1. Herkes bebelerini koyuyor kıskanıom benimki oldu dandini dasdana
2. #selfie çekmeyi sizdeğğnn öğrenmeyeceğiz biz zamanında da ruh çalkantılının daniskasıydık #iyigeceler  #zalimsinzaman #2007 #eylül #pinikkus

yazarak paylaşmıştım. Bunun üzerine fotoğrafın ardından yine ve yeniden hiç bıkmadan herkes ” ikinciyi yapsana” diye başladı. Tost yapıyoruz anasını satim oldu saat kaçta servis edilsin??

Şimdi bu yazı kafamdan hızlıca geçenler olacak zira daha önce kibarca yazmıştım cevaben: Ahanda KARDEŞ diye başlık atmıştım. Çeşitli sosyal medyada da soranlara da her zaman kibarca cevap vermeye çalıştım ama canım aaa yetti artık bundan böyle bu son yazımdır ve kulak kabartmayacak çok merak edenle  de bu yazıyı rehber niteliğinde okuması için paylaşacağım.

Şimdi efenim bazı sorular vardır biz duygusal Türk insanı olarak bunları oldukça iyi niyetle sorarız ama bu sorular taşıdığı iyi niyetten daha fazla mahremiyet taşırlar, soruyla beraber insanlara yatak odanızı açmış gibi hissedersiniz.

— aaa hep bekar mı kalcan yavrumm evlen artık

— eee hadi ne zaman çocuk ( daha evleneli 6 ay olmuşur misal )

— ama çocuksuz ev olur mu kuzummm ( 2 – 3 sene geçmiştir )

— bak yaşın geçiyor evladım yapın artık bir çocuk ( artık ümidi kesmek üzere soran olmuş 6-7 sene evleneli ama merakına yenik sürekli)

— hah çocuk oldu daha 6 ay olmadan : arayı açma evladım hemen yap kardeş

— İkinci çocuğu kucağına almışsa #kardessart etiketini kendine yapıştırıp yarattığı sosyal baskıdan habersiz : aaa bak valla nasıl da güzel oyneyolar kardeş kardeş yap bak mutlaka

— sizin gibilerin mutlaka iki tane hatta üç tane yapması lazım bu ülkeye aydınlık gelecek onların elinde hem kendi bencilliğinizden yapmıyorsunuz

— ilk çocuktan sonra arayı çok açtıysan ve arası açık ara farkla iki çocuğu varsa soranın : bak ben son dakikada pişman oalcaktım valla parmağında oynatıyon yap şekerim

— iki çocuklulara ” tamam hadi ha 2 ha 3 bi tane daha yapıveee”

— İkiz bebek doğuranlara hastane odasında herkesin ortasında ” aa doğal mı tüp mi ? “

— doğumdan sonra : normal mi sezaryen mi ?? hmm ben doğal doğum yaptım

— emziriyor musun mama mı veriyorsun ? bak şekerim emzir bol bol en iyisi ben 5 yaşına kadar emzirdim !!

— nasıl kilo veremiyorsun anlamıyorum bilmem kim yiyo yiyo tığ gibi doğum sonrası emzirmedin mi sen hem emzirirken kilo veriliyo diyollla hızlıca

Eminim yorum kısmına gırtlağınıza kadar kızararak cevap vermekten bıktığınız soruları siz de eklersiniz hoşuma da gider, hızlıca benim aklımdan geçenleri bunlar. Hepsine toplu bir cevap veriyorum öncelikle :

yani meali :

Bir insanı yargılamadan önce gökte üç ay eskiyinceye dek onun makosenleriyle (ayakkabısıyla) yürü. Dışarıdan bakınca pek çok hayat yanlış, mantıksız, delice görünebilir. Dışarıda kaldığın sürece insanları ve ilişkileri yanlış yargılayabilirsin..Yalnızca içinden, yalnızca gökte üç ay değişene dek onun makosenleri içinde yürüyerek; dürtüler, duygular, insanı farklı davranmaya yönelten nedenler anlaşılabilir…Anlayış,
bilgiçliğin kibriyle değil, alçak gönüllülükle doğar./Bir Kızılderili Deyişi/

Bu yeterince açık olmadı mı ? olmadı çünkü ben bunu çok kez yazdım duymak istediği ne biliyor musun ?

