Geçenlerde mail listesinde: “herkes yazıyor ama kimse buluşup bir grup kuramıyor” galiba diye gelen bir mailin üzerine BENİMLE OYNARMISIN ANNE’nin ilk büyük buluşmasını yapmaya karar verdik.

İlk buluşma baharı karşılamak adına belgrad ormanında neşet suyunda 10 nisan pazar günü saat 10:00 gibi yapılacak.

Gelmek isteyen herkesi bekleriz.

Olay şöyle gelişecek.

Mümkün olduğu kadar erken gelebilen neşet suyuna girince otoparkın yanından sağa dönüp 20mt ilerideki otoparka park ederek hemen yanındaki alanda tahta masaları tutacak ( başka şansımız yok 🙂 )

Herkes yanında piknik sepetini getirecek hatta masalarda yer bulamama ihtimaline karşı yanında bir de kilim.

Yağmur yağma ihtimali var ..o zaman maksat tanışmak uzun uzadıya kahvaltı etmeyiz diyerek sepetin içine bir çay iki poğaca bir meyva koyup gelebilirsiniz.

Yağmur olma ihtimali yüksek lütfen yedek kıyafetleri unutmayın yedek ayakkabılar dahil.

Kahvaltı sonrası çocuklar babalara teslim edilecek ve anneler toplanıp birbirleri ile tanışacaklar. Tek tek herkes nerede oturduğunu söyleyebilir.. böylece kim nerede kiminle nasıl ne zaman buluşacak kurgulanabilir.

yüzyüze tanışmak her zaman daha iyidir belki mail listesinden buluşmaya cesaret edemeyen varsa mutlaka bu kalabalık buluşmaya bekliyoruz

hava yağmurlu da olsa İPTAL edilmeyecek. Pazar sabahına kadar iptal olup olmama durumunu yan taraftaki yeşil yanan bannerdan takip edebilirsiniz. Eğer cidden kötü bir hava olacaksa kırmızı yuvarlak olacak o yeşil olan.

Hem bu sayfadan hem www.benimleoynarmisinanne.com sayfasından takip edebilirsiniz.

Benim sevgili dostum Iraz.. sonunda Adana’da yaptığı oyun gruplarını İstanbul’a geldi.. ÜStün Dökmenin Küçük Şeyler Anaokulu’nun da psikoloğu oldu 🙂 Ancak oyun gruplarını bırakmadı. Iraz’ı biraz daha tanıyabilmek için Annelerin dünyasında yazdığı harika yazıları da okuyabilirsiniz.

Ticari kurumların sağlayamadığı sıcaklık ve buna eşlik eden anne duyarlılığında psikolog bakış açısı ile Iraz’ın oyun grubu birlikteliği haftada bir  Cumartesi veya hafta içi ortaklaşa belirlenen bir gün, her grupta en az 3 en fazla 6 çocukla bir saat olarak gerçekleşiyor, yaş aralıkları ise 9- 14 ay, 15- 24 ay, 24-36 ay, 36 ay ve üzeri olarak belirlenmiş.
Her yaş grubu için özel olarak hazırlanan oyun grubu programı alternatif eğitim modellerinden faydalanmaktadır ve oyun gruplarına materyal getirmenize gerek yoktur.

Ben şimdi onun kelimeleri ile oyun gruplarını okumaya davet ediyorum sizi. Kendisine ulaşmak için aşağıdaki bilgileri de kullanabilirsiniz.

Uzman Psikolog Iraz Toros Suman
iraztoros@yahoo.com
0506 380 70 81

PSİKOLOG KOORDİNASYONUNDA OYUN GRUBU

Bebeklerin ve çocukların yaşıtlarıyla zaman geçirmeleri psikososyal gelişimlerine dikkate alınmayı gerektirecek kadar katkı sağlar.
Oyun, çocuğun kendi deneyimleriyle öğrenmesinin en etkili yoludur.
Oyun uyumdur.
4 psikomotor gelişim alanının (dil-bilişsel, ince motor, kaba motor, sosyal beceri- özbakım) her hafta beslendiği ve uyarıldığı, 6 ayda bir düzenli olarak gelişim envanterinin uygulandığı sıcak bir araya gelmeler ve oynamalar.

Beklenen kazançlar: Uyum sağlama ve öğrenme becerileri yüksek, sosyalleşmeyi içselleştirmiş bir çocuk, alternatif eğitim metodlarina öncelik tanınan yeni bir anne bakış açısı, klasik oyuncaklara alternatif doğal ve geri dönüşümle kazanılmış oyuncaklarla keyifli oyun saatleri.

