Gelibolu kızı camdan çift dikiş gökkuşağına bakıyor!!

Mayıs -Haziran dönemini Geliboluda serin serin geçirmeyi hayal ederken gelişim ancak Temmuz sonunu bulduğu için sıcak olacak endişesi ile kendi kendime söylenirken, keşke ama keşke yağmur olsa toprak koksa derken… bu sabah sıkı bir rüzgar arkasından çılgın bir yağmur ile ” iyi ki bunu dilemişim de oldu” dediğim bir tatil geçiriyorum! “Keşke başka bir şey dileseydim” demeyi sevmem : bunu diledim bu oldu : mutluluk!

Bütün yaz facabook durumlarında ” dolunay da dolunay” diye yazıp sahillerde dolunayı seyredenleri okumaktan çatlamıştım ya: dün akşam dolunay vardı.. ahanda onu da seyrettim..

İlk gün kızgın kumlardan serin sulara da daldım..

Sonra yağmur da geldi..

Ve bütün bular olurken sürekli evin içerisinde ya cam ya bardak ya çerçeve kırılıp duruyor!

Dilimi ısırdım kıçımı kaşıdım ve sustum.

Bu ilk sabahımız.. beni yanında görünce kalbi çıkacak gibi olan BENDİM! Kendisi benim geleceğimi bildiği için gayet hazırlıklıydı! Biz anneler durumu abartıyoruz onlar halinden memnun!

Neden olmasın ki: Harvey hocam dememişmiydi ki onlar tavuk peşinde koşmak ister, yağmurda çamurda oynamak ister, top peşinde koşmak ister!!

Yağmuru görebliyor musunuz ?? :))