir sesiniz olsa bile!!O bunu önemsemeyecektir. Dans ederken sıkıca sarılın ve hızlı hızlı dans edin 😉

13. Küçüğünüze temizlik yapmayı öğretin! Yatak toplamayı göstermekle başlayın.Oyuncaklarını beraber toplayın böylece uyumadan önce bütün toparlama işlemi bitmiş olur 😉

14. Çocuğunuzla konuşun. Merdivenleri çıkarken sayın,alışveriş yaparken meyvelerin adını rengini söyleyin.

15. Çocuğunuzun fikrini sorun: “mavi çoraplarını mı giymek istersin kırmızıları mı?” ” küplerle mi oynamak istersin halkalarla mı?” “şarkı mı söyleyelim kitap mı okuyalım?”cevap vermeyebilir sormaya devam edin. Yeni kelimler öğrendiği gibi sosyal etkileşimin ritmini de yakalayacaktır 🙂

16. Çocuğunuz kendi kendine yemek yemeyi talep etmeye başlayacaktır. Neden bir akşamüzeri yemeğini kendi başına yiyebileceği bir gıdadan hazırlamıyorsunuz? Bir çatal ve küçük parçalar halinde bir muz başlangıç için ideal. Çatal ya da kaşık kullanmak göz -el koordinasyonu için çok iyi bir egzersizdir. Normal öğünlerinin bitimine yakın da kendi yemesine izin verin. Bu sizin için de çok eğlenceli..”sonradan yerleri temizlemek eğlenceli değil” diyorsanız koca bir örtü serin sonra silkelemek kolay oluyor 😉

Çocuklara yemek yedirmeye çalışırken onları oyalamak doğrumudur?

Çocuklarda öğrenme taklit ve demene yanılma yöntemiyle olmaktadır. Bu çocuğumuzun yapmasını
istemediğimiz durumları bizim de yapmamamız anlamına gelir. Eğer çocuğun yemek yerken TV izlemesini
istemiyorsak, biz de yemek yerken TV izlememeliyiz.

Çocuğumuzun ortalarda gezinerek değil de masada yemek yemesini istiyorsak bizde masada yemeliyiz.
Biz yalnızca bir kere bile TV izlerken yemeğimizi yemişsek ve çocuk bunu görmüşse ve de hoşuna
gitmişse ( ki çocuklar bunu pek sever) artık çocuğa bu davranış yerleşmiş demektir.
Ne kadar çabuk müdahale edersek o kadar az yoruluruz.

Çocuklar yemeği oyun olarak görmemelidirler. Yemek olması gereken bir ihtiyaçtır. Yapıdığında ödül,
yapılmadığında ceza verilirse bu oyun olarak pekiştirilmiş olu. Bunun farkına varan çocuk, zaten
yapısında anne babayı kullanmak olduğu için sürekli bu kullanma davranışı için ısrar eder. Bu ısrarlar
bizimde katılımlarımızla inatlaşma en sonunda da karşılıklı çileden çıkma durumlarına ulaşır. Bunun
için durumu baştan belirlemek gerekir.

Çocuğumuza yemek yeme alışkanlığını kazandırmak için ihtiyacı olan kuralları belirtmeli ve
en önemlisi kararlılıkla uygulamayız. Aksi halde hem kendimize hem de her şeyi bizden
öğrenmeye çalışan minik çocuğumuza kötülük etmiş oluruz.

Bu kurallar nedir ?
Çocuğa yemeye başlamadan önce neden yemesi gerektiğini anlayabileceği kelimeleri kullanarak
uzun uzun bıkmadan anlatılır ve aşağıdaki kurallarla yemek yenilmesi gerektiğinin altı çizilir.
Çocuk bunları anlamayacak yaşta ise, bu daha iyi bir durumdur. Davranışlarınızla yemek yeme
alışkanlığını erken yaşta kazandırmış olursunuz.

– Yemek masa da yenir.
– Yemek çocuğum ihtiyacı olduğunu düşündüğümüz kadar değil, çocuğun istediği kadar tabağına alınarak yenir.
– Yemek yemesi için çocuğa yalvarılmaz, rüşvet teklif edilmez, ya da yemesi durumunda cezai tehditlerde bulunulmaz.
Yemeğini bitir, sana oyuncak alıcam… Yemezsen parka gitmeyiz… gibi durumlar kısa süreli sorunu belki çözer ama uzun vadede sürekli uğraşmanız gereken bir derde dönüşür.
– TV ve özellikle reklamlar, çocuğa yemek yedirmek için kurtarıcılar olarak görülemez. Çocuğun ilgisini başka yere çekip ağzına tıkmak tamamen yanlış ve pek çok açıdan sakıncalı bir durumdur.
– Çocuğumuz yemek yemeyinde biz ne kadar fazlada yesek açlık hissi duyarız.Yemeleri için ısrar ederiz.
Çocuk yememekte ısrar ederse de olayı kaosa sürükleriz. Bu tamamen yanlıştır ve uzak durmamız
gerekir. Yemeyen çocuğa ısrar edilmez. yalnızca yemek saatinin dışında bir şey ( her hangi bir yiyecek,
abur cubur…) yiyemeyeceği tatlı bir dille sinirlenmeden ve bir cezaymış gibi göstermeden anlatılır.
Bu bilgiyi yemeye başlamadan vermek daha doğru olacaktır.

