Birlikte uyumak nedir ? 
Bir anne aslan ile büyük bir yığın halince uyuyan yavrularını düşünün; sırtların üzerinde patiler, karınların üzerinde kafalar, her bir ritmik nefeste yükselip inen bedenler, huzur dolu bir sıcaklık ve dokunuş öbeğinde iç içe geçmiş bir grup.İşte birlikte uyumak budur ya da en azından bunun bir versiyonu! 

~ Bebeğinizle Birlikte Uyumak , Dr. James j. McKenna

Sizin çocuğunuz nerede uyuyor? demiştim bir yazımda ve bizimki hala bizimle uyuyor diye de eklemiştim! O kadar çok yorum aldı ki bu : “ah evet yalnız değilim!” diye. Erin 6 yaşında. Bebekliğinden beri bizimle birlikte uyuyor. Özel bir tercih değildi benimki hatta Erin bunu kendi seçti. Bilirsiniz doktorlar ” aman yüz üstü uyumasın” derler. Erin ise doğduğu günden beri sırt üstü uyuyamadı hiç. Korkumdan odasına bir kamera sistemi yerleştirmiştik ve gündüzleri takip edebilmek için televizyondan ara ara izliyordum hatta kamera görüntüyü bilgisayarıma da basıyordu böylece çok rahat gözüm üzerindeydi ama gece olduğunda yan yastığını kullanarak yatıyordum ve sabaha kadar sesi geliyordu bana. Sabah saat 5 gibi yatağa alıyordum çünkü gece boyunca o kadar minik bir bebeği ezmekten korkuyordum . Gerçekten ilk 1 ay bu şekilde geçti. Yatağıma almıyordum ama yanımda bir yatakta yatıyordu sabaha karşı ortamıza dahil oluyordu. Büyüdükçe gece uykusuna geçtiği andan itibaren bizimle uyumaya başladı çünkü emzirme sırasında uyanmalar, odasında uyutma çabalarım sırasında ikimizi de çok yoruyordu. Ne zaman yanıma sürekli almaya karar verdim sabaha kadar emzirmek benim için sorun olmaktan çıktı. Hatta Aslı’nın bununla ilgili çok da güzel bir yazısı var okuyun derim. Yazıda bulamadım belki de yorumlardaydı ya da başka bir yerde okudum hatırlayamıyorum, geceyi emzirirken beraber geçirmekle ilgili. Erin’i çevresel duyumlar ve baskılar ile odasında uyutmaya çalıştığım 4. ay itibariyle, her gece gecede bilmem kaç kere uyanmak, odasına gitmek emzirmek ve tekrar odama dönmek benim tüm uyku kalitemi alt üst etmişti. Ertesi sabah kabus gibi başlıyordu. Daha sonra yanıma almaya karar verdim böylece emmesi gerektiğinde farkında bile olmadan emzirip ve yine farkında bile olmadan uykuya dalıyordum. Bununla ilgili kaynak vermeyi çok istesem de nerede okuduğumu hatırlamadığım için yapamıyorum ancak özetle şöyle : Anne ve bebeğin gece boyunca uyku ritmleri birlikte ilerliyor böylece bebek emmek için uyanmaya hazırlandığında anne de derin uykusundan çıkmaya başlıyor ve bu senkronize bir şekilde devam ediyor. Ayrı odada olduğunda anne bebeğin uykusu hafiflediğinde hala derin uykuda olduğundan uyanmak çok zor oluyor ve uyandığında da tekrar uykuya geri dönüş zorlaşıyor ve bahsettiğim kabus sabahlar ortaya çıkıyor. Oysa ben aynı yatakta emzirdiğim zamanlar büyük bir uyum içerisinde ilerledi yaşam ve korkma sevgili okur emzirme seansları bittiğinde yani Erin 2 yaşına geldiğinde yatağında uykuya dalmayı da öğrendi. Bu böyle doğal bir akış oldu. 2 yaşından sonra da gece uykularına kendi yatağında geçiş yaptı ama yine gecenin ortasında kalktı yanımıza geldi.

Kendi odasında bir başına uyumaya bırakılmış bir bebek görüntüsü, sadece yaklaşık son yüzyılda ve sanayileşmiş Batı toplumlarında görülen bir olgudur.! ~ Bebeğinizle Birlikte Uyumak , Dr. James j. McKenna

Şimdi 6 yaşına geliyor. Kapısını kapatıp ” burası benim odam hıh!” diyeceği zamanlar yaklaşıyor o yüzden ben hala sabaha karşı yanımıza geliyor olmasının, sabahları eli yüzümde uyanmanın, ya da yanımıza yattığında bacaklarını üstüme doğru uzatmasıyla hafifçe uykumu aralamasının ne kadar değerli olduğunu düşünüp keyfini çıkartmaya çalışıyorum. Uyandığı zaman sarılıp gözümün içine bakmasını sanırım bir iki yıla bulamayacağım!. Evet bazen uykumun içinde bağırıyorum ” offf çek şu ayaklarını” diye itiraf edeyim ama sonra pişman oluyorum çünkü zaten o ayaklar biraz daha büyüdüğünde benim üzerimde olmayacaklar.  Evet kendimden bahsettikten sonra şimdi artık Gün Yayıncılıktan çıkan “Bebeğinizle Birlikte Uyumak ” kitabından bahsedeyim. Dün elime geçti kitap, gece bir solukta yarıladım bile.

Her zaman doğaya bakın diye eklerim ya kitapta bir bölüm “Hayvanlar bunu nasıl yapıyor” başlığı altında!

Yuvalı tür denilen bazı memeli hayvanlar, bebekleri küçükken, süt üretmek ve hayatta kalabilmek için avlanmaya giderler. Bu sürede bebeklerini güvenli bir yuvada bırakırlar. Bu hayvanların bebekleri anneleri gittiğinde ağlamaz çünkü ağlamaları durumunda yırtıcı hayvanlar bunu duyacaktır ama asıl neden annelerinin sütlerinin çok yağlı olmasıdır. Mesela balinalar, geyikler, ancak maymunlar, insansı maymunlar ve insanlar gibi primat memeliler taşıyan tür olarak adlandırılır. Bizim sütümüzün içeriği su ve şekerdir ve yuvalı hayvanların sütüne göre daha az yağlıdır bu yüzden primat memeliler beslendikten 1-2 saat sonra tekrar beslenme ihtiyacı hissedeler. Bu sık emzirilme ihtiyacı primat yavruların annelerinin yakınında kalmaları ihtiyacını ortaya çıkartır.

Vayy!! Başka sözüm yok.

Kitabın kapağında Erin ve benim fotoğrafım var. Instagramda  #cocuguileuyuyananneler ya da #cocuguylauyuyananneler  hashtagini de kullanarak kendi fotoğraflarınızı paylaşabilirsiniz:) Biz Çocuğu ile uyuyan anneler öyle yapıyoruz.

Bu yazıyı twitterda RT eden veya facebookta paylaşan iki kişiye bu kitap hediye.  Ayrıca Filozof Bebek kitabından bir adet hediye edeceğim bunun için yazının altına Filozof Bebek diye yorum bırakmanız yeterli 🙂

Teşekkürler Gün Yayıncılık bu harika bilgileri bizlerle paylaştınız için 🙂