Özlem giderilir..:)

Bu hafta Erin hep evde! Özlemişim.. ama alışmışım da günlük rutine.. yine de umurumda değil.. sabah kahvaltı yapmayı, beraber el işleri yapmayı, parka gitmeyi, yemek yapmayı hepsini hepsini.. evet BEN BIRAKAMIYORUM bunları! Çocuğun şimdi her akşam yatarken” yatçaz kalkcaz potiye mi gidicez?” diye sorması muhtemelen benim beynimdeki soru! ama evet pazar akşamı yatçak kalkçak potiye gidecek.. bu kaçınılmaz.. ama evde olmasının tadını çıkartmak.. paha biçilemez.. zaten grip halinde olduğumuz için pek sokaklara dökülemiyoruz böylece evde vakit geçiyor. Aslında amacım evde biraz sıkılmasını sağlamaktı ama ne mümkün! sıkılınca “anne bana tv açar mısın” diyor. Biliyor anahtar kelimeyi. Tv açılmasın diye iş başa düşüyor!

Bir mickey müzikali programımız cumartesi kulak ağrısı ile iptal oldu! Buna çok üzüldü ama geri dönüşü yoktu olayın çünkü soluğu hastanede aldık. Normalde Erin pek hasta olmaz ama bu cumartesi annem ben çekimdeyken aradı ve ” kafasını koyamıyor ağrıdan, ağlayıp duruyor” deyince, atla getir hastaneye dedim. Yanında olmadığım için durumun vehametini anlayamadım. Cep telefonumu da evde unutmuş olduğumdan annem beni çekim yaptığım ailenin telefonundan arayınca önemli sandım.  Sonuç: muayeneden sonra geçen kulak ağrısı! Olan  mickey müzikaline oldu 🙂 Sağlık olsun. Biz de cuma günü için Pinokyo müzikaline gitmekye karar verdik. Haftasonu çalışıyor olan bir anneye yapılacak en büyük üç kağıttı bu sanırım!

Madem hastasın o zaman evde kalalım dedik.. yeni başlayan mektup arkadaşı zincirmiz için oturup kendimizi tanıtan kartlar hazırladık. Ben kestim Erin yapıştırdı. Üzerine bu aralar en büyük hevesi olan yazı yazmak konusunu tatmin etmek üzere kendi adını ve arkadaşlarını adlarını yazdı. Ertesi günde birlikte postaneye giderek üzerlerine pul yapıştırıp yolladık. Bak postacı geliyor şarkısı eşliğinde postaneyi ve mektup göndermeyi tanıdık! Sosyal ağların ve sanal ortamın bu kadar gelişmesi sonucu unuttuğumuz bu kavramı hayatımıza soktuk. Bundan sonra sık sık postaneden mektup yollayıp postacı yolu bekleyeceğiz. Erin’in talebi üzerine kapımızın yanına posta kutusu da asılacak! Tabii yukarı çıkıp mektup bırakan postacı kaldıysa şanslıyız, korkarım ben mektupları takip edip alıp posta kutusuna koyacağım 🙂

Ve kurabiye yapmak! En büyük keyif benim için.. hamuru beraber yoğurmak ve sonrasında kurabiye kokan soğuk kış günü sıcak bir ev! Tarifini hemen veriyorum. Çok basit

250gr tereyağ ( ben az koydum miktar az oldu böylece)
2 yemek kaşığı bal
1 yemek kaşığı portakal suyu
Bu ikisini karıştırın. Ayrı bir kapta
2 bardak un ( yağ az olunca un da az oldu tabii)
1/2 bardak pudra şekeri ( bunu da az koydum)
1/3 bardak dövülmüş ceviz
1/4 çay kaşığı tuz
bunları tereyağ karışımına ekleyin, yoğurun yumuk ellerle. 3 saat buzdolabında beklesin ( ne mümkün 1 saat ancak bekleyebildik)
Sonra toplar haline getirin ve fırına koyun. Piştiğini kokusundan anlarsınız zaten. Soğuyunca üstüne pudra şekeri serpin der tarif ama ben eser miktarda renk versin diye serpiştirdim

Tatil günlerinde evde bebenizle sıcacık kurabiye kokulu bir akşam üzeri geçirin.

Ertesi sabah da havada parlayan güneşe aldanıp parka gidin! Yuvası tatil olan çocuklar parklarda oynuyorlar 😉 Hep beraber ebelemece oynasınlar, koşsunlar, temiz hava alsınlar..

Hadi sonra “pazar akşamı yatcaz kalkcaz potiye gidicez” cümlesine ikna edin.

Ve son olarak da en çok özlediğim evde müzik dinleyip dans ederken oğlumun fotoğraflarını çekmek kısmı! En keyifli sabahlar dansla başlar!