Kısaca özetlersek;
Çocukları yemek yemediği zaman anneler açlık hissetmemelidir.
Çocuğun yemek saatleri düzenli olmalı çocuğa bu öğretilmeli ve sık sık abur cubura
başvurulmamalıdır. Öğünüde yemek yemeyen çocuk bir sonraki öğüne kadar bekletilmeli arada başka gıdalar
verilemelidir.
Yeme davranışının kazanılması için mutlaka kararlı olunmalıdır. Aksi halde çocuk sizin acizliğinizi
görecek ve bunu kullanacaktır.

Mutlu günler.

Elif Koca
Uzm. Pedagog

Eskisi gibi değil her şey..Erin büyüyor ve her geçen gün zorlaşıyor..Önce O’nun hastalığı sonra benim önce fiziksel sonra ruhsal bozuşmalarım..ancak toparlandım..7.ayı geride bıraktık ancak hala arada vurabiliyor bu depresif haller..hee bu Erin ile alakalı mı?? bence hayır ben zaten böyle bir tipim;eğer önümdeki yolda ışık göremiyorsam tıpkı gece araba kullanırken zorlandığım gibi hayatta da zorlanıyorum..
7 ay içerisinde Erin ile çok ilerledik.Bu hafta doktor kontrolümüz de vardı..her şey yolunda ama boğazı hala biraz kırmızıydı ki öksürüğü azıcık devam ediyor..bu da geçecektir eminim en kısa sürede..
Biz doktorumuzdan her zaman çok memnunduk ancak benim aklımda hep bir karanlık köşe kalıyordu;bu doktorumuzla alakalı değil bence hastane doktor işleyişi ile alakalıydı.Ancak doğumdan sonra ilk 6 ay için hastane doktoruna görünmenin daha doğru olacağına karar vermiş ve bu konuda başka bir arayışa girmemiştik..Gülsemin hanım oldukça sevecen,bilgili,çocuklara sevgi dolu yaklaşan,istediğim her an ulaşabildiğim,beni son derece rahatlatan bir doktor oldu hep ancak kafamda hep daha önce duyduğum Hülya hanım ile tanışmak vardı.Bunu aslında hamilelik döneminde yapmayı düşünmüştüm ama hastane doktoru seçeceğimiz için vazgeçmiştim:şimdi acaba yapmış olsaydım neler daha değişik olurdu diye düşünüyorum dünden beri..Üniversitedeki sevgili Nimet hocamın tavsiyesi üzerine ki kendi kızının uzun yıllardır doktoru, Hülya Sonugür’den bir randevu alarak dün gittik..Saat 13:30 da randevumuz vardı saat 16:00’da oradan çıktık!!..Bu değişik geldi bana.. çünkü hastanede bir kontrol en fazla yarım saat sürüyor ve ne soracağımı yazmadıysam zaten unutup eve gelince”aaa şunu da soracaktım” diye hayıflanır halde buluyorum kendimi.Burada ise 7 ayı bu kadar sürede beraber geçtik ve de ben uygulamaktan korktuğum birçok noktayı uygulama konusunda cesaret yani o karanlık tünelime bir ışık bulmuş olarak doktorun yanından ayrıldım.

Ara not: Ben bu yazıya sabah başlamıştım..saat 19:44 hangi gün bitecek merak içerisindeyim..

Şimdi bu yazıya sabah devam etseydim her şey güllük gülistanlık olacaktı ancak şimdi biraz karışık.. teoride her şey çok kolay görünürken bugün pratikte zorlandım.

Hangi konudan başlayacağımı ve de nasıl toparlayacağımı bilmiyorum birkaç konu karışacak.. önce doktoru yazmam ve de kafamda dönen kuralları yazıya dökmek daha doğru galiba..

Dr.Hülya Sonugür..

Muayenehanesine girdiğimizde Erin bizim kucağımızda doktorun masasına uzanarak ve de vurarak bizim konuşmamızı engeller bir durumda olduğundan daha ilk dakikada karşımıza şu diyalog çıktı:

DR – “Çocuğu yere bırakın orada oyuncaklar var..”
Alpay -” Biraz önce ben oraya bastım”
DR-“Olabilir…bırakın bir şey olmaz..”
Daha detaylı bir tartışma başladı.. sonunda ikna olduk.. lağıma basmadığımız sürece sorun yok bebek her yerde dolanabilir. Gözümün önüne IKEA’da gördüğüm, yeni alınmış halının üzerinde üstelik de halı bizim bastığımız yerde dururken 6 aylık bebeğini üzerine debelensin diye bırakan yabancı bir aile geldi.. durum anlaşıldı.. rahat olunacak.. yok öpmesin yok ellemesin olmayacak.. bu kadar serbest olmayı becerebilecek miyim?? şehir yaşantısını içerisinde belki hayır sonuçta doğada biz Erin’i her yere bırakıyoruz, ağzına her şeyi götürmesine izin veriyoruz ama Dolapdere caddesinde yürüdüğüm ayakkabımla bastığım zeminde oynamasına izin verebilir miyim?? biraz düşünürüm bunu..Tamam buradan genel sorulara geçtik en sonunda en önemli gündemimiz olan konu beslenme geldi.. tüm kurallar altüst oldu..

