… ‘KAL’ desen kalacaktım…

….
oysa ben akşam olmuşum
yapraklarım dökülüyor
usul usul
adım sonbahar
Atilla İlhan

Geçen haftadan beri bir hoşum ..
Elif Şafak’ın Siyah Süt’ü mü bozdu beni yoksa ne ? bilemiyorum..
haftasonu neyse ki annem geldi, “Anaç Sütlaç Hanım” da bizimleydi – kitaptaki karakterlerden biri-.. kek yaptım temizlik bir de .. akşam kestaneleri attık fırına elimde şişler örgü ördüm.. pazar günü sabahtan koyulduk yollara sahile indik hava da güzeldi..

bir üşüme tuttu beni oturamadım popomun üstüne.. ne oldu bilemiyorum .. Alpay diyor ” bütün dünya sana karşı gibi hissediyorsun”..
hissediyor muyum?? bilemiyorum..
bir sonbahar hüznüdür aldı gitti başımı.. başımı nereye koysam kışa dönemiyor dönenip duruyor içinde.. geceleri iki saatte bir uyanmamın dışında uyuduğum dakikalarda kafam konuşup duruyor belkide Elif Şafak’ın yazdığı şu parmak kadınlarla..benimkilerin boyu kaç cm?? bilmiyorum ..bildiğim tek şey aslında yavaş yavaş hayata geri dönüyorum tam da 8,5 ay sonra.. bebek bakımı harici bir kitap bitirdim üstüne bir tane daha.. televizyona bakabiliyorum ..haftada bir gece film seyretme teklifi getirdim evimize.. örgü örmeye başladım..
belki de hayata geri dönmenin sancısı bu ??
kabuğumdan çıkarken yaşadığım acımalar mı??

Eleni dinliyorum bir kaç gündür.. belki de O’nun suçu…