Hizmet verdiği alanlar ise aşağıdaki gibidir:

OYUN GRUPLARI  VE AİLE  DANIŞMANLIĞI

GELİŞİM DEĞERLENDİRMESİ

•    Zeka testleri
•    Gelişim Geriliği
•    Öğrenme Güçlüğü
•    Gecikmiş  Konuşma
•    Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu
•    Çocukların Gelişim Özellikleri ve Genel Gelişim Değerlendirmesi
•    Yaygın Gelişimsel Bozukluk ( Otizm, Asperger Sendromu, Reaktif Bağlanma Bozukluğu)

ÇOCUK ODAKLI DANIŞMANLIK

•    Tuvalet Eğitimi
•    Uyku Problemleri
•    Yeme Problemleri
•    Uyum Problemleri
•    Davranış Bozuklukları
•    Çocukluk Çağı Depresyonu
•    Okul Reddi ve Okul Problemleri
•    Çocukta Kaygı Bozuklukları ( Alt Islatma, Tırnak Yeme, Parmak Emme, Yalan Söyleme, Öfke Nöbetleri, Saldırganlık, Tikler)

ANNE-BABA ODAKLI DANIŞMANLIK

•    Kreş Seçimi
•    Sağlıklı Bağlanma
•    Ebeveynlik Stilleri
•    Kardeş Kıskançlığı
•    Çocukta Yaratıcılık
•    Sağlıklı Sınır Koyma
•    Çalışan Anne ve Çocuk
•    Boşanma Sürecinde Çocuk
•    Aile İçi İletişim Problemleri
•    Zeka Gelişiminde Ailenin Rolü
•    Özgüveni Yüksek Çocuklar Yetiştirmek
•    Pozitif  Disiplin (Ödül ve Ceza Gerçekten Faydalı mı?)

]]> https://www.pi.web.tr/mother-and-baby/feed/ 1 https://www.pi.web.tr/sutcu-aysu/ https://www.pi.web.tr/sutcu-aysu/#comments Mon, 06 Jul 2009 12:34:33 +0000 http://www.pi.web.tr/?p=1309 En sonunda 4.süne katılabildik sevgili Aysun’un düzenlediği pikniklerin.
Geliboluya bir hafta diye gidip 1 ay kalınca arada 3 tane pikniğe geliyoruz diyip diyip iptal etmiştik.. herşeyin bir sebebi varmış ya.. ben severim yağmurlu havaları sonrasında gelen toprak kokusunu..bir de sakinliği, kalabalık olmayan doğal alanları.. işte öyle de oldu. Az kişi vardı, yağmur yağdı, toprak koktu, yağmur sonrası ışık doldu..biz her hafta içtiğimiz sütün ne kadar güvenilir olduğunu kaynağında gördük, kaynağında sütümüzü içtik, buz gibi ayranımızı, bahçeden koparılmış” berry”li punchımızı ortak masada toplanan “yaramaz” gıdalar ile beraber bünyeye indirdik..benim kekim yaptığım en rezalet kekti ama olsundu: götürdüm ve yendi 🙂 en güzeli belma’nın kurabiyeleri, aysun’un vişneli sakızlı muhallebisi ve listede dönen tahinli kurabiyeydi.. listede dönüyordu ya neden bizim evde dönmüyordu!! koca kişisi buna anlam veremedi gitti! ben diyorum kendisinin orta benim alt bölgelerimin gittikçe ve şiddetle artan fazlalıkları yüzünden..

İşte güzel tarif.. (umarım izinsiz yayınladığım için kızmazlar !!:) herkes faydalansın bu dünya nimetinden canım!

Tahinli çörek

1 adet yufka, 250gr tahin, 1 kase tozşeker, 1 kase ceviz
(küçük muhallebi kasesi)

Yufkayı masaya serin, üzerine yumurta fırçası ile her tarafına hiç boş yer kalmayacak şekikde bol bol tahini sürün,
Üzerine eşit dağıtarak toz şekeri ve cevizi serpin,yufkanın 2 yuvarlak kenarını ortaya getirip diğer iki kenarı da
tahinin akmaması için 2-3 cm kadar kıvırın,son olarak çok sıkı ya da çok gevşek olmayan bir rulo halinde sarıp
2’şer parmak kalınlığında kesip,üzerine yumurta sarısı sürün.
1 saat kadar buzdolabında bekletin ve 170-180 derecelik fırında üstü kızarana dek pişirin.