–Tüm kavanoz mamaları,sütlü pirinçli hazır mamalar,aptamiller çöpe..labne çöpe.. kapalı kutu ya da poşet içerisindeki tüm hazır gıdalar çöpe.. reklamı yapılan hiçbir gıda eve girmeyecek..bu gıdalar önce Amerika’da başladı sonra Avrupa sonra bu taraflar aynı şekilde obezite, diyabet vb hastalıklar önce Amerika sonra Avrupa daha sonra buralarda baş göstermeye başladı.. bunları engellemenin en baş yolu bunları çöpe atmak her an taze gıda hazırlamak..OK.. mantıklı.. uygulanmalı..

– pirinç unu, kendisi, makarna gibi beyaz un ihtiva eden gıdalar yok.. peki .

Ben: – pirinç unu neden yok doktor hanım..
Dr:- siz pirinç unu yiyiyor musunuz?
Ben: – Tabii bayıla bayıla muhallebi yerim ben
DR:- Onlar ıvır zıvır gıdadır ve de 1 yaşından önce buna ihtiyacımız yoktur.. ana yemekler ve de ara yemekler yenilecek..
hmm peki…anlaşıldı zaten biz de yemesek yeridir..

Bizim için en önemli ve de uyguladığımız ancak bu görüşmede eksik uyguladığımızı fark ettiğimiz bir kural: Sofrada beraber yemek yemek!!..
Biz akşam yemeklerini sofra kurup Erin’in yemeğini de hazırlayıp hem biz yiyip hem O’na yediriyorduk.. peki ya sabah kahvaltısı ?? öğlen yemeği?? Ben sabah kahvaltısını önce Erin’ e yedirip sonra o uyursa kendim yapıyor duruma geldiğimi bir anda fark ettim hele ki öğlen yemeği neredeee??.. Peki o zaman bu çocuk nasıl bir sofra kültürüne alışacak??bu kuralı eksik uyguladığımızı fark ettik.. bundan sonra her öğün için sofra kurulacak ve de hep beraber AYNI YEMEK yenilecek…bebek için ayrı yemek yapılmayacak.. her gün evde taze yemek yapılacak !!
Sabah kahvaltısında bisküvi labne vs yok..

bildiğimiz halk ekmek tam buğday ekmeği meyve püresi tuzu alınmış beyaz peynir ve mutlaka IHLAMUR ister papara yap yedir ister ayrı ayrı..

ama kahvaltı bitti mi sofra kalkar çocuk yer yemez kendi problemi.. bu konuda da hem fikiriz.. zaten böyle yapılıyordu..
sabah kahvaltısını yaptıysa arkasından anne sütü verilebilir yapmadıysa anne sütü yok.. öğlene kadar bekleyecek.. ikindide anne sütü var bir de gece 00:00’a kadar anne sütü bir kere daha verilebilir.. daha sonra sabah 05:00’e kadar yok.. sabah 5 te kahvaltıya çok zaman olduğundan anne sütü verilebilir.. ve bütün bunlar çocuğa anlatılacak.. tek tek izah edilecek.. bunların altında yatan tek neden artık bebek 6 ayını geçirmiş yani artık bebek olmaktan çıkmış küçük insan olmuştur yani herhangi bir fark gözetmeksizin bizimle aynı standartlarda yaşayacaktır..
Az tuz verilebilir şeker ASLA yok bal ya da pekmez tatlandırıcı olarak kullanılacak.

Dana eti, inek sütü yok, koyun ya da kuzu eti var çünkü danalar biyolojik yemle besleniyor ama koyun ve keçi için bu beslenme söz konusu değil, dananın yağı bizim damarlarımızda erimiyor koyun yağlı olsa da bizim damarlarımızda bu yağ eriyor, keçi ya da koyun peyniri yenilecek, yoğurt bildiğimiz kapı sütünden yapılacak pastörizasyon işleminde süt birçok faydasını kaybediyor..

yemekler SIZMA zeytinyağı ve de ev salçası ile yapılacak.Salça diğer kutu ürünleri gibi yok. Tereyağı kullanılabilir az miktarda.Çorba ana yemek değildir tarhana hiç yemek değildir.. tarhana yokluktan çıkmış bir gıdadır aynı diğer beyaz un mamülleri ile aynı kategoride mümkünse verilmemelidir.Yani yemek dediği şey bildiğimiz taze sebze yemeği etli ya da sade.

Meyve ve sebzeler taze olarak pazardan temin edilmelidir.İstanbul için Feriköy organik pazar yada Kasımpaşa’da Kastamonu pazarı önerilmektedir.

Çocuğun kıyafetleri toz beyaz sabun ile ( hacışakir kullanıyorum ben) yıkanmalı,çocuk bildiğimiz saf beyaz zeytinyağı sabunu ile yıkanmalıdır, kozmetikler kullanılmamalıdır.Alt değiştirmede sadece su ile yıkamak yeterlidir.

