Hah! unutmamak lazım!

İki gün önce apartmandan çıkarken iki kat altımızdaki hamile komşumuzla karşılaştık. “aa ne kadar kaldı.. kız mı erkek mi” diye klasik aslında hiç mi hiç sormayı sevmediğim ve daha doğrusu bana sorulmasından hoşlanmadığım soruları ayak üstü sorarken kızcağız Erin’ e döndü.

“erkek erkek sana arkadaş geliyor, top oynarsınız artık” dedi

Erin de yüzüne bile bakmadan arkasını dönüp yoluna devam ederken:

“Benim annem bana doğuracak ki istemem seninkini”

diye cevap verdi

Eh çocuktan al haberi!

Sanki böyle bir konuşma oldu.

Yaşı gelmeye başladı sanırım. Çekime gittiğimde telefon edip “anne bizim eve bebek getirmeye mi gittin? ” , gene yatarken “Anne bizim evde Elbin (küçük kuzen)  yok hiç bi tane bizim eve de alalım mı? ” gibi sorularla beni sıkıştırmaya başladı. Önümüzdeki günlerde ise büyük  kuzenin kardeşi olmak üzere.

benim ise verecek cevabım HALA yok!

Biraz daha balıklarına idare etsen ?? olma mı?

yandı gülüm keten helva denir buna!

Ben her ne kadar evin içinde boy boy çocuklarım olsun hatta en az 3-4 tane olsun diye iç geçirsem de maalesef sadece 1 tane çocuk ile kalmak durumundayım. Bunun için o kadar çok nedenim var ki ?

• Erin için işimi bırakma lüksüm vardı. 2 sene hep ben baktım oğlum annesiyle büyüdü. Bu bir şans değil kendi yarattığımız ve bizi çok yoran bir fırsattı. Her tercih bir vazgeçiş. Uzun yıllar çalışıp sonra eve dönmeden nelerden vazgeçtiğinizi, nelerin boşluğuna gireceğinizi tahmin bile edemezsiniz! Tercihim o kadar büyük ve ulvi bir görev içindi ki vazgeçtiklerim gözümde olmadı. İkinci bir çocuk için İŞİMİ BIRAKMAM MÜMKÜN DEĞİL! ve ikinci oğlumu ( klavyemden çıktı !!) bakıcıyla büyütmek kendisine yapılacak en büyük haksızlık olacaktır. Sonra benim kardeşim gibi ağabeyinin karşısına geçip ” seni tabii annem büyütttü benim gibi bakıcılarla büyümedin sen” diyerek ağabeyi olmaktan, hay nalet olsun keşke beni de annem bakıcıyla büyütseymiş diyerek üzüntü duymasını sağlamak istemiyorum! Bundan ağabeyini sorumlu tutmasını istemiyorum. _Tecrübe ile sabittir! İnsanın kalbi acıyor duydu mu? _

• Çalışmadığım süre içerisinde Erin’i yaklaşık 2 sene emzirdim, mastit olmasaydım daha da devam ederdim. Mastit olma sebebimGündüzleri ofise gittiğim için süt dolmuyo sandığım göğüslerim doluyormuş sadece gece çekmesi yetmiyormuş e tabii değil 20. ay 6. aydan sonra bile sağmakla zor gelen bir meret bu süt, sadece akşamları emmesi yetmiyormuş. Çocuğum olmadan ” aa one yahu cok cok askere kadar mı emzirilir” diyen ben emzirmenin büyüsüne kapılıp bir çocuğum daha olsa 3 sene emziririm der hale geldim. E şimdi bu çocuk aylarca anne sütü almışken, çalışma temposunun getireceği yük ile diğerini nasıl emziricem. Emziremediğim için nasıl kahrolmıycam!

• Evimizde extra bir oda daha yok. Erin’in odasını paylaşmak zorunda kalacaklar.
• “tamam bu kadar yeter artık üretim zamanı” deyip bir iş yarattım kendime. İşte bu benim ikinci bebeğim oldu. Yazılıp çizildi mi okuyana kolay gelse de, sıfırdan iş kurmak bildiğin doğum yapmak gibi. Şimdi büyüyen ve artık emeklemeden yürümeye geçmiş bir işim var. Mesleki, maddi , ruhani tatminlerim var!! E ikinci bir çocuk ne de olsa ara vermek demek ve bu işte teker bir durdumu sil baştan başlamak demek: gücüm yok bir daha!!
• Erin’e hamileliğim 60kg ile başladı 78 kg ile doğuma gittim. Ve hala 12 kilosunu VE_RE_ME_DİM! Veremi_YORUM! İkinci bir hamilelik için 72 başlangıç kilosu ve üzerine bilmem ne kadar almak ( tahmini yine 18 olsa 90 eder düşünmesi bile korkunç!) İSTEMİYORUM!
• Bir şekilde hayatıma tekrar YOGAyı soktum hamile yogası gibi light çözümler istemiyorum! Bedenim ve ruhum KİLO VEREMESEMDE şekle giriyor. Yüzümde güller açıyor. Hamilelik de yüzümde güller açtıracak elbet eminim ancak ruhum şekil değiştirirken bedenim de değiştirecek!
• Her hamilelik farklı! Erin’e hamileyken ayaklarımı uzatıp kampüste (tamam uyuz yönetici stresi hariç ) huzur ve huşu içerisinde çalışıyordum. Şimdi Hem işimi bırakmamak hem Erin’e bakmak, hem de ev işleri ( inatla kadın almıyorum!! bir tane buldum evet ama bir türlü başlayamadık), koşuşturma… o hamilelik nasıl geçecek?
• Erin’de 6.5 aylık izne çıktım, her sabah yogamı yapıp, dizilerimi seyredip, karnımı yağlayıp öğlen uykularına daldım. İkinci için böyle bir senaryo DÜŞÜNEMİYORUM.
• E tabii Erin bu kadar huşu içeriside büyüyünce karnımda, doğduğunda da koydun mu uyuyan, ağlamayan, uslu, huzurlu bir bebek oldu. Bu telaşe içerisinde ikinci karnımda büyüyen çocuk aynı çıkmayacak ve ben evde bir tane “toddler” bir tane “newborn” ile delireceğim.
• Annem hala Göztepede kayın-annem Eyüp’te oturuyor ve biz ikisinin ortasında uzak eşitlikteki mesafede Feriköyde. Ha deyince kalkıp gelemiyorlar. Geldiler mi iki – üç gün kalmaları gerekiyor. Gelen salonda uyuyor! Eziyetin bini bin para!
• Bir tane çocuğu nerede ve nasıl ve ve ve.. okutmalıyım diye düşünürken bunun iki katına çıkacak olması!
• Ailemdeki ve koca kişimin ailesindeki kardeşlik öyküleri!

Bu liste uzayıp gider..

Oysa ki oğluma bir kardeş YAPMAK için bir tek neden var:

Ben dün bu sahnede uzanan elin Erin’in olduğunu düşündüm,

boğazım düğümlendi

objektifin arkasından yaşlarım gizleneMEDİ.

yukarıda saydığım BENCİLCE bahanelerim bir saniyede uçtu kafamdan

imrendim

özendim

kıskandım

buna cesaretim olmadığı için kendime kızdım

hepsi bu!