Atlı spor mu olurmuş diyeceğim.. bir kısım olur diye diklenecek bir kısım olmaz diye.. iki arada bir durum işte..

İnsanların diğer canlıları oyuncağı gibi kullanmasına gönlüm razı değil amma fekat bu insan oğlu kendi türünü bile kullanırken diğer canlılara bulaşmamasını istemek nasıl bir durum kalıyor kestiremiyorum.

Hayatımdaki etikleri bir kenara koyup biraz eğlenceli vakit geçirmek istedim oğlumla ve arkadaşlarıyla.. kalktık gittik bu sefer karşı koymadan atlı spor kulübüne. Yunusları da seyretmeye gitmemişydik eninde sonunda.. bu da oluversindi naapalım.. şehirde yaşadığımız sürece bu kurallara ayak uydurabiliriz bazen.. şehirden çıkıp gittiğimizde (inşallah) hepsi değişecek ya.. şimdilik dursun bakalım.. sabır herşeyin ötesi..konu başlığını aştım galiba biraz.

Değişik bir tecrübe oldu..
Erin iki turdan sonra ” inicem” dedi.. onun turunu attan inmak istemeyen Kerem tamamladı.. at demeyeyim şuncacıklara.. küçük middilliler işte.. sevimli Capuccino ve Wanda erinin deyimiyle ” Manda“.
bizimkiler binsin diye ağızlarına taktıkları ( gem miydi ??!!) o demir şey yüzünden minicikler verdiğimiz havuçları yemekte güçlük çekiyorlardı, benim tek hatırladığım bu!!

BEN: “Erin  sevdin mi bitanem atları ??”
ERİN: ” Sevidim”
BEN: “Bir daha binecek misin? ”
ERİN: ” Binmem!!”
BEN //içses//: anlaştık bitanem anlaştık 😉

akşam aynı diyalog

BEN: “Erin  sevdin mi bitanem atları ??”
ERİN: ” Sevidim”
BEN: “Bir daha binecek misin?”
ERİN: ” Tamam!!”
BEN //içses//: her an herşey değişebilir !!

Bu kadar kötüleme gibi görünen bir yazının nasıl aktivite önerisi olduğuna şaşıyorum.. ama olabilir.. güzel bir havada büyük atları sevmek, havuç vermek, küçük bir tur atmak için neden olmasın..
Ben ki koca anne olmuşum havucu verirken ata biraz ürktüm.. herşeye dokunmasını bilmek lazım ya.. denemekte fayda var.

Büyük doğumgünleri genelde artık fix menü hesabından gidiyor, haz etmiyorum, katılmıyorum, asilik yapıyorum!! .. küçüklere bakınca evde ya da parti evlerinde yeme içme esasına dayanan çocukların ve pek tabii büyüklerin , hadi onu da çağırayım aman ayıp olmasınlarla dolan kalabalıkta helak olması ile sonuçlanıyor.

Bundan sebep bu sene doğumgünü yapmayacağım ben kardeşim dedim.. dedim ama bu deyişin üstüne sevgili Yapıncak’tan “Music Togetherlı doğumgünü” projesini duydum..

Çok kısa bir zaman içerisinde hatta 3 gün içinde nasıl yaparım ederim, nerede olur, kimi çağırırım derken arada atladığım bir kaç kişi ile yeni başladığımız yuvanın 2-3 yaş grubu odasında oyun grubumuzdan 20’ye yakın / saymamışım 🙂 / güzel anne ve harika çocukları ile daha önce hiç deneyimlemediğimiz ama öğrenmekten çok keyif aldığımız bir doğumgünü partisi yaşadık.

Ben odanın içerisindeki kalabalığı görünce hissettirmemeye çalıştığım bir panik havasına büründüm: bu kadar çocuk nasıl duracak tanrım ben ne yaptım!!! diye..
Çocuklar aslında grup grup birbirlerini tanıdıklarından olsa gerek hepsi bir uyum içerisindeydi.. anneler ise birbirlerinin adını okuyup acaba kim kimdir oyunu mu oynuyorlardı benim gibi içlerinden bilmiyorum ama herşey çok sakin ilerledi..

