16 Martta Caddebostanda Bahar programı başladı şimdi Avrupa yakasında Emirgandaki DOUM’da Salı günleri saat 10:30’da 10 haftalık program başlayacak.

Daha önce deneyimlemediyseniz kaçırmayın! Uzun zaman devam ettiğimiz bu derslerin tadı keyfi hiç bir şeyde yok! Hala biz ailecek arabada ve hatta iphondaki listelerimizde anne – baba olarak keyifle şarkıları dinliyoruz..:)

DOUM  Kroki için tıklayın 🙂

Program 0-5 yaş aralığındaki tüm bebek ve çocuklara hatta 5 yaş üzeri ebeveynlerin daha fazla ilgisini çekmekte.. değil mi eski music togethercılar ? :))

Hello everybody.. diyerek sözlerime burada son veriyorum ve şimdiden gidecek olanlara imrenerek bakıyorum zira artık bizim bebe büyüdü  ve ilgisi başka şeylere kaydı:)

Müzikal buluşmalar ile ilgili ayrıntılı bilgiye sitelerinden ulaşabilir, online kaydınızı yaptırabilir, veya sorularınızı telefonla iletebilirsiniz:

www.salonsanat.com

Tel: 532 455 3988

İyi eğlenceler ! 🙂

]]> https://www.pi.web.tr/music-together-doumda/feed/ 1 https://www.pi.web.tr/muzik-ve-dostluk/ https://www.pi.web.tr/muzik-ve-dostluk/#comments Sun, 14 Feb 2010 16:21:51 +0000 http://www.pi.web.tr/?p=5133 Cuma günlerini biz iple çekiyoruz. Erin de ben de!!

Music together sınıfı bizim için, hayatımıza farklı ritm katarak çok önemli oldu. Evde her şeyimizi ritmlerle yapmaya başladık.

Aslında başından beri bize verilen kitapçığın arkasına not düşmem gerekirdi ama yapmamışım. Gözle görülür bir gelişim yaşanıyor. Başta “ne olucak canım müzik yapıp, biraz keyifli vakit geçiriyoruz” yaklaşımından şimdi “biz beraber müzik öğreniyoruz” kavramına dönüştü. Erin’in hiç ilgisini çekmediğini düşündüğüm şarkıların ritmleri ile evde uydurma sözleri söyleyerek kendi kendine müzik yaptığını görmeye başladık. Her yere MT cdmiz ile gidiyoruz. Her hafta farklı bir şarkının sözlerini söylerek, farklı bir şarkıyı favori seçerek bekliyoruz cumaları. Daha da ilginci Erin Yapıncak’ı o kadar çok seviyor ki evde bana “hadi şimdi sen Yapıncak ol müzik yapalım” diye taleplerde bulunuyor. 45 dakikanın sonunda ” nolur gitmeyelim bi daha müzik yapalım” diye ağlıyor!! Benim açımdan da ilginç bir deneyim çünkü orta okul müzik korosundan beri ilk defa çok sesli müzik yapıyorum :=) ve çok zor!! Şimdilik iki sese ulaşabildik yakında 3 ses yapacakmışız!! Tanrım:=) O kadar ki  “acaba piyano dersleri mi alsam yapabilirim bunu” hissiyatı veriyor bana.

Yapıncak’a kocaman bir teşekkür bu güzel oluşumu bizlere gidip,öğrenip getirdiği ve tanıştırdığı için.

Bu hafta MT çıkışı ben Yapıncak’a bir şeyler sordum ve o soruların cevabını almak üzere piyano’nun başına gittik. Erin tabii ilk defa orayı terk etmediğimiz için pek mutluydu. Ada uyuyacak, yemek yiyecek, Erin keza öyle derken kendimizi piyanonun başında bulduk. Hızlı bir kararla  “tamam bugün rutin bozulabilir” dedik. O gün de konuşurken bunları yazmanın kelimesi olmadığının ikimiz de farkındaydık ama Erin’in ve Yapıncak’ın söylediği üzere Ada’nın ilk defa bu kadar tek başlarına, – saat 12:00’den 15:00′ kadar – oynadığı, bizim salonda hiç içeriye gidip bakma ihtiyacı hissetmediğimiz, arada Sultan’ın göz ucuyla kontrol ettiği bir oyun içerisine daldılar.Beraber yemek yediler ama cidden beraber.

“Erin’cim bana da verir misin bir ceviz”
“Al Ada’cım”
şeklinde diyaloglar ile birbirlerini beslediler.

Yapıncak ve ben sürekli, sanki uzay elbisesi dikmiş çocuklarımız edasıyla ” ayy inanamıyorummmm”” diyip durduk. Heyecanımız doruk yaptı.