— Çocuğum olmuyor benim

— maddi durumum sizin kadar iyi değil bir den fazla çocuk bakamam

— kocamla / karımla sevişmiyoruz artık evli kalmamızın başka sebepleri var

— yumurtalık kanseri oldum aldırdım olmuyor çocuğum

— beni kimse beğenmiyor senin kadar şanslı değilim evlenme konusunda

— normal doğurmaktan korktum bacım senin kadar cesaretli değilim

— emziremedim başarısız bir anneyim napacan ??

— tüp bebek ama ailemiz bilmiyor üzülmesinler diye söylemedik biliyor musun ? biz de üzülüyoruz bu duruma çok uğraştık yıllarca haklısın doğal yolla olamadı biraz eksiğim sanırım senin kadar tam değilim.

— Ben çok istiyorum kıvranıyorum ama kocam / karım Nuh diyor peygamber demiyor ikna edemiyorum!

— ailemizde genetik bir hastalık var korkuyorum ikincide olursa diye yapmıyorum ama eşimin de ailesi bilmiyor durumu aramızda kalsın.

ya da ne bilim bunun gibi cevaplar. Sorunuza karşılık bu cevapları duysanız ne hissederdiniz ? İnanın sürekli sorduğunuz kişilerin sürekli kalbinde hissettiği sıkıntının onda bir olmayacak bu sıkıntı. Çünkü çoğunlukla size veremedikleri cevaplar var çünkü o cevaplar soruyu yönelttiğiniz kişinin en mahreminde en kuytu köşesinde kendisiyle ilgili en derin yerinde saklı duruyor ve siz onun özeline, mahremine, yatak odasına girerek iyi niyetle sorduğunuzu sandığınız sorunun ne kadar patavatsız olduğunu fark edemiyorsunuz!

bana gelince kendi adıma cevap veriyorum:

Ben ikinci bir çocuk yapmama kararı aldım uzun bir zaman önce. Oğlumu 30 yaşında işimi gücümü bırakarak, sosyal yaşamdan koparak, çevremde ailemde tek bir çocuk bile yokken, internetten çocuklu kadınlarla Benimle Oynar mısın anne diye diye kendime arkadaşlar edinerek, şehrin tam ortasında, asansörsüz 4. katlı bir apartmanın en üst katında sabah akşam puset indir çıkart arabaların arasından bir parka git hava al geri dön şeklince, yemeğini, çamaşırını , temizliğini kendi başına hallerek, sağ olsun kocamdan akşamları büyük destek alarak , annemden de gidip gelebildiği oranda yardım alarak TEK Başıma büyüttüm! Televizyonun karşısında oturtmadım 2 yaşını geçene kadar ! Bu ne demek bilir misiniz ?? Eline oyalansın diye ipad tutuşturmadım, her öğününü taze taze hazırladım, her gün sokağa çıkarttım ve en önemlisi kendi oğlumu kendim büyüttüm!! 2 sene boyunca yaklaşık her gece uykusuz kalarak emzirdim ve o uykusuzlukla ertesi sabah 7 de iş başı yaptım, mola vermek gibi bir lüks hiç bir zaman olmadı çünkü o uyuduğunda ev işleri vardı. Kolay değildi ama başa sarsam yine aynısını yapardım. 2 yaşından sonra da kendime hiç bilmediğim bir konuda iş kurmaya başladım. Gece saat 3-4 lere kadar bilgisayar başında çalışıp sonra sabah 7 iştima!! Bakıcısız kocamın işinden feragat ederek ayırdığı zaman içerisinde geliştirdim işimi. Birden fotoğrafçı olmadım ben ! Emek harcadım tıpkı bir bebek büyütürcesine. Tercihim o dönemde bir bebek daha yapmak olabilirdi belki ancak hazır değildim ve konsantrasyonumu iş kurmaya yönelttim. Bir bebek gibi doğdu, emekledi, ayağa kalktı, yürüdü ve şimdi bir işim var ve bu süreç bir çocuk büyütmek gibiydi. Bu dönemde de bir çocuk daha büyütemeyeceğim kararını verdim.

Elimdekiler ile bir tane çocuk yetiştirmeye karar verdim. Elimdekinin yettiği kadarıyla!

60 yaşına geldiğimde bana sorarsanız _ ki o kadar beklemeye de gerek yok_ en büyük pişmanlığın nedir bu hayatta diye : 3 tane çocuk yapmamış olmaktır diye cevap vereceğim. Kalbimde kanayan yara olacak kalacak. “Geç kalmadın” falan deme sakın onu biliyorum ama tercih yaptım. Bencil diye yargılamandan da sıkıldım artık. İşine bak !