Yapıncak müzik yapmaya başladığında pek tabii 6 – 10 kişilik gruplar gibi olmayacağı bilinen ancak sinerjisi yüksek bir ortam yaşanmaya başlandı. 40 dakika kadar baykuş olduk, tavşan olduk, elleri açıp kapatıp alkışlar tuttuk, araba olduk sağa sola virajları döndük, sopalarımızla kemanlar olduk, flütler olduk.. ben bu arada bolca fotoğraf çektim:) çekerken herkesin yüzüne vuran tebessümlü ışıkları topladım. Her zaman çocuklar için deklanşöre bastığımda heyecanlansam da bu sefer başka bir coşku vardı tabii içimde : oğlum iki senesini bitirdi ya bu gerçek dünyada .. ondandı galiba :=) yoksa kafa flaşımı patır kütür yerlere düşürmemin başka bir sebebi olamazdı :=)

Hani “ben bu sene konsept falan istemem ben kendim pasta yapacağım içinde de blueberryler olacak ( en sonunda piyasaya çıktı ya :D), doğum günü de yapmayacağım” diye bağırındım ..
olmadı ..
tutamadım kendimi Rapunselimizin güzel eserlerinden birini ikram etmeden bu güzel gruba..
“Erin ne ister ki ?” diye sordu bana.. Erin “Winnie ister Rapu teyzesi “dedim, “bir de Piglet” sever.. “Bana vini oku annemuu” diyişinden bilirim günde bilmem kaç defa…gerisi sana kalmış “Rapu Teyzesi”.

Gerisi işte burda:

Benim oğlum hayatında 3 kere pasta yedi .. biri ilk doğumgününde biri babasınınkinde biri de bu doğumgününde.. hepsini de Rapu teyzesi yaptı ya..:=) içim hep rahattı.. ancakkk bu sefer Winnie ve Pigletin oturduğu toplar bütün Erin gibi nadiren de olsa şekerle karşılaşan bu minik canavarların husumetine uğradılar!!

Daha mumlar üflendi üflenmedi.. hepsi birden topçuklara saldırıp o minik ağızlarını ” ne kapsam kardır” şeklinde doldurdular.. En çok da burnundan çıkmasından endişe ederek şaşkınlıkla izlediğim benim oğlum 😀

Ve sonra ve sonra.. pastalarını yedi minikler.. meyva sularını içtiler.. bizlerde..

Hediyelerimizi açalım dedim hep beraber..:=) olmadı..doğru bir karar değilmiş.. henüz o kadar büyümediler ki bizimkiler.. ne bekliyordum ..” Erincimm bunu ben sana aldım” diye vereceğinimi arkadaşlarının.. doğru bir fikir değilmiş hediyeleri beraber açmak.. bu da küçük not olarak kalsın.

sonra dağıldık evlerimize..

Günün notları:

– Aktiviteli doğum günü son derece mantıklı.. 40 dakika bir aktivite sonra pasta kesiliyor , çocuklar dikkatleri dağılmadan eğleniyorlar ve yorulmuyorlar. ..
– Sadece pasta olması güzel, yeme içme organizasyonu ile extra kalori alınmıyor !!:)
– Alışkanlıklara bir darbe iniyor böylece..
– Çikolatalı pasta çookk güzel.. ne yazık ki küçücük yemek hiç güzel değil..
– Bu kadar zamandır yazıştığım güzel insanlar: sizleri görmek de çok güzeldi.. bebeklerinizi fotoğraflarından değil de dokunarak sevmek de..

– Şimdi teşekkürlerde sıra:
Başta Nazlı hanım ( okul kurucusu, sahibesi , anne insan 🙂 ) ve okulun tüm çalışanları ; bu kadar büyük bir kalabalığı ağırladığınız için,
Yapıncak hanım; bu kadar büyük kalabalığa keyifli vakit geçirtebildiğiniz için,
Didem hanım; koca göbekli Winnie ve uzanmış Piglet ve harika çikolatalı pastayı yeme şansını elde etmemi sağladınız için,
Sevgili anne hanımlar; işinizden izin alıp geldiğiniz, hata taa uzak bir yere geldiğiniz, gelirken aldığınız birbirinden
güzel hediyeleriniz ( ki gelmeniz yeterdi ) için,
Alpay bey; sizde işinizi bırakıp bize yardıma geldiğiniz için ve ayrıca evlilik yıldönümümüz olduğu için,
Tuğçe hanım, kursunuza gitmeyip yanımızda olduğunuz için,
Erin bey; her doğumgününde olur biliyorum depresif bir gün geçirmenize rağmen sonlara doğru keyfiniz yerine geldiği ve bize bu güzel günü yaşatma imkanını bizzat verdiğiniz için

Hepinize teşekkür ederim.