O’nun hak hukuku olduğu gibi bizim de olduğunu bilmesi, kendi sınırlarını öğrenmesi, olmaması gereken yerde olmaması gerektiğini öğrenmesi v.b kuralları tanıması gerekmektedir.. eğer sofrada yemek yemiyorsa aç uyumalı çünkü en iyi açlık terbiye eder.. dememiş mi zaten atalarımız “Allah insanı açlıkla terbiye etmesin..”vardır elbet bir sebebi..bütün bunlar erken gibi görünse de bir insanın en çok bilgiyi öğrendiği yaş aralığı 6 ay-1 yaş arasıymış..

6 aydan sonra çocuğun anne bağımlılığı azalabilirmiş.. 2 yaşına kadar emzirmeyi önerip ancak bu emzirme seanslarını azaltmak yani ağızla tatmin etmemek gerekirmiş çünkü bu tatmin ileride sigara, uyuşturucu, alkol gibi diğer ağızdan tatminin alt zeminini oluştururmuş.. 6 aydan sonra normal beslenmeye geçen çocuk günde 3-4 kere anne sütü alsa yeterliymiş.. gece emmek için uyanan bebeğin uykusu bölündüğünden dinlenmesi söz konusu değilmiş.. bu da gece deliksiz uyuması için gündüz uykularının sabah 1 saat öğleden sonra 1 saat olarak- en fazla- sınırlandırılması gerekirmiş.. gündüz yorulup uyumayan çocuk gece uykusunu deliksiz yaparmış.. ben günde 3 öğün uyuyor/du hastalıktan önce dediğimde -amann haa çok uyandır dedi doktor..
Çocuk 6 aydan sonra tüm gününü kreşte geçirebilirmiş hatta çocuk büyürken en önemli eğitici etken diğer çocuklar ve de hayvanlarmış..çocuklar kısmını yapıyorduk ama annemin evindeki kedi ve köpekten biraz uzakta tutuyorduk.. hiçbir şey olmaz yaklaştırın dedi.. deneyeceğiz..

Yazdıkça despot kurallarmış gibi gelse de aslında eskiden bizlerin böyle yetiştiğini düşünüyorum. Biz bebekken hiç emmek için uyanmazmışız, akşam yemeğimizi yer uyur sabah kalkarmışız.. evde ne pişerse yenirmiş..biz sokaklarda arkadaşlarımızla kedi köpekle büyüdük,hastalandığımızda ıhlamur içtik hemen antibiyotikler dayanmadı bize..bu doktorun bir başka hatta en önemli özelliği de ilaç kullanmaması.. ancak elzem durumlarda ilaca başvuruyor.. ilaç sanayi silah sanayinin yavaş öldürenidir cümlesinin arkasından ilaçlar 100 yıldır var insanoğlu milyonlarca yıldır cümlesi ile bu yaklaşımı pekiştiriyor..
Benim bir doktordan beklediklerimin yarısı ilk doktorumuzda vardı tamamı ise bu doktorda var..ben hem çocuğumun sağlığını hem pedagojik eğitimini bana anlatacak bir doktora ihtiyaç duyuyordum.. sanırım buldum.. kendisinden kafaya balyoz yemiş ve de afallamış olarak çıktım.
Peki ilk gecemiz nasıl geçti?? Akşam eve geç gelince Erin geç uyudu dolayısıyla sanki bizi dinlemiş gibi tam 5 te uyandı yani meme verdim.. sonra tekrar uyudu uyanınca kahvaltıya kadar vakit var diye bir kere daha verdim.Giyinip ofise gittik kahvaltıya beraber oturduk ben papara yapmadan kendi tabağıma koyduğum meyve püresini ekmeğini peynirini yedirdim üstüne ıhlamurunu içirdim.Gerçekten yarım saat uyudu sonra uyandı.
Biraz parka gidip gün ışığı aldık çünkü demir ve de devit kesildi.Demir yerine haftada iki gün kırmızı et bir kere mercimek devit için ise her gün yarım saat gün ışığı verildi. Parka gitmeden önce kendimize yaptığım az tuzlu zeytinyağlı etli fasulye yemeğinden 6-7 kaşık yedi sonra istemedi, bende yemeğimi bitirince hazırlanıp çıktık.. yolda uyuyakalınca çoraplarını çıkartıp pantolonu sıyırıp yüzünü de hafif güneşte bırakıp yarım saat bende bankta dinlendim.. daha sonra biraz kuşlarla konuştuk köpeklere “uaoo uaoo” dedik kaydıraktan kayıp salıncakta sallanıp ofise geri döndük.Akşam üzeri taze meyvesini yedirip üzerine anne sütü verip yarım saat 40 dk daha sızmasına izin verdim.. uyanınca eve geldik akşam yemeği için sofrayı kurduk- biz yemeyeceğimiz halde tabaklarımızı koyup sofraya oturduk ancak Erin karnabaharı sevmedi 3-4 kaşık yedi.. saat 21:00 olduğundan emzirmeye izin verdim ancak sütüm yoktu.Bu durumda hemen mama verirdim bu sefer vermedim. Aç olabilir o zaman yarın akşam yemeğini 6 kaşık yemeği öğrenir diye kalbimin sesini susturup yatağa bıraktım kendi kendine debelenerek uyudu.. en önemli bir başka kural memede uyumayacak.. 9 ayını doldurmuş bir çocuk artık kendi kendine uyumayı becerebilmeliymiş..