Tatmin oldunuz mu??

Şimdi bu yazdıklarım doğrultusunda bende sürekli bana ” eee ikinci şart!!” diyenlere çok soru sorabilirim ama benim edebim buna izin vermiyor.

kardeş şart mı??

Kan değil kalp kardeşi olsun inşallah hayatında.

Oğlum için değil ama benim için bir çocuk daha şarttı! Bir tane daha yapsaydım bir kere daha anne olabilmek için yapardım çünkü : kardeş  şart değil dostum! Kendi ailem ve eşimin ailesinde gördüğüm kardeş ilişkilerinden yola çıkıyorum şart falan değil.

Tek çocukla kalmaya karar verenler size diyorum : çok güzel bir cevabım var

“ya valla ben KISIRIM olmuyor !”

Çenesi kapanıyor soranın bir daha sormuyor

İyi günler.. Herkes kendi hayatına hadi bakalım ..bundan böyle mail ile soranlar dahil ( evet şaşırma okuyucu mail ile bile soran oluyor böyle de meraklı bir kediyiz !) olmak üzere direkt bu yazıya gelin olma mı??

İMZA:  Sürekli doğum odalarında aile büyükleriyle ve çevremde çokça anne ile muhattap olduğundan ” ee ikinci yok mu ? ” sorusunu ardından da ” yalnız bırakma çocuğunu yazık olur” eklentisini haftada en az 10 kere duymaktan bıkmış kadın.

Hah! unutmamak lazım!

İki gün önce apartmandan çıkarken iki kat altımızdaki hamile komşumuzla karşılaştık. “aa ne kadar kaldı.. kız mı erkek mi” diye klasik aslında hiç mi hiç sormayı sevmediğim ve daha doğrusu bana sorulmasından hoşlanmadığım soruları ayak üstü sorarken kızcağız Erin’ e döndü.

“erkek erkek sana arkadaş geliyor, top oynarsınız artık” dedi

Erin de yüzüne bile bakmadan arkasını dönüp yoluna devam ederken:

“Benim annem bana doğuracak ki istemem seninkini”

diye cevap verdi

Eh çocuktan al haberi!

Sanki böyle bir konuşma oldu.

Yaşı gelmeye başladı sanırım. Çekime gittiğimde telefon edip “anne bizim eve bebek getirmeye mi gittin? ” , gene yatarken “Anne bizim evde Elbin (küçük kuzen)  yok hiç bi tane bizim eve de alalım mı? ” gibi sorularla beni sıkıştırmaya başladı. Önümüzdeki günlerde ise büyük  kuzenin kardeşi olmak üzere.

benim ise verecek cevabım HALA yok!

Biraz daha balıklarına idare etsen ?? olma mı?

yandı gülüm keten helva denir buna!

Ben her ne kadar evin içinde boy boy çocuklarım olsun hatta en az 3-4 tane olsun diye iç geçirsem de maalesef sadece 1 tane çocuk ile kalmak durumundayım. Bunun için o kadar çok nedenim var ki ?

• Erin için işimi bırakma lüksüm vardı. 2 sene hep ben baktım oğlum annesiyle büyüdü. Bu bir şans değil kendi yarattığımız ve bizi çok yoran bir fırsattı. Her tercih bir vazgeçiş. Uzun yıllar çalışıp sonra eve dönmeden nelerden vazgeçtiğinizi, nelerin boşluğuna gireceğinizi tahmin bile edemezsiniz! Tercihim o kadar büyük ve ulvi bir görev içindi ki vazgeçtiklerim gözümde olmadı. İkinci bir çocuk için İŞİMİ BIRAKMAM MÜMKÜN DEĞİL! ve ikinci oğlumu ( klavyemden çıktı !!) bakıcıyla büyütmek kendisine yapılacak en büyük haksızlık olacaktır. Sonra benim kardeşim gibi ağabeyinin karşısına geçip ” seni tabii annem büyütttü benim gibi bakıcılarla büyümedin sen” diyerek ağabeyi olmaktan, hay nalet olsun keşke beni de annem bakıcıyla büyütseymiş diyerek üzüntü duymasını sağlamak istemiyorum! Bundan ağabeyini sorumlu tutmasını istemiyorum. _Tecrübe ile sabittir! İnsanın kalbi acıyor duydu mu? _

