Dün ilk defa bilinçli bir yaşta canlı canlı gördüğü nail amcaya söylediği ilk cümle :”aa ben seni televizyonda da gördümmm ihihihi” oldu :=)
biz de gülüştük tabii : çok ünlüymüş bu nail amca da canım diye..
Suratındaki ifadeden şaşkınlığı belli oluyor da zaten. 🙂

Sadece bunu not düşecektim tam da o sırada yeni yıl da gelirken posta kutuma aşağıdaki yazı düştü.
Paylaşmak lazım:=)

ÇAM SÜSLEME GELENEĞİ

Hıristiyanları n İsa’nın Doğuşu olarak kutladığı Noel bayramı, çok eski Türklerin yeniden doğuş bayramıdır.

Türklerin, tek Tanrılı dinlere girmesinden önceki inançlarına göre, yeryüzünün tam ortasında bir Akçam ağacı bulunuyor.

Buna hayat ağacı diyorlar. Bu ağacı, motif olarak bizim bütün halı, kilim ve işlemelerimizde görebiliriz.

Türklerde Güneş çok önemli. İnançlarına göre gecelerin kısalıp gündüzlerin uzamaya başladığı 22 Aralık’ta gece gündüzle savaşıyor.

Uzun bir savaştan sonra gün geceyi yenerek zafer kazanıyor.

Işte bu güneşin zaferini, Yeniden Doğuşu, Türkler büyük şenliklerle Akçam ağacı altında kutluyorlar.

Güneşin Yeniden Doğuşu, bir yeni doğum olarak algılanıyor.

Bayramın adı NARDUGAN

(nar = güneş, Tugan, Dugan = Doğan) Doğan güneş.

Güneşi geri Tanrı verdi diye Ülgen’e dualar ediyorlar.

Duaları Tanrıya gitsin diye ağacın altına hediyeler koyuyorlar, dallarına BANTLAR bağlayarak o yıl için Dilekler diliyorlar tanrıdan.

Bu bayram için, Evler temizleniyor. Güzel giysiler giyiliyor. Ağacın etrafında şarkılar söyleyip oyunlar oynuyorlar.
Yaşlılar, büyük babalar, nineler ziyaret ediliyor, Aileler bir araya gelerek birlikte yiyip içiyorlar.

Yedikleri; yaş ve kuru meyveler, özel yemek ve Şekerleme. Bayram, aile ve dostlar bir araya gelerek kutlanırsa ömür çoğalır,
uğur gelirmiş.

Akçam ağacı yalnız Orta Asya’da yetişiyormuş. Filistin’de bu ağacı bilmezlermiş.

Bu bu yüzden olayın Türklerden Hıristiyanlara geçtiği ve bunu da Hunların Avrupa’ya gelişlerinden sonra onlardan
görerek aldıkları soyleniyor.

İsa’nın Doğumu ile hiç ilgisi yok.

“Doğum, Güneşin yeniden Doğuşu ”

Sümerolog
Muazzez İlmiye Çığ