Bunu dışında gün içerisinde yalnız başına kalmayı öğrenmesi, anneden ayrılması, anne ve babanın kendi hayatları ile ilgili diğer şeyleri gerçekleştirmesi, hayatın çocuktan ibaret olmadığını anlaması gerekiyormuş.. artık çocuğun her ağlamasının duyulmaması yoksa her şeyi ağlayarak yaptıracağını bizim kabul etmemiz gerekiyormuş..bu biraz zor oldu.. Erin sanırım artık aylardır canını sıkan dişlerini çıkartmak üzere ve de hiç keyfi yok. Uykularından gülerek neşe ile uyanan oğlum son zamanlarda acı acı ağlayarak uyanıyor.Bunu ben diş sıkıntısına bağlıyorum.Huyu çok değişti.Yarım saat tek başına oynayabilirken artık yanında biri yokken mızmız bağırınmaya ve birilerinin yanında olmak için kollarını havaya kaldırmaya başlıyor.. ben tanıyamıyorum Erin’i son zamanlarda.. bu tavır değişimi zamanlaması belki biraz yanlış oldu ama %70’ini bildiğimiz %30’unu yeni öğrendiğimiz %50’sini uyguladığımız bu kuralların biraz daha fazlasını hayatımıza entegre etmemiz gerektiğini fark ettik..

Bu arada tuvalet eğitimi içinde “bebek yürümeye başladıktan sonra tuvalete götürülebilir sadece zorlama olmamalıdır.. eskiden bez derdinden kurtulmak için zorlanırmış ama zorlamadan yürüyen her insan evladı tuvalete alıştırılabilirmiş bunun hiçbir sakıncası yokmuş“…free diaper olayına kafamda bir ışık yaktım bununla da..
ilk günümüz çok kanlı geçmedi.. hepimiz uyum sağlayacağız %50’nin üzerinde yapacaklarımıza..gerekiyorsa geceleri uykusuz oturacağız. Alpay bana çok destek , beraber yapmamız gerektiğinin farkındayız..
Bu geceyi saat 22:00’de kapattık .. bakalım 05:00’ten önce uyanırsa ne yapacağız..öncelikle sürekli çocuğa “bak artık sen bizim gibi besleniyordun ve biz gece kalkıp yemek yemiyoruz” cümlesini sakince söylemek gerekiyor/muş.. söylüyoruz ama anlıyor mu?? doktora göre evet “anne karnındayken bile anlıyor şimdi neden anlamasın, her yaptığını z O’na anlatın çünkü o sizi sizin sandığınızdan çok daha iyi anlıyor”

Büyümek sonsuz bir karanlıkta üşümek gibidir.. ( Bunu bir kitapta okumuştum sanırım Cezmi Ersöz’ün bir kitabıydı..)
Sanırım anne olmak o karanlıkta ikinci kere üşümek…

Batı biliminden,yaşam tarzından köşe bucak kaşan bir aile olamamız bize normali olan ancak alternatif olarak addedilen bu yaklaşıma kısa sürede uyum sağlayacağımızı düşündürüyor bana.. sadece ben Alpay’a göre daha çabuk pes eden bir tip olduğum için benim direncimi arttırmam gerekecek :)) anne yüreği dayanmaz ya hani .. dayansa iyi olacak..

Bu yazdıklarım benim bu görüşmeden sonra aklımda kalanlar, pusula olsun istemem.. herkesin görüşmesi eminim farklı olur ancak hem kendim için not almak hem de bilginin paylaşılması fikrimi kendi adıma desteklemek istedim…
Şimdi artık az kalan 3. sezon Lostlarıma dönmeliyim..

Belki daha sonra Alpay ekler ve de düzeltmeler yapar…:)

Ek: Biberon artık bu aylardan sonra bırakılmalı bebek bardağına geçilmeliymiş hani şu ucunda üç deliği olan elle tutulan bardaklar..aklıma geldikçe eklerim..

Kaynak:http://www.parentingweekly.com
Çeviri: Ben…:)

Ek: “Baba Olmak” güzel bir konuya parmak basmış ama ben bu Amerikan Pediatri Birliğine bayılıyorum doktoruma sorduğum her sorunun cevabından  bu birlik çıkıyor :)))

Erinle neler oynuyorum.. özellikle tekerlemeleri Erin çok seviyor.Öğlen uykusundan önce her ne bulursam bulayım mutlaka 10-15 dakika- dayanabilirse artık yerinde tutmak çok zor çünkü – okuyorum ama onun dışında hareket istediği için tekerlemeler ile hareketleri birleştiriyorum.Benim bildilkerimden ikisi şu şekilde..