3 saat boyunca, 3 yaşına gelmemiş, birbiriyle daha önce hiç oynamamış iki çocuğun, hiç hakemsiz, müdahelesiz, “aman yavrum dur yapma paylaşıyoruz beraber oynuyoruz” cümleleri olmadan oynadığına daha önce hiç şahit olmamıştım/ık.

Çocukların, kelimelere dökülmeyen, insanlar arası enerjiyi çok güzel alıp, yorumladıklarını düşünmekten başka bir şey kalmadı geriye.

Kelimelerle anlatamayacağım bir gündü.

ben adına sevgi koydum, sevgi gününde, sevgiye ihtiyacı olan kalplere buradan gönderiyorum.

Müzik evrenseldir, sevgi de öyle.

[media id=2 width=320 height=240]

Büyük doğumgünleri genelde artık fix menü hesabından gidiyor, haz etmiyorum, katılmıyorum, asilik yapıyorum!! .. küçüklere bakınca evde ya da parti evlerinde yeme içme esasına dayanan çocukların ve pek tabii büyüklerin , hadi onu da çağırayım aman ayıp olmasınlarla dolan kalabalıkta helak olması ile sonuçlanıyor.

Bundan sebep bu sene doğumgünü yapmayacağım ben kardeşim dedim.. dedim ama bu deyişin üstüne sevgili Yapıncak’tan “Music Togetherlı doğumgünü” projesini duydum..

Çok kısa bir zaman içerisinde hatta 3 gün içinde nasıl yaparım ederim, nerede olur, kimi çağırırım derken arada atladığım bir kaç kişi ile yeni başladığımız yuvanın 2-3 yaş grubu odasında oyun grubumuzdan 20’ye yakın / saymamışım 🙂 / güzel anne ve harika çocukları ile daha önce hiç deneyimlemediğimiz ama öğrenmekten çok keyif aldığımız bir doğumgünü partisi yaşadık.

Ben odanın içerisindeki kalabalığı görünce hissettirmemeye çalıştığım bir panik havasına büründüm: bu kadar çocuk nasıl duracak tanrım ben ne yaptım!!! diye..
Çocuklar aslında grup grup birbirlerini tanıdıklarından olsa gerek hepsi bir uyum içerisindeydi.. anneler ise birbirlerinin adını okuyup acaba kim kimdir oyunu mu oynuyorlardı benim gibi içlerinden bilmiyorum ama herşey çok sakin ilerledi..

Yapıncak müzik yapmaya başladığında pek tabii 6 – 10 kişilik gruplar gibi olmayacağı bilinen ancak sinerjisi yüksek bir ortam yaşanmaya başlandı. 40 dakika kadar baykuş olduk, tavşan olduk, elleri açıp kapatıp alkışlar tuttuk, araba olduk sağa sola virajları döndük, sopalarımızla kemanlar olduk, flütler olduk.. ben bu arada bolca fotoğraf çektim:) çekerken herkesin yüzüne vuran tebessümlü ışıkları topladım. Her zaman çocuklar için deklanşöre bastığımda heyecanlansam da bu sefer başka bir coşku vardı tabii içimde : oğlum iki senesini bitirdi ya bu gerçek dünyada .. ondandı galiba :=) yoksa kafa flaşımı patır kütür yerlere düşürmemin başka bir sebebi olamazdı :=)

Hani “ben bu sene konsept falan istemem ben kendim pasta yapacağım içinde de blueberryler olacak ( en sonunda piyasaya çıktı ya :D), doğum günü de yapmayacağım” diye bağırındım ..
olmadı ..
tutamadım kendimi Rapunselimizin güzel eserlerinden birini ikram etmeden bu güzel gruba..
“Erin ne ister ki ?” diye sordu bana.. Erin “Winnie ister Rapu teyzesi “dedim, “bir de Piglet” sever.. “Bana vini oku annemuu” diyişinden bilirim günde bilmem kaç defa…gerisi sana kalmış “Rapu Teyzesi”.

Gerisi işte burda:

Benim oğlum hayatında 3 kere pasta yedi .. biri ilk doğumgününde biri babasınınkinde biri de bu doğumgününde.. hepsini de Rapu teyzesi yaptı ya..:=) içim hep rahattı.. ancakkk bu sefer Winnie ve Pigletin oturduğu toplar bütün Erin gibi nadiren de olsa şekerle karşılaşan bu minik canavarların husumetine uğradılar!!

Daha mumlar üflendi üflenmedi.. hepsi birden topçuklara saldırıp o minik ağızlarını ” ne kapsam kardır” şeklinde doldurdular.. En çok da burnundan çıkmasından endişe ederek şaşkınlıkla izlediğim benim oğlum 😀

Ve sonra ve sonra.. pastalarını yedi minikler.. meyva sularını içtiler.. bizlerde..

