Erin’in resim sevdası büyük bir yetenek olduğundan değil elbette. Belki de öyledir! ama küçüklüğünden beri elinden kalem düşmezdi. Her zaman keçeli ya da ince uçlu kalemleri tercih ederdi. Bazılarını şurada da not almışım zaten

Mesela bu aşağıdakini 3,5 yaşındayken yapmıştı. Aysun’un çiftliğine gittiğimizde çiftliği çizmişti. Tüm derdi yollar, şehirler çizmekti hep ve tabii bunları pastel boya ile çizmesi mümkün olmadığı için tercihi dediğim gibi hep keçeli kalemler oluyordu.

Okula başladığı ilk sene sabah kahvaltılarına küçük notlar iliştiriyordum, böcür adını takmıştı. Sonra kendi de benimkilere bakarak çizmeye başladı.

Evin içinde atık kartonlar hep yerde, köşelerinde kalemlikler hiç değişmez, sıkıldıkça çizerdi. 

Son geldiğimiz noktada aşağıdaki gibi görüntülerdi.

Sonra ikinci sınıfa geçti. İlk başta fark etmedim ama senenin ortasına doğru sürekli ” anne ben resim yapamıyorum” “…. arkadaşım benden daha iyi çiziyor”, “resim yapmayı aslında sevmiyorum” cümlelerini kurmaya başladı.

Eski okulundaki resim öğretmenini gördüm bahçede ve durumu anlattım: Erin bu seneye kadar elinden kalem düşürmezdi şimdi ise elini sürmüyor sizin bu konuda söyleyeceğiniz ya da yapacağınız bir şey var mı? Bu arada ikinci dönemin sonundayız. Adam bana ” aa evet farkındayım sevmiyor resim yapmayı. Geçen sene daha ilgiliydi şimdi ilgisi kalmadı pek, pastel boya da sevmiyor zaten” diye cevap verdi.
“Peki senenin başından” beri bu konuda bana bir şey söylemek aklınıza gelmedi mi ?? Evet pastel boya sevmiyor bunu bana sorsanız söylerdim şimdi daha açık oldu durum benim için ” dedim.
“Müfredat bu sene pastel boya yapacak bir şey yok” diye cevap verdi. İyi niyetli biriyim ben ya sustum !! Oldu teşekkürler iyi günler diyerek uzaklaştım.

Yapacak çok şey var öğretmen efendi!!! Lakin seni oraya öğretmen diye koymuşlar belli, eğitmen olmadığın kesin! Hepitopu 22 çocuk bu sınıftakiler, göremiyor musun sen bu çocuğun esasında resim yapmayı sevdiğini ama an itibariyle bir sebepten durduğunu? Bunu önce kendisiyle sonra velisiyle konuşmak çok mu zor ? Müfredat pastelse ne olmuş arkadaş, matematik mi bu? SANAT! Özgün, kişiye özel, kişinin yüreğinden gelen olmalı. İçinden pastel kullanmak gelmiyorsa nasıl bir engel koyarsın sen 6 yaşındaki çocuğa.

Ben konuyu kapattım çünkü zaten okuldan ayrılmaya karar vermiştik. Durum netti zaten. Erin de bana “şu arkadaşım çok güzel uzaylı adamlar yapıyor ben yapamıyorum” dediğinde aslında pastel boyayı kullanamıyorum, yanımdaki arkadaşım pastel boya ile çok güzel çiziyor ben çizemiyorum yani ben resim çizemiyorum” diyerek tüme varmış resim yapmayı bırakmıştı.
Bu konuyu okuldaki velilerden birine öylesine anlatırken ” evet zaten resim öğretmeni cetvelle de vuruyormuş falan” dedi. Bunun fısıltı gazetesi olmasını çok dilerdim ancak Erin de bunu teyit etti. “Sıraya vuruyor anne” dedi ama veli bana ellerine de vuruyormuş diye eklemişti. Hangisi doğru bilmiyorum. Acı olan bu ve bunun gibi öğretmenler okullarımızda hatta daha beterleri de!

Bu arada Erin yazın Dedetepe kamplarında da elinde fırça iki boya atıp sonrasında dudak bükmeye başladı. Neresinden düzelteceğimi bilmediğim bir durumdayım. Benim çizdiklerimi de görüp: ben senin kadar iyi çizemiyorum diye başladı yazın. Ben hiç bir zaman ” hadi bi resim çiz demedim” demeyeceğim de. Son zamanlarda akşamları masaya oturup kendim çizim yapıyorum. Bazen eşlik etmek istiyor. İki çizip bırakıyor bazen tamamlıyor.

En son iki akşam önce yerde oturmuş bir kağıda kendimce çiziyordum. Koltukta uzanmış beni seyrederken ” boş oturmayım gelim senin resmine yardım edim” dedi. Benim yuvarlağı güneş yapmak istedi, kalemleri serdim yere. Yaptığı çizgilere yorum yapmadan kendim çizmeye devam ettim. Sonra “en iyisi kağıdın öbür köşesi de ay dede olsun” diyerek çizmeye devam etti.
Hala “ben iyi çizemiyorum” diyordu! Önemli olanın iyi çizmek değil çizerken birlikte ne kadar keyif aldığımız olduğunu anlatmaya çalıştım. Bundan sonra kullandığım kurallar varsa onları da yok sayarak resim yapmaya devam edeceğim. Bir şövale edineceğim eve öncelikle. Sonra kağıtları takıp boyalar fırlatacağız birlikte. Tekrardan sevmesi için destek olmak gerek biliyorum. Ressam olsun demiyorum ama severek yaptıklarını kaybetmesin diyorum. Resim dersi aldırmayacağım elbette ( isterse tabii o ayrı) ama kendiyle kalmayı becerdiği alanları kaybetmesin isteğim, başka bir şey değil!

Evet bir yetenek değil elbette benim çocuğum, ben de değilim ama resim yapmak bir rahatlama metodudur. Mükemmel olmak zorunda da değildir ki kendi içinde mükemmelliğini barındırır parmaklardan çıkan her çizgi bana göre.

Diyeceğim şu bir öğretmen ya da her hangi bir insan hayatınıza ilham kaynağı olabilir ya da ilhamınızı sizden (ç)alabilir.

Siz hangisi olmak isterdiniz?

Birinin hayatında bir fark oluşturmaya çalışın ve bu fark negatif olmasın, özellikle öğretmenler, çocuklarımızı size emanet ediyoruz. Bir şey öğretmeyecekseniz bile öğrettiklerimizi bozmamaya özen gösterin azıcık!

Evet bir yetenek değil elbette benim çocuğum, ben de değilim ama resim yapmak bir rahatlama metodudur. Mükemmel olmak zorunda da değildir ki kendi içinde mükemmelliğini barındırır parmaklardan çıkan her çizgi bana göre.

Diyeceğim şu bir öğretmen ya da her hangi bir insan hayatınıza ilham kaynağı olabilir ya da ilhamınızı sizden (ç)alabilir.

Siz hangisi olmak isterdiniz?

Birinin hayatında bir fark oluşturmaya çalışın ve bu fark negatif olmasın, özellikle öğretmenler, çocuklarımızı size emanet ediyoruz. Bir şey öğretmeyecekseniz bile öğrettiklerimizi bozmamaya özen gösterin azıcık!

Hikaye burada.