Hava çok çok güzeldi.Bütün ailemiz,arkadaşları,arkadaşlarımız yanımızda, önce çocukların oyunları daha sonra büyüklerin istop heyecanı ile bir piknik yaşadık.

Üzerinden iki gün geçti ben hala yorgunluğu üzerimden atabilmiş değilim.

Dün 12.000 bakımı sebebiyle doktorumuzu ziyaret ettik.Kızamık/çık ve kabakulak aşısını oldu Erin.İlk defa doktoru algılayan oğlum ilk defada huysuzluk etti.Gülsemin hanım yanına gelince ağlayarak elleri ile itiraz ederek iteledi, yerine oturduğunda herşey normalmiş gibi davrandı üstelik sürekli eliyle kapıyı göstererek çıkmak istediğini de belirtmeyi ihmal etmedi. Oldukça zor bir muayene yaşadık 🙂 Artık herşeyin farkında olan bir çocuk olduğunu unutmuş olmalıyım ben eski kontroller gibi olacak rahatlığı ile gitmiştim ama öyle olmadı ve bundan sonra kontroller hep böyle geçecek galiba.

Artık yasaklar kalktı: süt, bal, ,yumurta beyazı, domates v.b gıdalar hayatımıza girebilirmiş..zaten hayatımızdaydı sadece bal vermiyordum onu da bu sabah denedik ama bu sabah Erin galiba aşının ve de çıkmaya çalışan iki dişinin etkisiyle ne kahvaltı etti ne güldü; hep ağlamaklı bir sabahı göğsümde uykuya dalarak tamamladı.Ateş yapar diye düşündüğüm aşı ateş yapmadı ama biraz huzursuz; aşıdan mı dişlerden mi bilemiyorum??

Bir sürü iş birikmiş durumda ama elektrikler kesildi..

Bende ayaklarımı uzattım fotoğraflara bakıyorum 😉

Doğumgünlerinde annelerini şaşırtırmış bebekler.. bizimkisi pek birşey yapmadı değişik sadece emziğimizi ormandaki hayvanlara hediye ettik 🙂 iki gündür emziksiz yaşıyoruz; anladım ki aslında bağımlı olan benmişim 😛 emzirme işini de doktorumuz 1,5 yaşına kadar bırakabileceğimizi söyledi. Önce gündüzleri sonra geceleri. Tabii ben evde yalnız yaşayan biri olarak bunun için yardım talep edeceğim yoksa çok zor olacak iş..ama başarırsak ben artık çok rahatlayacağım.Evet ilk 6 ay emzirme işi çok kutsal,çok keyifli,çok çok çok ekleyebileceğim bir sürü kelimem var ama 1 sene dolduktan sonra ben artık yorulduğumu hissediyorum ve ayaklı emzik olarak kullanılmak artık gururumu kırıyor 😛

Ek olarak: Biraz önce Erin uyandı ve yemek yerken gözüne çatal girdi.. çok şükür şimdilik ciddi bir durum yok ama bu ilk ciddi kazamız oldu.Biraz göz kapağına biraz içerisine girmiş galiba çatal. Doktor akşamüzerine doğru kızarıklık artarsa bir göz doktoruna göstermemiz gerektiğini söyledi… gerçekten ilk defa bu kadar korktum.Kızarıklık azaldı şimdiden, umarım ilerleyen saatlerde bir değişiklik olmaz.
Bu uyanma sırasında beni şaşırtan birşey yaptı bir önceki paragraftan özür dilerim 😀 : odasından içeriye “anne” diye bağırarak hemde iki kere beni çağırdı.Şaşırdım!! 😀

Ben yazıyı yazana kadar akşamüzeri oldu.. gözünde birşey kalmadı.Kaza devri başladı galiba dikkatli olmak lazım.

Yazmayı atladım 🙂 off tabi ben kendime gelene kadar o kadar çok şey birikti ki .. Erin’e doğumgününde birbirinden güzel hediyeler geldi: müzisyen tarafını okşayan müzik aletleri, problem çözücü için problemli oyuncaklar, bilgin şirin kısmına kitaplar, cool kısmına kıyafetler.. say say bitmez..ama Erin’e gelen en farklı hediye – reklamını yapıyorum Eray amcası :D- bir akvaryum ve içinde birbirinden sevimli dört balık.

Bir hayvana beraber bakmayı düşündüğümüz bu dönemde balıkla yırtmak istedik biz biraz. Artık sabahları uyanınca balıklara bakıp onlara “mamma” veriyoruz ve balıklar aynen şöyle yapıyorlar:

Ve en son olarak.. (reklamını yapıyorum Rapu Teyze:D-) ama yapmayı haketti..o muhteşem pastanın mimarı Pastacı Rapunsel…kelimelerimiz yetersiz kalıyor.. gerçekten çok şık,yaratıcı,renkli,eğlenceli, ışıl ışıl bir pasta yaptın bize.. teşekkür ederiz ve herkese tavsiye ederiz.. 😉