Bebek zıplatılarak:
Tapşini tapşini tapşasa,gelsin babası okşasa,
Tapşini tapşini tapşasa, oğlum/kızım gider hamama
hamamın yolu otluca
Oğlumun/kızımın götü bokluca :))) oğlum kızım yerine Erin diye adını söylüyorum

İkincisi ellerini çırptırarak:
El çırpar el çırpar
Dere kenarında top oynar ( aslı dere kenarında bez çırpar ama bu kızlar için 🙂 )
Gelenede geçenede göz kırpar. Bunu söylerken ellerini birbirine vurmasını sağlıyorum şimdilik sadece tek elininin yumruğunu açtı 🙂

Tabii fış fış kayıkçı kayıkçının yüreği tıp tıp eder yüreği akşama fincan böreği sabaha da bayram çöreği var ama daha tam oturmadığımız için bunu sonraya bıraktık 🙂

Birde
“Erin pabucu yarım çık dışarıya oynayalımmm..”
“Annee pabucum tam dışarı çıkıp oynayamaamm” var ki buna bayılıyoruz :))

Bunlardan başka var mı diye aranırken bir adres buldum : http://www.ilkokuma.com/tekerleme.htm
Aslında ne çok tekerleme bildiğimi fark ettim 🙂 Tekerlemeler bebeğin kelime öğrenmesi için çok faydalıymış.

Şimdi akıllı bebekler akademisi kitabında gördüğüm egzersizlere başlaycağım.Sözsel zeka ve sayısal zeka gelişimi için kartlar hazırlayacağım.Bunları aslında meyva ve hayvanlar ile de yapabileceğimi fark ettim meyvalar evde gerçeği varsa onlarlada oynanabilir hayvanlar gösterilirken sesleri çıkartılabilir.. Hayvanları dergilerden kesmeyi planlıyorum.

Bir diğer gözlemlediğim durum ise Erin suyu çok seviyor: ben ne zaman su içsem dikkatle izleyip gülmeye başlıyor.Mesela bardaktan bardağa su boşaltılarak bir oyun oynanabilir diye düşündüm.
Ya da yine mutfakta tencere tava yerleştirirken çıkan sesleride seviyor.
Bir diğer okuduğum oyun ise çamaşır makinesine çamaşırları atarken tek tek gösterip renklerini ya da ne olduklarını söylemek.Bu çok hoşuma gitti .. acele acele iş yapacağıma erin uyurken o uyanıkken işleri oyuna çevirebilmek gibi bir fikir edinmiş oldum.
Erin suratıma çok dokunmaya başladı.. şimdi her dokununduğu yerin ne olduğunu söylerek bir oyun daha keşfettim hemde bu sabah..

Benim suratıma dokunmak kadar kendi suratıyla da oynak hoşuna gidiyor özellike kumaşlar ile suratını kapatmak onu çok eğlendiriyor.Bununla beraber ” cee eee “oyununu öğrenebilmeyi başardık. Duvarların arkasından “cee ee” yaptığımız gibi kumaşla yüz kapatmak suretiylede yapıyoruz.Son günlerde eline geçen herşeyi suratına kapatıp sonra bir yerlerinden göz ucuyla bana bakıyor bende “cee ee ” diye bağırınca gülüyor..

Son olarak benim çocukluk arkadaşım Dilbağ kendisi cellist ve Mimar Sinan da öğretim görevlisi beni çok güzel bir aktiviteye yönlendirdi. http://www.babysymphony.com/ adresinden detaylı bilgi alabilirsiniz. Ama ben telefonla görüştüm, şu anda yaz tatilindeler.Eylülde yeni dönem başlayacakmış. 10 haftalık sömestrler şeklinde haftada 1 gün 1,5 saaten ders yapılıyor.Ders dediğime bakmayın 🙂 sınıflar 4 aydan 4 yaşa kadar min.4 kişi max.8 kişiden oluşuyor. Her bebek 1 veli ile katılıyor.Yaş gruplarına göre müzik aletleri ile aktivite yaplıyormuş.İlk ders ücretsizmiş..Biz Eylülde denemeyi düşünüyoruz.

Son olarak Erin eğer TV açıksa ne yapıp edip kafayı oraya döndürmeye çalışıyor.Babamız TV seyretmek isterse biz içeride oyalanıyoruz eğer salonda olacaksak TV kapatıyoruz.
2 yaşından önce TV bizim için yok ve ben bugün bununla ilgili bir yazı okudum.Yazıyı paylaşmak içinde bunu yazdım:
TELEVİZYONUN ÇOCUKLAR ÜZERİNDEKİ OLUMSUZ ETKİLERİ

Evet hepsi bu sabah geldi aklıma.. zamanla öğreniyor galiba her anne..Amerikayı yeniden mi keşfediyorum:) Mutlaka herkes yapıyordur sadece fikir paylaşmak için bu dosyayı açmak istedim.
Sitemde bir forum olsa daha rahat konuşabilirdik ama napalım..
Başka fikirleri uygulamaları paylaşırsanız seviniriz..
Ayrıca bildiğiniz oyun siteleri varsa linklere koymak için isterim 🙂

Gezinirken daha büyük yaştaki çocuklar için bir site buldum : http://www.cocukca.com
Bir diğer site : http://www.haydioynuyoruz.com/