Unutmuşum yine.. zaten orada da herkese vermeyi unuttum..
Erin doğumgününde arkadaşlarına annesi ile bir hediye hazırladı. Hediyeyi biraz kopya çekerek yaptık çünkü çook beğenerek kullandığımız bir materyal oldu evimize. Banu’nun Mira için yaptığı kartları bastırdık, CD’ye yine en korsanından (alacaklar beni içeri artık bir de yazıyorum :P) Bülent Ortaçgil şarkıları bastık ve vermeyi unuttuk!!..

Orada olamayanlar için Banu’nun da izni ile buradan da paylaşmak istedim:

bilmece_kartlari

11-bilmece

Yaklaşık 1,5 ay önce gitmemizle bu sefer arasında fark oldu. Erin konuya daha hakimdi çünkü komik küçük balıkların korkmasına pek içerledi benim balık burcu hassasiyetindeki oğlum :=) Bir de en son bitiş şarkısında kurbağaların taklidini yapıyordu. Bir ay sonra bir daha gidilebilir 😀 bedava ya artık gider dururuz.

Şaka bir yana 30 Mayıs a kadar her cumartesi pazar saat 11:15 te ücretsiz olarak devam edecek bu oyun.

Bu arada tabii en sonunda cumartesi oyun grubumuzla buluşmuş olduk, Damla hanımlar da bize eşlik ettiler.

Çıktığımızda ” bam abi* bi daaahaa” diye ısrarcı tavrı ile beni her hafta bir tiyatro etkinliği bulmaya sürükleyen oğlumu eve zor getirdim. Haklı da aslında hava çok güzel bugün… oysa ben kendisini uykuya yatırdım. Kötü anne!!

* bam abi Erin ‘in dilinde Tiyatro demek. İlk seyrettiği tiyatro oyununda prens yere düşünce pek bir hoşuna gitmişti. Tiyatroyu anlatabilmek için kendini yere atıp bam abi diyordu. Ondan sonra Tiyatro = Bam abi kaldı sözlüğünde.

Aybalaya ek :

Günün eski dostları: Erin ve Damla sabah birbirlerini görünce anne baba kısmını kategori dışı bırakıp Türk filmi edasında birbirlerini koşup birde üstüne milletin sevgi dolu bakışları altında sarıldılar :=)
Çok tontişlerdi.. çok tatlılardı..çok dostlardı.. çok sevgi dolulardı..çok bebeklik arkadaşılardı.. çok gözlerimi doldurdular.