• Çalışmadığım süre içerisinde Erin’i yaklaşık 2 sene emzirdim, mastit olmasaydım daha da devam ederdim. Mastit olma sebebimGündüzleri ofise gittiğim için süt dolmuyo sandığım göğüslerim doluyormuş sadece gece çekmesi yetmiyormuş e tabii değil 20. ay 6. aydan sonra bile sağmakla zor gelen bir meret bu süt, sadece akşamları emmesi yetmiyormuş. Çocuğum olmadan ” aa one yahu cok cok askere kadar mı emzirilir” diyen ben emzirmenin büyüsüne kapılıp bir çocuğum daha olsa 3 sene emziririm der hale geldim. E şimdi bu çocuk aylarca anne sütü almışken, çalışma temposunun getireceği yük ile diğerini nasıl emziricem. Emziremediğim için nasıl kahrolmıycam!

• Evimizde extra bir oda daha yok. Erin’in odasını paylaşmak zorunda kalacaklar.
• “tamam bu kadar yeter artık üretim zamanı” deyip bir iş yarattım kendime. İşte bu benim ikinci bebeğim oldu. Yazılıp çizildi mi okuyana kolay gelse de, sıfırdan iş kurmak bildiğin doğum yapmak gibi. Şimdi büyüyen ve artık emeklemeden yürümeye geçmiş bir işim var. Mesleki, maddi , ruhani tatminlerim var!! E ikinci bir çocuk ne de olsa ara vermek demek ve bu işte teker bir durdumu sil baştan başlamak demek: gücüm yok bir daha!!
• Erin’e hamileliğim 60kg ile başladı 78 kg ile doğuma gittim. Ve hala 12 kilosunu VE_RE_ME_DİM! Veremi_YORUM! İkinci bir hamilelik için 72 başlangıç kilosu ve üzerine bilmem ne kadar almak ( tahmini yine 18 olsa 90 eder düşünmesi bile korkunç!) İSTEMİYORUM!
• Bir şekilde hayatıma tekrar YOGAyı soktum hamile yogası gibi light çözümler istemiyorum! Bedenim ve ruhum KİLO VEREMESEMDE şekle giriyor. Yüzümde güller açıyor. Hamilelik de yüzümde güller açtıracak elbet eminim ancak ruhum şekil değiştirirken bedenim de değiştirecek!
• Her hamilelik farklı! Erin’e hamileyken ayaklarımı uzatıp kampüste (tamam uyuz yönetici stresi hariç ) huzur ve huşu içerisinde çalışıyordum. Şimdi Hem işimi bırakmamak hem Erin’e bakmak, hem de ev işleri ( inatla kadın almıyorum!! bir tane buldum evet ama bir türlü başlayamadık), koşuşturma… o hamilelik nasıl geçecek?
• Erin’de 6.5 aylık izne çıktım, her sabah yogamı yapıp, dizilerimi seyredip, karnımı yağlayıp öğlen uykularına daldım. İkinci için böyle bir senaryo DÜŞÜNEMİYORUM.
• E tabii Erin bu kadar huşu içeriside büyüyünce karnımda, doğduğunda da koydun mu uyuyan, ağlamayan, uslu, huzurlu bir bebek oldu. Bu telaşe içerisinde ikinci karnımda büyüyen çocuk aynı çıkmayacak ve ben evde bir tane “toddler” bir tane “newborn” ile delireceğim.
• Annem hala Göztepede kayın-annem Eyüp’te oturuyor ve biz ikisinin ortasında uzak eşitlikteki mesafede Feriköyde. Ha deyince kalkıp gelemiyorlar. Geldiler mi iki – üç gün kalmaları gerekiyor. Gelen salonda uyuyor! Eziyetin bini bin para!
• Bir tane çocuğu nerede ve nasıl ve ve ve.. okutmalıyım diye düşünürken bunun iki katına çıkacak olması!
• Ailemdeki ve koca kişimin ailesindeki kardeşlik öyküleri!

Bu liste uzayıp gider..

Oysa ki oğluma bir kardeş YAPMAK için bir tek neden var:

Ben dün bu sahnede uzanan elin Erin’in olduğunu düşündüm,

boğazım düğümlendi

objektifin arkasından yaşlarım gizleneMEDİ.

yukarıda saydığım BENCİLCE bahanelerim bir saniyede uçtu kafamdan

imrendim

özendim

kıskandım

buna cesaretim olmadığı için kendime kızdım

hepsi bu!