Aklıma geldikçe ekleyeceğim ama iki kitap biri bende var ve fena değil Akıllı Bebekler Akademisindeki oyunların aynısı aslında : Bebekler İçin Beyin Geliştirici Zeka Oyunları
Bir diğeri Benimle Oynar mısın Anne ? Teşekkürler Tuna bugün bakacağım ..:)
Unutmuşum iki tanede benim anneannemden kalan şiirimiz var :

1.
Kedim
Daha süt emer
Miyav Miyav der
Gene ne ister
Benekli kedim
ekmek yutamaz
Sıçan tutamaz
Ne de yaramaz
Benekli kedim

2. –> Bu biraz şarkı kıvamında söylenebilir 🙂
Hav Hav Hav
Benim minik öpeğim
Sana mama vereyim
Gel birazda seveyim
Evimi bekle
Hav hav hav

Erin doğmadan önce gerek internetten gerek kitaplardan bir bebek ile neler yapılabilir, bakımı nasıl olur, zekası için ne yapılırsa doğru olur,fiziksel olarak nasıl geliştirebilirim çok okudum.Ancak Erin doğduktan sonra bütün bu okuduklarım aklımdan çıktı, bir ben bir bebek başbaşa kalınca sanki hiç okumamış edasıyla “ben ne yapacağım “ diye düşünmeye başladım.
Sonra annemin desteği başta olmak üzere Erininde yardımıyla yavaş yavaş adım atma başladım.
Herşeyden önce bebeği okumayı öğrenmek gerekiyor.Bir bebek ilk başlarda 3 şey için ağlıyor: ya açtır, ya altı pistir ya da gazı vardır. İlk günler bunu anlamak zor oluyor ama yavaş yavaş anne bebeğin dilini çözmeye başlıyor. Ben çok şanslıydım; Erin hep huylu ve uslu bir bebekti.Biraz gaz problemimiz oldu ama doktorun verdiği ilaçlar ile bunu rahat atlattık, gaz problemi genelde bebeklerde 15.günden sonra başlıyor. İlk zamanlar bebeğin ne istediğini anlamakla geçiyor hele bir de ameliyatlı bir doğum varsa insan kendine zor geliyor. Ama 15. Günden itibaren geceleri Erin uyuduktan sonra ki 2 saatte bir uyanıyordu karnı acıktığı için evin bir çok yerine bıraktığım kitaplardan iki-üç sayfa okumaya başladım. Böylece Erin için neler yapabilirim aylara göre kafamda canlanmaya başladı.En çok Akıllı Bebekler Akademisi, Bebek Gelişimi ve Davranışları, Bebek Bakımı ve Çocuk Eğitimi, Anne –Bebek bakımı kitaplarını okudum.
Erin anlamadığı halde annem sürekli Onunla konuştu .Benim için başlarda oldukça zor oldu Erin ile konuşmak.Ne diyeceğimi bilemiyordum, boş boş suratına bakıp birden ağlama krizine giriyordum tek sebebi” ben şimdi oğlumla ne konuşacağım,??” Fakat şimdi anlıyorum ki en önemli şey bebek ile bol bol konuşmak.Erin 1 aylık olmamıştı daha anneme bakarak gırlağından “agu” diye bir ses çıkarttı.Ve 1 aydan itibaren artık ses tellerini kullanarak “agu”diyordu.
İlk zamanlar gerek Erin’in Dünyaya gerek benim Erin’e adaptasyonum ancak olduğundan oyuncak diye bir nesne hayatımıza girmedi, ancak bebeklerin siyah beyaz gibi kontrast renklere baktığını bildiğim içim alt değiştime masasının sağında bulunan dolabına siyah beyaz şekiller olan kağıtlar yapıştırdım.Ancak Erin bunlara baksa bile kahverengi beyaz damalı bir zürafası ( Aliş) var ona bakmayı daha çok tercih etti.
Bir baka dikkat ettiğim konu ise gündüz – gece ayırımı.Gündüzleri hep evde günlük yaşam sesleri devam etti, hiç Erin uyuyor diye sessiz bir ortam yaratmadım.Odasında sürekli hafif bir müzik çaldı, çoğunlukla klasik müzik ya da ney ,odasında hep perdeler açıktı ve her uyandığında beslenme ariç alt değiştirme ve gaz çıkartma seanslarında Erin ile konuştuk. Uyandığında yüksek sesle”Günayyydddınnnn , aman da amann benim oğlum ne güzelde uyumuşşşş” diye evde bir hayat olduğunu hissettirdim. Gece olduğunda ise loş ışıklar, sessizlik ve sadece uyanma beslenme alt değiştirme beslenme ve uyuma rutinini yakalamaya çalıştım.Şimdi Erin her seste uyur, gece uykuları düzenli ve derindi.Uyanır beslenir altı değişir ve hemen uyur.Gündüzleri ise buna oyun eklemeyi daha 2. ayınada biliyordu.