Bugün partilerimizin ilkine gitmek için sabah uyandık bir güzel.. mutlu mesut kahvaltı etmek için güne başlamışken herşey mutfak dolabının kapısına kafamı koymakla( aynen koymak vurmak hafif kalır diyelim ) başladı.. ailece kahvaltı ederken sabahın 9’unda kapı tıkladı bir baktım Irode.. e bu hafta bize gelmeyecekti ?? ıhhh… geçen hafta gelecekti iptal etmişti bende rutini bozmaz haftaya gelir diye aramamıştım ama geldi.. e geri dön demek olmaz.. e sabah o çalışırken biz dışarıda olalım programı da yok.. e sular kovalar ortadayken Erin delirmez mi?? ilginçtir ki büyümüş benim oğlum ilgilenmedi ” Iro iş” dedi çıktı işin içinden…neyse mutlu mesut günümüzü geçirirken iki gün önce haşladığım tavukları bir güzel fırına verdim.. salaklığa bak.. kadın birden gelince evde yemek de yok Erin’ bir çorba yeter ama temizlik yapan kadına yeter mi? yetmez.. yaptım bir güzel.. e Erin baksın mı kadın yerken O da nasiplendi tavuklardan.. neyse biz mutlu mesut uykumuzu da uyuduk.. evet evet çoğul uyuduk: ikimiz koyun koyun, salonda yerde minderlerde :)),  bende evi temizleyen birinin olması rahatlığında uyudum Erin’in yanında yoksa gelmese ben yapacaktım bugün ( bak bir de hayal kırıklığı demiştim ya gelmesi yalana bak yalana 🙂 )uyandık elmamızı alıp Kemerburgaz yoluna Aslı-Efe partisi için kontak çevirdik.. tabii normal gitmemeli değil mi? aklıma gelen başıma gelir mi ?? yedek pantolon koymadım bu arada çantaya” yok canım neye lazım olacak ki ?? gerek yok “diyerek.. aklıma gelen yolu şaşırmaktı bu arada.. şaşırdım da iki tur attık okmeydanında en sonunda çevreyoluna ve Kemerburgaz yönüne çıktım.. Erin’in gözler iniyor aşağıya ..uleyynn sen uyumadın mı o kadar saat niye uyuyorsun şimdi uyursan gece kaçta yatarsın..yok engel olamıyorum şarkılar türküler… iyi ki uyutmadım.. birden fışkırır bir kusma ile nasıl sağa çektim arabayı bilemedim..çocuk bağlı koltukta eğilip kusamıyor..kusmak bitmiyor. hızlıca ve sakince ( tek başımayım panik olmamalıyım Erin’in benden başka kimsesi yok bilinç düzeyinde) arabadan indim bir baktım askerler düdük çalıyor zır zır.. : askeriyenin önünü bulmuş oğlum hastalanmak için.. bu sırada bir de askerlere durum raporu verip neredeyse birde komnutandan izin almadığım kaldı.. ayrıca çocuk hala kusuyor arabada neyse ki koltuğunda değil.. dışarı çıkarttım . “annee biğğğ” diyip duruyor yani efendim üstü pislenmiş ona ağlıyor “bitanem sen kus rahat rahat yok birşey ben temizleyeceğim” diye kusmasını değil pislenme endişesini geçiştiriyorum bu arada otobüsten çarşı izninden inen bir ORDU askeriyeye giriyor,bazıları “bacım geçmiş olsun” Anadolu insanı yürekliğinde, bir kısmı “iğğ” diyen, kafa atmamak için zor duran bir annenin gözündeki eziklikte,  kapıdaki nöbetçiler hala düdük öttürüyorlar oysa ki çocuk hala dışarıda kusuyor ve beyinsizler bunu görüyor.. en sonunda bir tanesi yanıma geliyor bu arada Erin pis diye arabaya girmiyor asker bozuntusu bana ” hannnfendi acele edin komutan ” vıdı vıdısı yapıyor “görmüyor musun kardeşim çocuk hasta ne yapmamı istiyorsun diyorum”, “acele edin” diyor ” o zaman ya yardım yolla askerlerinle ya da uza çabuk ” diyorum bir yandan Erin’i ve 3 tane kalmış ıslak mendiller ile koltuğu temizlemeye ayrıca Erin’i temiz olduğuna ikna edip oturtmaya çalışıyorum Erin’in surat bembeyaz asker hala konuşuyor ben dönüp ” uza dedim duymadın mı ” diyorum o uzuyor Erin sakinleşiyor ben yerine oturtuyorum yola devam ediyoruz .. askelere binbir küfür sallıyorum yine de huzur bulmuyor gönlüm..allahsız bunlar diyorum bir bakıyorum mazot ışığımız yanmış !!!.. allahım buralarda bir de yolda kalmayım derken bir sapak kaçıyor yol dümdüz sapak mapak yok Şebnem aranıyor : doğru yoldayım!.. git git bitmez doğru yol.. en sonunda sağa dönüş ve bir benzin istasyonu.. depoyu doldur devam ve Aslıların evi..
Erin’in keyfi yerinde kekleri görünce gözü dönüyor “hadi bir tane ye bakalım” diyorum sonra börek !!.. hadi yemek bitti oyun oynayalım paraşüt ile: Erin oynamaz, içeri gitmek hatta eve gitmek ister.. peki hadi gel içeri gidelim ne oldu söyle bakalım derim ” göbeğim acıyor” der ( ilk defa 🙂 yani karnı ağrıyormuş) peki gidip bir su alalım o zaman dememle beraber mutfak kapısının önünde bir daha ne varsa içindekileri eşiğe çıkartır.. e be salak kadın çocuk kusmus yarım saat önce börek verilir mi ?? sıkıyorsa verme tüm çocuklar yiyor nasıl anlatacaksın?? allahtan bu vücud denen meret gelişmiş bir varlık: kendisini rahatsız edeni kovuyor : benim gibi değil yani: ne olursan ol gel demiyor :))) neyse.. anladık ki öğlenki tavuklar NANAYŞŞŞ.. çocuk zehirlendi .. Ayça üzüldü ve kendine kızdı.. Erin’in ve bir yılbaşı hediye çekilişi aktivitesinin keyfini kaçırdı bu salaklığı..
Sonra biraz kuru ekmek ile açık çay içti ve neşesi yerine geldi.. baktık ki ateşi falan da yok.. akşam yemeğinde haşlanmış makarna ile geçiştirrerek bu geceyi atlattık .
Bunun dışında keyfimiz yerine geldikten sonra:
Hediyelerimize baktık, balonlarla oynadık, Efe’nin sarılma arzusunu yere yatırarak sonlardırmasını güreşmek olarak algılayıp ilk defa el ense çekmeye, beceremeyincede ” annneeee “diye ağladık,kukla tiyatrosunun en geyik sahne arkası oyununu izledik :), boya yaptık, sırayla hızlı araba itmece oynadık,tabii ki hep el ense gitmedi durum beraber kitap bile okuduk Efe ile.. en sonunda ışıkları kararttık sakinleşmek için biraz TV açtık.. bizim oğlan yine ara ara ilgilenmese de ilk defa bu kadar uzun uzun oturdu koltukta baktı neler oluyor ekranda, hafif bir ıhlamur sonrası arabaya binip evimize yollandık.. ( bu arada bu uzunnn cümledeki birinci çoğul eklerin birçoğu birinci tekil ya da üçüncü tekil şahıs ama anne olmak nedense BİZ kavramını kapsıyorya.. herşeyi beraber yapıyoruz mesela el ense çekerken sanki ben ortalarındaymışım gibi algılanıyor ..)