Hediyelerimizi açalım dedim hep beraber..:=) olmadı..doğru bir karar değilmiş.. henüz o kadar büyümediler ki bizimkiler.. ne bekliyordum ..” Erincimm bunu ben sana aldım” diye vereceğinimi arkadaşlarının.. doğru bir fikir değilmiş hediyeleri beraber açmak.. bu da küçük not olarak kalsın.

sonra dağıldık evlerimize..

Günün notları:

– Aktiviteli doğum günü son derece mantıklı.. 40 dakika bir aktivite sonra pasta kesiliyor , çocuklar dikkatleri dağılmadan eğleniyorlar ve yorulmuyorlar. ..
– Sadece pasta olması güzel, yeme içme organizasyonu ile extra kalori alınmıyor !!:)
– Alışkanlıklara bir darbe iniyor böylece..
– Çikolatalı pasta çookk güzel.. ne yazık ki küçücük yemek hiç güzel değil..
– Bu kadar zamandır yazıştığım güzel insanlar: sizleri görmek de çok güzeldi.. bebeklerinizi fotoğraflarından değil de dokunarak sevmek de..

– Şimdi teşekkürlerde sıra:
Başta Nazlı hanım ( okul kurucusu, sahibesi , anne insan 🙂 ) ve okulun tüm çalışanları ; bu kadar büyük bir kalabalığı ağırladığınız için,
Yapıncak hanım; bu kadar büyük kalabalığa keyifli vakit geçirtebildiğiniz için,
Didem hanım; koca göbekli Winnie ve uzanmış Piglet ve harika çikolatalı pastayı yeme şansını elde etmemi sağladınız için,
Sevgili anne hanımlar; işinizden izin alıp geldiğiniz, hata taa uzak bir yere geldiğiniz, gelirken aldığınız birbirinden
güzel hediyeleriniz ( ki gelmeniz yeterdi ) için,
Alpay bey; sizde işinizi bırakıp bize yardıma geldiğiniz için ve ayrıca evlilik yıldönümümüz olduğu için,
Tuğçe hanım, kursunuza gitmeyip yanımızda olduğunuz için,
Erin bey; her doğumgününde olur biliyorum depresif bir gün geçirmenize rağmen sonlara doğru keyfiniz yerine geldiği ve bize bu güzel günü yaşatma imkanını bizzat verdiğiniz için

Hepinize teşekkür ederim.

Unutmuşum yine.. zaten orada da herkese vermeyi unuttum..
Erin doğumgününde arkadaşlarına annesi ile bir hediye hazırladı. Hediyeyi biraz kopya çekerek yaptık çünkü çook beğenerek kullandığımız bir materyal oldu evimize. Banu’nun Mira için yaptığı kartları bastırdık, CD’ye yine en korsanından (alacaklar beni içeri artık bir de yazıyorum :P) Bülent Ortaçgil şarkıları bastık ve vermeyi unuttuk!!..

Orada olamayanlar için Banu’nun da izni ile buradan da paylaşmak istedim:

bilmece_kartlari

11-bilmece

Çocuklar diş çıkartıyor: büyüyorlar, anneler diş çıkartıyor yaşlanıyorlar.

Bu böyle bir düzen: bir tek sancısı değişmeyen .

Uykusuz gecelerine hak vermek gerekir minicik canların: kafamı yastığa koyamıyorum!!

Cihan’ın minik mucizesi Derin’i gördüm ilk olarak bu koşturmacada. Koşturmanın ritmini bozdu içimde bu minik kuzucuk kulağına şarkı söylerken omuzumda uyuyup kalması ile yaklaşık 1.5 saat. Önce duyduğu annesinin kucağından başka bir koku ile ağlamaya başlayan sonra söylediğim aslancık ile yüzüme baka baka uykuya dalan bu minik kuzunun kokusunu içime çekmek çok güzeldi. Erin’i hatırlamaya çalıştım: akşamları uykuya yatarken omuzumda ninni ile dalardı :=) şimdi iki sene geçti ya üstünden!!.. artık ninni söylesem” onu babane sölüyo sen bumbum söle” ukalalığında beğenmiyor 😛

Kuzuyu oğlumda görsün istedim ama öncesinde müzik sınıfı olduğu için uykulu bir şekilde eve döndü kendisi.

Biz bu Music Together’ı çok seviyoruz.. daha çok Erin seviyor diye düşünsem de aslında galiba ben daha çok seviyorum. Yapıncak’ın sıcaklığı, yazarak birbirimizi bildiğimiz ama yüzyüze tanışma fırsatını yakaladığımız arkadaşlar, 1 saat boyunca çocuk olmak, şen olmak, kendin olmak, ortada dans etmek Erin kucağımda.. her gün olsa hergün gidebilirim.

