ve şimdi de 5 

Duygu seli değilim sadece şaşkınım.. benim sanki yeni doğmuş bebem şimdi 5.yaşını bitiriyor, doğum gününü kutlamayı talep ediyor ve çikolatalı pasta yapmak istiyor.. “içinde lütfen çikolatası olsun” anne diyor.. talepleri, tercihleri var.. hep vardı doğduğundan beri, her bebekte olduğu gibi ama bunları düzgün bir dille ifade etmeye başlaması artık ona “bebem” derken beni durduruyor .. o büyük bir insan aslında.. çocuk oldu.. bu eylül ilk okula başlayacak. Dün başlayacağı okulun görüşmesine gidip de kocaman koridorda Atatürk büstünün yanında dikilmiş küçücük bedenindeki emin duruşu gördükten sonra ben ona gözlerim dolu dolu artık ” bebem” diyemeyeceğimi fark ettim. Formasını giysin hele bak nasıl da ağlayacaksın dediler ya bana dün! sanırım göz yaşlarımı tutamayacağım..

İşte Ben böyle bir hal içindeyim dediğim zamanki gibi bir hal içindeyim.. bir bahar havası yine içimde bugün.. cemre düştüğünde değil de Erin kollarıma düştüğünde gelmişti bahar bundan 5 sene önce dünyama.. her bahar 16 martta yeşeriyor şimdi.. bak yazarken duygu seli değilim diye başladım göz yaşlarım akıyor yine..

Laptop çantasının ön güzünden “don” çıkan kişiye ANNE denir ya.. artık yavaş yavaş çıkmıyor işte.. oyuncaklar azalıyor, ya ihtiyacı olursa diye yedeklediklerim, artık kendi çantasında yol alıyor hayatında; bağımsız, ne istediğini bilen, keşfeden, öğrenen ama bana daha az ihtiyaç duyan bir birey oluyor..

Çok mutlu olsun, hayalleri hep yanı başında olsun .. başka dileğim yok sevgili okur..

daha nice 5 yaşlarını katlayalım sağlıkla üst üste..

ayakkabıların en ortasındaki lacivert olanları ilk ayakkabıları.. ve bugüne gelene kadar küçülenler..
kaldırıyordum da hepsini bir toplu fotoğrafladım. hepsini saklamak yerine 🙂

[media id=21 width=520 height=340]