Bitti mi ?? Hayır.. çevreyolu sapağını gece gece kör gözü ile kaçıran bu Ayça insanı neredeyse Sütlücede bir uykuluk yiyip eve öyle girecekti.. en son Perpa’nın oralarda yanlış yerlere girip yolu biraz daha uzattıktan sonra sağlıkla evimize ulaştık..

Oysa ki ben dün gece ve bugün yaptığımız YILBAŞI AĞACI aktivitesini anlatacaktım.. oysa ki Erin dün gece ağacı süsledikten sonra ( çoğunluğunu ayağı ile top yapıp oynadı süslerin) bir güzel devirip ” bi daaaaa” dediğinde “yok olmaz bu iş henüz erken” demişken.. evimize bir ağaç kurmamışken ..

Şimdi iyi Erin.. rahat uyudu arabada .. umarım sabaha midesi geçmiş olur.. en çok pislendi diye ağlaması içimi eritti .. bütün kıyafetlerim senin olsun minik meleğim.. sana birşey olmasın yeter..

UNUTMADAN!! 🙂

1billion$ Pic… ahaha .. 😉

Aslı herşey çok güzeldi .. ellerine sağlık..Fernanado kurabiyeleri için ayrıca teşekkür, artık sweatshirtü hangi yüzyılda geri veririm bilemedim.. en kısa zamanda olmasını umuyorum

Öperim..

Sanırım Celloyu çok sevdi 🙂 çünkü ilk önce parmak kaldıran çocuklar gibi ” enin enin “diye atladı hatta diğer arkadaşlarının bile elinden almak istedi.. Dilbağ’cım ( okuyor musundur acaba bilmiyorum) arada sana gelebiliriz, galiba Erin celloyu çok sevdi 🙂 “aman oğlum yapma etme sanatçı olup bu ülkede aç kalacaksın” diyesim geldi birden 🙂 /kimse alınmasın ama Türkiye de sanatçı olmak çok zor çokk/

Bu oyun gruplarına karşı ön yargım bir oyun grubu kurmama neden olduysa da bugün en azından ön yargımın “ö” sü kaldı. Yargıya dönüşmesi için birkaç kere daha gitmem gerek. Beni rahatsız eden şey ise şarkıların SADECE ingilizce olmasıydı. Bence çocukların anlayacağı bir dilde de şarkılar uyarlanmalı, her dakika evde ingilizce konuşup, ingilizce şarkı dinlemiyoruz ki .. ama hiç olmasın da değil tabii fikrim. Genel olarak çok eğlenceliydi en azından ben eğlendim 🙂

Yapıncak heyecanla Music Together’ı bekliyorum 🙂

“Benimle Oynar mısın Anne” web sitemiz açıldı.. yavaş yavaş geçmişe yönelik yazıları ekliyorum..