2. Ay içerisinde yatağının üstüne müzikli ve hareketli bir dönence yerleştirdik.Göz kaslarının gelişmesi ve kuvvetlenmesi için günün belirli saatlerinde altında yatırıp hem müzik dinletip hem seyrettirdim.Ayrıca belirli süreler yanından ayrılarak tek başına onayabilmesini sağladım.Her gün bunun dakikasını artırdım.3. ayına geldiğinde günde toplam 1 saat Erin kendi başına kalarak oynayabiliyor. Bunun ileriki yaşlarda faydasını göreceğimizi düşünüyorum en azından odasında oyun oyaması ve gerektiğinde tek başına vakit geçirebilmesi kavramına alışık olması için bu egzersizleri yapmaya çalışıyorum.Evet ilk başlarda “ben ne biçim anneyim çocuğu yalnız bırakıyorum” diye kendime kızdım ama her dakika yanında olursam ona iyilik yapmamış olacağımı fark ettim.
Bunun dışında Lamazenin çok renkli çok kumaşlı bir oyuncağına “çok ayak “ismini taktık (sanırım bundan piyasada yok ama buna benzer çok var)ve bu Erin’in en sevdiği oyuncağı oldu.Çokayağın üzerinde kadife saten gibi kumaşlar, zil ve hışırtı çıkartan ayaklar var. Canlı renkleri görmeye başlamasıyla uzanıp oyuncağın çıkıtılı yerlerine dokunmayı keşfetti. Bir diğer oyuncak ise Playskool ikili jimnastik aleti. Uzanamasa da 1,5 aylıktan itibaren arada altına yatırıp müzik dinlettim şimdi müzik kesildiğinde eliyle vurması gerektiğini biliyor hatta uzanmaya çalışıyor.Hatta altına yastıkla destek yaparsam uzanabiliyor (4.ayın sonuna doğru yastık desteksiz uzanmaya başladı). Tabi bu oyuncakların hepsini aynı gün içerisinde değil hergün biriyle vakit geçirmesini sağlayıp diğer oyun vakitlerinde ise yine bol bol konuşma seansları düzenledim.
Bir diğer hoşuma giden ve Erin’inde hoşuna giden egzersiz Akıllı Bebekler Akademisinde okuduğum 7’li egzersiz. Hergün bu egzersizleri yaptık.Özellikle denge merkezinin oluşması açısından oldukça fayadlı. Egzersizleri kitapta olduğu için buraya yazmamalıyım bence ancak bebeği havaya kaldırma, havada 180 derece sağa sola çevirme, sırt üstü yatarken yüzüstü döndürme gibi egzrsizleri barındırıyor.
Tabii bunları okuren sürekli bir sonraki ay neler yapabileceğimiz konusunada kendimi geliştirmem gerektiğini öğrendim hatta sadece aylar değil yaşlarında neler yapabilirim araştırmalarım sırasında Her Çocuk Bir Dahidir diye bir kitap keşfettim ve bir başucu kitabına sahip oldum.Şiddetle tavsiye ederim bu kitabı. İleride Erin’in sokak aralarında tüfeklerle oynamasını hayal ettikçe çıldırdığım için bunun önüne geçebilmek için önce ben öğrenmeliyim diye yola çıktığım bir sırada bu kitabı keşfettim. Artık ilkokullarda yapılmayan bir çok eğlenceli oyun tavsiyesi var bu kitapta.
Bir de 2,5 – 3 haftalıktan itibaren yaptığmız fiziksel egzersizler var. Her sabah alt değiştirme masasında yine Akıllı Bebekler Akademisi kitabında olan bebe yogası denilen aslında annelerimizin bize bunun yoga olduğunu bilmeden yaptırdığı hareketleri yaptık.Üstünede hafif  ellerime yağ alarak yaptığım minik masajlarla Erin’i öğle uyksuna hazırladım Bu masajları yaz geldiğinde artan banyo sayımızla beraber arttırdım. Günde 3 kere hatta bazen 4 kere duş yaptığımız için her duştan sonra hafif bir masajla Erin’i rahatlatım- bu arada sırt masajına bayılıyor 🙂 )
Artık Erin 3,5  aylık.Her gün ona öğretmem gerekenler artıyor.Başta yazdığım gibi bundan sonra yaptığım her eğitimi, öğrendiğim her bilgiyi yazmaya karar verdim.Doğruluğunu bilmiyorum, okuduklarım çerçevesinde yapmaya çalışıyorum.Fikri olan, eklemek istediği olan varsa yorumlara açıktır.

Bu dönemde okuduğum kitaplar:
Akıllı Bebekler Akademisi -5 yıldız-
A’dan Z’ye Bebek Bakımı -5 yıldız-
Bebek Gelişimi ve Davranışları -5 yıldız-
Her Çocuk Bir Dahidir – kırmızı kurdeleli 5 yıldız-
Anne ve Babanın Kitabı -4 yıldız-
Annelik ve Bebek Bakımı -2 yıldız-
www.aile.org
www.bebek.com
Çeşitli bloglar,aylık dergiler.,tecrübeler ve annem…

* *** Bu belge ABD Houston Polis Müdürlüğü tarafından hazırlanmış ve kentteki tüm evlere ve okullara dağıtılmıştır.
kaynak:E-posta yolu ile gelmiştir