Bu kadar güzellikten sonra iki dişime elveda demem tüm koşturmanın keyfini kaçırdı diyeceğim ama pazar günü seyrettiğimiz Troya bir anda sildi tüm acımı.

Tamam karar verdim artık bir dans gösterisi seyrettiğimde içim falan gitmiyor. Yeterince isteydim yapabilirdim. Bu Anadolu Ateşi seçmeleri daha ilk başladığında benim haberim vardı, ne oldu?? yemedi gidip seçmelere girmek. Seçilir miydim?? bence evet ama denemedim. O zaman oturup hayıflanmaya gerek yok. Ömrüm boyunca hayalini kurduğum şeyi son fırsat olarak hayat bana sunmuşken arkamı dönüp daha fazla para kazanıyorum diye dış ticaret şirketinde kalmayı tercih eden bana müstahaktır!! hayır içim gitmiyor artık.. kızıyorum kendime sadece..

Troya çok güzeldi.. danslar, kostümler, müzik.. kelimeler yok..Mustafa Erdoğana kocaman bir alkış. Tek bir eleştirim var: final sahnesi çok sönüktü. 1. perdedeki cokşuyu ikinci perdeye taşıyamamıştı. Alpay’ın deyimiyle söyliyeyim teatral anlatımı zayıftı ama görseli o kadar güçlüydü ki benim için fark etmedi. Belki de şu eleştiriyi getirmek lazım. Gösteri mi yapmak istiyordu?? yoksa bir senaryoyu anlatmak mı?? gösteri ise show ise eğer amaç finali o görkemli grup dansları ile bitirebilirdi.. ama nasıl ?? akilleus ölürken bir show yapılabilir miydi?? bilemedim çözemedim..neyse.. bence muhteşemdi. Bu ülkede gördüğüm en güzel dans gösterisiydi, bize ait, bizim ürettiğimiz!!

Bu hafta ve geçtiğimiz haftalarda olmak üzere iki kere gittiğimiz  “Music Together” derslerimizden bahsetmeden geçemeyeceğim.
Yapıncak öncelikle böyle bir oluşum için sana teşekkürler.

İzlenimlerime gelince..
Boş bir salonda ilgi çekecek hiçbir materyal olmadan yapılan müzik var ortada.. gördüğüm kadarıyla daha ilgisi dağılan kalkıp giden bir çocuk olmadı. Hepsi pür dikkat Yapıncak’a ya da anne-babasına bakıyor.. Yapıncak rehber, anne-babalar model oluyor. Bu demek ki biz anne babalar da eğleniyoruz..
Müzik var, sadece müzik..İngilizce ve Türkçe şarkılar var ama daha çok beden dili var,ritmler var..koca koca insanlar çocuklardan öte kendini kaptırıyor işin içine //ben öyle oldum yani 🙂 //elinizde marakaslar yuvarlağın etrafında dönenip duruyorsunuz hemde kocaman perdesiz sokağa bakan camın önünde: kim bu deliler yahu diye düşünenlere inat!!..
Bir başka müzik aktivitesi yapan okulda da deneme dersine katılmıştık //ismini biliyorsunuz 🙂 // ikisi arasında devasa farklar var.. Bir kere ötekisinde ilgi çekecek her türlü müzik aleti ve oyuncak etrafta bulunuyor burada ise tek materyal çocuğunuz,diğer çocuklar, siz ve rehberiniz var.. sıkıntı yaşandığında içerideki odada rahatlayabilir ve geri dönebilirsiniz..” yok çocuumm sen çıkma gel buraya” diyen bir rehber yok anne ya da baba çocuğu alıp grubu bozmadan içeriye geçip sakinleyip geri gelebiliyor. Binbir tane müzik aleti çıkmıyor ortaya!! bu harika geldi bana.. aynı alet başka başka şarkılarda kullanılıyor ama en çokda beden ve drama var her şarkıda. En büyük kural 45 dakika boyunca konuşmak yok!!:) konuşmak istediğinizde söyleyeceğiniz şeyi müzik eşliğinde söylemek ise serbest ..
Dersten çıktıktan sonra 3 saat deliksiz uyuyan çocuğunuz ise üstüne bonusunuz..
Erin bu dersi çok sevdi, belki de ben sevdiğim için etkiledim ama ilk gittiğimiz deneme dersinden sonra 1 hafta boyunca durup durup aklında kalanları yaptı ikinci gidişimizde ise aklında kalanları tekrarlamak hoşuna gitti.
Zamanla tecrübeyle çok çok daha iyiye gideceğine inanıyorum.. keşke biz yakın otursak ve her hafta katılabilsek..yakın oturanlar varsa denesin tavsiyem..

Yapıncak tekrar teşekkürler..